Çok gezen mi bilir yoksa çok okuyan mı? Peki gezerken okuyan, bir yandan da tutkuyla yazanlar ne yapar? İşte bu soru yollarımızı Aytuğ Akdoğan ile kesiştiriyor.

Akdoğan ilk kitabını 6 sene önce çıkartmış genç bir yazar.

aytug aydogan s

Metinleri “yeraltından” sesleniyor. Ağırlıklı olarak göçmenler, evsizler, serseriler, berduşlar, akıl hastaları, köylüler, mahkûmlar, eşcinseller, azınlıklar yani “ötekiler” ve cehenneme benzettiği kendi zihni üzerinden yol hikâyeleri yazıyor. Flanörlerin “Yürümek düşünmektir” sözünden hareketle estetik bir aylaklığın izini süren Akdoğan için, modern zamanlarda bir serseri tanımlaması yapabiliriz.

Akdoğan, şehre döndüğünde absürt bir edebiyat programı yapıyor bazen…

Bazen de “kötü” filmler çekiyor. Bir film çekmek istiyordum. Ama filmde kimsenin konuşmasını istemiyordum.

Bir röportajında ise şöyle diyor: Sanki dursam ölecekmiş gibi hissediyorum. Gezmenin değil de gitmenin güzelliği bu sanırım. Bir yerin yerlisi olmaktansa yabancısı olmak daha hoşuma gidiyor.Ve ekliyor: Yüzüm yalnızlığım benim diyor ve okurları bu şekilde ona yalnız olmadığını gösteriyor…

aytug akdogan

Ancak onun ne zaman/nerede olduğunu anlamanın tek yolu, kısa notlarla paylaştığı seyahat fotoğraflarına bakmak. Bu yüzden sizler için Instagram hesabından en güncel olanlarını derledik. “Kendimle ilgili sevdiğim tek şey: Hafızamda yirmi ülke var ve ruhumda yüz şehrin rengini taşıyorum!”

Yuva kurmak için ev almak şart değil. / Kelebekler Vadisi-Fethiye
Yuva kurmak için ev almak şart değil. / Kelebekler Vadisi-Fethiye
Yansıyan Rüya. / Kelebekler Vadisi-Fethiye
Yansıyan Rüya. / Kelebekler Vadisi-Fethiye
Vatikan
Vatikan
Barselona-İspanya
Barselona-İspanya
Brugge-Belçika
Brugge-Belçika
Yalnız gezerin hayalleri... / Berlin-Almanya
Yalnız gezerin hayalleri… / Berlin-Almanya

aytug akdogan 7

Genelde ya yolda ya da bir ormanda buluyorum kendimi. Yol bana gençliğimi veriyor, orman ise yaşamımı. Toprağın üstünde, ağaçların ve yaprakların nefes alışverişleri arasında saatlerce yürürken tek bir şey düşünüyorum: Tanrı’yı! Ve böylece yaşadığımı; hayatın gerçekten bir anlamı olabileceğini hissediyorum. Gören göz bir damla suda bile Tanrı’yı görürmüş. İşte ben de bu şekilde; herhangi bir bilimsel kanıta ya da yoruma ihtiyaç duymadan, sadece yüreğimde hissederek inanabiliyorum O’na. Hala öfke duyduğum çok şey var, ancak eskisi gibi nefret etmiyorum artık. Çünkü nefret beni öyle bir noktaya getiriyordu ki, sonunda mutlaka nefret ettiğim şeye dönüşüyordum. Artık Cennet’e gitmek için değil, gerçekten iyi bir insan olmak ve ruhumu kurtarmak için çabalıyorum. Ancak bilinçdışımın –kendi yeraltımın– da farkındayım ve görmezden gelmek yerine onunla da yüzleşmeye çalışıyorum. Çünkü kusursuz olan insan değil Tanrı’dır ve kendimi tanımak için gölgemle de tanışmam gerekiyor ki zamanı geldiğinde bu zincirden de kurtulabileyim. Aynı kuralları yıkmak için önce onları öğrenmemiz gerektiği gibi… Sanırım kafayı yediğimi düşünüyorsunuz, ancak neyse ki yazmakta olduğum bir kitap var elimde: Sürgün. Onu bitirmem belki daha aylar sürecek, ancak ona son noktayı koyduğumda bağışlanacağıma ve yeniden özgür olacağıma inanıyorum. Görüşmek üzere! / Kabak Koyu-Fethiye

aytug akdogan 8
“Bir yere giden insan, asla aynı kişi olarak dönmez.” / Sırbistan Tren İstasyonu
aytug akdogan 9
İnsanın bazen hayatından ve kendisinden uzaklaşıp, ona bir adım geriden bakması gerekir. / Zemun-Belgrad
aytug akdogan 13
Halüsinasyon? / Essauira-Marocco
aytug akdogan 14
Bir Ortaçağ köyünde, nane çayı ikramı. / Essauira-Marocco
aytug akdogan 15
Atlas Dağları. Sağır ve dilsizdi çoban. Kimbilir belki de bu yüzden, çok iyi anlaştık.
aytug akdogan 16
“Yoldaş, uzatıyorum elimi sana! Paradan kıymetli aşkımı veriyorum. Tanrı’dan ve yasalardan önce veriyorum kendimi sana. Ya sen kendini verecek misin? Çıkacak mısın benimle yola?” Walt Whitman
aytug akdogan 17
Place Jemâa el-Fna-Fas
aytug akdogan 18
Kazablanka
aytug akdogan 19
İstanbul-Türkiye

Fotoğraflarını derledikten sonra ise bu yaz sonuna doğru 5. kitabı Sürgün’ün çıkacağını öğreniyoruz. Bu defa mültecilerin yolundan gittiğini söylüyor. Biz de merakla bekliyoruz…

25
Kitabın ilk cümlesi: “Hadi s.ktir olup gidelim!” dedim.