Yeni nesil için geri dönüşüm yeniden tanımlanıyor. Bir zamanlar atık dediğimiz şeyin saf, değerli ve geri dönüştürülebilir plastik, cam veya metal ürünlere sıkıştırabileceğini hayal edin. Lasso, geri dönüştürülecek ürünlerin çöp sahalarına veya okyanuslarımıza ulaşmasını engeller. Size ve gezegene geri dönüş sağlayan geri dönüşüm çözümü…
Çöp ve çöp alanlarından oluşan çevresel kötü manzaramızı bitirmeye son verdiği bir dünya hayal edin. O dünya sandığınızdan daha yakın! Onu tarif etmek için geri dönüşümü kullanmalıyız. Ancak bunu başarabileceğimiz sürece henüz geçemedik. Dünyanın her yerinde insanlar kullanılmış malzemelerini kağıt, cam ve metali geri dönüştürüyorlar. İnanılmaz bir şekilde, bunu çevreyi korumak ve gezegeni sürdürmek için ve büyük bir teşvik olmadan yapıyorlar. Dünyanın her yerinde yerel konseyler, kurumlar ev sahiplerine ve firmalara geri dönüşüm için sistematik malzeme toplama sağlayarak bu sürdürülebilirliği desteklemiştir. Ama burada gerçeklik bitiyor. Toplanan geri dönüştürülebilir malzemenin büyük bir çoğunluğu yeniden işleme tesislerine değil, çöp sahalarına gidiyor. Neden? Toplama süreci o kadar verimsiz olduğundan, atık ayırma o kadar kusurlu ve dağıtım sistemleri o kadar sorunlu ki, hiçbir paydaş geri dönüşüm uygulamasından kar elde etmeyi umut edemez. Gezegenimiz, insanlar tarafından yavaş yavaş kendi atıkları için bir çöplüğe dönüştürülüyor ve bu atıklar uzun süre hayatta kalmaya mahkum ediliyor. Yani, alışkanlıklarımızı değiştiremezsek beklentilerimizi değiştireceğiz. Düşüncemizi, evsel atık üretmekten, evsel kar elde etmeye doğru değiştireceğiz.
Bu nasıl başarılabilir? Şimdi, bir bulaşık makinesinden daha büyük olmayan, ev sahiplerinin geri dönüştürülebilir malzemelerini üretirken içine yükledikleri bir ev aleti hayal edin. Bu makinenin onları sihirli bir şekilde ayrı, temiz ve bir zamanlar atık dediğimiz şeyi saf, değerli ve geri dönüştürülebilir plastik, cam veya metal ürünlere sıkıştırabileceğini hayal edin. Daha sonra makinenin bu sıkıştırılmış ürünleri ayrı olarak bir ürün saklama kabında aldığını ve dolduğunda makineden kolayca çıkarılıp toplanmak üzere ayda bir veya üç kez ön kapınızdan teslim edildiğini hayal edin. Saklama kabının makineden çıkarıldığında, toplama hizmetine otomatik olarak bir mesaj göndererek, toplanmaya hazır olduğunu bildirdiğini hayal edin. Ayrıca, ayrılmış ürünleri yerel bir geri dönüşüm aktarma istasyonuna teslim edilmek üzere araçtaki ayrı haznelere mekanik olarak aktarmak için özel bir araç gelecektir. Yüksek kaliteli, temiz ve ayrılmış malzemeler ayrı ayrı toplanacak ve daha sonra değerli bir hammadde olarak doğrudan üreticilere gönderilecektir. Bu işlemin karbon nötr veya hatta karbon negatif olduğunu, işlenmemiş hammaddelerden yeni ürünler üretmekten çok daha uygun maliyetli olduğunu, ev sahipleri, nakliyeciler ve geri dönüşüm transfer istasyonları için kâr ürettiğini hayal edin. Daha az çöp sahası ve zamandan, enerjiden ve rahatsızlıktan tasarruf ederken ev sahibi için bir yatırım kârı oluşturdu. Dünya her yıl sadece plastikte 80-120 milyar dolar israf ediyor. Bunun bir kısmı senin ve geri alabilirsin!
Lasso’nun genel amacı, değerli kullanılmış kaplarınızı ve malzemelerinizi kapalı döngüde geri dönüştüren yeni bir akıllı evsel geri dönüşüm sistemi sunmaktır. Şişeleri, tenekeleri, plastikleri ve kağıtları bir arada karıştıran mevcut belirli noktalardaki geri dönüşüm noktalarındaki kutunuzun aksine, Lasso endüstriyel kuzenlerinden çok daha yüksek kalitede geri dönüştürülmüş malzemeler üretir. Kullanılmış cam, plastik ve metaller daha sonra aynı veya benzer değerde mallar haline getirilebilir. Bu, kapalı döngü geri dönüşümdür. Şık ve gerçekten kullanışlı bir ev aletidir. Evlerde bulunan Lassolar, dünyanın en iyi geri dönüşüm ülkelerinde bile -Almanya, Avusturya ve Güney Kore’de- mevcut tüm yerel geri dönüşüm sistemlerini yenecektir. Lasso cihazlarına yerleştirdikleri kullanılmış malzemeler için %100 kapalı döngü geri dönüşüm performansı sağlıyor. Gezegenin ihtiyaç duyduğu CO2 emisyon azaltımlarının sağlanmasına yardımcı olacaklar. Evinizde yaşamı boyunca karbon negatif ayak izi üretecek tek cihaz olacak.
Kapalı döngü geri dönüştürülmüş ne anlama geliyor?
Kullanılmış bir malzeme, ambalaj veya kabın eşit değerde bir ürüne geri işlendiği anlamına gelir. Basitçe; kapalı döngü, bir cam şişeyi bir cam şişeye veya plastik bir pet şişeyi plastik bir pet şişeye geri dönüştürmek anlamına gelir.
Beş Adımda Kolay Kurulum
Öncelikle tesisatçınız bulaşık makinenizle Lasso’yu aynı bağlantılarla kuracak sonra Lasso uygulamasını akıllı telefonuza indirin ve konumunuzu onaylayın. Lasso toplama aracı artık geri dönüştürülmüş malzemeleri nereden alacağını biliyor. Şimdi sıra sizde, geri dönüştürmeye başlayabilirsiniz.
Lasso neden mevcut sistemden daha iyi?
Karışık akışlı mevcut belirli noktalardaki geri dönüşüm noktalarında toplanan geri dönüşümün %50’den azı aslında geri dönüştürülüyor. Daha da küçük bir yüzde benzer değere sahip ürünlere dönüştürülür. Farklı malzemeler ne kadar erken ve etkili bir şekilde ayrılabilir ve temiz tutulabilirse, geri dönüştürülebilir malzemelerin yeniden kullanılma şansı o kadar artar.
Çöpünüzü koyun ve bırakın Lasso işini yapsın. Çok fazla dağınık geri dönüşüm kutusuna elveda Lasso sadece tek bir cihazla bunu mümkün kılıyor. En yaygın 7 Malzeme;
Plastik / Pet ve HDPE
Cam / Şeffaf, yeşil ve kahverangi
Metaller / alüminyum ve çelik malzemelerini kabul eder.
Lasso, geri dönüştürülecek öğeleri dahili sensörler, kameralar ve yapay zeka teknolojileri ile kabul eder. Bir öğe eğer geri dönüştürülmezse, Lasso onu size iade eder. Geri dönüşüm karmaşasını sıfıra indiriyor. Kullanım kolaylığı ile müşteri deneyimini üst seviyelere çıkartıyor.
Gıda, yağ, kir ve yapışkan ambalaj etiketleri gibi kirleticileri sizin için çıkartır. Her parçayı temizleyerek manuel yıkamaya göre sudan tasarruf sağlar. Verimliliği arttırır. Bulaşık makinenizden daha az elektrik kullanarak geri dönüştürülecek öğeleri saf ve işlenmeye hazır hale getirir. Geri dönüştürülecek ürünü değerli ürün haline getirir. Geri dönüştürme ve yeniden üretim için gereken saflığı sağlar. Lasso’nun en gürültücü süreci, modern bir çamaşır makinesinin sıkma döngüsünden daha sessizdir: Maksimum gürültü seviyesi 64-74 dB. Lasso’nun deposu kapalı, dayanıklı, steril ve kokusuzdur. Ürünleriniz, Lasso’nun toplama zamanı gelene kadar güvende kalır. Lasso, işledikten sonra ürünlerinizi akıllı telefonuza aktarır. Gerçek zamanlı olarak izleyebilirsiniz. Depolama kapasitesi yaklaştığında, Lasso sizi akıllı telefonunuzdaki uygulaması aracılığıyla otomatik olarak bilgilendirir. Toplama zamanı geldiğinde, Lasso’nun saklama kabını çıkartmanız ve teslim etmeniz yeterlidir.
Lasso’nun fiziksel özelliğinde birçok renk mevcuttur Beyaz, Krem, Metalik Gümüş, Mat Gri, Mat Siyah, Kanarya. Ayrıca boyutların büyük olmaması Lasso’nun kullanılabilirliğini arttırıyor.
Thetahealing kalıcı değişiklikler yapmamızı sağlar.
1: İpek Senem Aydın’ın ThetaHealing ile tanışmasını bizlere anlatabilir misiniz?
Hiçbir şeyin tesadüf olmadığını bir kez daha Thetahealing ile tanışmamda anlaşmış oldum. 2015 yılında aldığım Karma Astroloji danışmanlığında sezgisel yeteneklerimin olduğunu ve insanların hayat yolunda ilerlemelerine yardım etmenin benim haritamı çalıştırmam konusunda destekleyeceği hakkında bir görüş aldım. Bir nevi dönüştürürken dönüşme hikayesi benimki… Ne yapabileceğim hakkında araştırma yaparken Thetahealing ile karşılaştım. Bilinçaltı blokajlarının anda dönüştüğünü görmek benim için çok etkileyiciydi. Kendi hayatımda mucizelere şahit olduktan sonra bu tekniği öğrenip eğitmeni olmaya karar verdim.
2: ThetaHealing nedir? Kişiye hizmet etmeyen bilinçaltı kayıtları nedir?
Thetahealing ruhsal, fiziksel, zihinsel yönden dengelenmemizi sağlayan anda dönüşüm sağlayan bir meditasyon tekniğidir. Beyin frekansımız Theta’da iken, rüya ve uyku halindeki frekansa ulaşırız. Theta frekansı bilinçaltı olarak düşünülebilir. Problem çözme yeteneklerimiz, anıları ve hatıraları tuttuğumuz yerdir. Theta meditasyonu ile bu frekansa ulaşır ve orada artık bize etmeyen blokajlarımızı ve bizim ilerlememizi engelleyen kök inançlarımızı bulur ve bunları pozitif olanlar ile değiştiririz. Thetahealing tekniği hayatın içinde neşeyle ve keyifle ilerlememiz için kalıcı değişiklikler yapmamızı sağlar.
Bize hizmet etmeyen bilinçaltı kayıtlarımız, 0-7 yaş arasında öğrendiklerimiz, genetik olarak bize aktarılanlar ve kolektif bilinçten gelen blokajlardır. Örneğin küçükken ebeveyni tarafından incitilmiş bir çocuk, bilinçaltında “Sevdiğim insanlar beni incitir” ”Seversem acı çekerim” blokajlarını edinmiş olabiliyor. Yetişkin olduğunda da incinmemek için sağlıklı ve güvene dayalı ilişkiler kuramıyor. Bu programı değiştirip yerine Thetahealing tekniği ile “Seversem güvende olurum” “Sevmek ve sevilmek güvenlidir” programı yğklendiğinde kişinin hayatında kalıcı değişiklikler gözlemlemek mümkündür..
3: Theta Healing’deki meditasyon bildiğimiz meditasyondan farklı mıdır?
Thetahealing meditasyonu beyin frekansımızı Theta frekansı durumuna geçirmek için uyguladığımız bir yoldur. Bilinçaltı bir kere bunu öğrendiğinde Theta frekansına geçiş anda olur. Bildiğimiz meditasyondan farklı bir teknik uygulanır. Thetahealing ile her şeyin yaratıcısı dediğimiz yaradanın enerjisine bağlanırız. Tüm dönüşümler yaradan tarafından yapılır ve bizler uygulayıcı olarak sadece gözlemleriz. Thetahealing aslında bir Kuantum mekaniği ve gözlem yapma eylemidir.
4:Teta Şifası ile neler değiştirilebilir ya da neler şifalandırılabilir?
Thetahealing tekniği ile bizi kısıtlayan blokajlarımızı pozitif programlar ile değiştirebiliriz. Bu hayatımızda pozitif yönde büyük bir fark yaratır. Aynı zamanda Thetahealing ile DNA aktivasyonu, aura temizliği, eril ve dişil enerjimizi dengelemek, his yüklemesi, mekan temizliği, anne karnındaki sevgi göndermek, yeminlerden serbest kalmak ve bunun gibi birçok çalışma yapılmaktadır.
En çok çalışılmak istenen konular bolluk ve bereket, ruh eşi, ilişkiler, ruh-zihin-beden dengesi, fobiler, sınav stresi, kilo gibi konulardır.
Uygulama alan kişi eğer değişime açık ve direnç göstermiyorsa tek uygulama ile birçok şey halledilebilir. Kaç uygulama alınması gerektiği kişiden kişiye değişebilir. Herkesin ihtiyaçları farklıdır.
5: Kaslarımızın verdiği tepkilerin anlamları nelerdir?
Thetahealing tekniğinde Kinesiyoloji testini bize hizmet etmeyen bilinçaltı programlarımızı bulmak için kullanırız. Kas testinde bu programı gözlerimiz kapalı ve yüksek sesle tekrar ederken öne gidersek bu programı biz de var demektir. Eğer arkaya gidiyorsa yok demektir. Kas testi nasıl yapılır adlı Youtube videomda daha detaylı bilgiyi bulabilirsiniz.
6: Bilinç, bilinçaltı ve süper bilinç nedir?
Süper bilinç, evrenin bütünüyle bağlantılı olma halidir. Kendini bilen ve kozmik kaynağa bağlantılı bilinçtir. Bilinç ise, insanın kendisini ve çevresini, olup biteni algılama kavrama ve bilme halidir. Bilinçaltı, duygularımızın merkezi ve hatıralarımızın depolandığı yerdir. Freud’a göre eğer bilinci okyanustaki buzdağına benzetirsek suyun altında kalan görünmeyen kısmı bilinçaltıdır. Thetahealing bir süper bilinçlilik tekniğidir.
7: ‘Oldu Oldu Oldu’ ne demek?
Theta frekansında gözlemleme yapıldıktan sonra “Teşekkürler oldu oldu oldu” şeklinde tekrarlarız. Bu şekilde hem bilincimize, hem bilinçaltımıza ve hem de yüksek benliğimize olanın yapılıp tamamlandığını anlatırız. Aynı zamanda her zaman teşekkür ederiz. Çünkü her şeyin yaratıcısına bağlanır ve şükranlarımızı sunarız.
8: Theta Healing Eğitmeni olmak için neler yapmalıyız?
İlk 3 modülü tamamlayan herkes Vianna Stibal tarafından verilen eğitmenlik seminerlerine katılarak Uluslararası Thetahealing Eğitmeni olabilir. Her bir modül için eğitmenlik alması gerekmektedir. ThetaHealing’de 20’den fazla modül bulunmaktadır. Diğer modülleri almak için ön koşul ilk 3 modülü almaktır. Bunlar, Basic DNA, Advanced Dna, Derin Kazma modülleridir. Eğer kişi ilerlemek isterse diğer modülleri de almaya devam edebilir. Bolluk ve Yaratım, Sen ve Yaratıcı, Sen Ve Eşin, Ruh eşi, Sen ve Yakın Çevren, Sen ve Dünya, İdeal Kilo bunlardan bazılarıdır.
9: Sadece yüz yüze mi uygulama yapılabilir?
Thetahealing uygulaması yüz yüze, telefon, görüntülü arama ya da zoom üzerinden online yapılabilir. Mesafe bir etken değildir. Bu kesinlikle sizin tercihinize bağlıdır. Tüm dünyada ThetaHealing sertifikasına sahip olan birçok uygulayıcı dünyanın her yerinden kişilerle internet üzerinden uygulama yapmaktadırlar.
10: Son olarak Youtube, İnstagram gibi sosyal medya da uygulayıcılar ‘Evet’ yazan herkese şifa gönderdiklerini ya da his yüklemeleri yaptıklarını söylüyorlar. Bu nasıl oluyor?
His çalışması Thetahealing’in en güçlü tekniklerinden biridir. Bazı insanlar hayatlarında bazı hisleri hiç deneyimlememiş olabilirler. Belki de anne karnında ya da çocukken travmalar ya da üzüntüler geçirmiş olabilirler. Bu hisleri bu hayatın draması içinde kaybetmiş olabilirler. Bir şeyi gerçekliğimize getirebilmemiz için yani niyetlerimizin gerçekleşmesi için önce bunların nasıl hissedildiğini tecrübe etmemiz gerekir.
Bir kişiye neşeli olmanın, zengin olmanın, sevilmenin, ruh eşine sahip olmanın nasıl bir his olduğu Thetahealing tekniği ile öğretilebilir. Kişi bu hisleri tecrübe ettiğinde artık hayatında da bu deneyimleri yaşamaya hazır olur.
Evimize, işyerimize, mobilyalarımıza, kişisel eşyalarımıza ve organik olmayan tüm maddelere Thetahealing ile his yüklemesi yapabiliriz.
Örneğin giysilerinize güzel ve zarif olmanın hissini, ayakkabılarınıza konforlu olmanın hissini yükleyebiliriz. Cüzdanımıza parayla dolup taşması, evimize yuva olma hissi, arabamıza her zaman güvende olma hissini yükleyebiliriz.
His yüklemesi tekniği Thetahealing Basic DNA sınıfında öğretilmektedir. Thetahealing uygulayıcısı tüm bu hisleri kişilere ve objelere onay alarak yüklemektedir.
Yazmaktan, anlatmaktan, maruz kalanlara destek olmak ve savunmaktan veya yaşananları, yazılanları ve anlatılanları aktarmak adına aracı olmaktan hiçbir sebepten dolayı vazgeçmeyeceğimizi belirterek başlamak istiyorum. Şiddetten kadına şiddete, feminizmden queer feminizme, toplumun kendisinden oluşa gelmiş toplumsal normlara, toplumsal homofobilere, tüm konular gündemimizden hiçbir zaman düşmeyecek. Çünkü şiddet, kadına şiddet, her türde homofobik eğilim içinde olma, dayatılan toplumsal cinsiyet rolleri ve etrafında oluşturulmak istenen normlar, politikalar, toplumsal “değerler” bütünü konuları bir birim dahi eksilmeksizin öfke ve şiddet dağları olarak gündemden hiç düşmeksizin artmaya devam ediyor. Fakat her şeye rağmen -öfke ve şiddet dağları küçülene ve tamamen yok olana kadar- vazgeçmeyeceğimiz mücadelemiz adına gökten düşen elmalar çoğalıyor. Gizem Çelik’ten Öldüren Erkek(lik)ler / Eşine Şiddet Uygulamış Cezaevindeki Erkekler, İlknur Yüksel – Kaptanoğlu’ndan Kişisel Olan Politiktir / Kadına Yönelik Eviçi Şiddet Verisi ve Politika, Özlem S. Işıl – Selma Değirmenci’den Yaşamı Örgütleyen Deneyimler / Kadınlar Dayanışma Ekonomilerini ve Kooperatifleri Tartışıyor.
Her bir kitabı ayrı ayrı ele alıp, kapsamlı incelemeler yazmak gerekiyor fakat birbirlerine öylesine büyük bir dayanışmayla, destekle temas eden kitaplar ki, onlarla ilgili hiçbir inceleme yazısı yazılmasa dahi o kadar değerliler ve tek başına ayakta durabilme muktedirliğine öylesine güçlü duygularla sahipler ki benim bu kitaplar üzerine yaptığım inceleme küçük bir katkı olarak karşılığını bulacak sadece.
Her bir kitabın ismi, içinde bulunduğumuz belirsizlikler ve netsizlikler dünyası dönemine; şiddet, kadına şiddet, erklik kavramı ve erkekliklerin tüm dünyayı kapsayan kaskatı hegemonik yapısına ne kadar uyuyor, öyle değil mi? Kitapların isimlerinde çakılıp kalamayız bu yüzden. Derinlerde, diplerde bulup çıkarmamız gereken, dünyada tek bir kadının dahi şiddete maruz kalmayacağı, erkek şiddeti ile öldürülmesinin tamamen ortadan kalkacağı günleri görene kadar okumaya devam etmeli, okuduklarımızı aktarmalı, paylaşmalı ve susmayarak, yazmaya devam etmeliyiz. “Erkeklik” meselesini kadın şiddeti ve cinayetleri üzerinden ele alan, bunu yaparken içeri (cezaevlerine) girmeye cesaret ederek, konuları cinayet işlemiş erkekler üzerinden tek tek analiz eden Öldüren Erkek(lik)ler kitabından başlayacağım. Çünkü kadına uyguladığı şiddeti, şiddet; işlediği cinayeti suç unsuru olarak görmeyen, öldürdüğü karısını ya da sevgilisini “aslında gerçekten çok sevdiğini” söyleyen erkeklerin oranı tahminlerimizi zorlayacak denli fazla. Ve tabii ki böylesine zor bir araştırmayı gerçekleştiren ve böylesine kapsamlı bir araştırmayı, kapsamlı bir kitaba dönüştürüp daha fazla insanla buluşturan Dr. Gizem Çelik (Evet, toplumsal cinsiyet ayrımı yapacağım şimdi, göğsümü gere gere) bir kadın. Neresinden ele alırsak alalım çok özel, özgün ve nitelikli bir araştırma kitabı ile karşı karşıyayız.
Ölümün donuk rengine uyum sağlamak zorunda kalmış kadınlar
Dr. Gizem Çelik, “Ölümün donuk rengine uyum sağlamak zorunda kalmış tüm kadınlara…” ithafıyla açıyor kitabı. Bırakın kadın olmayı, insan olarak dağılmamak elde değil. Dr. Gizem Çelik’in, 2015 yılında Hacettepe Üniversite’si Sosyal Bilimler Enstitüsü Sosyal Hizmet Anabilim Dalı’nda tamamladığı doktora tez çalışması çerçevesinde gerçekleştirdiği araştırmanın kitap olarak bizimle buluşması 2017 yılına dayanıyor. Öldüren Erkek(lik)ler kitabı erkeğin, erkek eliyle oluşturulan düzenin, yaratılan şiddetin, yürürlüğe giren yasaların, yürürlükte olsa bile uygulanmayan yasaların ve -günde 1000 kadın öldürülse de- erk düzen gayretiyle asla çıkmayacak olan yasalar kapsamında şiddetin, şiddetin aktörü/faili olan erkeklerin özelde kadına yönelttikleri şiddetin karanlık dehlizlerine girip en trajik gerçeği görünür kılmayı amaçlıyor. Bu amaç doğrultusunda Gizem Çelik sorunun en sıcak ve kaynayan noktası olan cezaevlerine giriyor ve kadın şiddeti dolayısıyla cinayet suçu işlemiş erkeklerle birebir görüşmeler gerçekleştiriyor. Erkek eliyle ortaya çıkan şiddeti, direkt merkezine girip, araştırarak ve kitapta dört bölüm başlığı üzerinden bizlere aktararak ele alan Gizem Çelik, Öldüren Erkek(lik)ler’de ataerkil toplum, yakınında cereyan eden “olağan” ve güncel felaketleri gözler önüne sermeyi amaçladığının altını çiziyor. Gizem Çelik’in birebir mahkumlarla gerçekleştirdiği diyaloglardan örneklerle aktardığı akıl almaz detayları okudukça kamu, toplum ve kişiler bazında gözler önüne serilmek istenen felaketin boyutları ayan beyan ortaya çıkıyor.
“Gündelik yaşamın her alanında ve insan etkileşiminin olduğu her ortamda varlığını hissettiren şiddet, farklı yoğunluk ve türlerde etkisini göstermektedir.” Kitabın ilk bölümü olan Şiddet ve Ötesi’nde Gizem Çelik’in şiddet üzerine genel bakış çerçevesinde yazdığı bu cümle dahi çok ürpertici iken, şiddete konu ne olursa olsun direkt maruz kalan kişilerin ve daha da önemlisi erkek/kadın karşılaştırmasında güç oranına baktığımızda şiddete maruz kalan kadın ve şiddet sonucunda öldürülen kadının durumunu buyurun beraber düşünelim. Korkunç! En eylemsiz ve edilgen insanın dahi harekete geçebileceği bir korkunçluktan bahsediyorum. Henüz kitabın Şiddet Sorunsalına Genel Bakış başlığındayız üstelik.
Şiddete genel bakış dahi neresinden ele alınırsa alınsın (Sözlü, duygusal, fiziksel, cinsel şiddet; çocuğa, kadına, erkeğe şiddet) istatistik veya psikolojik verileri açısından kişisel, toplumsal, ekonomik veya politik olarak iyi sonuçlar içermiyor. Durum böyle olunca şiddetin aktörü/faili olan erkeklerden, erkek(lik)lerin hegemonik yapısından kaynaklı son derece çarpıcı ve “okumakta dahi” zorlandığımız gerçek hikayeler ortaya çıkıyor. Fakat şiddetin boyutunu ve her geçen gün direkt kadınların daha fazla maruz kaldığı -kadınların hayatına mal olur derecede noktalanan- şiddetin boyutlarını kavramamız için tüm bu gerçek hikayeleri okumamız şart. Kadını şiddete maruz bırakıp, öldürerek suçu sabitlenmiş olan erkeklerin gerçek hikayelerini okuyarak; eşine şiddet uygulayan erkeklerin bireysel özelliklerini, çevreye ilişkin özelliklerini, sosyal bağlamına ilişkin özelliklerini; ortada fiilen işlenmiş şiddet olması bir yana ortada işlenmiş bir öldürme suçu varken dahi kendilerini neden suçlu görmediklerini, yani olup biten ne varsa her şeyin ne kadar vahim bir noktada olduğunu anlayabiliriz.
Tüm bunlara karşılık, Şiddet Uygulayan Erkeklere Sunulan Hizmetlerde Yararlanılan Kurumsal Yaklaşımlar başlığı altında toplanan feminist yaklaşımlar, pro-feminist yaklaşımlar, aile sistemleri kuramı ve birey kuramları kitabın en önemli bilgi içeriği olarak karşımıza çıkıyor. Çünkü konu ile ilgili bakanlıklar nezdinde devletin sunması gereken model önerilerinden, yerel yönetimlere, sivil toplum, meslek odaları, barolar birliği, sendikalar ve medya tarafından yapılması gerekenlere varana kadar tüm kurumlara kitapta yer verilmiş olsa da gelinen noktada yukarıda sıralanan kurumsal yaklaşımların, örgütlenmelerin, şiddet ve kadına şiddette ortaya konan mücadeleler kapsamında kat edilen mesafeler adına daha etkili olduğu ve sonuç verdiği gerçeği günlük yaşanan deneyimler bazında dahi kendini belli etmekte.
Tam da bu noktada İlknur Yüksel-Kaptanoğlu tarafından yayına hazırlanan Kişisel Olan Politiktir /Kadına Yönelik Eviçi Şiddet ve Politika kitabına geçebiliriz. Çünkü öldürülen her bir kadın bir takım politikaların ve politik düzenin devamının sağlanabilmesinin kurbanı olarak öldürülmekteler.
Kadınlara yönelik şiddetin görünürlüğü
Sorulması gereken iki sorudan ilki; “Şiddet arttı mı?” ve hemen ardından sorulması gereken daha da önemli bir soru olarak; “Şiddetin görünürlüğü mü artı?” İlknur Yüksel Kaptanoğlu bu iki sorudan start alarak başlıyor kitaba ve şu çok çok önemli cümleyi kuruyor hemen ardından: “Şiddetin ortadan kaldırılmasına yönelik politikaların oluşturulması ve devletlerin bu konuda sorumluluk alması için şiddetin artması gerekmiyor aslında; çünkü sadece bir kadının bile şiddete maruz kalması bu olgunun önemini azaltmaz.”
Rahatsızlık veren konu şiddet mi, şiddetin artmış olması mı, kadına şiddet mi yoksa tüm bunların görünür olması mı? Olumsuz, kötü, suç içeren ve sonucunda ceza gerektirdiği aşikar olan tüm eylemlerimiz yüksek duvarlar ve kapalı kapılar ardında yapıldığında sorun çıkarmazken, görünür olması sorunun çıban başı olabilir mi gerçekten?(!) Rahatsız eden bu görünürlük, bu artık herkesin her şeyi biliyor olduğu gerçeği Kişisel Olan Politiktir kitabının ana izleği. Tamamıyla dijitalleşen ve sosyal ağlar üzerinden sosyalleştiğimiz çağımızda şiddet, eviçi şiddet ve kadına şiddetin politika nezdindeki yeri böylece şekillenmiş oluyor. Giriş: Kadınlara Yönelik Şiddetin Görünürlüğü birinci bölümüyle kitabın açılışını yapan İlknur Yüksel-Kaptanoğlu’ndan sonra diğer on iki bölümün oluşmasında çok değerli katkılarda bulunan kadın yazarlar/akademisyenler; Ayça Kurtoğlu, Gülriz Uygur, Gülsen Ülker, Yıldız Ecevit, Fatma Umut Beşpınar, Zeynep Beşpınar, Hilal Arslan, Ayşe Gündüz-Hoşgör, Tuğba Adalı, İnci User, Sevinç Eryılmaz, Özlem Ayata, Alanur Cavlin ve Hanife Aliefendioğlu yazdıkları bölümlerde ele aldıkları konularla evlerin kadınlar için her zaman “güvenli yuvalar” olmadığını, eviçi şiddetin psikolojik, toplumsal ve ekonomik düzeyde nelere mal olduğunu gösteriyorlar. Sadece bölüm başlıklarını okusak dahi odağına aldığı şiddet, kadına şiddet ve ortaya konan politikalarla ilgili çok önemli bilgilerin bizlerle paylaşıldığını görüyor ve bir çoğundan da hiç haberdar olmadığımızı anlayarak çok önemli bilgiler ediniyoruz. Böylece bölüm başlıkları altında yazılı olan her bir satırı, cümleyi okumamız gerekiyor, kesinlikle okumamız.
İlknur Yüksel Kaptanoğlu öncelikle şiddeti bir kavram olarak halen sadece fiziksel şiddet boyutunda algılasak da artık şiddetin cinsel, duygusal ve ekonomik boyutu olduğundan geniş bir kesim haberdar diyerek kitabın amacı için, “Kadınlara yönelik şiddete ilişkin nicel araştırma verisinin şiddetin ortadan kaldırılmasındaki önemli rolünden yola çıkarak, Türkiye’nin kadınlara yönelik şiddet politikalarını eleştirel bir yaklaşımla değerlendirme amacını taşıyor.” diyor. Kitap boyunca şiddet bir insan hakları ihlali, halk sağlığı sorunu, toplumsal sorun, ekonomik / kültürel sorun ve suç olarak farklı açılardan ele alınırken, şiddet ile mücadelede toplumsal cinsiyet eşitsizliğini ortadan kaldıracak ve kadınların güçlenmesine imkan sağlayacak politikaların gerekliliği noktasında geniş kapsamlı bir araştırma metnine dönüşüyor.
Toplumsal cinsiyet eşitsizliği… Bu kavramın kavramsal ve yaşamsal boyutu her geçen gün gündemimizde daha merkezi bir hal alıyor. Aslında şiddetin kaynayan bir kazan olmasında, sürekli artmasında ve engellenememesindeki en büyük sorun toplumsal cinsiyet kavramında yatıyor ve bu kavram artık elitinden, alt sınıfa, heteroseksüel, homoseksüel, transseksüele varana kadar her bir kesimi ve yaşam biçimini kapsıyor. Çünkü aslında şunu anlamak artık şart: Toplumsal cinsiyet rolleri/normları tartışması artık sadece Queer Teori kapsamında (Eşcinsel kimlikler, transseksüellik) ele alınması gereken bir tartışma değil. Toplumsal normlar, sistem çarklarının istenildiği gibi işlenmesi için sadece Queer kimliklerin mücadele etmesi, savaşması adına oluşmuş “uyulması, yaşanması” gereken kurallar bütünü olarak kabul ettirilmeye çalışılsa da en çok “normal” olarak tanımını bulan ve bu şekilde yaşanması şart koşulan heteroseksüel yapıyı etkileyip, üzerlerine büyük bir yük bindirmekte. İlknur Yüksel Kaptanoğlu, tüm bu gelişmeler kapsamında ikinci dalga feminist hareketin, “Özel olan politiktir.” sloganını paylaşıyor. Bu sloganın, kadına yönelik şiddet araştırmaları, kadınlara yönelik şiddetin sadece bireysel olmadığını, toplumsal ve ekonomik olarak ele alınması gerektiğini kabul ettirdi deniliyor. Gerçekleşmiş verilerin sonuçlarını içeren tüm araştırmalardan ve ortaya konan tezlerden sonra başta hukuksal olmak üzere, toplumsal, ekonomik düzeltmelerde gösterilecek çabaların şiddetin ortadan kaldırılmasına büyük katkı sağlayacağı artık biliniyor. Peki bu yüksek bilinirlik durumu kadınlara yönelik eviçi şiddet verisini en askeriye indirebilip, doğru politikaların oluşmasında etkili olabiliyor mu?
Yaşamı örgütleyen deneyimler
Yukarıdaki soruya; evet, şiddet/kadına şiddet azalıyor ve politikalar bu durumda etkili olabiliyor cevabını verebilmeyi çok isterdim. Ya da yakın bir gelecekte güzel günler bizleri bekliyor diyebilmeyi. Tüm araştırmalara, tezlere, ortaya konan gerçek verilere ve her şeyden önemlisi görünürlüğü açısından herkesin her şeyi artık gayet net bildiği bir ortamda, deneyimlerimiz bu durumların olumlu anlamda değişmeksizin devam edeceği bilgisini fısıldıyor kulağımıza bir yandan da.
Deneyimlerimiz olumsuz yargı bildiriyor olabilir çoğu zaman fakat aslında deneyimler nereden baktığınız ve neyi tercih ettiğimiz doğru orantısından yolunu bularak oluşan bir ayakta durma edimi aynı zamanda. Özlem S. Işıl – Selma Değirmenci tarafından derlenen kolektif bir emekle, uzun süren bir çalışmanın sonucunda doğan Yaşamı Örgütleyen Deneyimler / Kadınlar Dayanışma Ekonomilerini ve Kooperatifleri Tartışıyor kitabına geçebiliriz.
Soru sorarak start aldığımız kitabın arka kapağında yer alan şu soru üzerinden temel atalım: Günümüzde gittikçe yaygınlaşan kooperatifler ve dayanışma ekonomileri gibi alternatif yapılar, yeniden üretime hapsedilmiş kadınlar için bir mücadele ve kurtuluş olanağı mı yoksa patriyarkal kapitalizmin yıkıcı sonuçlarını yeniden üreten alanlar mı? Kitap, kadınları ataerkil düzene ve oluşan tüm zorluklara karşılık örgütleyen deneyimler, dayanışma ekonomileri ve kooperatifler kapsamının geniş anlamıyla ele alırken, aynı zamanda alternatif ekonomiler içerisinde yer alan dayanışma ekonomileri ve örgütlenme pratiklerine toplumsal cinsiyet perspektifinden bakarak yapılan tartışmalar sonucunda filizlenen konular bütününden oluşturuyor. Halihazırda yaşadığımız dönemi kapsar şekilde; “Pandemi ile daha da görünür olan patriyarkal kapitalizm, yarattığı krizleri aşmak adına toplumsal yeniden üretimin cinsiyetçi yapısına dayanarak, kazanılmış hak ve özgürlükleri kısıtlayarak, yeniden düzenleyerek ve hatta yer yer işgal ederek sürekliliğini sağlamaktadır” deniyor.
Kitabı derleyen ve aynı zamanda yazılarıyla katkı sağlayan Özlem S. Işıl – Selma Değirmenci ile birlikte alternatif ekonomiler tartışmasına dayanışma ekonomisi üzerinden katkı, gıdanın çitlenmesine karşı mücadelenin müşterekleşmesi, tarım alanında kadın kooperatifleşmesine yönelik politikaların sınıf ve cinsiyet perpektifinden değerlendirilmesi, gıda üretiminde kadın emeği, “tohumları koruyan kadınlar” söylemi, kolektif ekolojik tüketici inisiyatiflerinin alternatif dayanışma ağı, kırsal kalkınma projesinde kadının katılımcılığı, enkazda hayatta kalmak adına geri gelen metis ve gıda toplulukları ekseninde müştereklerimiz konu başlıklarıyla kitaba katkı sağlayan kadın yazar ve akademisyenler Melda Yaman, Bengi Akbulut, Selma Değirmenci, Bengü Kurtege Sefer, Hatice Kurşunlu & Suna Yılmaz, Bürge Abiral, İrem Soysal Al, Rojin Elif Tokur, Ayça Yüksel, Nevra Arslantürk kadının değerli varlığı üzerinden tüm insanlar adına geleceğe de ışık tutacak bir kitabı yaratmış oluyorlar.
Kadın olma hakkı
Okumamız, anlamamız, aktarmamız, mücadelemizi sürdürmemiz ve geleceğimizi düşünerek harekete geçip, yeni yaşam kurguları oluşturmamız için NotaBene Yayınları tarafından yayınlanan bu üç değerli kitabı kütüphanemizin her daim danışacağımız kaynak kitapları arasına koymamız gerekmekte. Ataerkil düzen içerisinde, erk kavramlar ve erkek(lik)ler kazanılmış tüm haklarımıza rağmen kafamıza vurulan sopalara dönüşürken kadın olma hakları hiç de kolay kazanılmıyor maalesef. Bu yüzden kadın olma hakkını sonuna kadar savunurken birbirimizin yanında olmaya ve destek vermeye devam edeceğiz.
Aşağıya iniyorlar ve yukarıya çıkıyorlar… Hep aynı telaşı ediyorlar… Izdırap çekmeme bile müsaade etmiyorlar… Herkes nerede?… Neden anlatayım ki nasıl olsa anlamak istediklerini anlayacaklar… Yavuz’u yalnızca Yavuz’lar anlar… Evet tıraş oldu ama kalmak istediği için değil giderken bile onurlu gitmek için… Gitmek istemesi kendine değer vermemesinden değil – ki bir tıraş için kalacak olsun – o burayı sevmedi… Yoo, o sevdi mi bilmiyorum, sevmeyen benim… Tüm insanlık bana ihanet etti… Hep birlikte gideceğiz sanmıştım, gelmediler… Ben tek gideceğim… Görmüyorlar… Hayır! kötülük etmek için görüyorlar… Bir an, bir an yalnızca boş bulunsam saldıracaklar… Bakıyorlar… N’apıyorum?… Yürüyor muyum?… Neden yavaş yürüyorum?… Neden dalıyorum?… Merak ediyorlar… Bir daha geçtim, bir daha… Şimdi tekrar geçiyorum… Nereye gidiyorum?… Merak ediyorlar… Yalnız mıyım?… Bir şans verir miyim?.. Kimim?.. Eh, idare ederim… Yine ordayım… Yemek yiyorlar, gülüyorlar, sokuluyorlar, birinin doğum günü, yine gülüyorlar… Adam “ben buradayım, merak etmeyin” diyor… Uzaktan gelmişler, n’apıyorlar?.. Tehlikeliler mi?.. Güzelce giyinmişler, heyecanlılar, nereye gidiyorlar?… Kırmızı araba, o adam… Hallerinden memnunlar… Memnunlar, yine memnunlar...
O ev, O sarı ışık..
Anadolu’da otobüs yolculuğu yapmışların bildiği bir sızı vardır. Soğuk, kış, gecenin derin vakti uyuyamamış huzursuz gözlerle baktığınız camdan; içinde hiç insan yaşamıyormuş gibi görünen ama aynı zamanda mutlu, kendi halinde bir aile yaşıyormuş gibi görünen o ev ve o evin sarı ışığının sızısı.
Pelin Esmer’in “İşe Yarar Bir Şey” filminde Leyla’nın trenin camından gördüğü, aynı sarı ışıklı o ev. Aslında o ev değil. Ama sanki, tüm yol kenarlarındaki tek başına bulunan evler o evin aynısı. Belki de bir sarı ışıklı ev arketipi var. Hani çocukken resim defterine çizdiğimiz; iki odalı; ne hikmetse sarı ışıklı lambası gece gündüz yanan o ev ve yine ne hikmetse hep dışardan görünen o lamba.. Ve o ev: bacasından kış yaz dumanı tüten; önünden hep ırmak geçen; kırlara, ormana götüren daracık bir patika yolu olan. Hani iki yana yaslı perdeleri hep çiçek desenli, hani kapısı hep tokmaklı, hani tepesinde parıldayan güneşle pofuduk bulutlar hep yan yana..
Şair olası geliyor insanın, kalemi kağıdı eline alası geliyor. Belki de hikayeyi bir şairden dinlediğimiz için anlatıcıyla özdeşim kuruyoruz. Belli ki yönetmen ve senarist tam olarak bunu istemiş. Anlatıcı üzerinden izleyiciyi şair olmaya heveslendirmek dünyayı şiirsel kılabilmenin oldukça etkili bir yolu. Belki de bir şairin devrimi herkesi gizlice şair yapmaktır.
Kanımca yol ve yolculuk sinemanın en güçlü metaforları. Simyacı romanını okuduğumuzdan beri yola kendimizi bulmak için çıkıyoruz. Fakat filmde bulduğumuz bu sefer kendimiz değiliz, yönetmen kendimizi bulalım istemiyor, Yavuz’u bulalım istiyor, şiir bizi Yavuz’u anlamaya götürsün istiyor. Şiiri seçmesi anlamlı görünüyor. Aklın hükümranlığında bulunan toplumsal kurumlar Yavuz’un kararını onaylamıyor. Şiirin uyandırdığı ruh ile ancak Yavuz’u anlayabileceğimizi düşünüyor. Seçimi isabetli duruyor.
Dönüştürülmüş iç sesler, gece sekansları, duvarlara çizilen kuş resimleri, çellonun armonisi – şiirle müziğin ritmi birleştiğinde karanlıkla aydınlık bir olur- atmosferi güçlendiriyor. Gittiği yere neden gittiğini tam da bilmeyen iki karakter ile nereye gittiğini çok iyi bilen Yavuz arasındaki diyalektik filmin tam merkezinde duruyor. Güçlü kadın karakterler; romantik bir aksa oturmaya ihtiyaç duymayan bir hikaye; travmatize edilmeden izlenebilen – hayatın doğal akışına uygun sadelikte – olaylar; abartısız oyunculuklar tam da filmin şiirselliğine uygun düşecek ayakları oluşturuyor… Ve gizli özne; büyükşehirlilerin bittiğini sandığı taşra oluyor.
“Beni çocukken bir fotoğraftan çağırdılar. Vardığımda hüzünlü bir genç kadındım.” (filmden)
Yaşasın önümüz hafta sonu. Annem hafta sonu havanın güneşli olacağını söylüyor. Deniz kenarındaki parka yürüyüşe gideriz diye konuştular babamla. Annem de babam da çok yoğun çalışıyorlar. Bu hafta sonu hepimize çok iyi gelecek.
Annem bir avukatın ofisinde sekreterlik yapıyor. Babamın da araba tamirhanesi var. Annem, yanında çalıştığı avukatın çok sinirli olduğunu anlatıyor babama. Sürekli annemi azarlıyormuş, dosyaları, evrağı düzenli tutamadığını söylüyormuş. Annem, “ben düzenliyorum gelip dağıtan kendisi,” diyor. Üç yıldır çalışıyor avukatla. “Başka bir iş bulsam hemen ayrılacağım. Bu paraya ihtiyacımız var.” diyor annem. Pandemi ortamında bir de maaşını düşürmüş avukat. “İşler azaldı masrafları kısmalıyız.” demiş. Bizim evin kirası yarıya düşmüyor, o sabit kalıyor diyememiş annem tabi.
Babamın da işleri kötü. Araba tamirhanesini küçük bir yerle değiştirmek istiyor. İnsanlar artık eskisi gibi arabalarındaki çizikleri, kırık aynaları önemsemiyorlar diyor babam. Araba yolda kalmadıkça kimse gelmiyor. En çok gelenler lastikleri patlayanlar. “Lastiği suya koyup patlak yeri tamir ediyorum, tekrar takıyorum. Patlak lastik tamirinden üç kuruş para geçiyor elime. Yol parasına yetmez.” diyor. “Arada bizim dükkanın önüne çiviler atasım geliyor, lastikleri patlayan gelsin en azından sürümden kazanırım.” diyor gülerek. Annem kızıyor. “Sakın öyle bir şey yapayım deme.” “Yapar mıyım canım? Sen de! Kendi aramızda konuşuyoruz işte.”
Bana özel yiyecek alamıyorlar ne zamandır. Evde ne varsa ondan yiyorum. Meyvenin en ucuzunu seçiyor annem. Genelde pazara, akşam saatlerinde gidiyor. Yerlere düşmüş meyveleri, biberleri de topluyor. Bir iki sebze satın alıyor. Marketlerin de indirim günlerini takip ediyor. “Ayçiçeği yağı Bim’de indirime girmişti hemen aldım.” diyor zafer edasıyla. Babam da “akıllısın sen! Akıllısın diye aldım seni de, sen beni niye aldın diyor?” anneme, “bu çulsuz tamirciyle niye evlendin?” Annem gülerek, “yakışıklıydın.” diyor. “Mahallenin en yakışıklısı sendin. O kıskanç Meral’e bırakamazdım seni.” Kedi gibi tırnaklarını çıkararak yakalıyor babamı. Babam da yalancıktan kaçıyormuş gibi yapıyor. Yakalanıyor hemen annemin kollarına. Annemle babamın bu hallerine çok gülüyorum. Karnım ağrıyor gülmekten. Babam, “çocuğa bak, katılacak gülmekten.” diyor anneme. Annem ciddileşerek “oğlum gülme bu kadar!” diyor ama o da gülümsüyor.
Hafta sonundan bir gece önce annemle babam fısır fısır konuşuyorlar. Pek anlayamıyorum dediklerini. “Babam yapmak zorundayız.” diyor. Neyi yapmak zorundalar? Annemin ağladığını duyuyorum. “Haftalardır kursağımıza yumurta bile girmiyor, etin tadını zaten çoktan unuttuk.” diye bağırıyor babam. Annem, “ah beni işten çıkaran o avukat Allah’ından bul!” diyor. Sonra yine fısır fısır konuşuyorlar. Annem iç çekiyor. Babam öfkeli. Küçük evimizin küçük balkonuna çıkıyor. Sigara üstüne sigara içiyor.
Anne neler oluyor diyemiyorum. On yaşındayım. Doğum sırasında oksijen yetersizliğinden ötürü serebral palsi olmuşum. Beyin felciymiş. Kasları ya da beynin konuşma merkezini tutabiliyormuş. Bacaklarımı zor hareket ettirebiliyorum. Ellerimi ve kollarımı da. Konuşmaya çalışıyorum dediklerimin yarısı anlaşılmıyor. “Anne anne,” diye bağırıyorum. Kimse gelmiyor yanıma. Bir süre merak ediyorum sonra unutuyorum. Ertesi gün hafta sonu. Sabahı iple çekiyorum. Güneşli harika bir gün olacak yarın. Denizdeki gemileri, çimlere oturup piknik yapanları hayal ederken uyuyakalıyorum. Uyandığımda güneş çoktan doğmuş, gökyüzünde madalyon gibi yerini almış bile. Parka gideceğiz bugün. Beni çocuk arabasıyla götürecekler ama olsun. Açık havada uçurtma uçuranları, top oynayanları seyretmek de güzel. Bir de deniz kokusu. Martılar var gak gak ses çıkarıyorlar. İlk başta korkmuştum ama sonra çok sevdim martıları. Parkta gezerken dondurma da alır babam belki bana. Dondurma yemeyeli o kadar uzun zaman oldu ki. Belki değil kesin alır babam bana dondurma, kıramaz beni çünkü.
Annem de uyanmış. Gözleri şiş ve kırmızı. Gece uyuyamadı herhalde. Ağzıma bir dilim yağlı ekmek sokuyor. Yağlı ekmeği severim ama keşke üstünde bir parça reçel olsaydı. Sesimi çıkartmıyorum. Uslu uslu ekmeğimi yiyorum. Babam ortalarda görünmüyor. Sonra annem beni giydiriyor ve çocuk arabasına oturtuyor. Yaşasın! Parka gidiyoruz!
Babam geliyor. “Haydi!” diyor. “Arabayı çalıştırdım. Hazır mısınız?” Araba mı? Parka gitmeden önce bir yere uğrayacağız herhalde.
Babamın belki tarih öncesine ait külüstür arabasına biniyoruz. Bir araba tamircisinden başkası çalıştıramazdı zaten bu arabayı diyorum. İçimden tabi. Konuşsam da anlaşılmayacak zaten.
Bana çok uzun gelen bir süre sonunda kocaman bahçesi olan bir binanın önünde duruyoruz. Annemin gözlerinin yaşlı olduğunu o zaman fark ediyorum. Beni indiriyorlar. “Burası neresi?” diyorum ağzımdan salyalar akarken. Babamın suratı asık. Geçen sene tam karşıdaki ev yanmıştı, o evin duvarları gibi kapkara olmuş babamın suratı.
Kocaman cam kapılardan geçip içeri giriyoruz. Gri önlüklü biri karşılıyor bizi. “Telefonda konuştuğumuz bey siz misiniz?” diyor. “Evet,” diyor babam. “Gel bakalım.” diyor bana kadın. “Tanışalım? Senin adın ne?”
Ben adımı söylemek istemiyorum. Burası neresi? Hani parka gidecektik? “Anne, anne!” Annem bana bakmıyor. Ellerini yüzüne kapatmış ağlıyor. Babam beni öpüyor. Annem, “ben vazgeçtim bırakmak istemiyorum.” diyor babama. “Babam şşş sakin ol. Başka çaremiz yok.” diyor.
Annem ağlayarak beni öpüyor. Ellerimi öpüyor. Yüzümü öpüyor. Burnumu öpüyor. “Anne, anne! Ne oluyor?” Korkuyorum. Ağlamaya başlıyorum. “Parka gidecektik? Dondurma alacaktı babam bana! Anne bırakma beni!” diye bağırıyorum. Garip bir ses çıkıyor boğazımdan. Çırpınıyorum. Annemle babam gözden kayboluyor. Gri önlüklü kadın, düz bir ifadeyle, “gel odana gidelim.” diyor! “Odama gitmek istemiyorum, evime gitmek istiyorum, annemin yanına gitmek istiyorum, parka gitmek istiyorum.” diye bağırıyorum. Kimse duymuyor. Kimse anlamıyor. Kimse cevap vermiyor. Sessizlik içinde öylece oturuyorum. Camdan bana bakan serçe gagasını pervaza sürtüyor bir iki kere sonra, sonra uçup gidiyor.
Tayland donanması yanan ve batmakta olan bir gemiye terk edilen 4 kediyi kurtardı. Salı günü gerçekleşen kazada öncelikle insan tayfasının boşaltıldığı anlaşıldı. Bu durumda görev tamamlanmıştı.
Ordu görevlileri yakıt sızıntısı ve son kontroller için kayıklar gönderdiğinde 4 adet misafirin gemide kaderine terk edilmiş olduğunu farketti.
Görevlilerden biri “Gemiyi iyice kontrol etmek için kamera görüntüsünü yakınlaştırdığımda iki kedinin kafasını çıkararak etrafa baktığını farketttim” dedi.
Denize atlayan askerler hızla gemideki kedileri kurtaradılar. Ardından sosyal medyada paylaşılması ile olay bir anda virale döndü ve herkesin içini ısıttı. Kediler hala aynı merkezde kendilerini kurtaranların koruması altında.
Yeni İnsan Yayınevi, Ekoloji Serisi’ne Gülin Yücel ve Levent Kurnaz imzalı “Yeni Gerçeğimiz Sürdürülebilirlik” başlıklı kitabı ekliyor.
‘Sürdürülebilirlik’ kavramı, 70’lerin başında bazı düşünürlerin gidişatı ve varlıkların durumunu sorgulamasıyla gündeme geldi. Elbette malum çevreler bu hayati öneme sahip kavramın içini boşaltmak için elinden geleni yaptı ve tabii ki bunun sonucu olan iklim krizi; gezegenin, bitkilerin, hayvanların ve insanların varlığını tehdit etmeye başladı. İklim krizinin hepimizin birincil gündemi ve meselesi olması gerektiği aşikar.
Gülin Yücel, 2014 yılından bu yana sürdürülebilirlik danışmanlığı yapıyor ve bu konunun gelişmesi için yazar, konuşmacı olarak farklı platformlarda destek veriyor. 1997’den beri Boğaziçi Üniversitesi, Fen-Edebiyat Fakültesi, Fizik Bölümü’nde öğretim üyesi olarak görev alan Prof. Dr. Kurnaz ise aynı zamanda üniversitenin İklim Değişikliği ve Politikaları Uygulama ve Araştırma Merkezi müdürü.
Gülin Yücel ve Levent Kurnaz, bir sivil toplum gönüllüsü iş insanı ve bir çevre aktivisti akademisyen olarak beraber yola çıkıyor ve yeni bir kalkınma çağı hayal ediyorlar. Sürdürülebilirlik kavramına hayati kıymetini iade etmek, iklim krizini tersine çevirmek gibi kaygılarla ve güneş gibi parlayan umutlarla, bu değerli metni bize kazandırıyorlar. Mevcut düzeni birbirlerinden başlayarak eleştirmek, yanlış gidenleri görmek ve bunları diğerlerine gösterebilmeyi amaçlıyorlar.
Yeni Gerçeğimiz Sürdürülebilirlik, yazarların altı senedir birlikte düşündükleri, tartıştıkları doğrultusunda yazdıkları yazıların bir derlemesi olarak karşımıza çıkıyor. Kitap, Gülin Yücel’in ve Levent Kurnaz’ın hem kariyerlerinde, hem de akademik çalışmalarında edindiği tecrübeleri içeriyor. Yücel ve Kurnaz, sürdürülebilir kalkınma dönüşümüne faydası ve katkısı olacak yeni bakış açıları sunmaya devam etmeyi amaçlıyorlar.
Yol haritalarında “gençleri dönüşümün parçası yapmak, farklı bakış açılarını yan yana görebilmek, veri ile karar vermek, sistem düşüncesi ile resmi görmek” gibi başlıklar yer alıyor. Yeni Gerçeğimiz Sürdürülebilirlik, sürdürülebilirlik düşünce sisteminin temel kavram ve bakış açılarını en güncel halleriyle ele alan bir başvuru kitabı olmayı, konuya gönül vermiş veya vermeye niyetli kişilere hem tarihsel bir perspektif sunmayı, konunun kapsamı hakkında fikir vermeyi hedefliyor.
Yeni Gerçeğimiz Sürdürülebilirlik, bakış açısı her ne olursa olsun, herkesin sürdürülebilirliğin karmaşık resmine, ortak bir çerçeveden bakabilmesi konusunda umut vadediyor.
Disiplinlerarası sanatçı Burcu Aksoy’un ‘00:03’ isimli kişisel fotoğraf sergisi 19 Şubat’ta Artcrowdistanbul Online Galeri’de açıldı.
Kontrollü normalleşme döneminin başladığı bugünlerde sanata erişimimiz ise genelde çevrimiçi devam ediyor, birçok sergiyi online izlemeye devam ediyoruz. Bunlardan biri Burcu Aksoy’un daha önce izleyici ile buluşmamış fotografik serilerinden beden (nü) ile ilgili serinin, sanatçının kurgu mekanları ile buluştuğu özel eserlerden oluşan ‘00:03’ isimli sergisi. Sergi, 18 Nisan tarihine kadar Artcrowdistanbul Galeri’de çevrimiçi olarak izlenebilecek.
Türkiye’nin öncü çevrimiçi sanat platformlarından Artcrowdistanbul Online Galeri’de açılan ve küratörlüğünü Şanel Şan Sevinç’in üstlendiği, sergi değerlendirme yazısını İpek Yeğinsü’nün kaleme aldığı 00:03 isimli sergisinde sanatçı Burcu Aksoy, yine, izleyiciye objektifin göremediği ve fotoğrafı ‘oluşturanın’ kendisinden başkasının önceden hayal edemeyeceği görüntüyü sunuyor. Farklı, çeşitli ama eşsiz zihin durumlarının oluşturduğu görüntüler ve algılar üretme -anlatma isteği Burcu Aksoy’un çalışmalarının temelini oluşturuyor.
Sanatçı, nesne ya da mekânların bilinçte var olan kimliklerini kaybedip birbirine karışarak yeni yapı ve şekillere dönüşmesi gerektiğini düşünüyor. Bu sayede, nesne ve mekânı neredeyse sayısız algılama biçiminden, dolayısıyla neredeyse sayısız ‘gerçeklikten’ bahsedilebileceğini belirtiyor.
Burcu Aksoy, 00:03 sergi manifestosunda: ‘’Akademik resim beden görüntüsünü ‘gerçeklik’ vaadi açısından ele alır. Erken dönem akademik fotoğraf da buna uyar. Ancak sonrasında, sanatçılar fotoğrafa müdahale tekniklerini geliştirirler. Manipülasyonun vaadi tek bir ‘gerçeklik’ değildir’’ diyor ve şöyle ekliyor: ‘’Göz, cinsel bağlamda, fotoğrafa bakma ve ondan zevk alma biçimi açısından önemlidir. Freud’un gözün hazzı olarak tanımladığı şeydir bu. Çıplak beden, daima tartışmalı alandadır. Kendisine anlam veren kültürel kodları kopyalar. Ancak bu tür bir kültürel dili 00:03 sergisindeki işlerde görmeyiz. Aksine, işler, erkek fantezileri ve beklentileriyle ilişkili kalıplardan uzak, belli vücut bölümlerinin bulunmayışı sayesinde görüntülenenin aslında orada olmadığı, siyah-beyaz ile ilişkilendirilen incelikli ton anlayışından yoksun olup, yerine kırmızının geçtiği monokrom görüntülerdir.’’
Sanatçı, yaratma eylemini psikiyatri ve psikanaliz ile ilişkilendiriyor. Bu yüzden, bütün fotografik serilerini birer psikiyatri terimi ile adlandırıyor. Bütün fotografik işlerine ise farklı bir saat dilimini isim olarak veriyor.
Hani vardır ya, caddeleri süsleyen sokakları aydınlatan camından içerisi görünen, her gördüğünüzde mutlaka girmek istediğiniz, rengarenk, birbirinden farklı hediyeliklerle dolu bir hediye mağazası. İnsana verdiği sıcaklık, sevdiğiniz birisini veya kendinizi mutlu edebilme hissi, ciğerlerinize dolan o hangi mağaza olursa olsun aynı koku. İşte bu hediyenin kokusudur, şekli tarzı, büyüklüğü fark etmez, her girdiğiniz hediye mağazasında aynı kokuyu alır, aynı tatlı hissi yaşarsınız. Günümüzde internetin getirdiği online mağazacılık ile belki birçok insan hediyelerini internet üzerinden sipariş etmekte. Ancak bodo o hediye mağazalarının sıcaklığını, kokusunu sizlere ve sevdiklerinize yaşattığı deneyimler ile sunuyor. İnternetten aldığınız bir tişörtü erkek arkadaşınıza hediye gönderdiniz. Evinde açtı baktı ve giydi ve bitti. Hediyenin alınmasından, verilmesine hatta tadılmasına kadar olan o tatlı süreç artık eski hazzını vermiyor. Ancak, siz de hediyeyi ellerinizle seçmek istiyor ve buna vakit bulamıyorsanız, Bodo.com üzerinden kolayca sipariş verebileceğiniz bir deneyim hediye ile örneğin; “İki Kişilik ATV Turu” ile belki hediye seçiminde o zevki alamazsınız ancak verdiğiniz kişiyle birlikte yaşayacağınız deneyim ile hediyenin o benzersiz sıcaklığını en güzel şekilde hissedebileceksiniz.
Hediye mağazası ve deneyim sürprizleri
Sevdiklerinize güzel hediyeler bulmak için sokak sokak gezmeye vaktiniz yoksa ve yenilikçi bir tarz arıyorsanız bodo.com’un sıra dışı dünyası ile tanışın. Bodo’nun hediye sitesi üzerinde yer alan yeni deneyim hediye stili ile sevdiklerinize ihtiyaçları olan eğlence ve konforu sunun. Erkek kardeşinize düğün öncesi arkadaşları ile dinlenip eğlenebileceği, “Erkekler için Hamam Günü’’ deneyimi hediye edebilir, bu ufak jest ile ona verdiğiniz değer ve sevgiyi hoş bir şekilde yansıtabilirsiniz. SPA ve Masajlar kategorisinde, yer alan “Kahve Masajı’’, “Klasik Masaj’’, “Geleneksel Türk Hamamı’’ ve daha pek çok deneyim yer almakta. Anne ve babanızın yıldönümlerinde “İki Kişi için Hafta Sonu SPA Tatili’’ hediye edebilir, onlara özellikle kış aylarında iyi gelebilecek hoş ve küçük bir balayı tekrarı yaşatabilirsiniz. Artık online hediye platformları sayesinde, sevdiklerinizin hayatlarına, kilometrelerce öteden mutlu dokunuşlar gerçekleştirebilmeniz mümkün. Bodo.com da kimin en çok neyi arzulayabileceğine karar verdikten sonra basit birkaç işlemi, sadece parmaklarınızı oynatarak gerçekleştirebilir, sevdiklerinizi olağanüstü deneyim hediyeleri ile buluşturabilirsiniz. https://bodo.com/tr/
Hediye mağazası ve online hediye platformu
Günümüz koşulları hediye gönderme konusunda öyle esnek ki, sevdiğiniz insanlara hediyelerini, isterseniz online üzerinden, isterseniz mağazadan alıp kargo aracılığı ile gönderebiliyorsunuz. Peki koşullar bu kadar kolay iken, neden hala verdiğiniz hediyeler istediğiniz sonuçları vermiyor olabilir, hiç düşündünüz mü? Çünkü insan yeniliğe açık ve hatta aç bir varlıktır. Doğamız yenilik ister ve bazı kalıplar bir süre sonra kırılmaya mahkûm olur. Gönderdiğiniz hediyeler her yıl bir öncekini tekrarladığında elbette ki büyük bir heyecan yaratmayacaktır. Bodo ya gelin! Yepyeni tarzda oluşturulmuş deneyim hediye tarzı ile, sevdikleriniz şaşırtmaktan da öte kalplerindeki heyecanı alevlendirin. Kişiye ve özel günlerin temalarına özgü sunulan fırsatlarla hayatlarınıza değişiklik, heyecan ve aktivite katın.
Her akşamımı, bir film festivalinde film izliyormuş havasına çeviren “İstanbul Film Festivali” ile sinemaya bir kez daha doydum. Şubat ayını merakla beklediğim filmlerin yanı sıra, kült filmlere kavuşmayla geçirmek aslında çok güzel bir şans… Her güne bir film sığdırabilmek, inanılmaz bir motivasyon ve mutluluk kaynağı sağlıyor bir bakıma…
İstanbul Film Festivali ile her akşama ödüllü filmler sığdırma mutluluğunu yaşamak çok zevkli. Şubat 2021 de hakikaten merakla beklediğim filmleri izlemekle geçti. “The Nest” çok uzun zamandır izlemek istediğim ve anlatım diline hayran olduğum filmler arasında… Yunanistan’ın Oscar için seçtiği “Apples” çok bambaşka bir ütopya… O zaman haydi İstanbul Film Festivali’nin Şubat 2021 çevrimiçi gösteriminde izlediğim filmlere şöyle bir bakalım…
ANNEM SAVAŞA GİDİYOR / ERNA AT WAR
Henrik Ruben Genz’in yönettiği “Annem Savaşa Gidiyor” filminde başrolleri; Trine Dyrholm, Sylvester Espersen Byder ve Anders W. Berthelsen gibi oyuncular paylaşıyor. Film, I. Dünya Savaşı’nın Avrupa’yı kasıp kavurduğu dönemdeki Almanya’ya odaklanıyor. Erna’nın 17 yaşındaki zihinsel engelli oğlu da askere çağrılınca, Erna büyük bir korkuya kapılıyor. Erna, erkek kılığına girerek oğlunun yanında cepheye gidiyor.
Savaş filmlerine naiflik ve incelikli bir duygu anlatımı dahil olduğunda, bambaşka bir film izleme hissi oluşuyor. Filmin bu açıdan özgün hali de umutlandırıcı. Hele ki roman uyarlaması olması da onu farklı bir noktaya koyuyor. Film temeline bir anne-oğul ilişkisini koysa da bunun ötesine geçip, adeta insan manzaraları sunuyor. Bambaşka karakterler, hepsi de işlenmiş ve izleyene sunumu doğru bir şekilde yapılmış tipler sunuluyor. Görüntü dili de olukça kuvvetli ve kalite kokuyor. Müzikler de filmin duygusunu yansıtır cinsten.
Trine Dyrholm izlediğim tüm filmlerde başka karakterlere bürünebilen, çok ilginç bir oyuncu. Bu filmde de güçlü ve evladını hayatının önüne koyan anne karakteri Erna’yı, muazzam oynamış. Ayrıca Ulrich Thomsen’ın performansı da oldukça başarılı.
ELMALAR / APPLES
Christos Nikou’nun yönettiği Yunanistan’ın 2021 yılında Oscar için aday seçtiği “Elmalar” filminde başrolleri; Aris Servetalis, Sofia Georgovassili ve Anna Kalaitzidou gibi oyuncular paylaşıyor. Film, ani bir hafıza kaybına neden olan pandemik bir salgının ortasında, Aris adlı genç adamın yaşadıklarına odaklanıyor.
Bazı filmler size bulmaca çözdürür, her dakika her hareketiyle düşünceye sevk eder. Elmalar, aslında bu tarz filmlerin daha çok düşünmek bölümüne yoğunlaşan ilginç bir distopyada geçiyor. Hafıza kaybının, bir bakıma insanı bir bebek aklına getirmesi durumunu izliyoruz. Ve bir bebeğin, giderek büyümesi yani insana dönüşmesine kademe kademe şahit oluyoruz sanki… Belki bazı uzayan sahneleri kısalsa, daha rahat bir izlene sunabilir film. Ama ilk yönetmenlik yolunda, sahneye kıymak zordur derler… Ve bu yolda tanıdık, ama bir yandan yeni bir dil inşa etmeye çalışan bir yönetmenle karşılaşıyoruz. Kimi karelerinde Lanthimos esintisi görebiliyoruz filmde, ama Christis Nikou’nun ilk yönetmenlik denemesinde çalışkan olduğunu ve bir derdi olduğunu kanıtlıyor.
Aris Servetalis’in duru ve abartısız oyunculuğu, filmin dinamizmiyle de paralellik gösteriyor. Film için biçilmiş bir oyuncu edasıyla filmde yer alıyor Servetalis adeta. Karakterin hafıza kaybı yaşadığı zamanki duygu yokluğu, yavaş yavaş duygularını gösterdiği dakikalar ve özellikle tek başına dans ettiği sahne inanılmazdı.
YARAMAZ ÇOCUK / ENFANT TERRIBLE
Oskar Roehler’in yönettiği ve 37 yıllık yaşamına 35 film sığdıran Alman yönetmen Rainer Werner Fassbinder’ın hayat hikayesine odaklanan “Yaramaz Çocuk” filminde başrolleri; Oliver Masucci, Hary Prinz, Katja Riemann ve Erdal Yıldız gibi oyuncular paylaşıyor.
Eşsiz bir sinemacıya saygı duruş niteliğindeki film Enfant Terrible, kimi yanıyla eğlendirici kimi yanıyla da nefrete sürükleyen bir duygu harmanı yaşatıyor. Anlatımı ilk başta kafa karıştırıcı gelse de, bir süre sonra alışılıyor bu duruma. Masalsı detayları, sinema dili ve görüntü yönetimiyle ilginç bir iki saat yaşatıyor izleyene. Tiyatral dile başlayıp sinemaya yolculuk, filme de tema tadında yayılmış ve izleyene hissettirilmiş. Yönetmeni tanımak açısından onun yolundan gidişi, belki de en sevdiğim şey oldu.
Oliver Masucci, Fassbinder’e adeta bürünen bir performansla karşımızda. İzleyiciyi egolu insanlardan nefret ettirecek bir duygu hissettiren Masucci, harika bir oyunculuk sergilemiş. Özellikle Erdal Yıldız’ın sade ve özenli oyunculuğu karşısında büyülendim. Buram buram kalite kokan bir performansla karşımızdaydı.
AZAP / RELIC
Natalie Erika James’in yönettiği ve “Azap” filminde başrolleri; Emily Mortimer, Robyn Nevin ve Bella Heathcote gibi oyuncular paylaşıyor. Yaşlı kadın Edna’nın ortadan kaybolmasıyla kızı Kay ve torunu Sam, Edna’nın yaladığı yere gelir. Bir süre sonra Edna ortaya çıkar, fakat tuhaf davranışlar bambaşka olaylara gebedir…
Korku ve gerilim gibi ögelerin, vicdan ile bir araya gelişi, çok ilginç bir senaryo ortaya çıkarmış. Aslında üç kuşak kadınların bambaşka bir hikayesi de varken, bir yandan kayıp bir anne ve onun gizemi ile bambaşka duyguların bir araya geldiği düşündürücü ve gerici bir hikaye izliyoruz. Hem merak unsuru çok başarılı işlenmiş, hem de anne ve çocukluk vicdanı üzerine düşünülmüş. İlerleyişi ve süresi bakımından türevlerine benzer bir şekilde ilerliyor tabi, izleyeni çok da şaşırtmayan bir finale doğru ilerliyor. Özellikle Emily Mortimer’ın performansı, dikkat çekici ve başarılı…
YUVA / THE NEST
Sean Durkin’in yönettiği ve “Yuva” filminde başrolleri; Jude Law, Carrie Coon ve Charlie Shotwell gibi oyuncular paylaşıyor. Filmde hırslı bir adam olan Rory’nin, eşi Allison ve çocuklarını en iyi iş fırsatı için gittikleri şehirde yaşadıklarını izliyoruz
Paramparça olmaya yakın, birbirlerinin hareketlerinden sonra değişmeye başlayan bir ailenin hikayesini izliyoruz. Yönetmen Sean Durkin, ailenin 4 ferdinin de psikolojilerini doğru çözümleyerek ona göre bir bakış açısı geliştirmiş. Yer değiştirirsen, oraya uyum sağlamakta zorlanabilirsin. Özellikle bunu at figürü üzerinden anlatması, takdirle karşılanmalı. Atın geldiği yeni coğrafyaya uyum sağlayamaması, bir süre sonra aile üyelerinin de içindeki bombaların patlamasına neden oluyor. İşinde tutunamayan, riskin üzerine giden bir adam Rory ile sadece kendine ve atlarına adamış bir kadın Allison arasında giden gelen çocuklar… Aile uyumu, hırslar, riskler, güven ve inanmak üzerine bir güçlü senaryo. Görüntü dili de oldukça başarılı ve filmle uyum gösteren derecede. Ayrıca, Anthony Hopkins göndermesi ds gözlerden kaçmadı… Batsaki dans sahnesi ve taksi sahnesi de akıllıca yazılmış sahneler olarak eklenebilir.
Carrie Coon’un inanılmaz ötesi performansı, filme bağlanmak için ekstra bir neden olarak söylenmeli. Jude Law da en iyi performanslarından bir tanesini sergilemiş. Oona Roche ise, büyüme evresindeki asi kız rolünde adeta kendini bulmuş…
THE SALT OF TEARS / LE SEL DES LARMES
Philippe Garrel’in yönettiği “The Salt of Tears” filminde Logann Antuofermo, Oulaya Amamra ve André Wilms’i başrolde izliyoruz. Film, gitmek istediği okulun giriş sınavına gitmek için yaşadığı eyaletten ayrılıp Paris’e giden bir gencin hikayesini konu alıyor. Bir yandan genç adam Luc’un yaşadığı ilişkiler de filmde anlatılıyor.
İlişkilere ve aşka başka bir yerden bakan haliyle dikkat çeken The Salt of Tears, Fransız Yeni Dalgası’na attığı selam şekli ve özgün görüntü diliyle izleyeni yakalıyor. Filmin süresinin biraz fazla olması ve odaklanacağı nesneye tam hakim olamayışı sıkıntı olsa da, kafada binlerce fikir dolaştıran bir düşünme hissettiriyor.
Logan Antuoferno’nun rolüne bağlandığını hissettiren performansı, dikkat çekiyor. Ancak Oulaya Amamra’nın performansı, filmdeki en güçlü oyunculuktu bence. Özellikle otelde ağladığı sahnede hayran kaldım…
NOWHERE SPECIAL
Uberto Pasolini’nin yönettiği “Nowhere Special” filmi James Norton, Valene Kane ve Rhoda Ofori-Attah’ı başrolde buluşturuyor. Otuz beş yaşında olan ve hayatının 4 yaşındaki oğluna adayan bir adam olan John’a odaklanan film, John’un üç aylık ömrü kalmasının ardından oğlu için bir aile arayışına girmesine odaklanıyor.
Bir baba-oğun hikayesinden öte, tek başına 4 yıl boyunca bir çocuk yetiştirmek için kendi hayatının ötesine onu koymak ve hayatını kaybettikten sonra kendinden sonra hayatını da planlamanın hikayesi bir bakıma Nowhere Special. Hikayesine dakikalar geçtikte ısınıyorsunuz ve fark etmediğiniz bir anda ajitasyon olmayan bir duygu seline kapılıyorsunuz. Filmin müzik kullanımı da çok yerinde, türevleri gibi dakikada bir müzikle dram havası yaratılmamış. Finalin de oldukça umut besleyen bir halde ve izleyene bırakılmış olması da çok güzel olmuş.
‘Hayatının en büyük kararı’ için uğraşan John’un hikayesi, içinize işler bir duyguyla anlatılırken, hayatın aslında bir inci taşı kadar değerli olduğu, gözler önüne seriliyor. Filmin bir çok sahnesi etkileyiciydi. Özellikle cafede John’un Celia’ya, Michael ‘i ne kadar tanıdığını ve hayatının kararını anlatmaya çalıştığı sahne çok değerli. Ama en çok etkilendiğim sahne, John’ un Michael için kendini unutmaması için hazırladığı ‘hazine’ sahnesi oldu.
James Norton’un başarılı performansla bir karaktere hayat verdiğini gözlemliyoruz. Özellikle duygularını dışavurduğu sahnelerde, net bir şekilde görebiliyoruz. Çocuk oyuncu Daniel Lemont ise, küçük yaşına rağmen inanılmaz bir oyunculuk sergilemiş. Her sahnede muazzam ve kendine hayran bıraktırıcı… Ayrca Celia rolündeki Valene Kane de oldukça umut besleyen bir performans sergiliyor…
ŞARKÜTERİ / DELICATESSEN
Jean-Pierre Jeunet ve Marc Caro’nun yönettiği 1998 yapımı kült film “Şarküteri” de başrolleri Dominique Pinon, Karin Viard ve Ticky Holgado paylaşıyor. Kıyamet sonrası bir ütopyada hikayesi geçen filmde, insani besin maddelerinin değiştiği bir yere ve palyaçoluğu bırakarak burada çalışmaya başlayan ilginç bir adama odaklanıyor.
90’lı yılların Kült filmiyle güzel bir buluşma yaşadık. Absürtlüğün ve tuhaflığın doruklarda yaşandığı eğlenceli bir film. Dönemine göre farklı farklı sinema akımlarının kullanımı, dekor tasarımı, sanat yönetimi yüksek derecede mest esici bir havada. Bazen anlamamayı sevdiğiniz, absürtlüğün içinde kaybolduğunuz hayal gücünün ötesinde filmler olur. Delicatassen tam da bu tanıma uygun bir film.
Oyunculuklar, dönemin kaliteli performanslarının bir serenatı havasında aslında. Özellikle Dominique Pinon, Marie-Laure Dougnac, Jeab-Claude Dreyfus ve Silvie Laguna’nın performansları oldukça öne çıkıyor.