Doğrucu Patates, bizle hayata dair acı gerçekler ve bilgece düşünceler paylaşmak için yaratılmış bir karakter.
İnkar kalkanımızı yıkıp bize bilgece sözler fısıldayan bir patatesten daha sevimli ne olabilir ki?
İşte Doğrucu Patates’in hayatımıza incelikle işlediği o bilgece düşüncelerden birkaçı:
Kaynak: BoredPanda
Franz Kafka, 3 Temmuz 1883’te orta sınıf Yahudi bir ailenin ilk çocuğu olarak Prag’da dünyaya gelir. 20. yüzyılın ve modern Alman edebiyatının önemli yazarlarındandır. Yaşamı boyunca pek tanınmayan Kafka, arkadaşına verdiği vasiyetinde tüm yazdıklarının imha edilmesini istemiştir. Ancak arkadaşı bu vasiyeti yerine getirmemiş ve Kafka öldükten sonra elindeki eserleri yayımlamaya başlamıştır. Bu sayede Kafka, ölümünden sonra da olsa dünyaca ünlü bir yazar olmuştur.
Kafka’nın 1920’lerin başında tanıştığı Milena Jesenska’nın hayatındaki yeri ve öneminden bahsetmemek imkansız. Mektuplarla başlayıp, yine mektuplarla sona eren bir aşk aslında aralarındaki. Milena, Prag’lı evli bir kadın. Gazetecilik, yazarlık ve aynı zamanda çevirmenlik yapıyor. “Milena’ya Mektuplar“ adlı kitabından hem Milena’yı hem de aralarındaki aşkı daha iyi anlamak mümkün. Bu eser Kafka’nın, Milena’ya yazdığı mektuplardan oluşuyor. Milena’nın ise Kafka’ya yazdığı mektuplara ulaşılamamıştır.
Franz Kafka, 3 Haziran 1924 yılında henüz 41 yaşındayken hayata gözlerini yumar. Dünya edebiyatı için birbirinden güzel eserler bırakmıştır. Eserlerindeki karakterlerde çoğu zaman karamsarlığın yarattığı bir çaresizlik duygusu göze çarpar.
Romanın baş karakteri Josef K. bir sabah ansızın tutuklanır. Toplumda önemli bir makama ve saygıya sahip olan Josef K., hiçbir şuçu olmamasına rağmen neden tutuklandığını bir türlü anlayamaz. Bunu kendisini tutuklamaya gelenlere sorduğunda aldığı yanıt bir o kadar şaşırtıcı olur; “Nedenini söylemek bize düşmez.” / “Tutuklusunuz”. Ve normal bir tutukluluk süreci de yaşamaz. Sonrasında kendini bitmek bilmeyen bir davanın içinde bulur ve bu durumu sorgulamaya başlar.
Kafka, bu eserinde “adalet” sistemini sorgulamaktadır. Ahlaksızlığın hemen her yerde nasıl hızla yayıldığını ve toplumun giderek nasıl yozlaştığını okuyucunun gözleri önüne serer.
“Bir sürü boş şey arasında adalet kaybolup gidiyor! Ortada hiçbir şey yokken mahkeme bir şuç yaratıyor.”
Kitapta davanın üç şekilde sonuçlanabileceği söylenir. Gerçek aklanma ki bu biraz zor, genelde hiçbir Dava gerçek aklanma ile sonuçlanmamaktadır. Sözde aklanma ve sürüncemede bırakma da diğer seçeneklerdendir . Sözde aklanma; bazen her şeyin unutulduğu, evrakların kaybolduğu ve aklanmanın tamamlanmış gibi görüldüğü bir süreçtir. Ancak bir gün ansızın dosya yeniden açılır ve tutuklama emri çıkarılıp, Dava tekrardan en başa dönebilir.
Sürüncemede bırakmak ise; davayı sonsuza kadar ilk aşamasında tutmaktır. Yalnız bunun için tanıdık bir yargıcın olması lazım ve düzenli aralıklarla bu yargıcı ziyaret etmek gerekmektedir. Dava tamamen kapatılmaz ama sanık mahkum edilmeyeceğini de bilir. Baş karakterimiz Josef K., tüm bunları duyduktan sonra bu davadan kurtulamayacağı hissine kapılır. Mahkeme salonu yerine bir apartman dairesindeki karanlık bir oda’ da yargıcın önüne çıkar. Josef K. Bu davadan kurtulmak için her yolu denemeye hazırdır. Bunun için mahkemeye yakın isimlerden yardım ister ki bu kimi zaman bir ressam kimi zaman ise mübaşir ve onun karısı olur. Avukat dava sürecinde çok aktif bir rol üstlenemez.
Yazar tüm bu incelemeleriyle “adalet” kavramının önemini vurgular ve aslında bozulan adalet sistemine dikkat çeker. Yalnız, toplumda dışlanma ve kendi kabuğuna çekilme duygularına yer verir. Kişinin hangi sebepten şuçlu görüldüğünü bilmediği bir Dava da kendini nasıl ve hangi mahkemede savunabileceğini bile bilmeden, yaşadığı tutukluluk sürecini muhteşem bir anlatım diliyle okuyucuya sunar.
Genelde romanda alaycı bir dil kullanır. Bunun sebebi okuyucuya durumun ne kadar içler acısı bir hal aldığını göstermek içindir. Kitabı okurken baş karakter Josef K.’nın içinde bulunduğu karamsarlık, çaresizlik ve iç huzursuzluk sizi de etkisi altına alacak. Ve bir anda bu dava’nın içinde kendinizi bulacaksınız. Şunu belirtmek gerekir ki
Franz Kafka, Dava adlı eserinde gerçek hayatta yaşanmış bir davayı konu edinmemiştir. Bu eser kurgu üzerine kaleme alınmıştır. Eserdeki karakterler de kurmacadır. Fakat Kafka, Dünya edebiyatı için çok önemli bir eser ortaya çıkarmıştır.
Küçük kızların etkili sesleri olabilir, direnmeye daha da istekli olabilirler.
Burada; geçmişten bu yana, Kadın Tarihi Ayı ve Uluslararası Dünya Emekçi Kadınlar Günü olarak anılan 8 Martta, tarih boyunca tüm dünyada, inançları, fikirleri ve başkalarının hakları için ayaklanarak protesto gösterilerine katılan öfkeli kızların ne kadar çok olabileceğini simgeleyen fotoğraflar yer alıyor. (Bu liste kesin olarak dünya çapındaki her protestoyu kapsamıyor.)
İngiltere’de kadınlara oy hakkı tanındı. Yasal olarak gösteri yapan genç kızın elindeki dövizde geçen siyasi karikatürdeki yazı ise şöyle: ”Bayan Bull: Eğer kendi atıma binebilirsem ilerleyebiliriz John.” Dövizdeki illüstrasyonda, ”erkeklerin oy hakkını kazanması” olarak etiketlenen atın üzerindeki adamın arkasına binen bir kadını gösteriyor.
1 Mayıs 1909’da New York’taki İşçi ve Emekçi Bayramı Geçit Töreni sırasında çocuk işçiliğine karşı bir protesto. İki protestocu ingilizce ve yidçe sloganlar taşıyan kuşak takıyor.
13 Haziran’da göçük faciası için düzenlenen protestolara katılan yürüyüşçülerden 6 yaşındaki Dolores Siat protesto gösteri alanında annesi ile birlikte yürüyüş süresince ”çocuklar için parklara ne dersin kahrolası karayolları” yazılı bir döviz taşıdı. Annenin yürüyüşe katılması ise kazı çalışması yaparlarken göçük oluşmasıyla meydana gelen faciada hayatını kaybeden 6 çocuğun ardından bir sevgi gösterisiydi.
Birleşik Devletler Yüksek Mahkemesi 2 Nisan’da okulda birleşme kararı aldıktan sonra, 16 siyahi çocuk 4 annenin eşliğinde 3 Nisan’da Ohio Hillsboro’daki Webster okuluna yürürlerken duygularını belirttikleri dövizleri taşıdılar. Ve ulaştıklarında çocuklar 2 yıldır her gün olduğu gibi geri döndürüldü. Okul kurulu da harekete geçmeden önce Yüksek Mahkeme’nin resmi bildirisini beklediklerini söyledi.
Fotoğraftaki küçük kız, 1965 yılının Mart ayı sonlarında Alabama’da seçmen haklarına destek vermek için Selma ve Montgomery arasında gerçekleşen özgürlük yürüyüşleri sırasında bir kadının elinden tutarken yakın çekime alındı.
Küçük kız 18 Ekim 1978’de Londra’daki başbakan’ın evinin önünde hava ve çevre kirliliğine karşı protesto gösterisi yapıyor.
12 Haziran 1982’de New York Şehri’nde nükleer karşıtları bir araya geldi. Fotoğraftaki çocuk ise sırtında ”nükleer silahlarla çocuklarınızı kucaklayamazsınız” yazılı bir levha taşıdı.
Bu kız, 1982 yılının Eylül ayında New York Şehri’ndeki işçi ve emekçi bayramı geçit töreninde kadın hakları için ”kadın hakları haktır” yazılı bir döviz taşıdı.
Kim olduğu bilinmeyen Myanmarlı bu küçük kız, Myanmar’da içeride tutulan 18 yabancı aktivistin serbest bırakılmasını talep etmek için 13 Ağustos’ta Bangkok’daki Myanmar Büyük Elçiliği önünde düzenlenen protestolara katıldı ve başkan Aung San Suu Kyi’ye karşı direnerek bu fotoğrafı elinde taşıdı. Sürgün edilmiş Myanmarlı gruplar ve Taylandlı öğrenciler Aung San Suu Kyi’nin destekçileri ile görüşmek üzere yolculuk etmesini önleyen yetkililere karşı direnişin 2. gününde de yeni bir yol kenarında meydan okumaya devam ederek gece boyunca ayakta nöbet tuttular.
Meksikalı çocuklar, 13 Ocak 1994’te, Meksika Chiapas’taki San Cristóbal de las Casas sokaklarında barış için gösteri düzenlediler. Yürüyüş, barış ve insan hakları grupları tarafından organize edildi. 12 Ocak tarihine kadar, savaşa karşı kamuoyunda ve uluslararası görüşünde sert açıklamalar yapan Cumhurbaşkanı Carlos Salinas, tek taraflı bir ateşkes ilan etti ve meksika devrimi’nin lideri olan Emiliano Zapata’dan adını alan ve kendilerini Zapata’nın ideolojik mirasçıları olarak kabul eden isyancı grupları silahlarını bırakıp yeni kurulmuş olan Barış ve Uzlaşma komisyonu ile görüşmeye çağırdı. Barış görüşmeleri, San Cristóbal de las Casas’da 21 Şubat’ta başladı.
Babasının omuzlarında oturan bu küçük kız, 14 Temmuz’da Peru Lima’daki Mururoa Pasifik atolünde planlanan Fransız nükleer denemesini protesto etmek için ”burası çocukların dünyası” yazılı bir döviz taşıdı. Bastille Günü’nde Fransız Büyükelçiliği önünde düzenlenen protestoya yaklaşık 1000 kişi katıldı.
Bu küçük Rus kızı, 1998 yılının 1 Temmuz Çarşamba günü Moskova’daki ABD büyükelçiliğinin önünde düzenlenen protesto gösterisine katıldı. Yaklaşık 100 kişi büyükelçilikte, Kosova konusunda Yugoslavya üzerinde baskı yapan ABD ve NATO’yu protesto ettiler.
Bu küçük kız, 1 Eylül 2004’te devlet okullarında dikkat çeken dini sembollere ve islami başörtüsüne getirilen yasaklara karşı çıkarak Strazburg’da eğitim hakkı için dışarıda düzenlenen gösterilere katıldı. Başörtüsü yasası ise akademik yılın başında 2 Eylül’de yürürlüğe girdi. Dövizde yazanlar; ”okul benim hakkım, başörtüsü tercihimdi.”
Pakistanlı bu kız çocuğu, 28 Mayıs 1998’de ilk nükleer silahı ateşleme denemelerini Pakistan’da yapanlara karşı, 28 Mayıs 2005’te İslamabad’da hükümet dışı bir kuruluş olan Vatandaş Barış Komitesi (Citizen Peace Committee/CPC) tarafından organize edilen gösteriler süresince, Chagai dağının bir kopyasının önünde dururken, ”nükleer silahlara ‘hayır’ de” yazılı bir pankart gösterdi. CPC, nükleer karşıtı kampanyalarının bir parçası olarak organize ettiği gösteride, Hindistan ve Pakistan hükümetinden yetenekli nükleer füzelerini test etmeyi ve nükleer güçlerini sergilemeyi durdurmalarını istedi.
Bu küçük kız, Tibet’te son günlerdeki gösterilerde yapılan baskıları sona erdirmeleri konusunda Çin’e çağrı yapmak için 26 Mart 2008’de Barış Anıtı Parkı’ndan Japonya’nın güneyinde yer alan Hiroşima kentine kadar düzenlenen, çeşitli grupların katıldığı yürüyüşte olimpiyat halkalarını temsil eden bir pankart taşıyor. Çin baskıları artırarak, Ağustos ayında Fransa’ya yaptığı gezi sırasında Fransız devlet yetkilileri ile Tibet’in ruhani lideri arasındaki görüşmelerde muhalif konumunda olan Dalai Lama’yı 26 Mart’ta sürgüne gönderdi.
Bu küçük kız ise, Nepal Katmandu’da 23 Mart 2008’de Tibet’teki artan Çin zulmü süresince katledilen insanlar için düzenlenen dini törende ve barış protestolarında mum ışığı altında yağ lambalarıyla binlercesinin parladığı bir Budist tapınağının altında gülümsüyor. İnsan Hakları İzleme Örgütü’ne göre; 24 Mart 2008’de başkentte Tibet protestoları boyunca, Uluslararası Af Örgütü’nden 11 üye de dahil 461 kişi Nepal polisi tarafından tutuklandı.
Bu küçük çocuk, 9 Nisan 2010’da Melbourne’deki islâm karşıtı ve planlı göçmenlik karşıtı düzenlenen protesto öncesinde ırkçılığa karşı bir araya gelen insanlara ”ırkçı olma!” yazılı bir pankart gösterdi. Yüzlerce ırkçılık karşıtı protestocu, Flinders Caddesi İstasyonu’ndaki basamaklarda toplu bir şekilde, bir türlü sonlandırılmayan göç karşıtı ve islâm karşıtı protestolara karşı durdu.
Wall Street’i işgal et hareketine katılan 2 kız, 14 Ekim 2011 Cuma günü Lower Manhattan’daki yüzlerce protestocunun haftalardır yaşadığı Zucotti Parkı’nda ”çocuklara önem verin” ve ”geleceğimi koru” yazılı pankartları gösterdiler. Bu sabah polisle çatışma önlenerek, tahliye edilmesi planlanan Londra iş merkezi hakkındaki karar ertelendi.
Bu küçük kız, Tunus’un Kasbah Meydanı’nda 2 Kasım 2011’de hakları için gösteri yapan Tunuslu kadınlara destek olarak elindeki kapısı açık kuş kafesini sergiledi. Tunus seçimlerini kazanan islamcı partinin lideri Raşid Gannuşi, 28 Ekim 2011’de Ennahda’nın sosyal kazanımlarını korumak için Tunus kadınlarına olan bağlılığını yineledi. Ancak bazıları, meclisin yüzde 41’ini alan partinin kadın hakları ve toplumsal cinsiyet eşitliği konusundaki ilerici yaklaşımıyla bilinen yönlerinin bir Arap ülkesinde sınırlanmaya çalışılacağına dair endişelerini dile getirdi.
Bu çocuk, eşcinsel hakları grubu Fundación Triángulo’nun Madrid’de 20 Ağustos 2011’de düzenlediği bir gösteri sırasında bir afiş boyadı. Binlerce protestocu Papa 16. Benedict’in ziyaretinde ve önceki gösterilerde uygulanan polis şiddetini protesto etmek için 19 Ağustos 2011’de Madrid’in merkezine geçti. Papa ise birkaç yüz metre uzaklıktaki bir dini törene başkanlık etti.
Afgan öğrenciler, 13 Ekim 2012’de Herat’da düzenlenen bir miting sırasında Taliban’ın suikast girişiminde başından vurulan Pakistanlı çocuk aktivist Malala Yousafzai’nin erken iyileşmesi için dua ediyorlar. Afganistan’daki okullar, Yousafzai’nin daha çabuk iyileşmesi için yetkililerin bir araya gelerek dua yoluyla onunla dayanışma göstermesi gerektiğini söyledi.
Suriyeli küçük kız, Akdeniz’deki bir teknede mültecileri gösteren bir resim taşıyor. Suriye iç savaşından Yunanistan’a kaçan Suriyeli mülteciler, Yunan devletinin muamelelerine karşı Atina’da protesto gösterileri düzenleyerek Suriyeliler için bir çözüm çağrısında bulundu.
1 Ekim 2014’te çekilen bu fotoğraf, Hong Kong’un demokrasi yanlısı protestoları sırasında ‘‘Ben buradayım çünkü… Yeni nesil için geleceği önemsiyorum. Hong Kong bizim evimiz!” yazılı bir pankart hazırlayan küçük bir kızın gösterisini sunuyor. Hong Kong’un öğrenci liderliğindeki demokrasi gösterileri, kaybedilecek pek az şey bulunduğunu söyleyen haklarını kaybetmiş genç nesil ile protesto süresince pragmatizmi destekleyen yaşlı bir koruma arasında şiddetli bir bölünme olduğunu vurguladı.
Genç kız, 23 Ağustos 2014’te Ferguson polis karakolundaki gösteriler sırasında ”adalet!” yazılı bir pankart taşıdı.
Bu küçük kız, 20 Eylül 2014’te Fransa’nın merkezi Lyon’daki, Uluslararası engelliler derneği tarafından düzenlenen yıllık anti-personel mayın kullanımını ve satışını kınadıkları gösteriler sırasında bir çift ayakkabıyı piramit ayakkabıların arasına attı.
Avustralya Sidney’de 9 Ağustos 2015’te Sidney belediye binasının önünde evlilik eşitliği için düzenlenen toplantı sırasında protestocular tarafından tebeşirle oluşturulmuş gökkuşağı geçişindeki küçük bir kız. Özellikle hükümeti, Avustralya’daki LGBTİ bireylerin evlilik haklarına izin vermek için parlamentodaki Evlilik Eşitliği kanun tasarısını onaylamaya çağırıyorlar.
Chibok Kızları Büyükelçisi himayesinde olan bir kız, 14 Nisan 2015’de Abuja’daki eğitim bakanlığına düzenlenen bir gösteride İslamcı örgüt Boko Haram tarafından kaçırılan 219 öğrencinin serbest bırakılması için baskı yapmaya başladı. Ülkelerinden kaçırılmalarının birinci yıldönümünde, Nijerya’nın cumhurbaşkanı Muhammadu Buhari ise Boko Haram tarafından kaçırılan kız öğrencilerin serbest bırakılması ile ilgili söz veremeyeceğini açıkladı.
Bu küçük kız da, 20 Kasım 2015’te Uttar Pradesh’in Lucknow kentinde ISIS’e karşı Bara Imambara’da düzenlenen protesto boyunca bir döviz taşıdı. Protestoya Lucknow’daki Şii din adamı Maulana Kalbe Jawad tarafından liderlik edildi.
Bu kız, 27 Ocak 2015’te Brezilya São Paulo’da toplu taşıma ücreti artırımlarına karşı düzenlenen herkesin çember oluşturduğu protesto gösterisinde diğer göstericilerle birlikte el ele vererek yürüdü. Otobüs, metro ve tren bileti fiyatları 6 Ocak’ta 3 ila 3.50 reale kadar çıktı.
3 yaşındaki yürüyüşçü Nimani Darch, 8 Temmuz 2016’da Kaliforniya eyaletinin San Francisco şehrinde Justin Herman Plaza’daki siyahilere uygulanan şiddete karşı mücadele eden afrika-amerika kökenli bir sivil toplum hareketinin düzenlediği gösteri sırasında ”ateş etmeyin” yazılı bir levha taşıdı.
Ağzı siyah bant ile bantlanmış bu kız, 18 Aralık 2016’da Belçika’nın başkenti Brüksel’de Esad rejim kuvvetlerini ve destekleyenlerinin siviller üzerindeki saldırılarını ve Halep’teki insanlık dramını protesto etmek için eylemlere katıldı.
Japonya Tokyo’da 12 Şubat 2017’de Shibuya semtinde ABD başkanı Trump’ın göç kararnamesine karşı düzenlenen protesto yürüyüşü öncesinde küçük bir kız çocuğu ”kız gibi dövüş!” yazılı bir döviz taşıyor. Trump’ın birçok farklı müslüman ülkelerinden ABD’ye göç yasağı kararnamesine karşı ”birlik ve beraberlik için kucaklayıcı bir Amerika” ismi ile düzenlenen yürüyüşe yaklaşık 300 kişi katıldı.
New York’da 4 Mart 2017’de, Kuzey Dakota’dan İllinois’e kadar uzatılması planlanan 1.886 km uzunluğundaki petrol boru hattına karşı Kuzey Dakota’da düzenlenmiş protesto gösterisine katılan bu küçük kız ”Diren DAPL” yazılı bir pankart taşıdı.
Binlerce gösterici Avustralya Melbourne’de 8 Mart 2017’de Dünya Kadınlar Günü için bir araya geldi. Yürüyüşçüler, Avustralya’nın bağımsızlığının verilmesi, ırkçılığın sonlandırılması, tüm kadınların ekonomik haklarının, üreme ve kürtaj haklarının da verilmesi, aynı zamanda seks işcileri ve trans kadınlar da dahil dünya çapındaki tüm kadınların özgürlüğü için mücadele edip desteklemeye çağırdı.
Mayıs ayında dördüncü yıl dönümünü geride bıraktığımız, Recep Tayyip Erdoğan’ın emri ile AKP’nin polisleri tarafından 1000’e yakın kişinin ve piyanonun da gözaltına alındığı, 1000’den fazla kişinin yaralandığı ve Berkin Elvan, Medeni Yıldırım, Mehmet Ayvalıtaş, Abdullah Cömert, Ali İsmail Korkmaz, Ethem Sarısülük gibi 6 kişinin daha katledildiği, AK Parti Hükümeti tarafından Gezi Parkındaki ağaçların yerlerinden sökülüp Gezi Parkı’nın yıkımına karşı çıkan ve protestolara destek veren miniklerimiz.
Kadın katliamlarının giderek arttığı bir dönemde 2015 yılında para uğruna katledilen annesi Nuran Dutlu’nun hesabını sormak için Akhisar 8 Mart Kadın Dayanışma Gurubu ile Kadın Cinayetlerini Durduracağız Platformunun ortaklaşa düzenlediği ”Kadın Cinayetlerine Hayır!” eylemlerine katılan 5 yaşındaki Yekta Nehir Budak ”beni annemden ayıranların hapislerde çürümesini istiyorum” dedi.
AK Parti’nin meclise sunduğu ve önce kabul edilip kadınların gücünden korktukları için sonra geri çekilen cinsel istismar mağdurunun faille evlendirilmesi durumunda failin affını istediği ”istismarcıya af” önergesine karşı çıkıp protestolara katılan bir kızımız.
Kaynak: HuffPost.
Bilim insanları Pongo tapanuliensis adlı yeni bir tür orangutan keşfetti. Yeni keşfedilen Pongo tapanuliensis (Tapanuli) orangutanlarının neslinin tehlikede olduğu düşünülüyor.
Dünya’daki tüm orangutanlar bir futbol sahasını doldurabilecek kadar az. Bilim insanları bu futbol sahasının bir bölümünde bulunan orangutanların diğerlerinden farklı olduğunu keşfetti. Kuzey Sumatra’da küçük orangutanlar üzerinde çalışan bilim insanları yeni bir maymun türü keşfettiklerini duyurdu.
DNA olarak en yakın akrabalırımız olduğu söylenen şempanze ve orangutanların son yıllarda bazı yeni türleri keşfediliyor. 2001 yılından bu yana yapılan araştırmalarda bulunan yeni tür sayısının 2 (Pongo pygmaeus ve Pongo abelii) olduğu biliniyordu. Ancak üçüncü bir tür daha ortaya çıktı. Konuyla ilgili açıklama yapan araştırmacılar “Yeni maymun türünü tanımlamak son derece heyecan verici” dedi.
Ancak bilim insanları her ne kadar yeni bir tür keşfettikleri için heyecanlı olsa da bu türün daha ne kadar hayatta kalacağı konusunda da endişeli. Araştırmacılar, 1000 km2’lik bir alanda 800’den daha Pongo tapanuliensis bulunduğunu ve bu alanın kaçak ticaret bölgesi olduğunu vurguluyorlar. Öte yandan bölgede bir altın madeni ve bir hidroelektrik santrali de bulunuyor.
Yeni türü diğerlerinden ayıran özellik ise araştırmacıların yaptığı açıklamaya göre kafatası yapısından kaynaklanıyor. Araştırmacılar, Dünyadaki 10 kurumun elinde bulunan 33 kafatası ve çeneyi diğer yetişkin erkek orangutanlarla karşılaştırdı ve Tapanuli erkek kafatasının diğer bireylerden daha küçük olduğunu farketti.
Ayrıca araştırmacılar, Tapanuli erkeklerinin uzun süren coşkulu çağrılarının diğer bilinen iki türünün çağrılarından farklı olduğunu ve canlıların Bornean orangutanlara kıyasla daha tarçın renkli keçelernin bulunduğunu ve kırılgan bir dokuya sahip olduklarını belirterek türün özelliklerini de inceledi. Siz bulunan bu yeni türle ilgili ne düşünüyorsunuz, bu keşifler dünya tarihini yeniden yazabilir mi?
Alıntı: webtekno
Kaynak: gizmodo
Kapak Dar: c402277.ssl.cf1.rackcdn.com
Ankara Sinema Derneği’nin Kültür ve Turizm Bakanlığı’nın katkılarıyla düzenlediği Gezici Festival, 1-14 Aralık 2017 tarihleri arasında 23’üncü kez sinemayı kent kent dolaştırıyor. Festivalin, bu yılki durakları Ankara, Sinop ve Kastamonu. Ankara’da 1-7 Aralık tarihleri arasında, Çankaya Belediyesi Çağdaş Sanatlar Merkezi ve Alman Kültür Merkezi’nde sinemaseverlerle buluşacak olan Gezici Festival, 8-11 Aralık tarihleri arasında Sinop’ta konaklayacak ve 12-14 Aralık tarihleri arasında Kastamonu’da bu yılın yolculuğunu tamamlayacak.
23’üncü Gezici Festival’in bu yılki programında Kanada Büyükelçiliği’nin katkılarıyla Kanadalı usta yönetmen Denis Villeneuve yer alacak. Kitty Aal’ın hazırladığı bu bölümde yakın zamanda ismi pek çok gişe başarısı gösteren yüksek bütçeli filmlerle özdeşleşen Kanadalı yönetmenin “Kaderini Bilseydin, Yine de Yapar mıydın? başlığıyla iki filmi gösterilecek. En son Blade Runner 2049 (2017) filmiyle gündeme gelen Kanadalı yönetmen, günümüz sinemasının en bilinen yönetmenlerinden. Bunun nedeni, ticari başarı kazanan filmlerinin aynı zamanda eleştirmenler tarafından da beğenilmesi ve festivallerde yer alması. Villeneuve’ün hızlı bir yükseliş gösteren kariyerine, Hollywood’da gerçekleştirdiği Sicario (2015) ve Geliş (Arrival, 2016) gibi yapımlar damgasını vursa da, Kanadalı yönetmenin kariyeri 1990’lara kadar uzanıyor. Erken dönem filmlerinden beri, geçmişte yapılan tercihlerin bugüne musallat olan sonuçlarıyla yüzleşen karakterleri içeren filmlerini, “varoluşsal dedektif hikâyeleri” olarak ele almak da mümkündür. Gezici Festival, Kanadalı ustanın bu tip iki filmini festival seyircisiyle buluşturuyor.
İki öğrencinin perspektifinden, Montreal kentinde yaşanan bir katliamı anlattığı Politeknik (Polytechnique, 2009), yönetmenin gerçekleri keskin bir şekilde vermek için siyah-beyaz sinematografinin olanaklarını kullandığı bir dram. 1989 yılında, feminizm düşmanı olduğunu düşünen akıl sağlığı bozuk bir genç adam, mühendislik eğitimi alan kız öğrencileri katletti. Villeneuve’ün filmi, soğukkanlılığını kaybetmeden, olayların gelişimini, kurtulanlar ve olaya tanık olanların üzerinde yarattığı etkinin psikolojik ve felsefi boyutlarını takip ediyor. Film, pek çok ulusal ve uluslararası festivalden 16 ödül toplamıştı.
Villeneuve’ün festival kapsamında gösterilecek diğer filmi İçimdeki Yangın (Incendies, 2010). Senaryosu Wajdi Mouawad’ın oyunundan adapte edilen film, Quebec’li Jeanne ve Simon kardeşlerin Ortadoğu’da ailelerinin gizemli geçmişini araştırmalarının hikâyesi. Anneleri Nawal’ın ölümünden sonra ellerine geçen mektuplarda, her biri daha önce tanışmadığı yakın bir akrabasını bulmakla görevlendirilen iki kardeş, arayışları sırasında kendilerine dair hiç beklemedikleri gerçeklerle, savaşın ve şiddetin saçmalığıyla yüzleşmek ve geçmişleriyle yeniden hesaplaşmak zorunda kalıyorlar. Film, çeşitli ulusal ve uluslararası festivallerden 39 ödül toplamıştı.
Bu yıl yedincisi düzenlenen Suç ve Ceza Film Festivali finalistleri arasında kısa metraj olan Mutlu Kedi filmi de yer aldı. Yönetmenliğini Umut Heval Çerkes’in yaptığı film Aziz Nesin’in aynı isimli hikayesinden günümüze uyarlama olarak çekildi. Adalet konulu filmlerin yer aldığı festivalde çok konuşulan filmler yer alıyor. Mutlu Kedi kısa filmi de, sorgulamadığı için adaletsizlik çemberine sıkışan insanları konu ediniyor.
”Bizi harekete geçirmeye çalışan birisi var. Ama herkes o kişinin başkası olmasını bekliyor, izlerken biz de o rüyaya kapılıyoruz ve oradaki insanlarla ‘o sesi’ dinliyoruz. Güç kimin elinde belli değil ve o gücü kimin kıracağı belirsiz. Günümüzde de tam bunu yaşıyoruz.”
Umut Heval Çerkes, daha önce de çektiği kısa filmlerin yanı sıra festivaldeki Mutlu Kedi filmi ile birçok başarıya imza attı. 8. Lions Kısa Film Yarışması’nda da Osman F. Seden Özel Ödülü’ne layık görülen film, bu sene kısa film dalında 300 kadar başvuru yapılan festivalde finale kalan 10 filmin arasında yer alıyor. Çekim sürecinin ”zor ama keyifli” olduğunu belirten Umut Heval Çerkes yeni projeleri için çalışmalarına devam ediyor.
Hikaye, adil olmayan emirlere uyan bir grup insanın özgürlüğünün nasıl kısıtlandığını ve o adaletsizlikle neden savaşamadıklarını anlatıyor. Filmin yönetmeni Umut Heval Çerkes ile Mutlu Kedi ve sanat anlayışı hakkında kısa bir sohbet gerçekleştirdik.
Kaçınılmaz olarak bir amaç gözettim. İlkokuldan beri severek okuduğumuz bir vizyondu Aziz Nesin bizim için. Onun edebiyat kitaplarıyla büyüdüm diyebilirim. Bu hikayede de o sıcaklık vardı. Çok aktivist eylemlerin içinde bulundum ama eskiden sinemayı bir propaganda aracı olarak görüyorken şimdi görmüyorum. 1 Mayıs’a ya da bir işçi grevine git, seni sadece orada bulunan insan görebiliyor. Ama bir sinema, tiyatro eseri ile seni senden daha iyi anlatan insanlarla bir arada oluyorsun ve daha fazla insana ulaşabiliyorsun. Bu hikayede de öyleydi. 1960 yıllarında yazılmış bir hikayeyi ben günümüze uyarladım. 50 yıllık bir konjonktürel siyaset var, sanat eserleri var ve bunların gelişme süreci var. Bu eserde Adnan Menderes dönemine bir eleştiri var. Keza çok sağlıklı günlerden geçmiyoruz ve önümüzde nasıl bir süreç var bilmiyoruz. Bu eseri sinemaya uyarlarken, umut olduğu sürece yaşam hep vardır ve o ‘birisi’ neden ben olmayayım, neden bir senarist olmasın ya da filmi izleyen bir kişi bile destek verebilsin diye düşündüm.
Devletler 2000 yıldır Hegel’den beri, böl-parçala-yönet sistemiyle yürüdü. Bu devletlerin argümanıdır. Bunu Türkiye toplumunda da görebiliyoruz. Toplumumuzda en büyükten en küçüğe parçalanmış unsurlar var. Bu kaygan zeminde ne göreceğimizi bilemiyoruz. Birey olarak toplumda yerimizi bilemiyoruz. Büyük bir gözün üzerimizde etkisi olduğunu düşünüyorum. Sorgulamayan, araştırmayan, okumayan bir nesil yetişiyor. Biz bir Gezi süreci yaşadık ama o sürecin kalite nüansı çok düşüktü. Herkes amacını farklı açıklıyordu. Topyekün bir hareketti aslında. Bu filmde de Gezi’deki gibi, birisi o ağacın kesilmesine karşı durabilmeli ki hepimiz yeni çıkacak fidanları sulayabilelim mantığı yer alıyor. Yani bu provokasyon aracı değil ama kitleleri harekete geçirebilecek bir şey. Ezilmiş bir sınıf var ve Lenin’in dediği gibi ‘’ Ezilenlerin şiddeti meşrudur’’. Benim silahım sinema. Yine bir yazarın dediği gibi ‘’sanat içinde geleceği barındıran bir silahtır’’. Kurşunun yoğunlaşması ile alakalı bir durum olduğunu düşünüyorum. Yani izleyen kötü bir kısa film izledim diyebilir ama iki kişi de bu politik bir film bizlere bir şeyler veriyor demeleri benim ulaşmak istediğim bir hedef olabilir.
Sinema ya da sanat yapıyorsan göstergesel anlamda bir estetik olması gerekiyor. Ama ben şu film için düşünmedim. Çünkü o çektiğim dönemde ihtiyacımız olan şeyleri tek başıma yapamazdım. Benim komünal yaptığım iş ile güzel bir sonuç ortaya koydum diyebilirim.
Sadece politik olan bir film sanatı silah olarak kullanmaya elbette yetmez. Nara atarken alt metni olması gerekiyor. Hikayenin kendisi de o alt metne hizmet ediyor. ‘’Birisi çıksa ben de çıkarım’’ cümlesi bile aslında alt metni olan bir şey. Bu her kesime silah aslında. Sanatçılık kısmı oyunculuğu, çekimi… vs. değil yalnızca. Bunun hepsi örgütsel anlamda bir silah. Sanat kisvesi, neyi nasıl yaptığınla alakalı. Tıpkı Aristo’nun dediği gibi : Görmekle bakmak arasında fark vardır. Benim politik bir alt yapım yoksa sadece güzel ya da kötü bir film izlerim. Politik alt yapım varsa yumruğu kaldırmış bir film olarak görürüm.
Büyük bir yük ve sorumluluk katıyor bana ama aynı zamanda güzel bir motivasyon oluyor. İzleyen binlerce veya bir kişi benim için tutarlıdır. Bir kişi bile sadece bir slogandan ibaret görmüyorsa benim için mutluluk kaynağı oluyor. Bundan sonraki işlerim yine politik olacak. Çünkü o gelenekten geliyorum. Sinema benim için bir amaç değil araçtır. Bir sonraki işimde takdir görmekten öte, kitlelere ulaşabilmek benim için daha önemli. Ödül almak, festivallerde olmak, yarışmalarda olmak bu işin keyifli kısmı.
Yaşadıklarımıza isim koyamıyoruz ve koymak istemiyoruz. Devlet sürekli denetim altında tutuyor bizi. O rüya da bir metafor. Yapmak istediklerimizi ve yapamadıklarımızı içgüdüsel olarak yapıp yapmadığımızı tartışıyor. Orada asıl olan kedi figürü. Diğer bütün nesnelerden üstün gördüğümüz insanı, orada daha kısıtlı ve ezilmiş görüyoruz. Oradan geçen kedi insanlardan daha özgür. Kedi, kendi çemberini çizebiliyor. Çünkü onların dünyasında bir sistem arayışı yok ve insanların dünyasında var. Bu da bizleri kısıtlıyor. Mutsuzluktan yakınan ve bunun için tembellik eden insanları anlatıyor. Aslında mutlu olduğumuz her zaman da özgür değiliz. İnsanların güç kazanması tamamen toplumla yaşadığı ilişkilere bağlıdır. Günümüzde de en büyük cezamız yalnız bırakılmak oluyor. Etrafımızdakilerle iletişimimiz de bir nokta olabilir bu filmde. Evet, bu film politik ama aynı zamanda da bize çuvaldızı batıran bir film. Ve ben bu filmi çekerken kendime de ‘sen de öylesin’ dedim. Kapitalizmi bertaraf etmedikçe bu sistemi içinde olarak besliyoruz ve devam ettiriyoruz. Bu çemberden kurtulmanın tek koşulu, insanların faşizan duygularından kurtulabilmeleri. Devlet, eril bir zihniyeti dikte ediyor ama bir yandan da bunları çekelim, konu edinelim diye bizleri rahat bırakıyor.
Bu faşizanlığın sürdürülmesi demişken, filmde nereden geldiği belli olmayan o sese güç verenlerin, o sesi dinleyenler olduğunu görüyoruz…
Bizi harekete geçirmeye çalışan birisi var. Ama herkes o kişinin başkası olmasını bekliyor, izlerken biz de o rüyaya kapılıyoruz ve oradaki insanlarla ‘o sesi’ dinliyoruz. Güç kimin elinde belli değil ve o gücü kimin kıracağı belirsiz. Günümüzde de tam bunu yaşıyoruz.
Bağımsız kısa film veya sinema yapmak Türkiye koşullarında çok zor. Minimal bir bütçeyle çektim. Ekip arkadaşlarım gönüllü olarak gelen ve komünal bir çalışmayla ortak olan insanlardı. Ekipman, figüran eksiği işimizi zorlaştırıyor. Politik bir film olduğu için sponsor bulmak çok zor. Film hayal ettiğinin yüzde biri çıkıyor. Film ne kadar güzel başarılar elde etse de benim beklentimin altında kaldı. Bağımsız sinema pek dikkat çekemiyor. İnsanlar da para kazanamayacağı için fazla yanaşmıyor zaten. Seyircisi de az. Bugün gişe rekorları kıran bir film de politiktir. Ama onun politikası paradır. Ya bir şey anlatmak istersin, bu senin ideolojine kalmıştır ya da para kazanmak istersin. Böyle değerlendirmek lazım.
Dünya kötü bir yer olduğu için sinema var. Sen bir yola giriştin, maddi manevi bedel ödedin ya da zorunda hissettin. Bir partiye oy veren insanları düşünelim, bizimle uyuşmuyorsa bazıları onları hep ezer, eleştirir. Makarnacı diyen olur, kömürcü diyen olur… Benim sanatım entelektüel kesime hitap ediyor diye bir kisvesi yok. Malum partiye oy veren insanları eleştirmek yerine onlara ulaşıp, onları kazanmak lazım diye düşünüyorum. Halkı bu şekilde ezip ‘halk anlamadı’ demek etik değildir. Bu filmde olmaz ama başka filmde ulaşırsın. Dünya kötü bir yer ama bir gün iyi olsun diye sanat yapıyorum. Ulaşmak meselesi bir süreçtir.
Evet. Bir kişi bile olsa benim için umuttur. Suç ve Ceza Film Festivali’ne davet edilmem benim için bir adımdı. Film çekmek, sarılmak gibi bir şey. Filmim ile benim gibi düşünene de düşünmeyene de sarılıyorum. Sarılmanın gücüne de inanıyorum. Fiziksel şiddete karşıyım ve sanata tutunuyorum. Buna inancım tam. Sinema güçlü ve evrenseldir.
Kot Farkı diye bir kısa film düşünüyorum. Bu yaşanmış olayların kurmaca bir hikayesi olacak. Merdiven altında yapılan kot taşlama işini konu edinmek istiyorum. Silikozis denen hastalığa maruz kalmış insanların hikayesini anlatacağım. Patronların yasal olmadan işlettiği mekanlarda yaşanan zorluklardan yola çıkarak, haberlerden, yaşanan hikayelerden beslenerek yaptığım bir iş olacak. Bu eşitsizliğin karşısında da diz çökmemek buna dikkat çekmek de bir sanattır. O insanlar ailesinden uzak kalıyor, üç kuruş para için. Kendi bedenlerine saygı duymuyorlar. Kapitalizm adı altında harcanıyorlar. Bu aslında Türkiye alegorisi ve kot taşlama adı altında işlenecektir. Toplumla bunu paylaşmak istiyorum. İnsanların nasırlaşmış ellerinden doğayı güzelleştiriyoruz biz. Çok paralar verip aldığımız kotlar nasıl şartlarda yapılıyor o insanlar nasıl çalışıyor insanlara göstermek istiyorum.Ben gördüklerim için sorumluluk hissediyorum. Yine kısa metraj olacak. Kısa metraj uzun etki cümlesini savunuyorum ben. İleride uzun metraj yapar mıyım bilmiyorum ama şimdiki projelerim kısa film. Yaptığım iş sadece iş olarak görülsün istemiyorum. İnsanlar sanat ve içerikle adımı ansın yeter.
Halktan birinin gerçek ya da gerçeğe yakın filmi diyelim. Amatör ya da profesyonel yalnızca aldığın para ile alakalıdır. Ben bundan para kazanmıyorum. Sadece güzel insanlar kazanıyorum. Amatör ruhlu birinin filmini izliyor sayabilirler izleyiciler kendilerini. Profesyonelliği kaşe olarak gören insanlar sanat değil sadece iş yapmış olurlar.
Festivalin detayları için: http://www.icapff.com/tr/ana-sayfa
Kış mevsiminde buz haline dönüşen karbondioksitin baharın gelmesiyle birlikte sıvılaşma evresini atlayarak doğrudan gaz haline dönüştüğü, gezegenin yüzeyindeki şekillerin de bu karbondioksit kütleleri nedeniyle oluştuğu anlaşıldı.
Kızıl gezegenin geçmişine dair yürütülmekte olan çalışmalar hız kesmeden devam ederken, yapılmakta olan yeni bir çalışmada, Mars’ın yüzeyinde gerçekleşen tuhaf işaretler üzerine odaklanılıyor. Bu gizemli biçimler gezegenin mevsimsel değişikliklerinin bir sonucu olabilir.
Dublin’de bulunan Trinity College’dan araştırmacılar, Mars’taki karbondioksit arıtımı üzerinde çalışma yaptılar. Bu işlem esnasında katı nesne, sıvılaşmadan doğrudan gaz haline dönüşüyor. Karbondioksitin Mars’taki hallerini simüle eden bir bölüm oluşturan ekip, Mars yüzeyindeki CO2’nin kış aylarında donduğunu, bahar ayında eriyerek gezegenin kumul tepecikleri üzerinde uzun biçimli çizgi biçiminde hatlar oluşturduklarını ortaya koydu. Araştırmacıların yaptıkları çalışma, Scientific Reports’ta yayınlandı.
Araştırmanın yöneticilerinden Mary Bourke yaptığı bir açıklamada “Mars’ın atmosferi, %95 oranında CO2’den oluşuyor. Fakat karbondioksitin, gezegenin yüzeyiyle ne tip bir etkileşimde bulunduğu hakkında çok az bilgiye sahibiz. Mars’ta da Dünya’da oldu gibi mevsimler bulunuyor. Bu da kış ayında çok miktarda CO2’in gaz halinden katı hale dönüştüğünü ve bu biçimde gezegenin yüzeyinde toplandığını gösteriyor. Bahar ayı geldiğinde ise bu işlem tersine dönüyor ve buz çözünmeye başlıyor. Mevsimsel etkileşim olan bu olgu, önemli jeomorfik bir işlem olabilir” diyor.
Araştırmacılar, Mars’ta gerçekleşen mevsimlerle karbondioksit çözünümü arasındaki ilişkiyi ortaya koymak için hazırladıkları düşük nem oranına sahip bir bölmeyi, Mars benzeri granüler bir yüzeyin üzerine karbondioksit bloklarıyla doldurdular. Yapılan çeşitli deneyler, Bourke’nin de aralarında bulunduğu araştırmacıların hipotezini doğruladı: Eriyen karbondioksit, Mars yüzeyinde çizgi biçiminde kıvrımlı şekiller oluşturabiliyor.
Bourke “Birkaç yıl önce Mars’ın kum tepecikleri üzerinde benzersiz işaretler keşfetmiştim. İnce çizgiler halinde uzayan sığ, birbiriyle etkileşimli özellikler taşıdıkları için onlara ‘Kumul Tepecikler’ adını vermiştim. Fakat sıra dışı olan bir şey vardı. Bu biçimler kumul tepeciklerin yamaçlarında hem yukarı hem de aşağı biçimde uzanıyor gibi görünüyorlardı. Ki bu da, bu şekillerin oluşumuna bir sıvının sebep olamayacağını gösteriyordu” diyor.
Ankara Sinema Derneği’nin Kültür ve Turizm Bakanlığı’nın katkılarıyla düzenlediği Gezici Festival, 1-14 Aralık 2017 tarihleri arasında 23’üncü kez sinemayı kent kent dolaştırıyor. Festivalin, bu yılki durakları Ankara, Sinop ve Kastamonu. Ankara’da 1-7 Aralık tarihleri arasında, Çankaya Belediyesi Çağdaş Sanatlar Merkezi ve Alman Kültür Merkezi’nde başkentli sinemaseverlerle buluşacak olan Gezici Festival, 8-11 Aralık tarihleri arasında Sinop’ta konaklayacak ve 12-14 Aralık tarihleri arasında Kastamonu’da bu yılın yolculuğunu tamamlayacak.
Gezici Festival’in sinemanın geçmişini bugünüyle buluşturan özel bölümlerinden biri, her yıl olduğu gibi sessiz filmlerin ilginç dünyasına uzanıyor. Amerika ve Hollanda Büyükelçilikleri’nin katkılarıyla ve Sessiz Divalar: Zamansız ve İsyankâr başlığı altında gösterilecek iki sessiz film, Hollanda EYE Film Müzesi sessiz film küratörlerinden Elif Rongen-Kaynakçı’nın katkılarıyla belirlendi. Her iki filme Baba Zula’nın canlı müziği eşlik edecek.
Gezici Festival’in bu özel bölümünde gösterimi yapılacak ilk film, 1915 yılı İtalyan yapımı Filibus: Göklerin Gizemli Korsanı (Filibus: Mysterious Pirate of the Skies). Mario Roncoroni’nin yönettiği film, yalnızca günümüz sinemasının vazgeçilmezleri haline gelen bilimkurgu ve aksiyon öğelerinin en erken örneklerini içermesiyle değil, aynı zamanda filmin ana karakterinin sıradışı bir kadın olmasıyla da “zamansız”. Christina Ruspoli’nin canlandırdığı Filibus karakteri, geceleri gelişmiş teknolojik hava araçlarıyla ortalığı kasıp kavuran bir hırsızken, gündüzleri toplumun saygıdeğer bir üyesi olan Barones Troixmonde’dur. Peşine düşen deneyimli bir dedektifle giriştiği kedi-fare oyununda, Filibus’un şekilden şekile girmesini, kadından erkeğe dönüşmesini izlerken, sinemanın erken döneminin en sıradışı kadın karakterlerden birini de izlemiş oluruz.
Bu bölümde gösterimi yapılacak ikinci film, Herbert Brenon’un yönettiği ve başrolünde “femme fatale” karakterlerin öncülerinden Pola Negri’nin oynadığı, 1923 yılı A.B.D. yapımı İspanyol Dansçı (The Spanish Dancer). Pola Negri’nin çingene bir dansçıyı canlandırdığı film, daha sonra pek çok versiyonu beyazperdeye aktarılan, 19. yüzyıl Fransız oyun yazarı Adolphe Phillippe Dennery’nin Don César de Bazan isimli romanı üzerine kurulan klasik bir aşk hikayesi: Çingene Dansçı Maritana, yoksullaşmış bir asilzade olan Don César de Bazan’a aşıktır. Don César de Bazan, Kral tarafından tutuklandığında, Maritana kendisini erkek dünyasının entrikalarının ortasında bulacaktır. Özgün kopyası bütün halinde günümüze ulaşmayan filmin restorasyonu, birkaç değişik kopyanın bir araya getirilmesiyle 2012 yılında EYE Film Müzesi tarafından yapıldı.
Sessiz filmlerin hâlâ söyleyecek sözü olduğunu kanıtlayan bu iki film, Baba Zula’nın canlı müziği eşliğinde sunulacak.
Günlük hayatımızda sıkça karşı karşıya kaldığımız flört şiddeti ve/veya ilişki içi şiddetin ne olduğunu, ne gibi kalıplaşmış toplumsal cinsiyet eşitsizliklerinden kaynaklandığını ve yalnızca benim, senin, onun tarafından değil, çoğu kadın tarafından deneyimlendiğini artık biliyoruz. Toplumsal cinsiyet eşitliği göstergelerinde düşük performansından ödün vermeyen ülkemizde – Birleşmiş Milletler Kalkınma Programı’nın 2014 verilerine göre üye ülkeler arasında 72. sıradaydık (Yaşasın!) – flört şiddeti kadınların karşılaştığı sayıca çok ve önemli sorunlardan bir tanesi. Türkiye’deki ilişki profili kadınların, tatmin olmadıkları ve şiddete maruz kaldıkları ilişkilerine bile toplumsal baskılardan dolayı devam ettiklerini gösteriyor. Peki ilişkinin hangi aşamasında olursa olsun ortaya çıkabilecek olan bu sorunu nasıl engelleyebiliriz? İlişki içerisinde olduğumuz kişi üzerimizde fiziksel, cinsel, sosyal ve/veya psikolojik bir kontrol sağlamaya çalıştığında ne yapabiliriz?
Dayanışmayla kalın.
“40tilki blog için bizle yazısını paylaşan Hilal Tekmen’e teşekkür ederiz.”
15 Temmuz darbesinin hemen ardından ilan edilen OHAL ile birlikte Türkiye demokrasinin askıya alındığı bir döneme girdi. Çıkarılan KHK’larla 100 binden fazla kişi işten atıldı 1000’i aşkın dernek ise kapatıldı. Bir yandan bütün demokratik hak ve özgürlükler askıya alınırken diğer yandan da alelacele bir hazırlık ile ülkenin önüne bir “başkanlık” seçimi kondu. Hayır diyenlerin bütün propaganda kanallarının engellenmeye çalışıldığı bir seçim sürecinin ardından mühürsüz pusulaların geçerli sayılması ile sonuç “evet” çıkarıldı.
İşte tam böyle bir ortamda, Türkiye’nin uçurumun kıyısına itildiği bir zamanda yönetmen İmre Azem’in çektiği belgesel OHAL ve 16 Nisan referandumu sürecinde yaşanan hukuksuzlukları ve baskıları anlatıyor. “Uçurumun Kıyısında Türkiye” adlı belgeselin hikâyesi
dört ana karakter olan; Mimarlar Odası İstanbul Büyükkent Şubesi yöneticisi Mücella Yapıcı, Evrensel Gazetesi Genel Yayın Yönetmeni Fatih Polat, kanun hükmünde kararnameyle (KHK) ihraç edilen Kocaeli Üniversitesi öğretim üyesi Gül Köksal ve Beyoğlu Kent Savunması aktivisti Deniz Özgür üzerinden anlatılıyor.
Belgesel için hazırlanan afişte şu sözler yer alıyor: “Bu kara bulutların üzerine çıkıp güneşin hayat veren ışıklarına ulaşacaksak eğer iki şeye ihtiyacımız var: hakikat ve cesaret.”
Bütün gerçeklerin susturulmaya çalışıldığında hakikati haykırma cesareti. İşi ve ekmeği için bedenini açlığa yatıran Nuriye ve Semih’in direnişine omuz verme cesareti. Ve bizi uçurumun kıyısına kadar sürükleyenlere karşı durma cesareti.
Belgeselin Ankara Galası 8 Kasım Çarşamba günü saat 19.30’da ODTÜ Mezunları Derneği Vişnelik Tesislerinde gerçekleşecek. Film gösteriminin ardından belgesel ekibi ile birlikte bir söyleşi yapılacak.
Gaia Dergi nedir? Gaia Dergi; ırkçılığa, cinsiyet ayrımcılığına, türcülüğe ve betonlaşmaya karşı, doğadan ve doğaldan yana yaşamı savunan alternatif bir platformdur. Ekoloji, sürdürülebilir yaşam, yeşil felsefe, kadın hakları, LGBTİ hakları, insan hakları, hayvan hakları, kültür-sanat, dünya kültürleri ve bilim & teknoloji alanında haberler ve röportajlar yapan görsel ve yazılı bir haber kaynağıdır.
İletişim: [email protected]
© Copyright 2023 Gaia Dergi
