Savaşın ve sömürünün odak noktalarından biri Demokratik Kongo Cumhuriyeti’nde toplu tecavüzler ve cinsel saldırı yaşamın tüm güzel umutlarını yok etmiş. Savaş sırasında köylere yapılan baskınlarla birçok insan cinsel saldırının kurbanı olmuş.
Psikolojik bir silah olarak kullanılan bu çirkin eylem insanları tüketmiş, çaresiz bırakmış. O dönemde Kongo’da hekimlik yapan Denis Mukwege’nin BBC Türkçe’de yayınlanan anılarında, insanların nasıl insafsız ve vicdansız bir kitle ile karşı karşıya kaldığı tüm gerçekliğiyle vücut buluyor.
“Hastaneye ilk tecavüz kurbanı da o yıl geldi. Tecavüz edildikten sonra cinsel organı ve kalçası kurşunlanmış olarak. Bunun barbarca bir savaş eylemi olduğunu düşündüm; ama asıl şok üç ay sonra geldi. 45 kadın getirdiler. Hepsi de aynı hikâyeyle: “Köye girip tecavüz ve işkence ettiler.
Neler olup bitiyor diye sordum kendime. Bütün bunlar sadece şiddet içeren savaş eylemleri değil, aynı zamanda bir stratejinin parçasıydı. Çok sayıda insana aynı anda tecavüz ediliyordu, herkesin gözü önünde. Bazen bir gecede bütün köye tecavüz ediyorlardı. Böylece sadece mağdurları değil, seyre zorladıkları bütün bir topluluğu da yaralamış oluyorlardı.
Bu stratejinin sonucu olarak insanlar köylerini boşaltıyor, topraklarını ve sahip oldukları her şeyi bırakıp gidiyor. Etkili bir yöntem.”
Fotoğrafçı Patricia Willocq, cinsel saldırıya uğrayan insanların ve doğurdukları çocukların ne kadar masum, ne kadar güzel olduklarını vurgulamak için bir proje yaratmış. Onların kurban değil, büyük bir felaketten sağ çıkan güçlü savaşçılar olduklarını tüm dünyaya göstermek istemiş bu çalışmasında.
Bu fotoğraflara can veren insanların hepsi tecavüzü yaşamış, hayatlarında onun korkunç etkisini derinden hissetmiş. Sadece hayatta kalmanın bile güçleştiği zamanları atlatıp geleceğe umutla bakabilir duruma gelmenin keyfi var artık insanların gözlerinde.
Hazırlayan:Esra Aydın
