Bilim; ağaçlardan süzülen güneş ışınlarını izlemenin verdiği ruhsal dinginliğin, uzun sinagog seremonilerine ya da pazar ayinlerine tercih edildiğini gösteriyor.
Baylor Üniversitesi’nin çalışması, doğa içerisindeki yerlerde yaşayan insanların, bir kilisede oturmaktansa bir dağın tepesinde durarak daha fazla ruhsal dinginlik bulduklarını doğruladı. Yapılan çalışmalara göre, doğa harikalarını içinde barındıran Amerika eyaletlerinin dine yatkınlık açısından düşük oranlara sahip olduğu görülüyor. Öte yandan daha soğuk mevsimlere ve kurak bölgelere sahip yerlerin dine yatkınlığı daha yüksek.
Sosyolog Todd Ferguson‘a göre “Güzel mevsimler, dağlar ve deniz kenarları tıpkı din adına yapılan diğer şeyler gibi kutsal birer araç olarak görülebilir.” Bu çok yanlış bir düşünce olmasa gerek. Çünkü birçok insan, ancak bunlar sayesinde huzur bulabiliyor.
Çalışma, toplumların kendilerinden büyük güçlerin varlığını anlamaları için dini ruhsal bir kaynak şeklinde kullanmış olabileceklerini de savunuyor. Din, çok fazla manevi eğitim çeşidinin olduğu, gitgide laikleşen bir dünyada toplumsal bağlar yaratmada ve sağlam değerlere dayalı bir kurum aşılamada bu kadar etkiliyken çok fazla insan kendini dini sisteme, idollere ve geleneklere bağlamayı zor buluyor ve dinden vazgeçip ilgilerini doğaya yöneltiyorlar. Bu illa ki kötü bir şey demek değil, birkaç savaşın Everest dağı adına çıkmışlığı var.
Ayrıca uzmanlar doğal keyiflerin -sörf yapmak, pikniğe gitmek ya da dalış yapmak gibi- dini deneyim olarak nasıl görülebileceği üzerine de araştırmalara başladılar.
Kaynak: The Plaid Zebra
