Açlık, dünyanın en büyük problemlerinden biri. Çoğu kişi, besin dengesizligi yüzünden günümüzde birçok hastalıkla pençeleşiyor. Gerçekten de bakacak olursak, dünyada ne kadar büyük bir dengesizlik ve acımasızlık olduğunu daha büyük bir çerçevede görebiliriz.
Yılda yaklaşık 1,3 milyar ton gıda atığı çöplere gidiyor ve biz bu konuda henüz düzgün bir adım atmış değiliz. Fakat, İsrailli sanatçı Itamar Gilboa, bu konuda bir şeyler yapmak için kolları sıvamış durumda. Bir projeyle bizlere yol gösterecek: Besin Zinciri Projesi.
Gilboa, Israil doğumlu bir sanatçı ve sanata ilham veren şehir olan Amsterdam’da yaşadı. Şimdi sanat okulu için vatanına geri döndü. Stüdyosu bugüne kadar yaptığı çalışmalarla dolu olan Gilboa, yaptığı bu son projesinde neden bunu amaçladı?
Gilboa; bu projeyle, gıda atıklarının bu artışını insanlara göstermek istedi. 365 gün yediği gıdanın miktarını tutup, bununla ilgili bir proje hazırladı. Besin Zinciri Projesi kapsamında; 1 yılda 113 patates, 25 litre taze süt, 22 pizza, 37 hamburger, 117 muz, 31 elma, 196 çerez türevi gıda, 307 kutu kola, 19 elmalı kek ve 111 litre kırmızı şarap tüketmiş. Yemekler çok da sağlıklı değil ve hayvan sömürüsünü içeren ürünleri barındırıyor. Amsterdam’dan İsrail’e döndüğünde Gilboa’nın sayılarla takıntısı başlamış. Peki, birisi nasıl bir yıllık yemek tüketimini böyle düzenleyebilir?
Tabii ki küçük bir süpermarket açarak. Fakat bu farklı bir süpermarket. Gilboa, gıdaları not tutabilmek için estetik bir süpermarket açtı ve bu marketin içini de hayalet yiyecekler diye tabir ettiği, yediği ve not tuttuğu yiyeceklerle doldurdu. Yıl boyunca tüketilen gıdaları, doğru bir sonuca ulaşıncaya kadar reçineyle kaplanıp çoğaltılamaz ve yenilemez hâle getirildi, yani bir nevi heykelleştirildi.
Gilboa, dünyaya bir iyilik yapmak istedi; gıda problemleri ve atıkları üzerine dikkatleri yoğunlaştırmak için bu projeyi hayata geçirdi. Sadece tek bir kişi tarafından bir yılda tüketilen ve atık haline gelen gıda miktarına bakarsak, milyarlarca insanın attığı gıdaları hayal bile edemeyiz. Gerçekten de tabağımızda bıraktıklarımızın arkamızdan ağladığını görebiliriz.
Kaynak: Bored Panda, Food Chain Project, Amsterdam Art
