Pablo Picasso, sayısız yeteneğiyle, şüphesiz ki Modern Sanat’ın en üretken ressamlarından biri. İspanyol ressam, resim ve çizimden heykel ve kolaja kadar farklı alanlarda ve çeşitli özgün malzeme kullanımına ek olarak, muhteşem bir dizi tarz üzerine de çalışmalar yaptı. Picasso’nun estetik anlayışının bu sürekli değişimi, 15 yaşından 90 yaşına kadar yaptığı oto-portrelerinde açıkça görülüyor.

Bir çok kişi, Picasso’yu avangart, karmakarışık resimleriyle bilse de, 1896-1900 arasındaki oto-portreleri gibi erken dönem işleri, resim ve çizimlerinde gerçekçi tasvirler yapabilme becerisini de gösteriyor.

Yetenekli bir teknik ressam olmasına rağmen, Picasso, bu tarzda uzun süre eser vermedi. 1901’de ise soğuk mavi tonlarında, stilize, kasvetli eserlerini yaptığı, Mavi Dönemi başladı. Kendisinin bu yıllarda yaptığı portresi de bunu kanıtlar nitelikte.

Mavi Dönemi’nden sonra, Picasso’nun işlerinde Primitif etkiler görülmeye başlanıyor. Pembe Dönemi’nde ise daha sıcak bir pembe renk yelpazesini kullanıyor ve 1907’de Picasso’nun en çok bilinen, Kübist Dönemi başlıyor. Bu yıllardaki oto-portrelerinde görüleceği gibi, bu tarz, geometrik, kırık, keskin formlar ile kalın, siyah çizgileri bir araya getiriyor.

Bu dönemin devamında Picasso, Neoklasizm’den Sürrealizme (1938’deki harikulade eseri Guernica’da fark edileceği gibi), sayısız estetik tarzla ilgilenmesine ve üretmesine karşın, yaşamının son günlerine kadar (1973) sıklıkla, kendi özgün primitif estetiğiyle tuhaf kübist tarzına dönerek eserlerini üretti.

Ve aşağıdaki oto-portrelerinde Picasso’nun tarzlar arasındaki mükemmel geçişlerini görebilirsiniz.

15 yaş oto-portresi (1896)

 18 yaş oto-portresi (1900)

20 yaş oto-portresi (1901)

24 yaş oto-portresi (1906)

 25 yaş oto-portresi (1907)

 35 yaş oto-portresi (1917)

 56 yaş oto-portresi (1938)

83 yaş oto-portresi (1965)

85 yaş oto-portresi (1966)

89 yaş oto-portresi (1971)

90 yaş oto-portresi (28 Haziran 1972)

90 yaş oto-portresi (30 Haziran 1972)

90 yaş oto-portresi (2 Temmuz 1972)

90 yaş oto-portresi (3 Temmuz 1972)

Kaynak: My Modern Met