Ana Sayfa Blog Sayfa 395

Erişilebilir Tasarım – Mekânın Özgürleşmesi

Engel bize ne ifade eder? Engellilik kavramı sadece kısıtlı sayıda insanı sınırlayan bir olgu değil, aksine insan yaşamının herhangi bir zaman diliminde, geçici veya kalıcı olarak herkes tarafından deneyimlenen bir parçasıdır. Peki mimarlık ve tasarım bunun neresine oturuyor.

Mimarlık, kullanıcının deneyimleyebileceği bir mekân yaratmaktır. Dünya genelinde bir takım mimarlar tarafından engelli kullanıcılar için farklı projeler tasarlanmıştır.

Birleşmiş Milletler Engelli Kişilerin İnsan Hakları Sözleşmesi engelli kullanıcılar gözünden onların eşit haklarını korumayı ve vurgulamayı gözetmektedir. Ancak genellikle engelli insanların ulaşım ve yaşam konusunda çektiği zorluklarla karşılaşmaktayız.

Helsinki Finlandiya gibi ülkelerde mevcut ulaşım sisteminin kısa rampalar ile kullanıcı seviyesine indirgenebildiği çeşitli uygulamalar mevcut. Beijing, Çin ve Yeni Delhi Hindistan gibi ülkelerde ise otobüslerin zeminleri oldukça alçak yapılarak bu duruma önlem geliştirilmiş durumda.

Mimarlar bir süredir engelli yaşamına ve zorluklarına dikkat çekme yoluna başvuruyor. Örneğin 2013 yılında Zaha Hadid mimarlık, Adjave grubu, AMODELS ve diğer ofislerin katılımı ile engelli insanların durumuna dikkat çekmek ve yardımlaşmak amacıyla “Minyatür Yapılar” açık arttırması ve sergisi yapıldı.

erisilebilir-tasarim-1Şimdiye kadar birçok erişilebilir proje yapıldı. Frank Lloyd Wright tarafından 1952 yılında yapılan Laurent Evi bu standartlar düşünülmeye başlamadan yıllar önce inşa edildi. Mimar tarafından bir engelli için tasarlanan tek yapı olması dolayısıyla evin bir katı kısa süre sonra müzeye çevrildi.

erisilebilir-tasarim-2Günümüzde ise evlerden okullara insan sağlığını ve yaşamını dikkate alan yapılara daha sık rastlanabiliyor. Yine ilgi çekici bir örnek Frank Lloyd’un Laurent Evi’nden 40 yıl sonra yapılan Rem Koolhaas tarafından tasarlanan Bordo Evi (Maison Bordeaux). Proje arazinin farklı kotlarını kullanarak tepeden şehrin panoramik bir görüntüsünü kullanıcıya sunuyor. “Beklediğinizin aksine, ben basit bir ev istemiyorum. Daha karmaşık ve dünyamı tayin edecek bir ev istiyorum” – Jean Francois Lemoine, kullanıcı

erisilebilir-tasarim-3Koolhas bu zorlu görevle bilindik tasarımlardan farklı bir detay yaklaşımı ile başa çıktı. Bir oda büyüklüğündeki asansör, tekerlekli sandalyenin evin 3 katı arasında rahat bir şekilde dolaşımını sağlıyor. Bu asansör aynı zamanda tüm donanımıyla bir ofis olarak hizmet veriyor. Ev aynı zamanda evin hizmetçisini anlatan Houselife belgeseline de konu olmuş durumda.

Erişilebilir tasarımlar sadece konutlarla sınırlı değiller. Çoğumuz Paralimpik Olimpiyatlarını duymuştur, oyunlar kapsamında kullanılabilir bir çevre sadece antrenmanlar için değil aynı zamanda sağlığı korumak için de ihtiyaç duyulur bir şey. 2012 yılında Baldinger Mimarlık Stüdyosu 45 bin metrekarelik Engelliler için Spor ve Fitness Merkezi tasarımıyla ABD’deki kendi türünün ilk tasarımını oluşturdu. Konsept aslında kendi kendini açıklıyor, kampüs tasarımı hareketin özgürlüğünün sınırlarının zorlandığı bir anlayışa sahip.

erisilebilir-tasarim-4İyi bir tasarım sadece mekânı oluşturmakla değil aynı zamanda değişik malzemelerin kullanımı ile de ilgilidir. Bunun başarılı örneklerinden birisi Alan Dunlop Mimarlık tarafından çocuklar için tasarlanan Glasgow’daki Hazelwood Okulu.

erisilebilir-tasarim-5“Güvenli ve öğretmenlerin çocuklara ilham olabileceği, çocukların ihtiyaçlarını ve ailelerinin arzılarını destekleyecek bir okul yaratmaya kararlıydım” Alan Dunlop

Bir çocuk en fazla deneyimleyerek öğrenebilir. Okulun tasarımı koku, tat ve dokunma duygularının önemli hislerine ve mekânın özgürlüğüne göre oluşturulmuş.

Engelli veya engelsiz herkes tarafından erişilebilir, Evrensel Tasarımı her zaman gözettim. Buna bir örnek de Cubo & Force4 Mimarlık tarafından projelendirilen Danimarka’daki Engelli İnsanlar Organizasyonu Evi. Organizasyon, dünyadaki en erişilebilir yapıyı tasarlamayı arzulamış. Oluşuma göre mekânın ölçüleri erişilebilirlik için bir ölçüydü, ancak engellilerin ihtiyacı daha fazla göz önünde bulundurdu.

erisilebilir-tasarim-6“Katılımın sınırlarını kaldırmak ve engelli insanların keşfedilmemiş potansiyellerini keşfetmek bizim en önemli ahlaki görevimiz” – Stephen Hawking

Tüm çabaları reddetmemek gerekir ancak zaman, engelli olsak da olmasak da evrensel tasarım ve kullanıcı eşitliği sürecinde ortak bir paydada buluşarak tüm kullanıcıların ihtiyaçlarını karşılama zamanıdır. Erişilebilir tasarım yaklaşımı daha iyi bir tasarım süreci yaratmak adına bir başlangıç olabilir.

Bu yazı, Arch20 sitesinde yayınlanan Architecture & Design for the disabled başlıklı röportajdan Türkçeye Gaia Dergi için Gökhan Yıldırım tarafından çevrilmiştir. 

Kadının görünmeyen emeğini ölümsüzleştirecek bir belgesel: Arap Alevi Emekçi Kadınlar

الامرأة , الحية , الحرية
Kadın, yaşam, özgürlük

Zeytin toplama mevsimi yaklaşırken Ortadoğu adına önemi büyük olan zeytin ağacı ile başlamak isteriz. Ortadoğu’da zeytin ağaçları her evin bahçesinde en az bir tane olmak koşuluyla yaşamı ve o topraklara aidiyeti simgeler. Ve zeytin ağacı altında doğmak asil bir ruha sahip olmaya denktir. Savaşlarda toprakları işgal etme, insanları evlerinden etme mesajı da bahçelerindeki zeytin ağaçları kesilerek verilir. Fikrimizce bu nedenledir ki barış zeytin dalı ile temsil edilir. Topraklarımız ortaktır, kardeşiz dercesine.

Zeytin dalı ile merhaba

Arap Alevi Kadınları olarak emeğimizi bir zeytin fidesi misali toprağa diktik. Kadın eliyle emeği, dili, kültürü görünür kılmak adına bu ilk adımımızdı. Toplantılarımızdan birinde kadın sorunları, toplumsal problemler, dil inşası üzerine konuşurken ve tam da nemmüş (kısır) yerken fikirleşmelerimizden bu belgesel fikri ortaya çıkıverdi. Bu noktada toplumda kadının görünmeyen emeğini var edip ölümsüzleştirmek istedik. Hepimizin annesi, nenesi, teyzesi, komşusu, dokunacağı en az bir kadın vardı.

Madem yazılı kaynaklarımız yoktu o halde nenelerimizin ezgileri, hikâyeleri vardı. Madem sömürüyü gösteren kayıtlar yoktu o halde tarlada, bahçede, pamukta çalışan kadın işçilerin gerçekliği vardı. Madem kadınlar ötekiydi biz de başkaldıracaktık!

Kadınlar… Tarlada maydanoz toplarken şarkılar çığıran kadınlar, defne kaynatırken hikâyeler anlatan kadınlar, pamuk toplarken âşık olan kadınlar, salça kaynatırken gülüşen kadınlar… Deniz kokan, tuz kokan, nergis gülen kadınlar… Emeği emeğimiz sesi sesimiz olan kadınlar.

Bu belgeselde bir yıla sığacak tüm emekleri çekmeye çabalıyoruz. Temmuz 2017’ye denk geleceğini düşündüğümüz belgesel bitimini Evvel Temmuz ile karşılamayı istiyoruz.

Hasat mevsiminin gelişini bir ağaç etrafında şarkılarla karşılamak umuduyla…

Hazırlayan: Arap Alevi Kadın Meclisi

Zehirli yönüyle sanat 2: Kamelyalı Kadın’dan sanat yorumlamaları

Alexandre Dumas‘ın en önemli eserlerinden biri olan Kamelyalı Kadın, felsefi pek çok soru barındıran, sürükleyici bir aşk hikâyesi. Özellikle sanat alanında önemli semboller içeren bu eser, dikkatli okunduğunda aynı zamanda alegorik anlamlar da taşıyor. Eser hem zehir hem de panzehir olma özelliği taşıyan Antik Yunan kelimesi “pharmakon*” konsepti üzerine kurulmuş ikilemlerle dolu.

Kitabın başında kahramanımızı, yüksek sosyete bir fahişe olan Marguerite‘in verem nedeniyle ölümünden sonra evinde düzenlenen bir açık arttırmada görüyoruz. Kahramanımız bu açık arttırmada bir kitap satın alıyor. Ancak daha sonra Marguerite’nin âşığı, kahramanımızı bulup kitabı ondan geri satın almak istiyor.

İşte bu kitap, tüm olay örgüsünün başlamasına neden oluyor ve belki de kurgudaki en önemli sembol haline geliyor. Duygu ve düşüncelerin birer yansıması olan kitabın, açık arttırmada metalaştırılarak satılması ve kitabın başlığının bir kadın ismi olması (Manon Lescaut) aslında bu kitabın Marguerite’in bir sembolü oluşunu doğrular nitelikte.

Çünkü; tıpkı kitabın, duygu ve düşüncelerin anlatıldığı eser olarak metalaştırılması gibi Marguerite de içindeki tüm soyut duygulara rağmen bedenini satmak, onu bir nesneye dönüştürmek ve tıpkı kitabın kapağı gibi (özenle ciltlenmiş, altın yaldızlı) dış görünüşüne önem vermek zorunda kalması bu düşünceyi destekliyor. Yani yüzey ve içerik birbirinden farklı ve zıt olarak karşımıza çıkıyor.

kamelyali-kadin-1

Arkadaş olduktan sonra, Marguerite’in aşığı Armand, kahramanımıza Marguerite’i ilk gördüğü anı şöyle anlatıyor: “Onu ilk kez Place de la Bourse’da  gördüm. Susse’nin dışında park etmiş at arabasının içinden beyazlar içinde bir kadın indi.” Aslında, Marguerite’in o sırada bulunduğu yer yine sanatın metalaştırılmasına işaret ediyor: Marguerite o anda pahalı sanat eserlerinin satıldığı bir galeride bulunuyor.

Bu pahalı eserlerini almasının en büyük nedeni ise normalde ait olmadığı ama içinde bulunduğu yüksek sınıfa ait görünebilmek. Yani kadın kahramanımız sanatı bir anlamda asıl ait olduğu sınıfı saklamak için bir örtü gibi kullanıyor. Ve ortaya şu ikilem çıkıyor: Marguerite, sanat eserlerini satın alan kişi olarak özneyken, fahişe kimliğiyle bir nesne konumunda oluyor. Bu noktada, geriye dönüp kitabın da kahramanımızın yansıması olduğunu düşünürsek sanat yine hem özne hem de nesne olarak özünden sıyrılmış bir meta olarak karşımıza çıkıyor.

Tüm bunların yanı sıra, bizler de okuyucu olarak bu metaya katkıda bulunmuş oluyoruz. Bir kadını sembolize eden kitabın, dolayısıyla da kadının metalaştırılmasının özelliklerini taşıyan bu eserin okuyucularına “katarsis” adı verilen arınmayı yaşatması zor gibi gözükse de kitapta bu katarsisi yaşayan bir karakter görüyoruz.

Armand’ın kardeşi evlenmek üzereyken, sevgilisinin ailesi Marguerite yüzünden bu işe karşı çıkıyor. Marguerite başka bir kadının mutluluğu için aşkından vazgeçiyor. Verem hastası olan Marguerite’in vücudundan akan kanlar aslında Marguerite’in kendini kurban konumuna koymasının bir simgesi oluyor. Yani kahramanımız kan kaybedip güçsüzleştikçe, başka bir kadın mutluluğa kavuşuyor. Marguerite’in ölümüyle de “miasma” adı verilen kirlilik ortadan kaybolmuş ve Blanche (Armand’ın kardeşi) mutluluğu yakalamış gibi gözükse de, Manon Lescaut adındaki Marguerite’in yansıması olan kitap kalıyor ve onun yansıması olarak miasma’yı devam ettiriyor.

Özet olarak, “katarsis” ve “miasma” zıtlıklarını sonsuz bir döngü halinde içinde taşıyan kitap, okuyucuları oldukça ilgi çekici felsefi ve edebi sorular sormaya yöneltirken bir yandan da edebiyat tarihinin en harika aşk hikayesini bizlere sunuyor. Paylaşması bizden, okuması sizden…

*Pharmakon hakkında ayrıntılı bilgiyi serinin ilk yazısından edinebilirsiniz.

Tek başına seyahat eden kadınlar hakkında merak edilen 10 soru

Tek başına seyahat eden kadınlar üzerine tavsiye olarak konuk köşe yazılarının bulunduğu bu sitedeki, gezgin Kristin Addis ile yapılan röportajı sizler için Türkçeye çevirdim. Keyifli okumalar!

Bu, tek başına seyahat etmeden önce “Nasıl başka insanlarla temas edilir?”e dair ve gideceğiniz yeri nasıl seçeceğiniz konusunda birçok bilinmeyeni bulabileceğiniz bir röportaj.

“Tek başına yolculuk, sahip olduğunuz maceranızın inşası için harika bir şans ve kendinizi bulmanın bir yoluyken, aynı zamanda sizi mutlu eden ve her zaman derin düşünebilme yetisini veren bir yol olabilir. Şimdi ise ben, endişenizi hafifletmek ve bir an önce yola koyulabilmeniz için kadın gezginlerin bildiği en ortak 10 soruyu cevaplayacağım.”
Kristin Addis

Seyahate başlamadan önce ”keşke bilseydim!” dediğiniz ve şu anda bildiğiniz tek şey nedir?

Geçmişe dönebilseydim yeni insanlarla tanışma konusunda hiç de stresli olmazdım. Yalnız olma korkusu normaldir, ama gerçek şu ki, seyahat ederken hayal ettiğinizden çok daha fazla şaşırtıcı insanlarla karşılaşmanız mümkün. Gezginler inanılmaz derecede arkadaş canlısı insanlardır! Sosyal olarak zayıfsanız bile gezmek sayesinde her şey yoluna girecektir.
Birbirinizle karşılaşma olanağınızın olduğu bir çok yalnız seyahat eden gezginler var. Nereden geldiğini onlara sormak ve bir misafirhanenin ortak odasında birlikte oturabilmek kadar kolay bir şey. Tabularınızı yada sosyal engellerinizi yıkamıyorsanız bir sohbetin içerisine dahil olabileceğiniz hostele gitmek bile bir şanstır.

Seyahat etmenin bana kattığı bir şey var ki o da, beni gittikçe daha az utangaç bir insan yaptığıdır. Eskiden insanlarla konuşmaya zorlanırdım, bilmiyorum, ama şimdi kendimi çok daha fazla özgüvenli hissediyorum. Bu, yalnız başınıza seyahat etmenin en büyük yararlarından birisi.

Çok tehlikeli olduğunu hissettiğiniz bir yer yüzünden hiç gezinizi iptal ettiniz mi?

Durumun ciddiyetine göre seçim yapmanız, yapacağınız en iyi şey olacaktır.

yalniz-seyahat-eden-kadinlarYolda tek başınızayken, istenmeyen bir durumla başa çıkabilmek için uyguladığınız stratejilerden bazıları nelerdir?

İstenmeyen bir durumu çözebilmek için yapacağınız en etkili strateji, gideceğiniz ülkeyi ziyaret etmeden önce insanların kullandıkları mimiklerin anlamlarını bilmek ve isteklerinizin ılımlı yönde olmasıdır. Örneğin, Endonezya, Malezya ve Nepal’de, kadınların giydiği şeyler önemlidir. Bu birçok ülkede var ve saygının bir göstergesi olarak görülüyor.

Sizin gibi uzun dönemli yalnız yolculuk yapmayı planlayan birine vereceğiniz en önemli tavsiye nedir?

Mümkün olduğu kadar hazırlıklı olmaları. Bu en ufak şeye kadar planlama yapın demek değil, ama finansal olarak kendinizi güvende hissedin, sağlığınızı ve vizenizi test edin, gittiğiniz yerde yada yolda dolandırılmamak için okuyup bilgi edinmeniz tabi ki.

Kadınların gezgin arkadaşlar bulabilecekleri herhangi bir sosyal ağ biliyor musunuz?

Kişisel bir sosyal medya hesabınızın olması gerekiyor öncelikle. Diğer arkadaşların da sizin seyahat ettiğinizi bilmeleri için. Bunun yanı sıra forumlar diğer gezginlerle karşılaşmanın harika bir yoludur. Bunun ve bunun gibi. Bazı gezginler bölgesel forumlar kullanırlar, couchsurfing gibi. Bir başka bölgesel forum olarak facebook grupları 1 ve 2 gibi mesela.
Aynı zamanda bu ve bunun gibi uygulamalar da mevcut. Özellikle bunlar, yalnız yolculuk yapmayı tercih eden kadın gezginler için dizayn edilmiş. Ama bunun üzerine kişisel herhangi bir çabam olmadığından size hangisinin iyi olup olmadığı konusunda yorum yapamayacağım.

seyahat-eden-kadinlarYalnızlıkla nasıl başa çıkıyorsunuz?

Yalnızlık, ben seyahat etmeden önce de alışık olduğum bir şeydi. Bence yalnız yolculuk yapmak, yaşamın hala yaşanır olduğunu bize hatırlatan bir olgu. Tabii ki her zaman harika olmayabilir. Seyahat etmek varoluş doğanızı da değiştirmeyecektir. Kendinizi tanımaya, kendinizi sevmeye zaman bulmak için bir şanstır yolculuk ve her zaman size bunun yararını gösterecektir.
Gittiğiniz yerin yerel halkıyla konuşmayı zor buldunuz mu?

Yerlilerle konuşabilmek yapacağınız en güvenli şeylerden biridir. Çünkü onlar orası hakkında bilgi sahibidirler ve kalmanız gereken yerleri, ziyaret etmeniz gereken yerleri size söyleyebilirler. Bu konuda Couchsurfing oranın yerlileriyle konuşabileceğiniz iyi bir uygulama.

Yalnız seyahat ederken kadınlara yapılan eşitsizlikler fark ettiniz mi? Erkek gezginlerle olan tutum, davranış ve fırsatlar aynı mı?

Kadınlar için dünya adil olmayan bir yer. Ama iyi haberler şu ki, biz en hareketli zamanlarımızdan birini yaşıyoruz. Yani, bence bu heyecanlı ve seyahat etmek için önemli bir zaman. Kadın gezgin olmanın yararları da olabiliyor. Oranın yerlileri gerçekten bizimle ilgilenme eğiliminde oluyorlar ve bizi kanatları altına alıyorlar. Yalnız seyahat ederken çok fazla şaşırtıcı şeyler olabiliyor. Çünkü, mutlu tesadüflere açık olmak için özgür konumda oluyorsunuz. Ve ben erkeklerin de aynı şeyi yaşadıklarından eminim. Kadınların yalnız seyahat etmelerinin onlara yeni yeni kapılar açtığını tereddütsüz söyleyebilirim.

Yalnız seyahat etmek için tavsiye ettiğiniz belirli bir yaş ya da yaş grubu var mı?

Kesinlikle hayır! Tüm yaştan insanlar seyahat edebilirler. Seyahat etmeniz için önemli yada ne biliyim büyülü bir yaşta olmanız gerekmiyor. Fırsatınız olduğunda ve istediğiniz sadece yapın! Eğer açık, meraklı ve arkadaş canlısı bir insansanız, yaşınız hiç de önemli bir sorun değil!

Kaynak: Nomadic Matt

Kendi gücüyle devriâlemi başarmış ilk ve tek kişi: Erden Eruç

Birçoğumuzun hayallerinin bir parçası olmuştur dünyayı gezmek. Kimsenin bilmediği, görmediği, insan eli değmemiş denizler, ormanlar… Huzuru bulma ümidiyle hayal edilen bir kaçışı düşünüyorum ben mesela. Bir yandan yazıp bir yandan hayal kuruyorum. Yazarken de Eddie Vedder’dan Society dinliyorum, Into The Wild etkisi diyelim buna.

Okumaya başlarken eminim çoğumuzun bildiği, Lord Byron’a ait ve Into The Wild filminden de aşina olduğumuz bir şiir paylaşmak isterim sizinle. Umarım keyifle okumanıza yardımcı olur.

“Mutluluk uçsuz bucaksız ormanlardadır,
Bomboş sahillerdeki coşkudadır.
İnsan elinin değmediği bir yerdedir,
Denizin diplerinde ve gürlemesindedir.
İnsanları severim ama doğayı daha çok severim…”

Lord Byron

Erden Eruç, sadece kas gücü kullanarak tam bir Dünya turu atan nadir insanlardan birisi. Okyanusları kürek çekerek geçen, ziyaret ettiği kıtaların yüksek zirvelerine ulaşan, bisiklet ile uzun yollar kateden bir sporcu. Gezginliğe inanılmaz bir merakım ve hevesim var, bunu düşünürsek Erden Eruç hakkında araştırma yaparken ne kadar özendiğimi tahmin edersiniz.

Boğaziçi Üniversitesi Makine Mühendisliği’nden mezun olan Eruç, 1999 yılında Virginia’daki George Mason Üniversitesi’nden MBA edindikten sonra iş nedeniyle Seattle’a taşındı. 2003 yılında evlendiği eşi Nancy ile beraber Seattle’da oturmakta olan Eruç geçimini denizden sağlıyor.

erden-eruc-12007 yazında başladığı kas gücüyle Devriâlem projesini 5 sene 11 gün sonra 2012 yazında tamamladı. Tarihte kendi gücüyle devriâlemi başarmış ilk ve tek kişidir. Büyük Okyanus’ta teknesinde geçirdiği 312 gün ile denizde en uzun süre kalan yalnız kürekçiye dair Guinness Dünya Rekoru’nun sahibidir. Atlas Okyanusu üzerinde kas gücüyle durmadan katedilen en uzun mesafe Eruç’a aittir. 2010 yılı sonu itibarıyla hayatının 876 gününü okyanuslarda kayığında geçirmiş olup dünyada hayatta olan en tecrübeli okyanus kürekçisidir. Ayrıca; Türkiye Milli Olimpiyat Komitesi tarafından Fair Play Ödülü, dünyaca itibar sahibi Explorers Club tarafından, 2010 Vancouver Ödülü ve 2013 Liyakat Ödülü, Zirve Dağcılık Kulübü tarafından Dağcılığın Zirve Ödülü, Türk Deniz Ticaret Gazetesi tarafından Altın Yunus Ödülü, Outside Magazine tarafından 2013 Yılın Maceracısı Ödülü ve Best of Explorers Web 2012 Ödülü sahibidir.

“Hayaller geleceğin yeşerdiği bereketli topraklardır”

Erden Eruç ile iletişime giremediğim için kendisiyle yapılan bir röportajdan faydalanarak yazıyorum. Yolculukları boyunca en çok nerelerde zorlandığını anlatıyor:

“Bedenen zorlanmaktan hiç gocunmadım. Kendi kurallarımla ilerlediğim yolculuğumu değerli kılan, o zorluklarla karşılaştığımda yılmadan mücadeleyi tercih etmem, kolaya kaçmayıp hile yapmamamdı. Uykusuz kaldığım, yorulduğum, üşüdüğüm veya sıcaktan bunaldığım zamanlarda kendime bu zorlukları severek üstlendiğimi hatırlattım. Zorlandığımı hissettiğimde kendime aylık, günlük ve bazen saatlik ara hedefler koyup bunlara ulaştıkça başarı hissini kendime tekrar tekrar hatırlattım, kendimi başarıya şartlandırdım. Hoşlandığım yiyecek veya müzik gibi ufak şeyleri geciktirip kendime şevk verecek ödül olarak kullandım; genellikle duruma hakim olan bendeki yetişkine, içimdeki çocuğu terbiye ettirdim Kendisini takip edenlere hayallerini sahiplenmelerini tavsiye ediyor.”

erden-eruc-2“Sahipsiz kalan hayaller, uykuda arada bir gelip giden ve sabah uyanıldığında unutulan rüyalar gibi kaybolup gidiyor. Çoğu zaman kendi hayallerimizin en büyük düşmanıyızdır, boş veririz, geçiştiririz. Hayallerin tutunup kök salabilmesi için onları önce fark etmek, ardından sahiplenip onlara yaşam hakkı tanımak gerekiyor. Hep söylemişimdir, ‘Hayaller geleceğin yeşerdiği bereketli topraklardır’ O hayaller bizim gerçek kişiliğimizin ve gelecekte ne olacağımızın ipuçlarıdır. Bunlar filiz verdiğinde üzerinde tepinecek kişiler çıkacaktır, o tür kişilerden hayallerimizi sakınmak ve bilenlere danışmak gerekir. Benim için en zor iş başlangıç noktasına gelmek olmuştu. İnanın, yola koyulan ve niyet edip o yola baş koyan bir kişi, başladıktan sonra engellere rağmen vazgeçmiyor, bahane değil çözüm üretmeye devam ediyor. Tecrübeyle sabittir.”

Erden Eruç hakkında yazmak, onu anlamak hep hayalini kurduğum yolculuğu başlatmak için cesaret verici oldu. Umarım ben de bir gün hayalini kurduğum; sınırların, paranın önemsizleştiği eşsiz yolculuğumu gerçekleştirebilirim.

Bitirirken, sizi Eruç ile yapılan röportajın ve görüntülerinin derlendiği kısa bir video ile baş başa bırakıyorum:

Kaynak: Drummer Lizard

Seks hayatının korkulu rüyası: Vajinismus

Vajinismus, oldukça sık rastlanan bir cinsel rahatsızlık olmasına rağmen, birçoğumuz bunun rahatsızlık olduğunu düşünmeyiz. Daha da tehlikesi bunun zamanla kendiliğinden düzeleceği yanılgısına düşmemizdir. Peki gerçekten böyle mi?

Vajinismus nedir?

Ülkemizdeki en büyük cinsel rahatsızlıkların başında gelen vajinismus, vajina girişini çevreleyen pelvis kaslarının istem dışı kasılarak, ilişki anında kadının istem dışı verdiği korku, kaçınma tepkisidir. Bu istem dışı tepki iradi olarak kontrol edilemez. Kasılmalar, cinsel birleşme dışında jinekolojik muayene esnasında ve vajina içine tampon yerleştirme durumlarında da ortaya çıkabilir. Öte yandan vajinismus; fiziksel bir engel olmamasına rağmen kadının korku, kaygı ve endişelerinden dolayı cinsel ilişkiye izin vermemesi, verememesi olarak ifade edilebilinir.

Amerikan Psikiatristler Birliği vajinismusu, “İstemsiz kasılmalar sonucu ilişkinin gerçekleşememesi” olarak tanımlamıştır.

Vajinismusun en temel diğer belirtisi panik atak benzeri durum yaşanmasıdır. Sadece vajina girişinde değil, tüm vücutta kasılma gelişir ve vajina bölgesine  müdahale sona erdiğinde kaslar gevşer ve normale döner. Zorlayarak denemelerde bulunmak, var olan vajinismusun şiddetinin artmasına neden olabilir.

vajinismus-2

Vajinismus terimini ilk olarak kullanan Amerikalı Jinekolog J.Fatman Sims 1862’de Londra Obstetri Topluluğu’na yaptığı konuşmada şunları söylemiştir:

“Kişisel araştırmalarıma dayanarak evlilik ilişkisinde her iki tarafta bu kadar büyük mutsuzluk yaratan bir hastalık bilmediğimi söyleyebilirim ve bu kadar kolay, güvenilir ve kesin şekilde tedavi edilebilen başka bir ciddi rahatsızlık olmadığını da eklemekten mutluyum”

Türkiye’de her 10 kadından birinde görülen vajinismus, yurtdışındaki kayıtlara göre, cinsel terapi kliniklerine başvuran kadınların yüzde 12-17’sinde görülmektedir. Ülkemizde bu oran yüzde 60 civarındadır.

Genelde ilk cinsel birleşme deneyimi esnasında ortaya çıkmasına karşın bazı durumlarda sonradan da vajinismus olunabilir. Çiftler arasındaki şiddetli çatışmalar, ağrılı jinekolojik operasyonlar, fiziksel ve cinsel travma, ağrılı cinsel ilişki deneyimi gibi nedenlerden dolayı başlarda uyumlu olan cinsel deneyim vajinismus nedeniyle sekteye uğrayabilir.

Bazen de kadınlar, ağrı, yanma, acı ve kanama olacağı korkusuyla veya partneriyle olan diğer problemleri nedeniyle cinsel birleşme esnasında istemli olarak kendilerini kasar ve cinsel ilişkiye müsaade etmez. Bu durum vajinismustan farklıdır, karıştırılmamalıdır.

Vajina SanatTanısı, belirtileri ve tedavi yöntemleri

En temel belirtisi, cinsel birleşme sırasında kişinin istem dışı panik atak benzeri bir durum yaşamasıdır. Ön sevişme sırasında herhangi bir problem yoktur ve kadın bu aşamada gayet zevk alabiliyorken cinsel birleşme aşamasına gelindiğinde cinsel isteksizlik başlar.

Cinsel haz uyandırıcı bir maddenin ya da penisin vajinaya girişinin ağrılı ya da zor olması, çiftin cinsel birleşme sırasında zorlanması ya da cinsel birlikteliği yaşayamaması, cinsel ilişki sırasında yaşanan yanma, gerginlik ve batma hissi, hiçbir belirgin nedeni olmayan cinsel ağrılar, jinekolojik muayene esnasında zorlanma veya izin vermeme, vücudun diğer kas gruplarının (bacak, kol, bel, vb.) ilişki sırasında spazmlar yaşaması, başarısızlık ve ağrı endişesi nedeniyle seksten kaçılması, ağrı ve acıdan dolayı cinsel istek kaybı, cinsel ilişki esnasında acı çekileceğine dair şiddetli korku yaşama gibi çok açık görülebilen belirtileri vardır.

Tanı için bir jinekolog ya da alanında ilgili uzman kişilere başvurulmalıdır. Ağrılı cinsel birleşimin tek nedeni vajinismus değildir. Genel ağrılı cinsel birleşmenin tanımı “disparoni”dir. İkisi aynı şeyler değildir, ancak birbirlerini tetikleyebilen rahatsızlıklardır.

Vajinismus, korkulacak ya da tedavi edilemeyecek bir hastalık değildir. Kısa sürede çözümü olan zihinsel bir hastalıktır. Ancak bu rahatsızlıkla karşılaşıldığı zaman, “Kendiliğinden geçer” şeklinde düşünmemek gerekir. Uzmanlar, tedavi olunmadan, erteleme ile çözülebilecek bir rahatsızlık olmadığını belirtmektedirler.

Kaynak
Kaynak

Vajinismus tedavisinde en önemli şey ise erkeklerin partnerlerine karşı anlayışlı davranmasıdır. Uzmanlara bu rahatsızlıktan dolayı başvuran çiftlerin çoğu çocuk yapma isteği ile geliyormuş. Ya da o kadar sabırlı olamayan erkekler, bakire olmadığından dolayı eşlerinin kendisi ile cinsel ilişkiye girmek istemediğini düşündüğünden kadın cinayetleri oranlarını artırıyor. Birçok çift ise bunun çözülebilir bir sorun olduğunu düşünmüyor ya da uzman kişilere başvurmaya çekindiği için ayrılma, boşanma gibi sonuçlara gidiyorlar. Uzmanların belirtiğine göre, vajinismusun temelinde yatan neden ise tamamen psikolojik ve kadınların geleneksel ahlak kurallarıyla yetiştirilmesi. Çoğu kadın bacak arasının kutsal olduğunu ve zarar görmemesi gerektiği inancıyla yetiştiriliyor ve tamamen vajinalarını koruma içgüdüsüyle istemsiz kasılmalar yaşayabiliyorlarmış.

Vajinismus, çok nadiren anatomik nedenlerden kaynaklanabiliyor. Vajinismus hastalarının yalnızca yüzde 10’unda yapısal bir nedenden söz edilebilir. Vajinismusun anatomik  nedenleri; vajinal septum, hymen anatomisi ile ilgili problemler, vajinanın yapısal problemleri, vajinitler, vajinal mantarlar, pelvik inflamatuar hastalık, bartholin kisti gibi rahatsızlıklar olabilir.

Başlık görseli: AhmetAtilAkar

İnsanlığın sonuna dair bir film: İkinci Kattan Şarkılar

2

Her şeyin bir zamanı var mottosu son zamanlarda iyice zihnimize kazınmış durumda. Fakat bu zaman anlayışı günümüzde daha çok zamansızlığı ve sistemin taleplerinin yerine getirilmesi üzerine bir mekanizmaya sahip. Kişiler arası ilişkilerin temellerine dahi sızan bu düşünce, insanları bir birliktelik içinde olmaktan uzaklaştırıp “önce beni düşün, benimle ilgilen” gibi emir kontrol mekanizması içine sürüklemiştir. Bu da bize bu iç içe geçmiş yaşamda aslında hiçbir şey için zamanımızın olmadığını göstermektedir.

İsveçli yönetmen Roy Andersson’un İkinci Kattan Şarkılar filmi 2000 yılında gösterime girmiş ve Cannes’da jüri özel ödülü kazanmıştır. Filmde geçen zaman yaklaşık olarak 90’ların sonu olsa da sanki Roy Andersson zaman olarak insanlığın sonunun filmini çekmiştir.

Öyle bir şehir düşünün ki insanları çürümeye yüz tutmuş, her türlü hareket, tepki ve zihinsel yeti körelmiş durumdadır. Bütün bunların sonucunda insanlar kendi varlıklarına bile yabancılaşmışlardır. Filmde kimi zaman işten atılmak istemeyen bir insanın haykırışına, kimi zaman borsa yüzünden iflas eden bir insanın sitemine kimi zaman ise golf kulübünü satmak zorunda olan bir insanın acı çekişine tanık oluruz.

İşleri yolunda gitmeyen bu insanlar sürekli bir yakınma içerisindedirler, fakat sonunda bu insanlar kendilerini ”kutlu olsun işinin başında olana” mesajıyla olumlarlar. Ancak yaşamlarının temelini oluşturan bu mesaj aslında insanların olası bir işsizlik anında ortaya çıkan boş zaman ve boşa yaşanmışlık hissini ortadan kaldırmak üzerine söylenmiş bir sözdür. Bu da bize filmde çalışma üzerinden ortaya çıkan efendi köle ilişkisini yansıttığı gibi, kölenin artık kendi başıboşluğunu dindirmek için efendisini kendi özgür iradesiyle arzuladığını göstermektedir. Öyle ki bu düzende hiçbir şey için oturup dinlenmeye vakit yoktur.

Var olan zaman, medeniyetin devamı için satın alınmıştır. Satın alınan zaman üretime katkı sağlamak için değil, bir şeyler yapmış olmak ve uzanan zamanı kolay yoldan tüketmek içindir.

İnsanlığın sonuna dair bir film: İkinci Kattan ŞarkılarÖte yandan kargaşanın hâkim olduğu şehirde trafik tamamen durmuş bir vaziyette. Trafik bu dünyaya saplanmışlığın zamanın durduğunun bir görüntüsüdür. Trafiğin ilerlememesi artık insanlığın da ilerlemediği, keşfedecek bir şeylerin kalmadığı, hayale, metafiziğe, kültüre, bilime dair her türlü düşüncenin sonuna gelindiğine bir işarettir. Öyle ki insanlar tıkanmaya rağmen araçlarına saplanıp kalmışlar.

“En kötü kafes bile dışarıdan daha güvenlidir”

Sahip oldukları araçları kendileriyle bütünleşmiş bu yüzdende trafikte araçların yol üzerinde birkaç metre dahi ilerleyememesine rağmen kimse araçlarından inip yürüme cesareti gösteremiyor. Bunun da artık alışılmış bir yaşam tarzı olduğunu görürüz filmde. Daha da acısı insanlar bu son düşüşün son parçalanmışlığın zevkini tatmak isteyen bir haldedirler.

Artık akış kendi ritmini bulmuş, sonunda medeniyetin gidip gidebileceği son yere dayanmıştır. İçinde bulunan zaman insana acı verdiği gibi insanın kendisini de bu acının ayrılmaz bir parçası haline getirmiştir. Yani insanların kendileri adına kurtulma şansı olsa dahi onlar, bilinçli bir şekilde bunu reddedip kafeste yaşamaya devam edeceklerdir. Çünkü insan için içgüdüsel olarak en kötü kafes bile dışarıdan daha güvenlidir.

Yine de, filmde anlatmadığım, anlatmaya karşılık bulamadığım onca şey var. Ama eğer bu aralar farklı bir filme yer vermek istiyorsanız İkinci Kattan Şarkılar tam size göre bir film.

İyi seyirler.

Afrika fil nüfusu 415 bine geriledi: Sorumlusu avcılık

Afrika’da, son on yıl içersinde yapılmış olan en kapsamlı fil sayımının sonuçları açıklandı. Uluslarası Doğa Koruma Birliği’nin (IUCN) raporuna göre kıtadaki filleri sayısı, son on yıl içersinde 111 bin civarında bir düşüş yaşadı. Raporda bu düşüşün, Afrika fil nüfusu konusunda son 25 yılda görülen en büyük düşüş olduğu belirtiliyor.

Wildlife In Kruger National ParkNesli Tehlike Altındaki Yabani Hayvan ve Bitki Türlerinin Uluslararası Ticaretiyle İlgili Sözleşme’nin (CITES) 17. Taraflar Toplantısı’nda açıklanan rapora göre  Sahra Altı Afrika’da yapılan sayımda kalan fillerin yüzde 70’ine yakını, Afrika’nın güneyinde yaşıyorlar. Fil kıyımının en çok görüldüğü doğu bölgesi ise 86 bin file ev sahipliği yapıyor. Rakamlar, ülkedeki fillerin yüzde 60’ının son 10 yılda yok olduğunu gösteriyor.

En büyük sorumlu: Fildişi avcılığı

CITES toplantısında konuşan Ginette Hemley, durumun fildişi avcılarından ve fildişi talebinden kaynaklı olarak daha da kötüye gittiğini söyledi. WFF Afrika Fili Programı Lideri Lamine Sebogo, fil kıyımını sona erdirmek için başta Orta Afrika ülkeleri olmak üzere yetkilileri, kaçak avcıları, avcılığı yöneten baronları ve yaban hayatı ticaretine karışmış yolsuzluğu durdurmaya çağırdı.

Afrika Fil Koalisyonu (AEC) Temmuz ayında yapmış olduğu açıklamada, durumun bu şekilde devam etmesi halinde kıtada 25 yıl içinde hiç fil kalmayacağını belirtmiş; dolayısıyla da Avrupa Birliği Komisyonu’ndan fildişi ticaretinin yasaklanmasına yönelik adımları desteklemesini istemişti. Ancak Avrupa Komisyonu yayınladığı metinde nüfusuna sahip ülkeleri, bu nüfusu devam ettirilebilecek bir şekilde kontrol altında tutmaya teşvik etmenin daha iyi olacağını söyledi.

Kaynak: Bianet, WWF

ZAD saflarında Türkiye’den bir asi eko-gezgin: Sadık Çelik

1

Sadık Çelik ile ZAD ve ekolojik hareketler üzerine uzun uzun söyleştik. Bakalım Sadık Çelik kim ve ZAD Hareketi nedir? Yolları nasıl kesişti?

sadik-celik-18

Röportaj verdiğiniz için çok teşekkür ederiz. Kendinizden ve ZAD hareketine yönelik aidiyet duygunuzun gelişim sürecinden söz edebilir misiniz?

Uzun bir zaman sonra nihayet Gaia Dergi ile söz söze gelebildim. Aslına bakarsanız iki aydır Bask ülkesi Navarraa dağları boyunca yürüdüğüm patlak çatlak ve yorgun ayaklarımın tozuyla karşınızdayım desem daha doğru olacak sanırım. Bunca zaman beni sabırla bekleyen Gaia Dergi’ye de ben teşekkür ederim.

Kendimden söz etmeyi pek sevmemekle birlikte, yaşadığım dünyayı mahveden karşı dünyaya ilişkin söyleyecek elbetteki pek çok sözüm var. Doğup büyüdüğüm uğruna yarı çocuk hapse atıldığım-ız -coğrafyaya dair ne çok iyi güzel yaşanmışlıklarımız varsa, tersine orantılı kötü, acı verici, korkutucu ve ürkütücü pek çok hikayemiz de var kuşkusuz. Ancak söze nereden başlamalı sorusuna ben yine de mümkün mertebe kendimden öte bir yaklaşımla cevap vermek istiyorum.

İsyanın atardamarı İstanbul

Kısaca çocuktuk, dere tepe düşe kalka büyüdük, olgunlaştık diyelim. Büyümek demişken, İstanbul’a dair de bir iki laf etmem gerekir sanırım. İstanbul pek çok açıdan benim bugün durduğum ya da duramadığım şehirlerle ülkelerle olan ilişkimde önemli bir yer tutmakta hala. Bu bir aidiyet duygusu olarak algılanmamalı yalnız. Aidiyet duygusunu çok oldu terk eyledim. Çünkü artık bir yere, bir aileye, bir evliliğe, bir eve, bir iş yerine, bir okula, bir köye, bir şehre, bir ülkeye… ait yaşamak istemiyorum hayatımı. Ben hiçbir şeye bağlanmadan yaşamak istiyorum. Ancak yine de bu zorlu serüvenin sıklıkla ve devamlı olmasa da geri dönüşümlü bir atar damarı olduğunu itiraf etmeliyim.

sadik-celik-1

Bu isyanın atar damarı İstanbul’dur. İstanbul benim için dünyanın neresinde olursam olayım bir vefa şehridir. Ondan çok şey öğrendim; gecenin, güneşin, rüzgârın, yağmurun ve karın dört iklim yedi tepe denizle, insanlarla ve sokak hayvanlarıyla bir başka ahenk olduğu çocukluk ve gençlik yıllarım boyunca hep onunla sevindim, onunla üzüldüm, onunla öfkelendim, onunla sevdalandım, aşık oldum, kavgalara atıldım, hapis yattım, onunla koştum, onunla düştüm, onunla ayağa kalktım ve nihayet onunla büyüdüm, onunla yıllandım. 2000’li yıllara doğru o çok sevdiğimiz şehri, İstanbul’un doğal ekolojik dokusunu hızla kaybettiğimizi anladığımda ise, 2003 sonbaharında İstanbul’a bir veda busesi bırakıp uzak diyarlara yol aldım. Yaklaşık on iki yıldır Avrupa diyarlarında kendimce asi eko-gezgin bir hayat yaşıyorum.

sadik-celik-2

sadik-celik-3

Ekolojik yıkıma karşı “Başka bir dünya mümkün!”

Ekoloji hareketiyle ilk olarak, 2011 yılında Hollanda’da bir arkadaşımın kütüphanesinde tanıştım; Murray Bookchin‘in “Ekolojik Bir Topluma Doğru” adlı eserini büyük bir heyecanla, soluksuz, bir çırpıda okuyuverdim. “İşte dünyayı başka bir evreye taşıyacak olanlara yeni bir ilham kaynağı” dediğim bu kitapla ekoloji hareketine ilk adımı da atmış oldum. Bookchin’in son derece mütevazı ve mücadele ile iç içe geçen öngörülerini eko-anarko bir sentezle somutlaştırması arayışçı kimliğime doğrudan bir etki yaptı diyebilirim. Bu nedenledir ki son dört yıldır doğrudan ZAD (Zone A Defendre) ekoloji hareketinin içinde yer almaktayım.

sadik-celik-5

Ekolojik yıkıma karşı “Başka bir dünya mümkün!” diyerek kendimce bir saf tuttum. Okudum, dinledim, izledim, araştırdım, tartıştım, gözlemledim ve nihayet deneyledim. İlk olarak 2013 sonları Fransa Sivens-Testet baraj projesine karşı direnenlerin ZAD imzasıyla sosyal medya üzerinden yaptıkları çağrı üzerine çizmelerimi, sırt çantamı ve yüreğimi alıp gittim ve onlara “Düşlerimle ve yüreğimle birlikte bu mücadelede ben de varım.” diyerek ZAD Testet’deki baraj projesine karşı mücadeledeki yerimi aldım.

sadik-celik-6

Testet’deki ZAD kolektifini mücadele içinde tanımak benim için çok önemli bir deneyimdi ve daha sonraki ZAD NDdL, ZAD Keelbeek (Belçika), Hambach Forest (Almanya), S.O.S Halkidiki (Yunanistan), Kuzey Ormanları Savunması (İstanbul), HES ve Yeşil Yola Dur De (Samistal), Cerattepe Geçilmez (Artvin), Siyanürle Altına Hayır (Ordu-Fatsa), Bask Ülkesi İşgal Köyleri gibi birbirinden uzak, fakat birbiriyle doğrudan ilintili farklı mücadele alanlarındaki dayanışma yolculuklarıma da esin kaynağı oluşturdu.

sadik-celik-7

“İnsanlık durumundan haydutluk durumuna geçilmiştir.”

sadik-celik-8

Doğrudan çevreyi merkeze alan siyasal bir pratik olarak yeşil siyasete ilişkin düşüncelerinizi, ideallerinizi bizlerle paylaşabilir misiniz?

Başta da dediğim gibi ben aidiyet duygusunu reddeden biriyim ve yaşam alanımı bir yerle, bir şehirle, bir ülkeyle ve dahi bir kitapla falan sınırlamıyorum. Dünyadaki bütün korunması ve savunulması gereken doğal güzergahları öz yaşam alanım olarak görüyor ve bu alanlara yönelik tehdit ve saldırılara karşı mücadele etmeyi de doğal bir refleks olarak görüyorum. Çünkü;

“Bu toplumun tahrip gücü insanlık tarihinde eşi olmayan bir düzeye erişmiştir ve bugün, neredeyse sistematik olarak tüm canlı dünya ve onun maddi temelleri üzerinde duygusuz bir yıkım aracı olarak kullanılmaktadır. Hemen her bölgede hava ve akarsular kirletilmekte, toprak çoraklaştırılmakta ve aşındırılmakta, yabanıl yaşam tahrip edilmektedir. Kıyı bölgeleri ve hatta deniz dipleri yaygın kirlenmeden kurtulamıyor.”

(Murray Bookchin, Ekolojik Bir Topluma Doğru)

Bu liste, gündelik hayatın bütün anlarında yaşanan vahimlikleri düşünürsek daha da detaylı devam edip gitmektedir bugün. Ancak biz şimdilik bu detaylara girmeyelim derim. Çünkü buna ne bu röportajın kapsamı ne de sayfalar yeter. Kesin olan şu ki yeryüzü; ilişkili olduğu bütün varlıklarıyla insan eksenli, doğal olmayan bir zorlamayla yenilenemez ve ölümcül bir evreye doğru itilmektedir. İnsanlık durumundan haydutluk durumuna geçilmiştir.

sadik-celik-9

Yeryüzünde masum olan yalnızca toprak, su, bitkiler ve geride kalan hayvan çeşitliliğidir. Var olanları korumak, kollamak, onarmak artık yetmemektedir. Kapitalistlerin sözde iklim konferansları ise, kendini aklama ya da ömürlerini biraz daha uzatacak yeni arayışlardan başka bir şey değildir ve sahtedir. Yaşam bilinçli özgür bireylerin, grupların kolektif dayanışmaları, radikal alternatif yaşam projeleri dışında yeryüzünün geleceğine dair hiçbir somut yaşamsal çaba görülmemektedir. Marksistlerin ve türevlerinin doğal dünyadan bihaber politik stratejileri ise bir kara mizah malzemesidir artık.

sadik-celik-10

Sonuç olarak doğal dinamikleri büyük ölçüde kırılan, yalnızlaştırılan yeryüzü bir haydutlar cehennemine dönüşmüştür. Her gün daha büyük savaşlarla, talanlarla, yağmalamalarla, katliamlarla dövülmekte ve örselenmekte olan bu cehennem aralığında kendine yeni bir döngü aramaktadır adeta.

Yeryüzü için her kıtada, her alanda topyekun dayanışma!

Ekolojik kriz üretmeyen yeşil bir küresel siyaset düşüncesinin pratikte ivme kazanabilmesi noktasında ZAD hareketinin etkinliğini ve uluslararası zeminde de gitgide yayılan eko-mücadeleci hareketlerin farklılıkları kuşatan çoğulcu ve dayanışmacı yapısını nasıl konumlandırıyorsunuz?

İklim dokusu periyodu olağandışı tepkileriyle büyük felaketler silsilesi oluşturmaktadır. Biyosferin bu trajik sancıları karşısında yalnızca izlemekle ya da bakıp geçmekle yetinen, görmezden gelen ya da ibretlik bir aymazlıkla yangına körükle giden bu iğrenç, hırslı, hırçın, bencil ve duygusuz insanlık halinden çıkılmadıkça yeryüzünde iyi, güzel, mutlu, neşeli ve birbiriyle ahenkli hiçbir yaşam bütünlüğünden söz edemeyeceğiz. Geriye yalnızca bir şey kalıyor; yeryüzü için her kıtada, her alanda topyekun dayanışma.

sadik-celik-11

Bireysel, grupsal bütün yeryüzü dostlarının bugünden yarına sonsuz bir enerjiyle küçük büyük demeden sistem dışı alternatif, kolektif, otonom yaşam pratiklerini, deneylerini hayati bir ısrarla birleştirmeleri ve “Başka bir dünya mümkün!” şiarı etrafında büyütmeleri gerekiyor. Bu nihai durum biz eko-anarkolara ve diğer bütün ZAD bileşenlerine göre yeryüzünün tek ve son umut kaynağıdır.

sadik-celik-12

ZAD hareketi ve dünyanın diğer yerlerindeki benzer dost eko-hareketler sancılı ekolojik yeni çağın yenilenebilir döngüsü, potansiyel motor gücü olacaklardır. Ancak ekosistemin düşmanları bu yeni umudun da düşmanlarıdır; ZAD hareketi ortaya çıktığından beri Fransa’nın pek çok bölgesinde yıllardır büyük bir mücadele sürmektedir. ZAD Notre Dame des Landes’daki havaalanı projesine, Testet ve Sivens Ormanı’nı yok edecek baraj projesine, Agen hızlı tren projesine, Center Parcs de Roybon projesine ve yine ayrıca Belçika Keelbeek’de mega hapishane projesine karşı mücadele vermektedir. Bu mücadelelerin en uzun süreli ve en prestijli olanı kuşkusuz ZAD NDdL otonomudur.

Nantes havaalanı projesi ve dünyası ile mücadele

Bugün biz bu röportajı yaparken bile ZAD NDdL otonomu kuşatma altındadır ve muhtemelen bu hafta sonu otonomu tahliye harekatı başlatacaklardır. Çünkü son bölgesel referandum üçkağıdından sonra bölgedeki tüm köylerin sakinlerinin eylül ayına kadar bölgeyi boşaltmaları için tebligatlar göndermişlerdi. Ancak tüm sakinler bu kararı tanımayacaklarını bildirmişlerdi. Son durum Kedistan‘da aktardığımız gibi; 8 Ekim’de ZAD otonom bölgesinde “Nantes havaalanı projesi ve dünyası ile mücadele” ve “Sopalarımızın şarkıları çınlasın! Havaalanına hep birlikte engel olalım” pankartı altında büyük bir randevu verilmişti ve düzenlemeler uzun süredir -tehditlere inat- halen sürüyor.

Programda yürüyüş, şenlik ve her parçası yaz boyunca onlarca marangoz tarafından ZAD’da hazırlanan bir hangarın montajı var. Bu önemli tarihte bir araya gelebilmek için, Fransa’nın her yerinden otobüsler ayarlandı ve ülke dışından gelecek katılımcılar da var. Bir süredir Notre Dame des Landes ZAD otonom bölgesinin tahliyesinin içinde bulunduğumuz dönemde başlayacağı söz konusuydu. Son günlerde belirleyici işaretlerin gözlemlenmesine yoğunlaşılmıştı, ZAD’ın korunma stratejileri ve direniş lojistikleri de birçok toplantının ana konusu olmuştu.

Geçtiğimiz günlerde cep telefonlarımıza bir uyarı geldi. Uyarıda bölgedeki bütün otellerin 25 Eylül tarihinden itibaren özel müdahale ekipleri için toptan rezerve edildiği, üç ilçedeki bütün okullara 26 ve 27 Eylül tarihleri için tatil emri geldiği ifade ediliyor, direniş için desteğe ihtiyaç olacağı belirtiliyor ve yola çıkmak için haberin teyidinin beklenmesi öneriliyordu.

sadik-celik-13

Notre Dame des Landes ZAD otonom bölgesinde derin meydan okumalar var

ZAD’ın sitesi son yayınlarda, gözlemlenen bilgileri merkezinde topluyor, bildirecekleri telefon numaralarını veriyor ve sosyal medyada yayınlanan bilgilerin teyit edilene dek dikkatli değerlendirilmelerinin gerektiğini -altını çizerek- paylaşıyordu. Yine sitede bildirildiği gibi, birçok farklı kaynak polis müdahalesinin 27 Eylül’den itibaren başlayabileceği görüşünde birleşiyordu. Ne büyük tesadüftür ki bu tarihi de içine alan üç gün boyunca -26, 27 ve 28 Eylül- Nantes kenti, dünyanın bütün ülkelerinden katılımcıların geldiği “Climate Chance” iklim değişikliği ile mücadele girişimini misafir edecek. (Konuyla ilgili güncel habere buradan ulaşabilirsiniz.)

sadik-celik-17

Mevcut toplumsal/siyasal düzenin normları ve pratikleri üzerinde, tabandan dönüştürücü nitelikli hareketler aracılığıyla -ve yerel unsurları da güçlendirerek- ekolojik kriz ile baş edilebileceği yönündeki öneriye ilişkin fikirlerinizi, ZAD hareketinin sunduğu entelektüel ve pratik bağlamda nasıl dile getirirsiniz?

ZAD taşıdığı umut ölçeğinde elbette önemli bir deneyim sunuyor insanlığa. Elimizde sihirli bir değnek yok; fakat birlikte nelerin başarılabildiğinin ve başarılabileceğinin anahtarları var. Notre Dame des Landes ZAD otonom bölgesinde derin meydan okumalar var. Devasa meydan okumalar… Yeni tarımcılık şekillerinden yeni yaşam şekillerine, yeni konut inşa etme şekillerinden yeni birlikte karar verme şekillerine kadar pek çok yaşamsal noktadaki alternatif deneylerimiz gündelik hayatımıza her gün yeni bir umut taşımaktadır. Şunu rahatlıkla söyleyebiliriz ki bugün ekolojik ve ekonomik kriz yaşayan dünyayı altüst edecek bir bakış açısı var. Bu hepimizin önünde açılan bir ufuk.

sadik-celik-21

Kapitalizm, yeryüzünün birinci dereceden mahvedenidir

Rutinden bıkmış olanların, artık emek sömürüsüyle, maaşla yaşamak istemeyenlerin, adalet tarafından, polis tarafından ve devlet tarafından ezilenlerin, bir çıkış kapısı arayanların… Burada bir çıkış kapısı gerçekten var ve somut. Burayı yakından görmek, tanımak ya da omuz vermek isteyenlere; “Gelin birlikte bu umudu, bu kendinize ait özgürlük alanını büyütelim, koruyalım” diyoruz. ZAD otonom bölgesinde sürdürülen mücadele ve siyasi proje konularında bilgilenmek isteyenler Kedistan adlı sitemizden ZAD filmini Türkçe altyazılı olarak izleyebilirsiniz. Ayrıca ZAD ve Nantes havaalanı projesi ile ilgili Türkçe yazılara da buradan ulaşabilirsiniz.

sadik-celik-19Ekolojik kriz ile mücadele noktasında, kurumsalcıların dile getirdiği gibi, reformist bir bakış açısının önerilmesine yönelik eleştirilerinizden bahsedebilir misiniz?

Dünya ölçeğindeki büyük ekolojik yıkımın geldiği boyutu düşündüğümüzde bu duruma karşı kısmi iyileştirilebilir çabalarla, önermelerle çözüm bulunamayacağı çok açık. Ekolojik yıkımın vahameti bizlere sıradan çevreci yaklaşımlarla dünyayı yağlayarak, cilalayarak kurtaramayacağımızı haykırmaktadır. Dolayısıyla kurumsalcıların dünyayı tamir etme, iyileştirme projelerini çok yetersiz ve hatta samimiyetsiz bulmaktayız. Kapitalizm, yeryüzünün birinci dereceden mahvedenidir ve dolaylı ittifakları aracılığıyla kendini aklama çabasındadır. Kurumsalcıların önermelerinin bu çaba ile doğrudan bir ilintisi vardır. Bu ayrımı COP21 sürecinde Paris’te çok net bir duruşla yaşadık.

sadik-celik-23

ZAD ve diğer anti-kapitalistler bir blok halinde hareket ederken, COP21 çevresinde kümelenen bu kurumsalcı “Reformist ve burjava eksenli çevreciler” -Onları bizim “Yetmez ama evet”çilere benzetiyorum biraz- kapitalist haydutların sahtekarlıkla dolu organizasyonlarının takipçisi ve bizlere yönelik saldırıların da sessizce izleyenleri oldu. Bu net konumlanıştan da anlaşılacağı üzere bu kurumsalcıların dünyayı mahvedenlere karşı söyleyecekleri tek bir karşı sözü, duruşu yoktur. Haydutların onlara verdikleri icazetleri ölçüsünde konuşabiliyorlar ancak.

sadik-celik-24

Eko-feminist yaşam biçimi

sadik-celik-25ZAD hareketinin, doğanın sömürülmesi ile kadının sömürülmesi arasındaki bağlantıya dikkatleri çeken eko-feminizme yönelik bakış açısını nasıl değerlendiriyorsunuz?

Doğanın sömürülmesi ile kadının sömürülmesi arasındaki bağlantı ve eko-feminizm önerimiz, ciddiyetle üzerinde durduğumuz, tartıştığımız bir konu. ZAD otonomu kadınların, eko-feminist yaşam biçimi ile gündelik hayatın baş köşelerinde üreten ve yoğun inisiyatif gücü kullanan yoldaşlarımız olduklarını söylemeliyim. Barikatlardan ev yapımına, bostandan tamirhaneye, fırına, kolektif mutfağa, çocukların eğitimine ve kendi atölyelerine kadar pek çok alanda inisiyatif güçleriyle kadınlar öne çıkmaktadır. Hiçbir kimseden, hiçbir erkekten, hiçbir otoriteden icazet almadan ve kimsenin himayesinde olmadan, kendi yeni özgürlük alanlarının manifestosunu yazmaktadırlar.

sadik-celik-58

sadik-celik-32Pozitivist nitelikli araçsal akıl kategorisinin çizdiği insan-doğa karşıtlığına, insan merkezli bir kozmolojiye karşı eko-merkezci bir bakış açısı sunan ZAD hareketinin, küresel ekonomik yapıdaki eşitsizlik ile ekolojik kriz arasındaki bağlantıya dikkat çekerek daha yerel bir üretimin yapıldığı ve bu üretimin doğayı sömürmediği, aksine doğayla uyumlu olduğu yeni bir emek-üretim ilişkisi tayin etme çabası içinde olduğu ifade edilebilir mi?

Evet, doğayla uyumlu yeni bir emek-üretim ilişkisi tayin etme çabası içinde olduğumuz doğrudur. ZAD otonom bölgesinde hayvancılıktan tarıma, tarımdan inşaata uzanan doğayla uyumlu bir üretim faaliyeti yürütmekteyiz. Çünkü pazar ve kâr için değil, otonomi için üretiyoruz. Otonominin gündelik zorunlu hayati ihtiyaçları dışında fazladan bir üretim yapmıyoruz. Toprağa, suya, bitkilere, ağaçlara, hayvanlara ve bütün canlı varlıklara saygı temelinde bir emek-üretim ilişkisidir bu.

sadik-celik-30

sadik-celik-41

“Başka bir dünya mümkün!”

Yaklaşık dört yıldır Fransa, Almanya, İspanya ve Türkiye ekseninde süregelen alternatif eko-dönüşüm yaşam pratiği deneyimlerinizden ve insan-doğa ilişkisinin eko-merkezci bir bütünlük ile yeniden ele alınabilmesi doğrultusundaki ZAD hareketinin sosyolojik ve politik bakış açınız üzerinde ne tür etkilerde bulunduğundan bahsedebilir misiniz?

Basque’li arkadaşların Navarra dağlarında eski terk edilmiş köylerin Fransız ve Basklılar başta olmak üzere başka ülkelerden gelen gönüllü eko-komüncüler tarafından işgal edilerek yeniden yaşam alanına dönüştürüldüğünden söz etti. Bu çok ilgimizi çekmişti derken, ZAD hareketinin esin kaynağı olduğu bu yeni deneyi yerinde görüp incelemek ve karşılıklı dayanışma ve deney aktarımı için yola çıkmaya karar verdik.

ZAD’a gelen Basque’li arkadaşlardan gerekli bilgileri alıp biri kadın üç ZADcı olarak, Bask ülkesi Navarra dağlarına doğru yola çıktık. Toplam yedi köyden oluşmaktaydı bu yeni komün deneyi. Ancak biz faal olan, yerleşim konumu ve altyapısı; alternatif su, elektrik, kanalizasyon ve restorasyon çalışmaları büyük ölçüde tamamlanmış olan Aiz Kurgi, Aiz Kuren ve Uli Alto adlı otonom komünlere gidecektik ilk etapta. Uzun, dik, engebeli ve sert coğrafi özellikler taşıyan görkemli Navarra dağları bizi bütün o yaban ve hırçın dokusuyla ve kokusuyla kabul eyledi.

Yaklaşık üç haftalık dayanışma ve inceleme serüvenimiz bittiğinde birbirine yakın bu dağ komünlerinde bambaşka bir deneyi yaşama şansına sahip olmuştuk. O sert ve yaban Navarra dağları, bağrında sonsuz bir özgürlük ve kolektif bir ruh taşıyan cıvıl cıvıl insanlarıyla “Başka bir dünya mümkün!” şiarının yaşama dönüştürüldüğü, son derece özgün özellikler taşıyan bir deneyimdi.

sadik-celik-59

sadik-celik-57

Ateş, su ve çamurla örtüşen ilişkisinden ötürü direnişin biricik sembolü: Zadistler

ZAD yaşam tarzı, kültürel bir refleks olarak birbirinden uzak bu farklı coğrafyalarda kimi nüanslar, farklılıklar ve özgünlükler içerse de gündelik yaşam ritmi aynıydı. Giyim kuşam, yeme içme, eğlenmek, çalışmak, tartışmak vb. aynı ruhsal bilincin ürünüydü.
Yakın bir gözlem olarak coğrafi özelliklerin, insan-doğa-hayvan ilişkisinde önemli bir yer tuttuğunu ve yaşamı hangi tarz ve renkte olursa olsun karakterize ettiğini; Navarra dağlarındaki bu yeni başka dünyanın çocuklarını kendi özgün dokusuyla biyolojik ve ruhsal olarak nasıl dönüştürdüğünü, yani onlara kendi dağlarından, havasından, suyundan, güneşinden, yağmurundan ve rüzgârından nasıl bir şeyler kattığını; kartal, at ve yaban keçileriyle nasıl karakteristik ve ruhsal bir benzerlik oluşturduğunu, gündelik rutinde, kolektifte, mutfakta, ahırda, tarlada, bahçede, bostanda, derede, dağda ve ormanda gözlemledim.

Bu son derece özgün fizyolojik ve sosyolojik durumu ZAD Fransa otonomlarıyla karşılaştırmam gerekirse, Fransa coğrafyasının, ruhsal ve sosyolojik konumlanışın daha çok orman, su ve toprak dokusuyla örtüşen karakteristik özellikler taşıdığını, hayvan-insan ilişkisi bakımından da semenderin çok özel bir benzerlikle zadistlerin ateş, su ve çamurla örtüşen ilişkisinden ötürü direnişin biricik sembolü olduğunu söyleyebilirim.

Bilindiği üzere, semenderler sulak alanda dere yataklarında yaşarlar ve ateşe son derece dayanıklıdırlar. Navarra dağlarına kurulan otoritesiz yeni tip özgür yaşam kolektifleri, içerdiği politik muhteva gereği anti-kapitalist, anti-otoriter, anti-faşist, anti-seksist, anti-maçoist ve anti-cinsiyetçi bir özelliğe sahip. Navarralı özgür kadınlar bu yeni tip özgür yaşamda tıpkı Fransa ZAD eko-feministleri gibi öz inisiyatifleriyle yaşamın bütün alanlarında, yenilenebilir yaratımların baş rolünü oynamaktadırlar.

sadik-celik-56

Başka bir pedogoji

sadik-celik-54

Bask ülkesi özgür erkekleri ise, İspanyol maçoizminin derin etkileri düşünüldüğünde bu eril dünyanın dışında bambaşka bir karakter ve yaşam tarzı sergilemekteler. Gündelik hayatın iş bölümünde kadınlarla karşılıklı saygı ve sevgi esasına dayalı bir dayanışma ve birliktelik sürdürmekteler. Çocuklara gelince onlar biyolojik anne ve babalarının klasik anne-baba rollerinin dışında, komünlerdeki her yetişkinin sorumluluğunda ”Başka bir pedogoji” anlayışıyla doğa-hayvan-insan eksenli bir pedagojinin kollarında özgür bireyler olarak büyümekteler. Ne mutlu onlara! Darısı yeryüzünün bütün çocuklarının başına, diyelim.

sadik-celik-48Sonuca gelirsek, yaşadığım bunca deneyimlerden yola çıkarak şöyle bir öngörüye ulaştığımı düşünüyorum. Ekolojik dünya krizinin baş mimarı kapitalizmin bu son evresinde Navarra dağlarında kurulan özgür eko-yaşam deneyleri, taşıdıkları özgün reel dinamikleri ve mücadeleleriyle Fransa ZAD ve Almanya Hambach Forest’teki özgür eko-yaşam deneyler ile iç içe geçecekler ve korunabildikleri oranda yakın gelecekte dünyanın pek çok yerinde sistemden kopuşları hızla tetikleyeceklerdir. Kapitalizmin doğaya, hayvanlara ve insanlara verebileceği hiçbir gelecek ve yarın yoktur.

sadik-celik-51

sadik-celik-47Bu röportajı da sağ salim bitirdik. Şimdi sırada ZAD NDdL otonomunu savunmak var. Bugünler kritik günler; bu son savunma hattında bütün özgür yaşam alanları için direneceğiz!

Dayanışmayla kalın.

sadik-celik-49

sadik-celik-46

sadik-celik-43

sadik-celik-42

sadik-celik-40

sadik-celik-37

sadik-celik-36

Direnişin ortasındaki notalar: İNHA

Toplumsal mücadelenin her öğesini bir bir notalara dökmeye çalışan, sanatı başlı başına başkaldırı ve devrimci bir hareket gören İNHA, 2016’nın ilk gününde “Direnişin Ortasındayım” klibini sosyal medyada yayınlayarak yeni yılı kutladı. Onlarla İNHA, müzik ve toplumsal mücadele hakkında sohbet ettik.

İNHA nedir, nasıl kuruldu?

İNHA aslında İnadına Haber’in kısaltması. Gezi’de devrimin televizyonlardan yayınlanmayacağını anladıktan sonra sokağın haberini sosyal medya üzerinden insanlara ulaştırmaya başladık. Sosyal medyanın bazı sınırlılıklarını ve yetersizliklerini gördüğümüz noktada inadinahaber.org’u kurduk. Aramızda gitar çalan bir arkadaş vardı. Bas çalan, davul çalan, söyleyen de varmış. Haberle anlatmaya çalıştıklarımızı müzikle de anlatabilir miyiz deyip düştük yola. İnadına Haber mücadeleyi başka kitlelere yaymayı hedef almıştı, İNHA da bunu müzikle yapmaya çalışıyor. Ayrıca zaten direniş ve sanatı da ayrı düşünmek haksızlık olurdu. Sanatı başlı başına bir başkaldırı ve devrimci bir hareket olarak algılamak gerek. Sanatın özünden gelen bu gücü de değerlendirmek, topluma anlatmak aktarmak istediklerimizi daha kalıcı ve etkili hale getirebilmek için elimizdeki tüm olanakları kullanmak istedik aslında.

İlk iki şarkınızı dinledik. İkisinde de anlatmak istediğiniz bir şeyler var, İNHA tarzı hep böyle mi devam edecek?

Kafamız ona gidiyor, sürekli bir hikaye anlatmak, ters giden “bağzı şeylere” dikkat çekebilmek istiyoruz. İnsanlara da bir şeyler verebilmek, harekete geçirebilmek istiyoruz. Kişisel sohbetlerimizde bile siyaset konuşuyoruz, ne yapılabilir, nerede müdahil olunabilir diye kafa yoruyoruz. Muhabbetimiz çekilir gibi değil yani. Hepimizin aklına “bağzı şarkılar” geliyor, kendimiz yapıyoruz, bir yerden duyuyoruz ve bazen diyoruz ki: “Evet bu şarkı tam İNHA’ya göre.” Bu yoldan yürüyeceğiz gibi görünüyor, ama geleceği kesin bilen kimse var mı?

Başka şarkılarınız da var mı? Onlar da aynı konulara mı temas ediyor?

Mutfakta birkaç şarkı daha pişiyor. Hepsi farklı noktalardan direnişe temas ediyor. Hayatımız direnmek ve yaşanan haksızlıklara başkaldırmak üzerine zaten, temas etmemesi a’normal olurdu değil mi?

Aslında bir gündem, bir tarihi olay, bir konu canımızı sıkıyor biz de onu şarkı yapıp duyuruyoruz. Ya da tam tersi bir şey bizi umutlandırıyor, mutlu ediyor onu da notalara dönüştürüyoruz. Bu yüzden farklı konulara değinmemiz mümkün değil gibi.

Rock müzik ve direniş teması nasıl kuruluyor? Dünyada bunun örnekleri ya da örnek aldığınız birileri var mı?

Direniş üzerinden bakıldığında 1960’lardan başlayan bir protest müzik geleneği var. Aslında tam da o yıllarda daha yeni yeni olgunlaşmaya başlayan Rock sound’u ve temaları ile birlikte harmanlanmış diyebiliriz protest müzik için. “Rock” derken eğlencelik “Rock’n Roll”u kastetmiyoruz tabii ki. Özellikle 1960 ile 70’lere İngiltere’de ağır sanayide çalışan emekçi kesimin yaşam koşullarını aktarma isteğiyle şekillenen ve köklerini de Afrika’dan dünyaya köle olarak yayılan insanların, seslerini duyurmak için kullandıkları Blues’dan Heavy Metal’e bir skala var burada. Ezilenlerin evrensel sesi bazen bir Blues ezgisiyle derdini insanların ruhlarına dokundururken pek çok zaman da başkaldırı ve isyanın demirden yumruğu oluveriyor Hard Rock ile Heavy Metal. Bu amaçla sesi ve enstrümanlarını bu yola adayan Bob Dylan’dan Joan Baez’e, John Lennon’dan Tom Waits’e, Black Sabbath’dan U2’ya, Rage Against The Machine’e o kadar çok örnek var ki gerçekten de saymaya kalksak ayrı bir yazı dizisi olur.

inha-direnisin-ortasindayim-1Müzikal anlamda etkilendiğiniz müzisyenler kimler?

Genel anlamda İNHA içerisinde her birimiz ayrı bir müzikal geçmişe sahibiz. Bu nedenle çocukluktan veya gençlikten beri bir arada bulunan gruplardaki gibi ortak bir etkilenim söz konusu değil bir anlamda. Ortaklaştırmaya çalıştığımız müzikal kavramlar ise, hissettiğimiz rahatsızlıkların, duyguların ve isyanın insanlara en güçlü şekilde nasıl ulaştırabileceğimiz üzerine. Bunun için de özel bir takım isimlere gerek yok aslında. Bir başkaldırıyı Ahmet Kaya’nın yolundan veya Cem Karaca’nın vurgusundan etkilenerek ifade edebiliriz, altyapısında ise Pink Floyd ile Deep Purple sound’unu harmanlayabiliriz. Öyle yerli yabancı takıntılarımız da yok, “müzik evrenseldir” klişelerimiz de. Müziğin kendisi bir evrendir, bizim amacımız da bu evrenin her türlü tınısını ve enerjisini insanlara aktarabilmek.

İlk videoyu sosyal ağlardan yayınladınız, başka klipler de gelecek mi? Süreç nasıl ilerliyor? Videoda ilginç çekimler var bunlardan da bahsetmek ister misiniz?

Başka klipler de gelecek diye umuyoruz, işten güçten fırsat bulabilirsek… Bu iş-güç konusu önemli, sürecin epey yavaş işlemesine yol açıyor. Sonuçta hepimiz başka alanlardan ekmek yiyoruz.

Klipte bilinçli olarak yüzümüzü kapattık. Öncelikle İNHA sadece an itibariyle grupta bulunan kişilerin toplam ismi değil, bir kolektif sanat üretim sürecinin adı, yani bugün biz varız, yarın başkaları olur ve müzikle direniş devam eder. Ayrıca yüzün kapatılması iç güvenlik yasasıyla eylemlerde yüzünü gizlemenin direkt vurulma nedeni haline getirilmesine bir tepki.

İlk klipteki videolar sokakta kendi çektiklerimiz. “Kendi” derken sokağın haberini yapan, başkalarına taşıyan tüm kişilerden oluşan bir “biz”i kastediyoruz. Müzik de görüntüler de sokaktan, hayattan, hatta hayatın tam ortasından denebilir. Eminiz ki o sokaklarda nefes almış, ses çıkartmış herkes de kendinden birçok şey bulacaktır.

Rock bir performans müziği, sizi nerelerde dinleyebiliriz?

Bizim şarkılar pek barda çalınıp göbek atılacak cinsten değil. İNHA olarak konserlerde, müziğe de yer veren eylemlerde çalacağız gibi görünüyor ki bu işin doğası gereği insanların erişemeyeceği sahnelerden çok insanların içerisinde olmamızı gerektiriyor. Bu yönde birtakım çalışmalarımız ve girişimlerimiz de sürüyor bu aralar. Öyle bir durumda sosyal medyadan, haber kanallarımızdan, bir şekilde ilgilenen kitlenin haberi olur.

inha-2Belki biraz da esinlenme ve şarkıya dönüştürme sürecinden bahsetmek istersiniz. Bir şarkı nasıl oluşuyor ve nasıl kayıt alınıyor?

Birisi Erkan Oğur’u “Besteleriniz ne kadar güzel” diye övmüş, Erkan Oğur da “Çalınmıştır kulağımıza bir yerlerden” demiş diye rivayet edilir. Şarkı, bazen bir fikir olarak, bazen söz, bazen müzik olarak yaşadığımız hayattan kulağımıza çalınıyor. Önce kişilerde, sonra grupta pişiyor, olgunlaşıyor, yapılanıyor… Bir noktada “Tamam, oldu bu, daha fazla kurcalarsak b.ku çıkar” diyoruz. Şarkı olmuş oluyor. Gerisi teknik detaylar ve rötuşlar.

Dediğimiz gibi canımızı sıkan şeylerden bahsediyoruz. Yazdığımız veya okuduğumuz bir haber, gördüğümüz bir fotoğraf, katıldığımız bir eylem, yaşadığımız bir olay bizi etkiliyor. Bazen hisler yoğunlaşıyor, yazılama oluyor, bazense enstrüman eşliğinde birimizin evinde şarkıya dönüşüyor. Sonra biraz önce söylediğimiz gibi herkesin katkısıyla son halini alıyor.
Kayıtları evde, kolektif çabamızla yapmayı tercih ediyoruz. Derdimiz çoğunlukla sistemin dayattıklarıyla ve sistemin ta kendisiyle olduğundan mümkün olduğunca sistemin dışında kalmaya çalışıyor, teknik olarak kendi kendimize yetmeye çabalıyor ve sınırlarımızı zorluyoruz. Öyle ahım şahım profesyonel ekipmanlarımız yok, sahip olduklarımızı sırtlanıyor, bulamadıklarımızı da oradan buradan ödünç alıp bir eve kapanıyoruz. Ortada bir sürü kablo, cihaz ve bolca kaos falan. Yapabildiklerimizi analog, olamayanlarını da dijital olarak tek tek kanal kayıt yapıyoruz. Eli bilgisayar tutan arkadaşlar mix mastering işlerini hallediyor.

Not: Fotoğraflar Seyr-i Sokak arşivinden kurgulanan “Direnişin Ortasındayım” klibinden alınmıştır.

İNHA’nın Facebook sayfası için lütfen tıklayın.