Ana Sayfa Blog Sayfa 376

Alkolü bıraktığınızda neler olacağını gösteren 10 fotoğraf

“Her şeyden kararınca tüketmek” yaşamınız adına güzel bir kural olabilir; özellikle de alkol tüketimi söz konusuysa… Fazla alkol tüketimi hipertansiyona; dolayısıyla kalp krizi veya inmelere neden olabilir. Aynı zamanda alkolün içinde bulunan aşırı düzeydeki kalori de size misliyle kilo olarak geri dönecektir. (Bir bardak bira= 200 kalori, 100 gr vodka= 230 kalori.)

Sıklıkla alkol tüketen biri, alkolü bıraktığında, fiziksel değişim de beraberinde gelir. Aşağıdaki önce/sonra fotoğraflarına baktığınızda, demek istediğimizi daha iyi anlayacaksınız. Kimi fotoğraflarda yer alan kişilerin alkolü bıraktıktan sonraki görünümleri, önceki hallerinden tamamen farklı. Kimileri de alkol tüketmeyi bırakarak, spor yapmaya başlamış ve eski hallerine bakınca zar zor tanınır olmuşlar. Tüm bu fotoğraflar, “çok fazla partilenmesi halinde” neler olabileceğini oldukça net bir biçimde gözler önüne seriyor.

Alkolü bıraktıktan 7 ay sonra

before-after-6

Alkolü bıraktıktan 1 yıl sonra

before-after-2

Alkolü bıraktıktan 9 ay sonra

before-after-9

Alkolü bıraktıktan 6 ay sonra

before-after-7

Alkolü bıraktıktan 1,5 yıl sonra

before-after-1

Alkolü bıraktıktan 1.5 yıl sonra

before-after-5

Alkolü bıraktıktan 10 ay sonra

before-after-8

Alkolü bıraktıktan 1 yıl sonra

before-after-4

Alkolü bıraktıktan 1 yıl sonrabefore-after-3

Alkolü bıraktıktan 5 yıl sonra

before-after-10

Kaynak: Bored Panda

Özlediğimiz halleriyle nihayet geri döndü: Metallica

1

Metallica, efsane albümleri “Black Album”den bu yana hiçbir albümünde, hayranlarını tam anlamıyla tatmin edememiş, hep kendi özünden uzaklaştığına dair eleştiriler almıştı. Grup, 8 yıl sonra çıkardığı yeni albümde ise köklerini hatırlamışa ve özlenen Metallica geri dönmüşe benziyor.

Trash metal devi Metallica, 8 yıl aradan sonra yeni albümünü çıkardı. “Hardwired to Self-Destruct” adını verdiği yeni albümünü çıkaran grup, bir önceki albümü “Death Magnetic”i 2008 yılında çıkarmıştı. Grup bu 8 yıllık süre zarfında ağırlığını, turnelere, konserlere vermiş, arada Lou Reed ile de ortak bir albüm yapmıştı. Metallica, yeni albümünü müzik dünyasıyla buluştururken, albümün yayınlanmasından bir gün önce, bütün şarkıları 2 saat aralıklarla, kendi internet sitesinden klipleriyle birlikte yayınladı. Grup, albümün çıkış parçası Hardwired’ı da, 18 Ağustos 2016‘da hayranlarıyla buluşturmuştu.

metallica-2

“Hardwired to Self-Destruct” grubun tarihindeki 10. albümü. Metallica, müzik dünyasının çok da alışık olmadığı bir biçimde, albümdeki 12 şarkıya da ayrı ayrı klip çekti ve sitesinden yayınladı. Ve üstelik tek bir yönetmenle değil, her şarkı ve klip için, ayrı bir yönetmenle çalıştı. Metallica, gerçekten her anlamda geri dönüşlerinin şaşaalı bir biçimde olmasını istemişe benziyor ve geri dönüş albümü gerçekten de bu heyecanı yaratmayı, en azından şimdiye kadar fazlasıyla başarmış durumda.

metallica-1

İlk dinleyişte ruhunuzu yakalayan riff’ler

Başlıkta da dediğimiz gibi, özlenen Metallica geri döndü, yorumu yapmak mümkün. Niye mi? Öncelikle grubun ilk albümlerini hatırlatan bir sound ile karşı karşıyayız. Riff’ler, melodiler, söz ve vokaller… Hepsi bu albümlerdeki Metallica’yı anımsatıyor. Albümden çıkan ilk parça “Hardwired” de zaten albümün bu doğrultudaki yönünü, bas bas bağırır nitelikteydi.

Saf bir trash metal albümü, diyebiliriz yeni albüme. Metallica, son üç albümüne baktığımızda, farklı müzik türlerine bazı denemeler yapmıştı, bunların arasında grunge müzikten punk müziğe, hatta country müziklerine kadar birçok tür vardı. Bu kez ise ilk albümlerdeki Metallica formülü karşımızda. Gerçekten ilk dinleyişte insanı yakalayan, kulakta yer eden bir riff, birçok şarkıda var. Şarkılar bu riff’lerin etrafında kurulmuş denilebilir. 

Albüm, oldukça hızlı bir biçimde başlıyor. “Hardwired” albümün açılış şarkısı. Sert ve hızlı, hatta albümün en hızlılarından biri çıkış şarkısı seçilmiş. “Kill’em All” dönemlerini hatırlatan bir şarkı.

Albümün ikinci şarkısı; albümün en öne çıkacağını tahmin ettiğim şarkılarından biri “Atlas,Rise!”. Konserlerde özellikle çalınması beklenecek bir şarkı olabilecek “Atlas, Rise!”ın sözlerinde, Yunan mitolojisine göndermeler yapılıyor. Titanlarla birlik olup Olympos’a saldırdığı için, Zeus’un gök kubbeyi omuzlarında taşıma cezası verdiği Atlas’a, rise, yani yüksel, mücadele et, deniyor şarkıda.

Albümün öne çıkan şarkılarından biri de “Moth Into Flame”. Özellikle akılda kalıcı nakaratı ile yine konserlerin gözde parçalarından biri olabilecek potansiyelde.

Grubun kahramanlarından Lemmy’e saygı duruşu

“Murder One” hem şarkı sözleriyle hem de video klibiyle metal müziğin efsane ismi Lemmy’e bir saygı duruşu niteliğinde. Metallica üyelerinin en çok etkilendiği isimler arasında hep saydığı Motorhead’ın lideri Lemmy, geçen yıl hayatını kaybetmişti. “Murder One” Lemmy’nin amfisine verdiği isim olarak biliniyor. Klipte de hem Lemmy hem diğer Motorhead üyeleri görünüyor.

Albümdeki tüm şarkıları, klipleriyle birlikte linkten keyifle dinleyebilirsiniz…

 

Standing Rock direnişinin ön saflarındaki Amerikan yerlileri

Amerikan yerli halkları, kutsal saydıkları topraklarını tehdit eden, Kuzey Dakota Petrol Boru Hattı’na karşı tarihi bir direnişle bir araya geldi. Fotoğrafçı Mico Toledo,  hikâyelerini dinleyip fotoğraflarla belgeledi. 

standing-rock-1Yerli Amerikalılar, Avrupalıların yerleşmesiyle başlayan ve yüzyıllar süren savaş ve soykırımlara maruz kaldı. Amerikan yerlileri, kültür ve dillerinin gitgide yok olmasına, topraklarının bölünerek küçülmesine ve yaşam alanlarında, yaşam standartlarının hızla düşmesine tanıklık etti. 19. yüzyılda imzalanan anlaşmalarla, devlet, yerli halklara değersiz gördüğü toprakları verdi. Ancak bu topraklarda, değerli bir kaynak bulunur bulunmaz anlaşmalar feshediliyordu. Bu kaynaklar başlangıçta, değerli hayvan kürkleriydi, sonrasında altın ve son dönemlerde de petrol oldu.

standing-rock-2Kuzey Dakota’dan Illinois’ye ham petrol taşımak için planlanan 3,8 milyar dolarlık projenin adı “Dakota Access Pipeline (DAPL)” ya da protestocuların deyimiyle Siyah Yılan. Petrol boru hattının inşası başlamış halde ve Amerikan yerlilerinin kutsal toprakları ve mezarlıklarını da tehdit eden rota, Missouri Nehrinden iki defa geçiyor. Petrol hattındaki olası bir petrol sızıntısı, bölgede yaşayan yerlilerin su kaynaklarına yönelik ciddi bir tehdit oluşturmakla kalmayıp Kuzey Amerika’nın, en uzun nehrinden yararlanan şehirlerde yaşayan 16 milyon insanı da etkileyebilir.

standing-rock-4Fotoğrafçı Mico Toledo, Standing Rock direnişiyle ilgili bir makalenin kendisinde büyük izlenim yarattığını ve kendilerini “Su Koruyucuları” olarak adlandıran protestocuların gözlerinde gördüğü güven ve umudun dikkatini çektiğini söylüyor. Toledo, yazısında, kendisinin gazeteci olmadığını, protestodan ziyade insanlar ve hikâyelerini belgelemek istediğini ekliyor.

standing-rock-5Toledo, Standing Rock’taki direnişçilerin birlik ve aidiyet duygusuna da değiniyor. Ayrıca Su Koruyucuları’nın, günümüz dünyasında tamamıyla kopmuş olan, insan, hayvan ve doğa arasındaki bağı, hâlâ hissettiklerini ve bu yüzden su için savaştıklarını söylüyor.

standing-rock-6Şu sıralarda ise boru hattıyla ilgili direniş için, oldukça kritik bir döneme girildi. Yeni bir gelişme, Toledo’nun gördüğü umudun sönmemekte haklı olduğunu gösteriyor. Norveç’in en büyük bankası DNB, Dakota Petrol Boru Hattı’nın arkasındaki şirketlerde bulunan, toplam 3 milyon dolar değerindeki varlıklarını sattı. Banka, boru hattının inşasının, yüzde onunu finanse eden kredi sözleşmelerini feshetmeyi değerlendiriyor.

standing-rock-7Ayrıca Missouri Nehrinde sondaj yapabilmek için gereken izin değerlendirilme sürecinde. İzin verilse bile, inşaattan sorumlu şirketin, boru hattını bitireceğini vadettiği 1 Ocak 2017 tarihine kadar inşayı tamamlaması olası görünmüyor. Bu tarihe kadar boru hattının tamamlanamaması ise boru hattından sorumlu şirketin, petrol şirketleriyle olan sözleşmelerinin feshedilmesi anlamına geliyor.

standing-rock-8Kaynak: huckmagazine.com

Rant uğruna katledilen kıyılara bir yenisi daha ekleniyor: Bostancı Sahili

İstanbul Büyükşehir Belediyesi (İBB)‘nin hazırladığı, 1/5000 ölçekli Nazım İmar Planı tadilatıyla birlikte, Kadıköy Bostancı Sahili ranta açılacak. 225 bin metrekarelik alanı kapsayacak planla Bostancı Sahili’ne; su sporları merkezi, kafeterya ve sosyal tesis inşası yapılacak.

BirGün’den Uğur Şahin’in haberine göre, İBB tarafından, “rekreasyon alanı” olarak belirlenen alanın, 2 bin 110 metrekaresine su sporları merkezi, 1240 metrekaresine sosyal tesis, 775 metrekaresine kafeterya, 330 metrekaresine kumsal kafe, büfe, mescit ve bisiklet evi inşa edilecek.

bostanci-sahili-2Bölgenin silueti değişecek

İBB Meclisi’nin CHP’li Meclis Üyesi Hüseyin Sağ, planla birlikte bölgenin siluetinin değişeceğini vurgulayarak, bölgenin, yakın dönem dolgu alanı olduğunu hatırlattı. Sağ, “Uygulamayı İBB yapacak, Kadıköylü yurttaşların haberi var mı? Yok, hani durak yaparken bile halka sorulacaktı?” diye sorarak tepkisini dile getirdi.

Her yer ücretli olsun istiyorlar

“Her yer ücretli olsun istiyorlar” diyen Sağ, sözlerini şöyle sonlandırdı: “Sürekli para kazanma anlayışı hâkim, belki de denize dolgu yapılacak. Bu proje eğer Anadolu yakasında denize kıyısı olan Maltepe, Kartal, Pendik, Üsküdar gibi ilçelerde de uygulanırsa, her ilçede kafeterya, su sporları merkezi, sosyal tesis ve mescit adı altında yapılaşmaya gidilecek. Yani ortalama 7 bin metrekare olsa 40 bin metrekarede yapılaşma olacak.”

Denize dolgu yapılırsa…

Denizin doldurulması, kıyı ekosistemine büyük zararlar vererek, milyonlarca yılda oluşan kıyının, fiziki yapısının bozulmasına yol açar ve biyolojik açıdan tehdit oluşturur. Ayrıca, su canlılarının yaşam alanlarını yok edebilir. Kıyısal alanlar, denizlerin en verimli ve hassas noktalarıdır. Bu nedenle kıyısal alanların tahrip edilmesi değil, korunması gerekir. Ancak ne yazık ki rant peşinde koşan bu devlet sayesinde, ne yeşil kalacak ne de kıyı…

Konu hakkında görüşüne başvurduğumuz Kadıköy Kent Dayanışması ise şunları söyledi:

Kent içinde yok edilen kamusal ve yeşil alanlar, denizden çalarak var edilemez!

Dolgu alan projeleri, başta Kadıköy sonra da bütün İstanbul’da süre gelen kentsel dönüşüm adındaki yağma girişiminin sonuçlarından birisidir. Kent içindeki kamusal ve yeşil alanlar bir bir sermayeye peşkeş çekilirken, deprem riski bahane edilerek mahalleler ve binalar yeniden inşa ediliyor. Akıl dışı bir şekilde ilerleyen dönüşüm sebebiyle mevcut kamusal, yeşil alanlar yetersiz kalıyor. AKP iktidarı buna karşı kamusal alan yaratma bahanesiyle yeni beton alanlar, yapılaşmalar ve ticari mekanlar yaratıyor.

Mevcut alana İstanbul’un büyümesiyle geçmişte zaten dolgu alan yapılmıştı. Dolgu alanların ranta açıldığı da bir gerçek. Aynı tehlike Bostancı sahili için de geçerli.

Yüzyıllar boyunca doğal olarak oluşan sahil, kıyı oluşumlarının insan eliyle beton dökülerek yok edilmesi aynı zamanda bir doğa tahribatıdır. İnsanın doğadan bir kere daha yeşilini, kumsalını, yamacını, kıyısını, doğal limanını kaybederek uzaklaşmasıdır. Bunun anlamı da açık: Doğru düzgün şehirleşememe, kamusal alanlar yaratamama, sorumluluktan kaçma, yani ülkemiz kapitalizmine uygun olarak kestirme ve uyduruk iş yapmanın başka bir yolu!

Kadıköy’ün doğal siluetine yeterince zarar verildi. Artık yeter! İnsanlara şehirde nefes alacak yerler bırakılsın; o alanları yuva edinmiş hayvanlara, ağaçlara ve bitkilere dokunulmasın.

Kopya Fanzin 10’uncu sayısında “Duvar” teması ile karşımızda!

Fanzin, en açık tanımıyla; İngilizce FANatic ve magaZINE kelimelerinin kısaltılmasıyla oluşturulan finansal kaynaklardan ve hiyerarşik yapılardan uzak alternatif bir basılı materyaldir.

İçerik ekibinin kurulmasından basımına, dağıtımına kadar satış, gelir amacı gütmeyen bağımsız yayınlardır. Dünyada ve Türkiye’de hak ettiği bilinilirliği, önemi hâlâ yakalayamamasının yanı sıra, tarihi eskilere dayanır. Tür olarak çok farklı kolları vardır; müzik, fotoğraf, edebiyat, kültür, sanat, çizgi-roman, politik, tribün…

Gittikçe popülerleşen blog ve e-zine gibi elektronik yayınların yanında gönüllülük esasında, emekler sonucu elde edilen basılı fanzinler de varlığını sürdürmektedir.



Kopya Fanzin, kendi tanımıyla; aylık veya aylak, edebiyat, kültür ve sanat fanzini. Bu çok çeşitli fanzin yapılarının arasında varlığını 10. adıma, Kasım ayında dayandırmıştır. “Duvar” temalı sayının dağıtımı, farklı şehirlerdeki dağıtım noktasına ulaştırıldı.

İlk sayısından bu yana, her yeni sayıda aralarına yeni çizerler, yazarlar, şairler katmaya çalışarak ilerleyen Kopya Fanzin, yeni sayısında da farklı kalemlere, farklı illüstratörlere, çizerlere yer verdi.

 Görsellere diğer edebiyat fanzinlerine göre daha geniş yer veren Kopya’nın ön kapak için “duvar” teması çalışması İlayda Atlas’a ait. Arka kapak çizimi ise İthaf’tan gelmiş.

kopya-fanzinKopya Fanzin’in bu sayıdaki çizer kadrosu ise şöyle; Nurbanu Kılıçer, Hande İşler, Barış Dönmez, Yağmur Güçlü, Umut Naderi, Selin Kızıltepe, Mert Yeloğlu, Nisa Kocakalay, Oğul Arda Biçer, İthaf, İlayda Atlas, Merve Ergenoğlu ve Can Karatek.



Tema içi ya da tema dışı birçok denemeye, öyküye, şiire yer veren ve toplam 52 sayfadan oluşan Kopya Fanzin’in 10. sayısının yazım kadrosunu Kerem Advan, Serkan Üstündağ, Pelin Güloğlu, Erkan Katırcı, Emin Ersöz, Anıl Yaşagör, Selim Ssevim, İdil Elvin Çavuş, Muhammed Çelik, Jalisa İpek Bayraktar, Emre Varışlı, Okan Yılmaz, İthaf, Can Karatek, Ayça İşbilen, Can Küçükoğlu, Beste Naz Karaca ve Emre Emrem oluşturuyor.


Fanzinlerin dağıtımı, elbette oluşumu gibi yine el yordamıyla ve gönüllülük usulüyle yapılıyor. Gönderiminin sağlandığı kimi şehirlerde dağıtımı yapan insanlar aracılığıyla Kopya Fanzin’in basılı haline ulaşabileceğiniz noktalar; Kadıköy’de 26A, Yolda Sahaf, Zebercet Sahaf, İkinci Yeni, Naboo. Taksim’de Avam Kahvesi, Cihannüma Sahaf, Pandora Kitabevi. İzmir’de Yakın Kitabevi, Tiryaki kedi, Yerdeniz Kitapçısı, Junker.

Kopya Fanzin, ulaşamadığı şehirlere dokunabilmenin yolunu şöyle bulmuş: Tek tıkla Kopya’nın son sayısına ve bundan önceki diğer sayılarına ulaşmanız mümkün. 
Kopya Fanzin’in 10. sayısına şuradan, Kopya Fanzin’in eski sayılarına ise şuradan ulaşabilirsiniz.

Ayrıca Kopya, 11. sayının hazırlıklarına da başladı! “Kesik” temalı yeni sayıya göndermek istediğiniz eserlerinizi [email protected]‘a ulaştırabilirsiniz.

Kopya Fanzin’in web sitesi burada, Facebook’u burada ve Twitter’ı da burada!

Ne de güzel bir kalem değdi dünyamıza: Sevgi Soysal

1
“Ben kadının biriysem, sevilmeliyim
Sen bilmezsin güzel miyim, en büyük güzelliğim
Senin bilmezliğin, duymazlığın…”

Edebiyat tanımı ders kitaplarındaki gibi basite indirgenecek etkide değil. Çok daha fazlasına sahip. Zira en kara günlerin tek dostu edebiyat. Umudun tükendiği zamanların, zamansız toparlayıcısı bir de. Tam da her şeyin bittiğinin düşünüldüğü bir anda, bir söz çarpıyor göze ve kendine getiriyor insanı, kurtarıyor tüm çıkmazların içinden.

Çağlar boyu böyle bir etkiyi koruyan edebiyat, kadınların dışlandığı bir alan oldu. Bu dünyaya dahil olmak isteyen, içinden kelam taşan kadının yoğun mücadele vermesi gerekti. Ataerkil dünyada kadın olmak, yazmak zor olsa da mücadele devam ediyor. Edebiyat dünyası, erilliğini koruyor hala ama biz kadınlar da kalemden vazgeçecek değiliz!

Zor bir dünya sisteminin yanı sıra zor bir ülkenin kadını olan Sevgi Soysal, 30 Eylül 1936’da İstanbul’da doğdu. Aslen Selanikli mimar-bürokrat bir baba ile çevirmen kısmında sık sık adı geçen Alman bir annenin altı çocuğundan üçüncüsü olarak büyüyen Soysal, 1952’de Ankara Kız Lisesi’ni bitirdi. Bir süre Ankara Üniversitesi Dil Tarih Coğrafya Fakültesi’nde arkeoloji okudu.

1956 yılında şair ve çevirmen Özdemir Nutku ile evlendi, birlikte Almanya’ya gittiler. Göttingen Üniversitesi’nde arkeoloji ve tiyatro dersleri izledi (1956-57). 1958’de Türkiye’ye döndü ve Korkut adını verdikleri bir oğlu oldu. 1960 ile 1961’de Ankara’da Alman Kültür Merkezi ve İrtibat Bürosu’nda ve Ankara Radyosu’nda çalıştı. Bu arada bu dönemde, toplum karşısında bireyin tedirginliğini öne çıkaran “yeni gerçeklik” akımından izler taşıyan öykü ve yazıları Dost, Yelken, Ataç, Yeditepe ve Değişim dergilerinde yayınlandı. Aynı zamanda 1961’de Ankara Meydan Sahnesi’nde Haldun Dormen’in yönettiği “Zafer Madalyası” adlı oyunda tek kadın rolünü oynamıştı.

İlk öykü kitabı Tutkulu Perçem, 1962 yılında yayınlandı. Aynı yıl TRT’de program uzmanı olarak çalışmaya başladı. 1965-69 yılları arasında Papirüs ve Yeni Dergi’de öyküleri yayınlandı. Bu arada tezini vererek arkeoloji diplomasını aldı. 1968’de Teyzesi Rosel’in kişiliğinden yola çıkarak, birbirine bağlı öykülerden oluşan Tante Rosa’yı yazdı. Kadın-erkek ilişkisi ve evlilik temasını işlediği ilk romanı Yürümek ile TRT Sanat Ödülleri Yarışması Başarı Ödülü’nü kazandı.

12 Mart, Sevgi Soysal’ın hayatı ve yazarlığı üzerinde derin izler bırakan bir dönem oldu. Yürümek, müstehcenlik gerekçesiyle toplatıldı ve Soysal, kısa bir tutukluluk süresinin ardından TRT’den ayrılmak zorunda kaldı. Anayasa profesörü Mümtaz Soysal ile Soysal’ın komünizm propagandası yaptığı gerekçesiyle tutuklu kaldığı Mamak Cezaevi’nde evlendi. Siyasal nedenlerle tekrar tutuklandı ve sekiz ay Yıldırım Bölge’de, iki buçuk ay da sürgüne gönderildiği Adana’da kaldı.

Cezaevinde yazdığı Yenişehir’de Bir Öğle Vakti adlı romanıyla 1974 yılında Orhan Kemal Roman Armağanı’nı kazandı. Kızları Defne Aralık 1973’te, Funda ise Mart 1975’te doğdu. Adana’da sürgünde bulunan bir kadının başından geçen olaylar etrafında 12 Mart’ı eleştirdiği romanı Şafak 1975’te yayınlandı. Bu dönemde Anka Haber Ajansı ve Sosyalist Kültür Derneği’nin kuruluşunda rol aldı. Sevgi Soysal’ın Politika gazetesinde tefrika edilen cezaevi anıları Yıldırım Bölge Kadınlar Koğuşu başlığıyla kitaplaştırıldı.

Hastalık izlenimlerini ve 12 Mart sonrası değişimi anlatan öykülerini topladığı Barış Adlı Çocuk, 1976’da yayınlandı. Eylül 1976’da bir ameliyat daha geçirdi ve tedavi için eşiyle birlikte Londra’ya gitti. Üzerinde çalıştığı son romanı Hoş Geldin Ölüm’ü tamamlayamadan 22 Kasım 1976’da İstanbul’da yaşamını yitirdi. Yeni Ortam ve Politika gazetelerine yazdığı yazılar, Bakmak adlı kitapta toplandı. Yazarın ayrıca Franz Kafka’dan yaptığı Mezar Bekçisi, Miodrag Bulat[o]viç’ten yaptığı Godot Geldi ve Bertolt Brecht’ten yaptığı Beş Paralık Roman adlı çevirileri de yayınlandı.

Soysal, eserlerinin hemen hepsinde kadını, kadına yaşatılanı, toplumsal çarpıklıkları işledi. İçe işleyen bir kalemdi ve yazmayı hiç bırakmadı. Kısa hayatına birçok yazı, öykü, roman sığdırdı. Duruşu da kalemi kadar sağlam bir kadındı Sevgi Soysal ve o da dünyanın güzelleşeceğine inancını yitirmeyenlerdi. O bir Kasım gününde gitti ama kalemi iyi ki dünyaya değdi.

Kaynak: Gamze Somuncuoğlu, Sevgi Soysal’ın Kitaplarında Kadın Kimliği(Tutkulu Perçem, Tante Rosa, Yürümek), Yükseklisans Tezi, Türk Edebiyatı Bölümü, Bilkent Üniversitesi, Ankara Haziran 2002.

Seksin toplumsal politikası 4: Çıplaklık ve Pornografi (II)


Çıplaklık ve pornografi konusunda düşünürken, çoğunlukla aklımıza “göstermek” eylemi gelir. Tenin görünen kısmı, çoğunlukla “tahrik edici” olarak görülür ve bu yüzden, eski zamanlarda üretilen mitlerle beden kapatılır. Modern zamanda ise, teni göstermek veya göstermemek, politik bir nitelik taşır.

Esthaem (6)Peki nedir tenle alınıp verilemeyen?

Neden erkeğin bacağı veya memesi tahrik edici değilken, kadınınki tahrik edicidir?

“Çok güzel” gibi estetik ifadeler, pek inandırıcı veya tatmin edici cevaplar vermeyecektir. Çünkü bu, hem özneldir hem de bir şeyin güzel olması, onun gizlenmesi gerektiği anlamına gelmez her zaman. Cevapları biraz daha derinde, topluluk yaşantısında aramak gerek. Örneğin, acaba kadın memesi gerçekten tahrik edici mi? Sadece memenin sergilenmesi, pornografiyi ortaya çıkarır mı?

Bu soruya cevap vermeden önce, kısa bir süre hayal edin; ev arkadaşınız, eşiniz veya babanız, elinde bir kutuyla geldi. Kutu oldukça ufak. Size, bu kutuyu asla açmamanız gerektiğini, ısrarla söyledi. Hatta o kadar çok söyledi ki, bıkacak noktaya geldiniz. Bu durumda, o kutunun içinde ne olduğunu, daha çok merak etmez misiniz? Kutunun içinde ne olduğu, gerçekten önemli midir?

Hayır, kutunun içinde ne olursa olsun, gizlendiği için, tahrik etme potansiyeli ortaya çıkar. Yani, bir şeyin gizlenmesi, onun değerini otomatik olarak artırır, çünkü insanlarda bir talep yaratır bu durum. Gizlenen şeyin ne olduğu önemli değildir, gizlendiği için, o şey değerlidir. İşte, erkekte genital bölge, kadında memeler, genital bölge, bu yüzden gizlenir. Yapılan şey, evliliklerin ve diğer ilişkilerin sınırlı olduğu, fantezilerin çok da uçuk olamayacağı bir dönemde, bu ilişkileri heyecanlandırmak, değerini yükseltmek için yapılan bir pazarlama stratejisidir. Erkeğe, kadının memesinin normal olmadığı, bir “ganimet” olduğu öğretildiği için, erkek memeye “sahip olmak” ister, onu “ellemek” ister. Bu isteği artırdıktan sonra, erkeğin ona ulaşması için, yapması gereken şeyler vardır. İşte av-avcı ilişkisinin bir dinamiği, tam olarak burada oluşur. Erkeklerin kurduğu sistem, yeni yetiştirilen erkekleri bilemek için, kadını “yem” olarak kullanır.

Esthaem (2)Pazarlama stratejisi?

Bu terimi kullanmak, konuyu biraz ekonomiye dayandırmak, itici gelebilir. Ama bu, şu an var olan durumun bir tasviri sadece. Duygusal ve seksüel ilişkiler, ne yazık ki gerçekten ekonomik ilişkiler gibidir. Temellerinde pazarlama mantığı, arz talep ilişkisi vardır, çünkü ataerkil döneme geçildiğinden beri, kadın meta olarak görülür. Bu şu anki dünyaya özgü bir şey değil, eskiden beri var olan bir durumdur. Kadınların “ganimet” olarak görülmesi bile, bunu açıkça gösteren bir durumdur. İşte bu yüzden, gizlenmek talebi artırır. Yukarıda bir meta üzerinden verilen örnek de, bunu görünür kılmak için kullanılan, metaforik bir fenomen. Toparlayacak olursak, gizli kalan, görünmeyen nesneler, merak duygusunu tahrik ederler.

Gizlenmenin sebebi de, aslında buradan kaynaklanır. Şöyle ki; mülkiyet anlayışının geliştiği topluluklarda, “sahiplenilen” kadının, başka erkekler tarafından görülmemesi gerektiği düşünülür. Çünkü, örneğin İslam dininde, kadının çıplak tenini görmek bile, onunla “zina etmek” ile eş anlamlı görülür, aynı derecede günahtır. Tenin görünmesinden bu kadar korkulmasının sebebi, Selvi Boylum Al Yazmalım filminde, Asya’nın annesinin, İlyas ondan hoşlanmasın diye, yüzüne kömür sürmesinin sebebi ile aynıdır. Beyinlere “tahrik edici” olduğu kodlanan uzuvların görülmesi yasaklanır.

Esthaem (1)O son yasak elmayı yemeyecekti

İnsanlığın ilk dönemiyle alakalı bütün temsillerde, erkek ve kadının yapraklarla “edep yerlerini” kapattıkları görülür. Bu davranışın, doğa şartlarından korunmakla alakasının olmadığı, çok açık. Bu konuyla alakalı, Kur’an’daki Araf suresinin 22. ayetinde, Adem ile Havva’nın “yasak elma”yı yemelerinden sonra, “avret yerlerinin kendilerine göründüğü” anlatılır. Devamında, cennetteki ağaçların yapraklarıyla vücutlarını örterler ve Allah, onlara, bunu yapmayı “nereden öğrendiklerini” sorar. Burası ilginçtir, çünkü, elmayı yemek, vücutta gizlenmesi gerektiği düşünülen yerlerin bilgisini vermiştir onlara. Yani daha önce çıplak olmalarına rağmen, bunu sorun etmemişler, şeytan onları kandırdıktan sonra, genital bölgelerini örtmüşlerdir.

Esthaem (11)“Çıplaklıktan tahrik olma” algısı

Ayetteki sembolik anlatımı düşünürsek, topluluğun bize dayattığı “edep” ve “çıplaklıktan tahrik olma” algısı, giyinme ihtiyacını doğurmuştur. Bunda, hem bedenin politik ekonomisi, hem de kültürel nedenler etkili olmuştur. Aslında çıplaklığı normal gören, çıplaklık ile barışık büyüyen insanlık, önce soğuk karşısında korunmak için, sonra ise, seksi keşfederek, bedenin arzulanan ve haz veren bölgelerinin gizlenmesi yoluna gitmiştir.

İlkel olarak görülen kabileler üzerinde yapılan bir gözlemde, Jacques Fresco, bu kabilelerin çıplaklık ile ilgili bir sorunu olmadığını anlatır. Çıplaklık o kadar doğaldır ki bunlar arasında, muhtemel partnerler, birbirlerinin memelerine veya vajinalarına-penislerine bakmazlar. Çok ilginçtir burası, vücudun her uzvu görüldüğü için, üzerine perde inebilen tek uzva; gözlere bakarlar. Evet, göz kapakları kapanabilir ve çırılçıplak bir insanın, üzeri örtülebilecek tek organı, artık gözleridir.

Buradan çıkarılacak bilgi;

İnsanın, neresini gizlerse, orasının merak edileceğidir. Çünkü insanı tahrik eden asıl his, meraktır. Erkeğin kadının çıplak tenini görünce ereksiyona geçmesinin sebebi de, çocukluktan beri beslenmiş meraktır, kadının erkek tenini görünce tahrik olması da. Çıplaklığın normalleşmemesi, bu merak hissinin ortadan kalkmamasına sebep olur. Türban da bu yüzden vardır, bikini de, mayo da. İnsan önce dinler ve mitlerle kendine örtüler örtmüş, sonra endüstrinin biçtiği etiketleri giyinmiştir üstüne. Modern insanın en büyük trajedisi, Adorno‘nun dediği gibi, aydınlanmanın mitosa dönüşmesidir.

–Seksin toplumsal politikası 1: Tecavüz kültürü ve şiddet üzerine

–Seksin toplumsal politikası 2: Penisin iktidarı

–Seksin toplumsal politikası 3: Moda endüstrisi ve ”Özgürlük Meşaleleri”

–Seksin toplumsal politikası 4: Çıplaklık ve pornografi (I) 

*Fotoğraflar, fotoğraf sanatçısı Esthaem‘e aittir.

Bu elbise kız çocuklarını okutacak: Diamonds Unleashed

Diamonds Unleashed uluslararası bir sosyal sorumluluk projesi. Yaptığı organizasyonlardan elde ettiği gelirlerle, maddi sebeplerden eğitim alma fırsatı olmayan kız çocuklarına eğitim desteği veriyor. Oluşumun bu yıl ki projesi ise CFDA da yaşam boyu başarı ödülü alan Norma Kamali’nin tasarımı olan elbiseyle şekillendi. Dünyadan 21 farklı tasarımcıdan elbiseyi yeniden yorumlamaları istendi. Bu 21 farklı tasarım, Miami’de açık arttırmayla satılarak, elde edilen gelirle kız çocuklarının eğitimi için fon oluşturulacak.

Tasarımcı Serkan Akyol’un da destek verdiği projeyle ilgili kendisiyle görüştük.

bu-elbise-kiz-cocuklarini-okutacak-2Projeden biraz bahseder misiniz?

Noma Kamali’nin yaşam boyu başarı ödülü aldığı elbiseyi, dünyadan 21 farklı tasarımcıya göndererek yeniden yorumlamaları teklif edilmiş, biri de benim. Bir mail geldi bununla ilgili ve ben de mutlulukla destek olabileceğimi söyledim. Elbiseyi gönderdiler ardından, günlerce sadece elbiseye baktım, sanırım içime sinmeyecek bir şey olmasın diye, yapabileceğimin en iyisini yapabilmek için. Sonra elbisenin tamamını kaplayacak bir tasarım hayal ettim, zor fakat heyecanlı ve keyifli bir süreçti; o şekilde gönderdik.

Peki, proje size nasıl ulaştı?

Proje destekçilerinden biri de ünlü tasarımcı İris Apfel; kendisine büyük bir hayranlığım vardır ve İris Apfel’in illüstrasyonunu çizdiğim tasarımlarım var. Geçtiğimiz yaz, Apfel’in editörlerinden biri İstanbul’a geldiğinde, üzerinde Apfel’in illüstrasyonu olan çantayı 95. yaş günü hediyesi olarak kendisine götürdü. Ardından mail geldi, Apfel’in tasarımı çok beğendiği ve birlikte ileride güzel işler yapmak istediğiyle ilgili ve sonra da az evvel anlattığım gibi, Diamonds Unleashed projesiyle ilgili destek olup olamayacağımı sordular, bu şekilde gelişti.

Gelirin tamamı Diamonds Unleashed için mi kullanılacak?

Bana destek teklifi geldiğinde açık arttırma gelirinin tamamının Diamonds Unleashed projesine gideceğini biliyordum, fakat geçtiğimiz hafta farklı bir gelişme oldu ve gelirin yüzde 40’ının orada kullanılacağı, yüzde 60’ını bana verileceğiyle ilgili. Aklımda yüzde 60’ını da Türkiye’de bir sosyal sorumluluk projesine bağışlamak var. Yine eğitim desteği olan bir dernek olmasını istiyorum çünkü ben bu işe girerken bir kazanç beklemedim ve bu paranın tamamının eğitim desteği olarak kullanılması bana kendimi çok daha iyi hissettirecek.

Bu tarz projelerin devamı gelecek mi?

Daha evvel de birçok projeye destek olduğum gibi, bundan sonra da hep olacaktır. Yaptığım işlerle sosyal sorumluluk projelerinin içinde yer almayı seviyorum, daha doğrusu yaptığım işlerin bu projelerde iyilik peşinde olması halini seviyorum. Ben her şeyin cevabını sanatla veriyorum, her şeye tepkimi sanatla gösteriyorum, çok sinirlendiğimde bağırıp çağırmak yerine üretiyorum ya da üzüldüğüm, sevindiğim zamanlarda da. Benden çok yaptığım işlerim var hayatta gibi, hepsi benim bir duygum ve fikrim, benim sınırlarım var ama onların yok… Günlük hayatta kullanılıyor oluşları her duygumun sokak sokak, şehir şehir gezip yayılıyormuş hissi veriyor. Bu sanırım yaptığım her şeyi anlamlı kılıyor ve kendi varlığımı da ürettiğim sürece anlamlı buluyorum. Ürettiklerimin hiç tanımadığım insanların hayatlarına dokunacak olması çok heyecan verici.

Sokakta Sanat Var: Sanat sokağa nasıl taşınır?

Sokakta Sanat Var Kültür ve Sanat Festivali 5 yıl boyunca Edirne’de Kurucu Genel Koordinatör Gencay Adıgüzel ve 750 gönüllünün katılımıyla gerçekleştirilmiş bir proje.

Başka bir dünya sanatla mümkün!

Gencay Adıgüzel Sokakta Sanat Var’ı ve sanat anlayışını şu sözlerle ifade ediyor:

‘Sanatı, barış ve özgürlük için sokağa çıkarıyoruz’ mottosuyla başladığımız bu serüvende yüz binlerce insana dokunduk. İnanıyorum ki başka bir dünya sanatla mümkün! Bu yüzden uzun yıllardır yılmadan sanatı paylaşıyoruz ve sanatın paylaşılabilir olduğunu anlatmaya çalışıyoruz. Sanat, insanın dış dünyayı yorumlayarak kendini ifade etme aracıdır. Toplumun öz değerleriyle doğar ve büyür. Bu yüzden sanat, toplumdan ayrı düşünülemez.

Bireyin hızla değişen dünyaya ayak uydurabilmesi, toplumsal alanda kendini ifade edip çevresinde olup bitenleri sorgulayabilmesi ve yaşadığı çevreye estetik kaygıyla bakmasında sanat eğitiminin büyük payı vardır. Toplumun her kesiminde sanat eğitiminin ve etkinliklerinin aynı oranda yer almaması, o toplumun kendi kültürel değerlerine sahip çıkmasıyla ve kültürünü geliştirme eğilimleriyle doğru orantılıdır. Ayrıca, tüm insanların sosyal, ekonomik ve eğitim yapısının aynı şartlarda olmaması da onların sanat etkinliklerine katılmamasında büyük rol oynamaktadır. Toplumun öz değerlerini barındıran sanatı, kısıtlı bir kesime hitap etmekten çıkarıp dezavantajlı insanlarla buluşturarak onların sanatla olan bağını kuvvetlendirmek ve sanata duyarlı olmalarını sağlamak adına Sokakta Sanat Var’da bir araya geldik.

Sokakta Sanat Var nedir?

Sokakta Sanat Var, Trakya Üniversitesi öğrencilerinden sanata gönül verenlerle ilk olarak Edirne Saraçlar Caddesi’ne pek çok sanat atölyesi kurarak hayata geçti. Kurduğu atölyelerle halkın sanatta hem izleyici hem de katılımcı olmasını sağladı ve içinde birçok sanat dalını barındırması sebebiyle de Türkiye’nin en kapsamlı sanat festivali haline geldi.

Sokakta Sanat Var Derneği, gönüllülük esasıyla çalışmakta. Sanata tutkun ve dünyanın sanatla güzelleşeceğine inanan bir ekibe sahip. En büyük çalışmalarını çocuklar ve gençler için yapan Sokakta Sanat Var Derneği, ne kadar çok çocuk gülümserse ve kalbi sanatla dolarsa güzel bir dünyaya o kadar yaklaştıkları inancıyla faaliyet göstermekte.

sokakta-sanat-var-2Mayısın ilk haftası Edirne’de, ikinci haftası ise İstanbul’da toplam 10 günlük bir program ile bu yıl 6’ncısı gerçekleştirilmesi planlanmakta. Festival İstanbul’da Beşiktaş başta olmak üzere Kadıköy, Sarıyer ve ayrıca Hatay ilke Kırklareli’de de düzenlenmesi hedeflenmekte. İstanbul’daki program kapsamında Beşiktaş’ın çeşitli noktalarında kurulacak belli başlı atölyeler çocuk, resim, heykel, özgün baskı, karakalem, grafiti, maske, karikatür, hat, ebru, edebiyat olarak sıralanabilir. Görsel performans ve sahne gösterim çalışmaları ise tiyatro, dans, müzik dinletisi, şiir dinletisi, gölge oyunları gibi alanlardan oluşacaktır.

Sokakta Sanat Var’ın misyonu

Sokakta Sanat Var Derneği, henüz heykel ile tanışmamış, tiyatro izlememiş onlarca insana dokunma fırsatı yakalamıştır. Halkın birebir sanatla etkileşim içinde olmasını sağlamıştır. Bu sayede sanat dilinin kolektif oluşumu katkıda bulunurken kişilerin kendilerini ifade biçimlerinde çeşitlilik ve estetik duyarlılığı arttırmaktadır. Aynı zamanda çocuk ve genç katılımını sağlamak amacıyla gerçekleştirilen ilgi çekecek etkinliklerle, sanata karşı ön yargıların kırılması ve sanatsal iletişimin eğlenceli hale getirilmesini mümkün kılmıştır. Festival boyunca, izleyicilerin çalışmaları takip etmesi sağlanırken aynı zamanda katılımcı hale gelmeleri de amaçlanmaktadır. SSV Derneği 6 yılda 5 festival, 6 tiyatro oyunu, 60’ı sanat etkinliği olmak üzere 100’ün üzerinde faaliyette yer almıştır.

sokakta-sanat-var-3Sokakta Sanat Var’ın vizyonu

Türkiye’nin en kapsamlı sanat festivalini gerçekleştiren Sokakta Sanat Var Derneği, halkın sanatla iç içe olmasını hedeflemektedir. Özellikle sanat faaliyetleriyle yeterince tanışmamış halka ulaşmayı, onları herhangi bir sanat dalıyla buluşturmayı amaçlamaktadır. Sokakta Sanat Var Derneği, Türkiye’nin tüm il ve ilçelerine sanatı götürmeyi ilke edinmiş olup sanat alanında etkin, toplumun tüm kesimleri tarafından ulaşılabilen, uluslararası bir kuruluş olmayı hedeflemektedir.

Sokakta Sanat Var Derneği çalışmalarına Edirne, Kırklareli ve İstanbul olarak devam etmesinin yanı sıra yakın gelecekte iki ilde daha dernek açmayı planlıyor. Sokakta Sanat Var Derneği kırsalda, okulda, meydanda sanatı ortak bir dil haline getirmeyi istiyor çünkü değişimin sanatla olacağına inanmakta.

sokakta-sanat-var-4“Güzel bir dünya mümkün!” diyen Sokakta Sanat Var ekibi, sizleri bir sanat serüvenine davet ediyor. Dilerseniz siz de bu serüvenin bir kahramanı olabilirsiniz.

sokakta-sanat-var-2017-programiAyrıntıları SSV kataloğunda bulabilirsiniz. İncelemek için buraya, indirmek için buraya tıklayın.

Sokakta Sanat Var’ı web sitesinden, Facebook’tan, Twitter’dan ve Instagram’dan takip edebilirsiniz.

Bir arayış hikâyesi: Mitolojiden günümüze boynuzlugiller

Fotoğrafçı R.J. Kern, sonunda Minneapolis’e yerleşmeye karar verene kadar hayatı boyunca hep yer değiştirmiş. “Hayatım, küçük yaşta ailemin çok fazla taşınmasından dolayı amaçsızca gezinerek geçti” diyor. Bazılarına göre, bir yere gerçekten bağlanabilmek için, orada bilincini değiştirecek bir şeylere ihtiyaç vardır, ancak o zaman “evimdeyim” diyebilir. Kern’ün fikri de bu yönde.

“Yıllar boyunca çok gezmem evrimleşmemi sağladı. Artık bir gezici değil, arayıcıyım.”

Kern, atalarını, kırsal kökenini araştırmak üzere, geçen beş yılda Norveç, Almanya, İrlanda ve İzlanda’ya gitti. Bu ülkeleri gezerken, orada yaşayan insanları ve yaşamlarına destek sağlayan boynuzlu hayvanları gözlemledi. Keçiler, koyunlar ve koçlar. Kern bu hayvanların hem sıradan hem de efsanevi olduklarını söylüyor. Seyahat hâlindeki herhangi biri olsun, onlarla özel bir yakınlık kurduğu gibi, orada yerleşmeye karar veriyor.

R.J Kern’ün bir bağ kurma, dünyayı yorumlama girişimindeki son hamle işte bu oldu: Kutsal hayvanlar, boynuzlugiller.

Hayatta ne yapıyorsak, dünyaya o perspektifle bakıyoruz. Paten süren birisi bahçe parmaklıklarını ya da bankı potansiyel bir “grind” olarak görürken; bir yazar, başkalarından gizlice dinlediği konuşmaları, hikâyesini geliştirecek temel bir kaynak olarak görür. Bir fotoğrafçı dünyayı mercekten bakıyor gibi izler. R.J. Kern’ün de dünyayı yorumlarken coğrafya tutkusundan etkilendiğini açıkça görebilir, tutkuya biraz daha yaklaşırsak; sanat, sanat tarihi ve çevre coğrafyasının harmanlanmış hâlini bulabiliriz. İşte Kern bu perspektifi bulduğu yere demir atmak, orada bir ev ve aile kurmak istiyor.

boynuzlugiller_2“Fotoğraflar aracılığıyla atalarımı ve kültürel mirasımı keşfederken geçmişten günümüze bir köprü kurdum.”

Kern, köklerini aradığı seyahati boyunca rastladığı sayısız keçi, koyun ve koçtan çok etkilendi. Koyunlar ve koçlar insan toplumunda köklü bir yere sahiptirler. Yüzyıllar boyunca bu hayvanların bir doğası vardı ancak insanların tabiatına göre şekillendirildiler. İnsanların besin ve gelir kaynağı oldular. Çok çok eski zamanlara gidersek, Yunan mitolojisinde “Altın Post Efsanesi”ni görüyoruz:

Altın Post ya da Altın Pösteki, Yunan mitolojisinde zenginliği ve iktidarı sembolize eden postun adıdır. Mitolojiye göre, denizler tanrısı Poseidon, prenses Theophane’ye âşık olur. Ancak, kızı isteyenler çok olduğu için Poseidon prensesi gizemli Krimissa adasına kaçırır. Kaçırır kaçırmasına ama, öteki sevdalılar kızın izini bulurlar. Poseidon prenses tanınmasın diye onu koyuna çevirir, kendisi de görkemli bir koç kılığına girer ve birleşirler. Bu birleşmenin ardından altın postlu bir koç doğar.

Öte yandan, Phrixus ve kız kardeşi Helle, üvey anneleri onlara tahammül edemediği için türlü tuzaklarla zarar gören iki kardeştir. Kral Athamas, bu beladan nasıl kurtulacağını soruşturur ve kutsal rahiplerle bu konuyu görüşür. Bu sırada kraliçe rahiplere rüşvet vererek çocukların kurban edilmesi gerektiğini krala söylemelerini ister. Kral çocukların kurban edilmesi konusuna tereddütle yaklaşır ancak yapacak bir şey yoktur. Çocuklarını kurban etmek üzere dağa götürür, ancak gökteki ana Nephele, bu cinayeti görür ve oraya Altın Postlu Koç’u gönderir. Koç çocukları almaya gelir ve Anadolu’ya doğru uçarlar. Ne yazık ki Çanakkale Boğazı’nın üzerine geldiklerinde küçük kız Helle aşağıya düşer. Antik Yunanistan’da Çanakkale boğazı bu sebeple Hellespont olarak adlandırılır. Erkek çocuk güvenle teslim edildikten sonra koç kurban edilir ve altın post kutsal bir meşe ağacına sarılarak Kolkhis Ejderhası tarafından korunmaya bırakılır.

Gel zaman git zaman, taht ve iktidar sahibi olmak isteyenler bu postu aramaya çıkar, postu bulabilmek için yol boyunca öfkeli tanrıları, büyücüleri ve canavarları aşmaları gerekirmiş. Bu uğurda insanlar canlarını feda ederlermiş. Zira, altın post zenginliğin ve gücün simgesiymiş; buna değermiş.
…

boynuzlugiller_3Mitolojiden günümüze insanlığın hayvanları kullanarak “kendini zengin gösterme” hırsı hiç değişmedi. Gerçek deri, kürk ya da hayvan postuna sahip olduğu zaman gelen gösteriş hâli, kendilerini giydikleriyle ispatlama çabası hatta bunlara sahip olmamanın “basitlik” olarak nitelendirilmesi, tarihler boyunca insanlığın yakasından düşmeyen bir acizliktir.

boynuzlugiller_4“Beni bu hayvanlara çeken şey, onların bu vakur hâlleri ve doğuştan gelen güzellikleriydi.”

Kern, bu hayvanları, yaşadıkları kırsal alanda yakalayabilmek için orada yaşayan yerli halktan ve genellikle koyun ve sığır yetiştirme tecrübelerine sahip olan köpek sürülerinden yardım istedi. Fotoğrafları orta boy bir kamera ve aydınlatma donanımları ile çekerken, çeşitli ressamlardan ilham aldı. Albert Bierstadt, Thomas Sidney Cooper, William Holman Hunt ve John Everett Millais’tan etkilenilen bu fotoğraflardaki piktoryalist* özellik göze hemen çarpıyor.

boynuzlugiller_5R.J.Kern’in bir sonraki hedefi; insan yapımı yetişme ortamlarında insanların bu hayvanları nasıl algıladığını, insanların hayvanların yaşayışını nasıl etkilediğini, onları nasıl evcilleştirdiğini ve gelecekte de insanın hayatta kalma mücadelesinin bu hayvanları nasıl etkileyeceğidir.

boynuzlugiller_6İnsan odaklı olmayan bir dünyada hayvanlar şimdikinden farklı nasıl bir hayat sürecekti? Hayvanın insana hizmet etmek için yaratıldığı algısı olmayan bir dünyada hayvanların gelişimi ne yönde olacaktı? Peki ya şimdikinden farklı olmayan bir dünyada uzak bir gelecekten bahsedersek, bu hayvanlar bu hayatın neresinde olacak, tahmin edebilir miyiz?

boynuzlugiller_7“İnsanlar boynuzlugillerin evrimini nasıl etkiliyor? Gelecekte onlara ne olacak, öngörebilir miyiz?”

*Piktoryalist (Resimsellik), 19. yüzyılın sonu ve 20. yüzyılın başlarında fotoğrafçılığa hâkim uluslararası bir stil ve estetik hareketi olan resimselciliği benimsemektir. Bu stil kullanılarak çekilen fotoğraflarda resimsi bir görünüm ortaya çıkar.

Kaynak: Feature Shoot, Altın Postlu Koç, RJ Kern