Ana Sayfa Blog Sayfa 330

Amerika’nın size uygun olmadığını düşünüyorsanız taşınabileceğiniz 5 vegan dostu yer

Gerek iş için olsun gerek sağlığınız için, gerekse de ülkeyi bataklığa sürüklemekte olan bir hükümetten ötürü; hayatta bazen dünyanın başka bir yerine taşınmayı gerektirecek zamanlar olur.

Ömrümün neredeyse tamamı Amerika’da geçti; ancak son günlerde ülkemde olan siyasi olaylar yüzünden bazı yerleri çok daha çekici bulmaya başladım. Mesela Kosta Rika’nın ordusu yok; avcılık faaliyetleri de yasaklanmış durumda üstelik. Öte yandan kültürü zengin bir şehir olan Berlin’de sayısız vegan restoranı var.

Ülkemizdeki sorunları gidermekten kaçınalım demiyorum elbet; fakat uçağa atlayıp kaçabilecek yerlere ihtiyaç duymanız halinde, işte aklınızda tutmak isteyeceğiniz 5 vegan dostu yer:

1. Montreal

New York’tan bir trenle gidilebilen bu Kanada şehri, taşınmak istemeyen; ancak Amerika’dan bıkmış insanlara pek çok fırsat sunuyor. Montreal’de çoğunlukla Fransızca konuşulsa bile, İngilizce konuşan biri de bu gelişmiş şehirde kendisini ifade edebilir. Daha iyi olan ne mi? Montreal’de bir sürü vegan restoranı var. Sushi Momo Restoranı size çok şirin vegan suşileri servis edecektir. Aynı zamanda bir başka vegan restoranı olan Aux Vivres’de ise siz ve gezgin arkadaşlarınız, hipster tarzı bir akşam yemeği atmosferinde, köfteden tutun da acılı kızartmalar, döner ve BLT sandviçlerine kadar her şeyi yiyebilirsiniz. Maalesef, rehber hayvanı olmaması halinde, evcil hayvanınızı trende yanınızda götüremezsiniz. Eğer yanınızda tüylü dostlarınız da olacaksa uçakla veya arabayla gidebilirsiniz.

2. Berlin

Berlin’in yaratıcı bir merkez olarak köklü bir tarihi vardır. Sanatta ve filmde birçok yeniliğin doğmuş olduğu yerdir. Şehir aynı zamanda çevresel konulardan başlayıp okul harçlarına veya hayvan haklarına kadar varan değişik konularda sesini yükselten aktivistlere de uzunca bir süre sahne olmuştur. Hayvan haklarının bu kadar üstüne titreyen bir şehir olarak Berlin size çok fazla vegan restoranı sunuyor. Bunların arasında vegan çörekçisinin yanı sıra, vegan ayakkabıları ve aksesuarları temin eden Aveso mekânları da var. Hazır oradayken, Amerika’daki sorunları çözmek namına “Amerikan Aktivizmi Yurtdışı Toplantısı”na da katılın. Belki bir gün Berlin’den dönmek istersiniz; ancak böylesine vegan dostu bir şehirde bir süre vakit geçirdikten, sonra temelli kalmayı da tercih edebilirsiniz.

3. Edinburgh

İskoçya’nın veganlara sunacağı; veganlar tarafından göz ardı edilemeyecek çok şeyi var. Aslında, çoğu insan bu ülkeyi Birleşik Krallık’taki en vegan dostu ülke olarak görüyor. Canınız baharatlı bir Hint yemeği veya bir pizza çekiyorsa bunların vegan versiyonunu Edinburgh’da bulabilirsiniz. Bu şehir, Edinburgh Uluslararası Festivali, Fringe ve Edinburgh Uluslararası Kitap Festivali gibi birçok harika festivale ev sahipliği yapmasıyla da meşhur.

4. Vienna

Viyana en muhteşem müzik türlerinden bazılarının ve Wolfgang Amadeus Mozart, Ludwig van Beethoven, Johannes Brahms, gibi devlerin doğum yeri. Ayrıca Gustay Mahler’de eserlerini burada ortaya çıkarttı. Kültürel zenginliği olan Viyana, aynı zamanda Gustav Klint’in meşhur tablosu “The Kiss”in sergilendiği Castle Belvedere gibi birkaç müzeye de sahip. Viyana sadece bir sanat başkenti değil; aynı zamanda bir vegan cennetidir. Şehir birçok vegan ve vegan dostu restorana ev sahipliği yapıyor. Buna Avusturya’da ilk Tayvanlı vegan restoranı olma özelliği taşıyan Vegetasia da dahil. Veganista’da ise hayvansal ürünler kullanılmadan üretilmiş dondurmalar var. Vegan kozmetik ürünlerini Fauna&Flora’da bulabilirsiniz. Dahası, eğer aşılı, mikroçipli ve belgeleri tamamsa; evcil hayvanınızı yanınıza almanızda hiçbir sakınca olmayacaktır.

5. Kosta Rika’nın tamamı

Göz alıcı yanardağları, yemyeşil ormanları ve muhteşem sahilleri ile son derece büyüleyici bir ülke olan Kosta Rika; veganlar için adeta bir tapınak niteliğinde: Sadece sebzeye dayalı yemek seçimleri sunduğundan değil; aynı zamanda çoğu veganın inanış tarzına uygun bir yaşam tarzı sunduğu için. Kosta Rika, tüm hayvan ve bitki türlerinin yüzde dördünü içinde barındıran ve bunların yüzlercesinin dünyanın başka bir yerinde görülemediği bir ülke olarak doğaseverlerin rüyasıdır. Hayal edilebileceği gibi, bu kadar yenilikçi değerlerin ve hayvan türünün bulunduğu bir ülkede çok fazla barınak ve kurtarma merkezi de mevcut. Buna, çok sevilen Sloth Barınağı da dahil. Kosta Rika’daki ilk sabahınızda, uluyan maymunlar evinizin yanındaki ağaçlara tırmanırken sesleriyle sizi uyandıracak olursa, hiç şaşırmayın.

Çeviri kaynağı: VegNews 

Mücadelenin içinden bir kadın: Josephine Baker

0

Josephine Baker, tam adıyla Freda Josephine McDonald Carson Baker, 3 Haziran 1906’da Missouri eyaletinde dünyaya geldi. 11 yaşında tanık olduğu birtakım ırkçı davranışlar, 13 ve 15 yaşlarında yaptığı iki zoraki evlilik hayatının kırılma noktaları olacaktı.

19 yaşındayken Fransa’ya geldi ve Champs Elysees Tiyatrosunda “La Revue Negre” (Zenci Revüsü) ile oldukça dikkat çekti. Jazz Revüleri’nin Fransa’ya tanıtılmasını da sağlamış oldu.

Renkli kişiliği, giyim şekli, sahnede duruşu, çıplaklığı ve mücadeleci ruhuyla yükselerek bir sembol haline geldi. Irkçılık yapılan kulüplerde asla şarkı söylemedi, daima karşı çıktı.

1934’de İstanbul’da verdiği konserle Türk basını tarihine ilk “müstehcen” çıplak kadın fotoğrafını kattı.

1937’de Jean Lion’la hayatını birleştirerek Fransız vatandaşı oldu. 1939’da başlayan savaşta Charles De Gaulle’ün başında olduğu Hür Fransa ordusunu destekledi. Ajanlık yaparak direnişe destek verdi, teğmenliğe kadar yükseldi. Résistance rozeti ve Légion d’Honneur nişanıyla ile ödüllendirildi.

1940’da Alman işgaline tepki olarak Joséphine, Fransa üzerinde bir tek Alman askeri kalmayıncaya kadar şarkı söylemeyecekti.

Fidel Castro ile tanışmasından sonra komünist olduğuna dair suçlamalara karşılık “Kardeşliğe inanan kim varsa bununla suçlanıyor.” dedi.

1963’de NAACP’nin düzenlediği ve Martin Luther King’in de katıldığı Washington’daki yürüyüşte üniformasıyla yer aldı.

Servetini ve kendini çocuklara ve yardım kuruluşlarına adadı. Farklı din, dil, ırk ve milliyetten 12 küçük çocuğu evlatlık edinerek dünya çocukları için “Gökkuşağı Kabilesi” köyünü kurdu. Kız, erkek, siyah, beyaz, Yahudi, Katolik, Müslüman.. Ailesi çok genişti artık.

1975 yılında 69 yaşında vefat ettiğinde ardında herkese örnek olacak bir hayat bıraktı.

Kaynak: Savoirs, Je Suis Mort, Au Feminin

Derin ruhlu kadınlar, neden kusursuz bir ilişki için çabalarlar?

1

Eğer oldukça ince düşünen ve sürekli sorgulayan bir kadınsanız, hayat sizin için daha zor olabilir. Ne kadar derin, ince ruhlu bir karaktere sahipseniz, size âşık olabilecek birini bulmak o kadar zor olacaktır. Ne kadar kişiyle görüşüp tanıştığınızın, tanıştıktan sonra neler hissettiğinizin pek bir önemi kalmaz. Sadece bu tanışmalarla ve kısa süreli ilişkilerle kalırsınız; çünkü erkekler derin bir kadınla baş edebilecek kadar güçlü değillerdir. Neden mi? İşte bazı cevaplar:

Açık sözlüdürler: Fikirleri tarafsızdır, kendine aittir. Sözleri, keskin bir bıçak gibidir. Kendi fikirlerine önem verir. Ne düşünüyorsa onu söyler, genel düşüncelere göre konuşmaz. Cümleleri pek çok insanı rahatsız eder. Onun cümleleri ve kişiliği; kısa ve güzel şeyleri duymayı seven insanların olduğu yapay bir dünyaya ayak uyduramaz.

Sürekli sorgularlar: Sorular sorarlar ve karşılarındaki erkeği bu sorularıyla hazırlıksız yakalarlar. Birlikte vakit geçirirlerken, her şeyi sorgulamaya başlarlar. Sığ sularda değil, derinlerde gezinirler. Fakat erkekler derin sularda gezinmeyi sevmezler.

Ne istediklerini bilerek davranırlar: İhtiyaçlarını ve isteklerini tam olarak bilirler. Hayat eşi olacak kişiden de ne istediklerinden tam olarak emindirler. Sizi beğense de beğenmese de bunu açık sözlülükle dile getirirler.

Âşık olduklarında gözleri karadır: Âşık oldukları zaman korkusuzdurlar ve yara alacaklarını bilseler bile tüm çizgileri aşarlar. Erkekler ise, böylesine korkusuzca seven birini gördüklerinde biraz korkarlar. Bu durum, birtakım sebeplerden dolayı, maalesef ilişkilerinde bir engel oluşturabiliyor.

Korkusuzlardır ve derin bir karaktere sahiptirler: Kendi fikirleri hakkında konuşup düşüncelerini paylaşmaktan çekinmezler. Derinlikleri, diğer insanları her zaman korkutur. Aslında insanları korkutan bir diğer yanları da açık sözlülükleridir. Herkes, bu açık sözlülükle baş edemez. Kimileri baş etmek için saf tutkuya ve güce ihtiyaç duyar ve pek çok erkek bu çabalara değmeyeceğini düşünür.

Derin bir ilişki isterler: Eğer detaycı düşünen kişilerse, derin bir ilişki isterler. Kalbindeki en derin yerlere inebilecek ve kendi kalbinin derinliklerine indirecek bir erkek isterler. Onlara göre sevgi, fiziksel birleşmeden önce zihinsel bir birleşmedir. Karşısındaki kişinin geçmişinden bir şeyler anlatmasını, en derin sırlarını ve korkularını kendileriyle paylaşmalarını isterler. Fakat çoğu erkek, geçmişine karşı nefret ve korku duyar. Bu durumdan ötürü de güven problemi yaşarlar.

Hayatlarına kolayca ve kararlı bir şekilde devam ederler: Hiç kimseyi beklemezler. İlişkinizin geleceğine karar vermek için ilişkinize biraz ara verseniz bile, beklemezler. Hayatlarına kaldıklarına yerden devam ederler. Güçlü ve dayanıklıdırlar. Gerçekleşmesi için özel bir şeyler arasalar bile bunu kendi başlarına yaparlar.

Ne diyelim, her güçlü kadının arkasında yine kendisi vardır. Hiçbir kadın, güçsüz değildir. Yeter ki içimizdeki gücü keşfedip, kullanmayı bilelim!

Bu gücü keşfedip kullanmanıza küçük bir sihirli değnek gibi yardım edecek bir şarkı ve çevirisini bırakıyorum buraya. Şarkıyı beğenmeniz, klibinin ve sözlerinin hayatınızda iz bırakması ve size güzel, değerli hissettirecek biriyle karşılaşmanız dileğiyle!

Dene

Makyajını yap Alışverişe git
Tırnaklarını bitir, saçlarını kabart  Avmlerde kredi kartını doldur
Daha çok koş  Seçmene gerek yok ya
Zayıflığını koru ki seni beğensinler  Hepsini al ki seni beğensinler

Beğenirler mi?  Beğenirler mi?
Seksi ol  Bekle biraz
Utangaç olma çıkar gitsin  Niye senin hakkında düşündükleri bu kadar umrunda?
İstediğin bu değil mi?  Sen yalnız kaldığında
Birine ait ol ki seni beğensinler  Sadece sen, kendini beğeniyor musun?
Beğenirler mi?  KENDİNİ SEVİYOR MUSUN?
Bu kadar zorlamak zorunda değisin
Her şeyini vermek zorunda değilsin
Sen sadece kalk, kalk, kalk
Tek bir şeyi bile değiştirmek zorunda değilsin
Çabalamak zorunda değilsin

Bu kadar zorlamak zorunda değisin
Kırılana kadar eğilmek zorunda değilsin
Sen sadece kalk, kalk, kalk
Tek bir şeyi bile değiştirmek zorunda değilsin

Makyajını çıkart
Saçlarını sal, bir nefes al
Kendini nasıl sevmezsin
Çünkü ben seni seviyorum

Çeviri kaynağı: The Minds Journal 

Eski İstanbul’da bir meczup: Pazarola Hasan Bey

Tarih kitaplarını ve kaynakları karıştırdığımızda Eski İstanbul sokaklarının kediler ve köpekler ile meşhur olduğu kadar neredeyse her sokağında kendine has delisinin, meczubunun olduğunu bilmekteyiz. Delilik; ermişliğin ve bilgeliğin bir türevi, bir hali sayıldığı için bu insanlar asla yargılanmaz ve toplum tarafından da dışlanmazlardı. Eski İstanbul halkı delilerine olağan davranır ve hiçbir şekilde zarar görmelerine müsaade etmezlerdi. Hatta başlarına kötü bir olay geldiği zaman da “Acaba filanca meczubu mu kızdırdık?” diye kendi aralarında düşünür, bu olay Saray’a kadar intikal ederdi. Başlarındaki kötü bir olayı da ortadan kaldırmak için gidip bu meczupların gönüllerini almaya çalışırlardı. Meczupluk ve delilik arasındaki ince çizgiyi de Deliliğe Övgü kitabında Erasmus şu şekilde belirtiyor; delilikte akıl insanı terk eder, meczuplukta ise insan aklını.

İşte geriye dönüp baktığımızda Eski İstanbul’da yaşamış ve ünü de günümüze kadar gelmiş olan en meşhur delilerden biri Pazarola Hasan Bey ismindeki meczuptur. Her meczup kendine has sözü, giyimi, tavrı ile meşhur olduğu için takma isimleri ile daha aşina tanınırlardı. Pazarola Hasan Bey de oldukça kısa boyu, kendine has kıyafetleri ve vücuduna oranla büyük kafası ile İstanbul eşrafında oldukça tanınan, sevilen ve bir o kadar da çekinilen bir meczuptu. Reşad Ekrem Koçu’nun da Ünlü İstanbul Ansiklopedi’ne yazdığı üzere; “Bu kişilerin sözlerine ve davranışları büyük kerametler ve tuhaf tavırlar aramak çeşitli dinlere mensup bütün İstanbullular arasında oldukça yaygın bir davranıştı.”

Koca kafalılar Amerika’ya giremezmiş!

Pazarola Hasan Bey ismindeki meczup daha bebeklik ve çocukluk yaşlarından itibaren tüm yaşıtları ve diğer insanlardan farklı şekilde hareket eder ve yaşamaya başlar. Bu durum yukarıda belirttiğimiz üzere asla toplum tarafından kötü olarak görülmez. Fakat göçmen yasası zamanında annesi Madam Topara, Pazarola Hasan’ı ve bir çocuğunu daha yanına alıp Amerika’ya gitmeye karar verir.

Mülakata çağrıldığı zaman ise Madam Topara ve küçük oğlu Amerika’ya kabul edilebileceği söylenir fakat diğer oğlu Hasan’ın kafasının gövdesine göre fazla büyük olduğu gerekçesiyle Amerika’ya girişleri Konsolosluk tarafından engellenir. Ve bu durum İkinci Ceza Mahkemesine kadar intikal eder, annesi Madam Topara bu saçmalıktan şikâyetçi olur. Bu üzücü durum dönemin gazetelerine kadar konu olsa da yine de Amerika’ya gidişleri bu sebepten dolayı engellenmiş olur.

Pazarola Hasan Bey’in kesin olarak doğum ve ölüm tarihleri bilinmemekle beraber 1880-1885 tarihleri arasında doğduğu ve 1925-1927 seneleri arasında da öldüğü ve 40-47 yıl ortalama bir ömür sürdüğü bilinmektedir. İstanbul’da Unkapanı’nda doğduğu ve orada yaşadığı bilinen Pazarola Hasan Bey dönemin meşhur dergisi Haftalık Mecmua’ya da konu ve kapak olacak kadar meşhur bir sima idi.

Megolasefal rahatsızlığı ile belirttiğimiz üzere kafatası vücuduna oranla oldukça büyük olan Pazarola Hasan Bey’e ailesi kafasına göre bir fes bulamaz. Bunun için elleriyle özel fes hazırlanır, fesin boş bıraktığı yere de üstünde “Maşallah Hasan Bey” yazılı bir bez sararlar. Bez üşümesin diye sarılsa da bu bez ve yazı ile de meşhur olur Hasan.

Devrin ünlü yazarı Ahmed Rasim ise Pazarola Hasan Bey’i konu alan yazısında kendisinden şu şekilde bahseder;

“Hasan Bey’i kim tanımaz? Zamanın tek güler siması. Tabiatın sahte bir gösterişle iki arşınlık gövdesine taktığı kocaman bir kafası üzerinde kendine has fes ve sarılı ‘Maşallah Hasan Bey’ yazısı ile meşhurdur. Ne zaman rastlasam yüzündeki gülümsemeyi tapteze bulurum. Meczupluk haline vergi bir temiz bakışla çevresine bakınarak her dükkâna, her satıcıya, işine ve malına göre; -Pazarola bakkalbaşı, -Pazarola balıkçıbaşı, – Pazarola aşçı baba, – Pazarola kasapbaşı diyerek yürür gider.”

Pazarola Hasan Bey’in sabah akşam arşınladığı İstanbul sokaklarında her geçtiği dükkâna başını uzatıp “Pazarola bilmem ne başı” şeklindeki selam verişi zamanla İstanbul halkı arasında meşhur olur. Öyle ki dükkân sahipleri işlerinin bereketini bu söze bağlar bir vaziyete girerler. Hatta işleri yolunda gitmeyen dükkân sahipleri Pazarola Hasan Bey’in yolunu gözler ve onlara selam vermediği zaman karşısına dikilirler; “Gel buyur bir çayımızı iç de bize de Pazarola dile hadi” diye ikna etmeye çalışırlardı. Ama o nedense yine de herkese bu sözü söylemez, tanıyıp tanımadığını ayırmadan sadece kendi içinden geldiğince bu temennide bulunur ve ekseriyetle de bu temenni yerini bulurdu.

Eski İstanbul halkının bir kısmı Padişah’ın dahi adını bilmeyip de onun adını bilirlerdi. Ona ermişlik sıfatı konduranlar da oldu, elinin değdiği yere bereket geleceğine inananlar da. Hatta yolunu kesip gelecek ile ilgili sualler soranlara rastlamak zor değildi. Oğlunun askerden döneceği tarihi soran kadınlardan, dükkânın borçlarının ne zaman biteceğini soran meraklı esnaflara kadar gün boyu Pazarola Hasan Bey’in yolu bu sebeplerle onlarca kez kesilmekteydi.

Ressam Malik Aksel’in ağzından Pazarola Hasan Bey

Folklorik ressamlarımızdan Malik Aksel ise Pazarola Hasan Bey’i şu sözleri ile tanımlamaktadır;

“Bir de İstanbul’un meşhur Pazarola Hasan Bey’i vardır. Ötekilerden farklı, herkes onu sever, sayar, ondan kaçmazlardı. Halk onun uğur getireceğine inanırdı. İşportacıların yanından geçerken “Pazarola İşportacıbaşı”, gazete satan küçük bir çocuğa “Pazarola Gazetecibaşı”, kör dilenciye “Pazarola Dilencibaşı” demeden geçmezdi. Ona göre herkes bir işin başı ve büyüğü idi. Müslüman, Hristiyan veya Yahudi diye asla insan ayırmazdı. Ona göre herkes iyi insandı. Kimseye kötü muamelesi yapmazdı. Gittiği bir kahvehanede, tiyatroda, lokantada büyük ikram ve saygı görürdü. Fakat beş dakikadan fazla oturamaz hemen kalkar bir yere yetişecekmiş gibi İstanbul sokaklarını arşınlamaya devam ederdi.”
Adına yazılan Pazarola Hasan Bey’in Destanından da üç kıta şuraya düşüp, yâd etmiş olalım;

Bazı kırmızı şerid bağlar koluna
Bıyıklara tuvalet verip baston eline
Yeşil gözlük takar çıkar yoluna
Kaldırımcıbaşı Pazarola!

Bütün esnafı sıradan bırakmaz
Her tarafa selam vermezse gitmez
Pazarola söyler lakırdı etmez
Kasapbaşı Pazarola!

Her kim olsa sever erkek ve dişi
Hürmeti çokdur daima onlara karşı
Bir ferd yoktur sevmeyen kişi
Kalaycıbaşı Pazarola!

Arda Keskinkılıç

Kaynak: Reşad Ekrem Koçu, Yavuz Selim Karakışla

Budizmin gölgesinde bir melekler şehri: Bangkok

Asya’nın en hızlı gelişen başkentlerinden biri olan Bangkok, 8 milyon nüfusu ile Uzakdoğu programlarında sıkça yer alıyor. Tayland’ın en büyük şehirlerinden biri olan Bangkok “Melekler Şehri” olarak adlandırılıyor. Melek mi şeytan mı bilinmez ama vibrant gece eğlenceleri, görkemli tapınakları, eşsiz masajları, egzotik meyveleri ve turizmi ile Uzakdoğu turlarında vazgeçilmez bir yer kazandı.

  • Güneydoğu Asya’nın hız kaybetmeden yükselen şehri Bangkok Kral I. Rama tarafından 1782’de kurulmuştur. Halkın yüzde 92’si Budist ve dinlerine inanılmaz bir şekilde bağlılar. Sadece Bangkok’ta 400’den fazla Wat adı verilen Budist Tapınağı mevcut.
  • İnsanlar sempatik, güler yüzlü ve anlayışlı. Fakat bazen paranızı almaya çalışan insanlar ile karşılaşabilirsiniz. Anlaştığınız rakam dışında farklı ücretler talep edebilirler. Özellikle geceleri dikkatli olun. Ulaşım araçlarını kullandığınız takdirde mutlaka pazarlık yapın ya da önceden rakamı konuşun.
  • Estetik konusunda gayet iddialılar. Tayland transseksüel ve travesti nüfusuyla dünyada 1. sırada yer almaktadır. Uygun rakamlı estetik ameliyatlarından dolayı özellikle Batıdan çok fazla sağlık turizmi için gelenler var.

 

Görmeden gelmeyin:

Büyük Saray (Grand Palace): Tayland Kraliyeti’nin göz bebeği bu saray şehrin en önde gelen sightseeing merkezlerinden biri. İnce işlemeli mimari ve ihtişamı ile 1782’den beri Siam Krallığı’na ev sahipliği yapıyor. Bina Tayland’ın en önemli nehri olan Chao Phraya üzerine kuruludur. İçerisinde Wat Phra Kaew tapınağını da barındıran saray mutlaka görülmesi gereken yerlerden biri. İçeriye girerken mutlaka pantolon ve uzun kollu t-shirt giyinin. Ve mutlaka 15.30’a kadar ziyaretinizi tamamlamış olun.

Giriş Ücreti: 500 Baht

Wat Pho (Yatan Budha heykeli):  Thai masajının doğuş yeri olan bu tapınak, içerisinde 43 metre uzunluğunda 15 metre yüksekliğinde devasa bir yatan budha heykeli barındırmaktadır. Mutlaka görülmesi gereken popüler bir tapınak. Koridor kısmında 108 adet bronz kase vardır.Bu kaselere para atarak dilek dileyebilirsiniz.Büyük Saraya 700 metre mesafededir.Yürüyerek geçebilirsiniz.

Giriş Ücreti: 100 Baht

Wat Traimit (Altın Budha Tapınağı): 5,5 ton ağırlığındaki altın heykel Tayland’ın en eskilerinden. 13. yüzyılda yapılan heykel, o dönemde hırsızlığa karşı bir önlem olarak alçıyla kaplanmış. Daha sonra yer değişikliği için taşınırken yere düşmüş ve alçıları kırılmış. Alçısı düşünce şu an sergilenen hali ile Dünya’nın en büyük saf altın heykeli ortaya çıkmıştır.

Giriş Ücreti: 40 Baht (Sadece Heykeli Görmek İçin)

Floating Market (Yüzen market): Ayutthaya Krallığı döneminde su kanallarının iç içe olması ile ulaşım, yerleşim ve ticaret akışı hızlanmış; 1800’lerde ise ekonominin can damarı olmuştur. Damnoen Saduak Floating Market, Bangkok’a ortalama 1,5 saat mesafede yer alıyor. Tayland kültürünü çok iyi yansıtan yerel pazar. Nehir veya kanal üzerinde yüzen kayıklarda renkli objeler, meyveler ve sebzeler, yöresel mutfaktan tatlar sunulmaktadır. Burası o kadar kalabalık bir açık pazar ki kayıklar arasında trafik oluşmaktadır. Günübirlik tur ile burayı ziyaret edebilir ve öğle yemeğinizi aradan çıkarabilirsiniz. Mutlaka pazarlık yapın.

Tur Ücreti: 500-800 Baht

Chinatown: Fazla kaotik ve nevrotik bir ortamda alışveriş ya da yemek çılgınlığı (!) yaşamak için ideal bir ortam. 1780 yılında Çinli tüccarların gelmesiyle oluşan popülasyon kültürlerini ve geleneklerini korumuştur. Sokak yemekleri (bazen berbat kokuyor), 2. el pazarları ve taklit ürün marketleri, şifa merkezleri gibi birçok çeşitliliği barındırıyor.

Alışveriş merkezleri ve gece kulüpleri: 

CentralWorld: Burası Tayland’ın en büyük alışveriş merkezi. Bangkok şehir merkezine 5 km mesafededir. İçerisinde birçok ünlü markayı barındırıyor.

Siam Paragon: CentralWorld’e 400 metre mesafedeki bir başka alışveriş merkezi ise Siam Paragon. Yine içerisinde birçok ünlü markalar barındırmaktadır.

Sing Sing Theater: İsmine aldanmayın. Belli günlerde event var. Hem Ladyboy showlar hem de dj performansları için gayet kaliteli bir yer.

Obssession: Nana Entertainment Plaza içerisinde yer alan bir başka gece klübü. Nispeten diğer yerlere göre daha kaliteli. İçkiler ucuz. 150 Bahta bira içebilirsiniz. Yine de siz siz olun hesabı kontrol edin.

Bangkok ilk etapta karışık gelebilir. Yoğun trafik, çevreden gelen kötü kokular, sokakların kirliliği, farklı yaşam tarzları ile değişik kültür olarak tanımlayabilirsiniz. İlk gittiğimde açıkçası sevimsiz bulmuştum. Sürekli dolandırılma hissi, tuktuk sürücüleri ile ücret kavgası, normal bar diye gittiğiniz yerin aslında küçük yaşta kızların çalıştırıldığı işletme olması vs vs… Bunlara takılmadığınız sürece muazzam tapınaklar, dinlendirici masajlar, egzotik meyveler, kabare şovlar gayet ilgi çekici gelecektir.

Yapmadan dönmeyin:

  • Thai masajı yaptırın. İnanılmaz ucuz.
  • Ulaşım aracı olarak Tuk Tuk kullanın.
  • Çiçek pazarını ziyaret edin.
  • Egzotik meyvelerden alın. (Mangosten, durian, dragon fruit)
  • Tapınaklara uğrayın.

28. Ankara Uluslararası Film Festivali Ulusal Kısa Film Yarışma filmleri belli oldu

0

28. Ankara Uluslararası Film Festivali kapsamında düzenlenen Ulusal Kısa Film Yarışmasına başvuran 240 film arasından Aynur Çıray, Bülent Özkam, Pınar Yıldız’dan oluşan ön jürinin değerlendirmesi sonucu ön elemeyi geçen 35 film belirlendi.

Çağdaş Sanatlar Merkezi’nde gerçekleştirilecek gösterimlerde Pelin Esmer’in jüri başkanlığında, Ahmet Rıfat Şungar, Esme Madra, Nesra Gürbüz ve Raffi Movsisyan’dan oluşan seçiciler kurulu filmleri izleyici ile birlikte izleyecek. Yönetmenlerinin de katılımları ile gerçekleştirilecek gösterimler sonrası yönetmenlerle söyleşi imkanı da olacak.

Bu sene katılımın yoğun olduğu ulusal kısa film yarışmasında yer alacak filmlerden Birincilik Ödülü 10.000 TL , ikincilik ödülü 5.000 TL, üçüncülük ödülü 2.500 TL olarak belirlendi.

İşte, 28. Ankara Uluslararası Film Festivali Ulusal Kısa Film Yarışma Filmleri (Film adına göre alfabetik olarak sıralanmıştır)

1. Arkhe, Batuhan Köksal
2. Asfalt, Süleyman Demirel
3. Babamdan Kalan, Abdülmelik Öcal
4. Beyoğlu Sineması, Ömer Ferhat Özmen
5. Bir İş Görüşmesi Hikayesi, Alkım Özmen
6. Bağımlılık, Nazım Güveloğlu
7. Cemile’nin Takıntısı, Deniz Özden
8. Cinnah19, Can Koçak
9. Cumartesi Düşü, Alper Kızılboğa
10. Dumrakatak, Mert Edis
11. Evbark, Pınar Öğünç
12. Güney Kutbu, Emin Akpınar
13. Haşa, Gökhan Kaya
14. Hedef, Cemre Yılmaz
15. İki Parça, Murat Uğurlu
16. İp Koptu, Mehmet Selçuk Bilge
17. İt, Osman Yazıcı
18. Kapan, Korhan Günay
19. Karib, Kaan Atilla Taşkın
20. Kot Farkı, Ayris Alptekin
21. Kutu, Merve Çirişoğlu Çotur
22. Li Pey Nanê Xwe, Bilal Korkut
23. Mağrib, Ferhat Zengin, Bahadir Kapır
24. Mara, Ciwan Zengin, Meral Yeğin
25. Mavera, Vedat Oyan
26. Medi, Resul Sakınmaz
27. Mirov, Hasan İnce
28. Patates Olmasın, Melisa Üneri
29. Penaber, Ramazan Kılıç
30. Scrabble, Merve Gezen
31. Seneye, Hasan Gündüz
32. Subsuelo, Tuna Kaptan
33. Tavşan Kanı, Yağmur Altan
34. Tecahül-i Arif, Hasan Kalender
35. Yolcu, Cem Özay

Terrence Malick’ten görselliği şiir tadında bir film: Knight of Cups (Kupa Şovalyesi)

0

The New World (Yeni Dünya: Amerika’nın Keşfi), The Thin Red Line (İnce Kırmızı Hat), The Tree of Life (Hayat Ağacı) gibi filmlerle adından söz ettiren Amerikalı yönetmen Terrence Malick, The Tree of Life (Hayat Ağacı) filmiyle 2011 yılında altın palmiye ödülünü kazanmıştır. Terrence Malick’in filmlerinde görmeye alışkın olduğumuz arayış, belirsizlik, sessizlik ve varoluş sancısı gibi temalar bu defa Knight of Cups (Kupa Şövalyesi) adlı filmde kendine yeniden yer bulur.

“Sen daha küçükken sana anlattığım hikâyeyi hatırla… Genç bir prens hakkında. Doğunun kralı babası tarafından batıya, Mısır’a bir inciyi bulması için gönderilen bir şövalye. Denizin derinliklerinde olan bir inci… Ama prens oraya vardığında halk, ona bir bardak doldurup verdi ve hafızasını kaybetti. Kralın oğlu olduğunu unuttu. İnciyi unuttu. Ve derin bir uykuya daldı. Kral, oğlunu unutmadı. Haberler, elçiler, rehberler göndermeye devam etti. Ama prens uyumaya devam etti…”

Bunca yıl boyunca hiç tanımadığım birinin hayatını yaşamak…

Rick, otuz bir yaşında varlıklı ve yakışıklı bir senaristtir. Geçmişte büyük başarılara imza atmış, ancak şimdilerde kendini aramanın peşine düşmüştür. Daha önce evlenmiş, fakat sürdürememiş, kardeşinin de intiharıyla beraber boşluğa düşmüştür. Filmde Rick’nin gözünden geçmişine dair hiçbir ize rastlamayız. Geçmişe dair yaşanmışlığı hatırlamıyor, sadece hissediyor Rick. Hayata dair ne aşkı gerçekten istiyor, ne de parayı, sadece bu duyguları deneyimlemekle ilgileniyor.

Asıl amacı bu deneyimi kendine ulaşma yolunda birer basamak olarak kullanmaktır. Çoğu zaman kadınlarda, eğlencelerde arar bu eksikliğini, ancak kendini bulma eşiğine bir türlü yaklaşamaz. Bunun sonucunda ise her fırsatta kendini doğanın sonsuzluğuna sunar, doğayı dinleyerek yönünü bulmaya çalışır, ama tüm çabalar nafiledir. Hayatta kendiyle istenilen ilişkiyi bir türlü gerçek manada kuramaz; hem modern zamanların etkisi hem de geçmiş yaşamın bilinmeyen yükü buna izin vermez.

Rick, dış dünyadan kopuk içe dönük bir karakterdir, dış dünyayla ilişki kurmanın anlamını biliyor, ama kalabalık olmak istemiyor. Bu ruh hali kendinde büyük bir kaybedişe dair izler taşıyor, fakat hala kalabalıktan biri olmamak adına, yabancılaşma duygusunun verdiği duyumsama ile belirsizliği muhafaza etmeye çalışıyor.

Bu süreçte kadınlarla yakın ilişkiler kurmayı dener, hiçbiriyle istikrarlı bir ilişki yakalayamaz, ama hepsi mutlak surette bir şeyler katar Rick’e. Rick arayışı gereği, ölü bir adam olmamak için, gerçek benliğini açığa çıkartmak adına, ilişki kurar kadınlarla. Başlarda sonsuz bir kaynak olan kadın, zamanla Rick’in arayışına ortak olamaz. Rick, akışı devam ettirebilmek için kadınlarla olan ilişkisine mesafe kor. Çünkü henüz kendi bilincine dahi tamamen sahip olmayan Rick, kadınlarla özdeşleşmemek, sabit bir dönüşüme uğramamak için kendini akışa bırakır.

Daha derine indiğimizde Rick’in aradığı ne bilgi ne de bir deneyimdir. O bu dünyaya ait olmayan bir şeyin peşindedir. Rick, başlangıcı ve sonu olmayan bir arayışın içinde, özün kendisine ulaşmaya çalışan bir kişidir. Bu noktada zihinsel bir yıkıma maruz kalsa da tam manasıyla kendisinden dışarı nasıl çıkacağını, en uca nasıl ulaşacağını düşünmektedir. Fakat asıl sorun şu ki eğer bu dünyadaki tasarım buna izin vermiyorsa bu nasıl aşılabilir? Esrime anına nasıl ulaşılabilir? Rick, film boyunca bu sorunun cevabını arar. Peki sonunda ulaşır mı? Onu da yönetmen izleyicinin kendisine bırakmıştır.

Bu aralar sizi gündemden uzaklaştıracak mistik, ruhsal arayışa dair bir şeyler arıyorsanız görselliği şiir tadında olan bu film tam size göre.

Son olarak yazımı Stefan Zweig’den bir alıntıyla bitirmek istiyorum.
“Belki de bizim gerçek kaderimiz ebedi olarak yolda olmaktır, hiç durmadan nostaljiyle pişman olan ve arzulayan, dinlenmeye susamış ve hiç durmadan başıboş yola koyulan. Kutsal olan bir şey varsa o da nereye vardığını bilmediğimiz fakat inatla izlediğimiz yoldur, tıpkı karanlık ve tehlikeler arasında bizi neyin beklediğini bilmediğimiz şu andaki yürüyüşümüz gibi.”
Stefan Zweig, Gömülü Şamdan

İyi seyirler.

Tatlım Tatlım: Aşk istediğimiz gibi sürüp gider mi?

0

Aşk sonsuza kadar sürer mi? Evlilik aşkı öldürür mü? Aşka kavuşursak kendimizi kaybeder miyiz? Bu sorular böyle sürüp gider mi?

“Haybeden Gerçeküstü Aşk” oyununu bilirsiniz. Yılmaz Erdoğan ve Demet Akbağ oynar, bir ilişki izleriz ve kahkahadan yerimizde oturamaz zıplar dururuz. Oyunu yazan Yılmaz Erdoğan’ın, oyunu sinemaya uyarlayacağını öğrendiğimde oyunun hayranlarından biri olarak ben de merakla beklemeye başladım. İlk teaser yayınlandığında, eğlencem zirve yaptı desem abartmam.

Yılmaz Erdoğan’ın güçlü kalemi ve yönetmenliğiyle sinemada yer alan “Tatlım Tatlım” da oyunun hikayesini 4 farklı pencereden, 4 farklı çiftin gözünden izliyoruz. Filmde çiftleri; Büşra Pekin – Serkan Keskin, Gupse Özay – Fatih Artman, Aylin Kontente – Bülent Emrah Parlak ve Şebnem Bozoklu – Çağlar Çorumlu canlandırıyor. Filmde aynı partide tanışan 4 ayrı çift üzerinden bir ilişkinin başlangıcından sonuna kadarki süreçler komik bir dille ele alınıyor.

Yılmaz Erdoğan, bu dönem ilk olarak dedesinin hikayesini genişlettiği “Ekşi Elmalar” ile sinemaseverlerin karşısına çıkmıştı. Komedi ve dram karışımı güçlü bir kalemle yola çıkan Erdoğan, burada da o güçlü kalemi kullanmaya devam ediyor. Bir partide tanışan bir kadın ve bir erkeğin tanışmalarından başlayıp devam eden süreçler, 4 çift üzerinden devam ediyor. Film, ilk çiftin tanışmasıyla başlıyor ve daha sonra çiftler partide tanışmaya devam ediyor. İlk başta diğer çiftlerin de tanışma sahnelerini görmek istediğimi belirtmeliyim, bu tabi bir hikâyenin 4 çift üzerinden gittiğini bilmeden önce daha hakimdi. Ama bu durum ‘sırıtma’ yı yarıya indiriyor. Aynı konuyu, 4 farklı pencereden art arda görmek, farklılık yaratmış tabi ki. Ama bazı sahnelerde konu kopukluğuna da ortam yaratmaya da neden olmuş bu. Tabi biz bu filmde daha çok çiftlerin yaşadıklarına ve yarattıkları mizaha doğru yöneldiğimiz için, göz ardına kaçabiliyor bu durum.

Oyundan bazı replikler, filme de adapte edilmiş. Bazı replikler de güncel tabi ki. Ama oyuncular o replikleri ve sahneleri; Demet Akbağ ve Yılmaz Erdoğan’ın yaptığından çok daha farklı bir halde icra etmiş ki, oyundan farklı bir şey izlediğinizi hissedebiliyorsunuz. Erdoğan’ın oyunun aynı halini filmde dönüştürmek yerine film haline getirirken senaryoda birçok değişiklik yapması, hem oyunu bozmamış hem de oyunu tekrarlamaktan kaçınarak farklılıkların olduğu bir film karşımıza çıkmış.

Bazı sahneler Erdoğan’ın da yaşamını sürdürdüğü Köyceğiz’de, bazıları da platoda çekilmiş. Köyceğiz sahneleri, filmde çok doğal yansımış. Özellikle parti evi ve göl kenarı sahneleri çok ‘tatlım’ bir doğallıkta. Telefonla konuşma sahnelerinde ekran bölme tekniği kullanılması da çok başarılı olmuş.

Oyunculara gelirsek, çift çift anlatmak daha akıcı olacaktır diye düşünüyorum Kuşkusuz yıldız çift kesinlikle “Çağlar Çorumlu ve Şebnem Bozoklu”. Çorumlu’yu son zamanlarda Güldür Güldür’deki skeçlerden ve Pek Yakında filmindeki performanslarından mizahi yeteneğini çok iyi biliyoruz. Bu filmde de izleyenleri yanıltmıyor. Şebnem Bozoklu’yla da bir araya gelince ortaya kahkaha dolu sahneler çıkıyor. Özellikle eski sevgilileri konuşurken ve yatakta aile muhabbetleri dönerken ki sahneler gülme garantili sahneler… Bu çiftin bir diğer özelliği de batı-doğu çizgisini de iyi yansıtmaları. Bunu başaran diğer diğer çift ise Aylin Kontente & Bülent Emrah Parlak çifti. Bu çiftin performanslarına da komedi sözü verilebilir. Fakat bu çiftin tanışma anları seyirciye çok fazla geçemiyor, çünkü bir soğukluk seziliyor. Bundan kaynaklı inandırıcılıkta zorlama görüyoruz ama komedi yok değil.

Gupse Özay ve Fatih Artman çifti de atışmaları iyi yakalayan bir çift olmuş. Özellikle evlenme sonrasında bu uyum daha yakalanıyor diyebiliriz. Bu çifte aşık atışma çifti diyebiliriz. Büşra Pekin ve Serkan Keskin çiftine ise ısınmakta zorlandım desem yalan söylemem. Evet ikilinin performansları gayet iyi. Hatta günaydın sahneleri de sevdiğim sahneler arasında yer alıyor. Fakat biraz şanssızlığa gelen bu çifte hem iyi replikler gelmemiş, ayrıca uyumda da bir kopukluk var gibi.

Ama oyuncular için şunu kesinlikle belirlemek gerek. oyuncuların hepsini teker teker kutlamak gerek. Çünkü hepsi kadın ve erkek temsillerini muhteşem sergilemişler. Performansları çok çok iyi. Biraz tiyatral bir hava yer alsa da, bu sırıtan bir şey olmamış. Aksine filme daha bağlanmamıza olanak sağlıyor.

Yılın yerli komedilerini toparlarsak, Tatlım Tatlım listede üst sıralarda olmayı hak eder cinsten. İyi bir mizah diliyle filmi izlerken, ilişkilere dair tüyolar da kapma şansınız var.

Filme gitmek için illa sevgiliniz olması gerekli değil, alın yanınıza en yakın arkadaşınızı, kapın pop cornları ve dalın sinemaya. Bol kahkaha ve eğlence garantidir.

Gazetecilik suç değildir: Özgür basın için harekete geç!

Türkiye gazetecileri tutuklayan ülkeler sıralamasında 1 numara
Tüm dünyada tutuklu gazetecilerin üçte biri Türkiye cezaevlerinde

15 Temmuz 2016’dan bu yana 120’den fazla gazeteci ve basın çalışanı tutuklandı
160’tan fazla medya kuruluşu kapatıldı

Türkiye basın özgürlüğüne yönelik uyguladığı baskılarla tüm dünyada kötü şöhretini korumayı sürdürüyor. Gazetecileri Koruma Komitesi’ne göre Türkiye en çok sayıda gazetecinin tutuklu olduğu ülke. Tüm dünyada mesleklerini yaptıkları için tutuklu bulunan gazeteciler, basın çalışanları ve yöneticilerinin üçte biri Türkiye’deki cezaevlerinde bulunuyor. Büyük çoğunluğu aylardır tutuklu bulundukları cezaevlerinde yargılanmalarının başlamasını bekliyor.

Özellikle 20 Temmuz 2016’da olağanüstü hal ilan edilmesinin ardından basın özgürlüğüne yönelik baskıda ciddi bir artış var. Baskıların hedefinde tüm basın kollarından farklı görüşlere sahip muhalif gazeteciler yer alıyor. OHAL ilan edilmesinden bu yana 120’den fazla gazeteci ve basın çalışanı yargılanmak üzere tutuklandı. Binlerce basın çalışanı 160’tan fazla kuruluşun kapatılmasıyla işsiz kaldı. Artık gazetelerde ve gündem tartışma programlarında muhalif seslere neredeyse hiç yer verilmiyor.

Muhalif sesler için alan daralıyor ve sesini yükseltmenin bedeli gittikçe ağırlaşıyor. Kısacası Türkiye’de bağımsız medya uçurumun eşiğinde…

Özgür basın çoğulcu bir toplumun olmazsa olmazıdır. Bilgi arama ve bilgi edinme hakkını da içeren ifade özgürlüğü hakkının bir parçasıdır. Basın ancak özgür olursa farklı görüşleri dinleyebilir, farklı kaynaklardan ve bakış açılarından bilgi edinerek dünya görüşümüzü şekillendirebiliriz. Basın ancak özgür olursa her alanda gücü elinde bulunduranları sorgulayabilir, hesap vermelerini sağlayabiliriz.

Özgür basın için harekete geçin. Mesleklerini yaptıkları için tutuklanan gazetecilerin ve basın çalışanlarının serbest bırakılmasını ve benzer tutuklamaların son bulmasını talep edin. Çünkü gazetecilik suç değildir!

Kampanyayı imzalamak için tıklayın.

İfade özgürlüğüne ve medyaya yönelik saldırılar Türkiye’nin ardı ardına iktidara gelen hükümetleri döneminde on yıllardır tekrarlanan, değişmeyen insan hakları ihlalleri arasında yer alıyor. Son üç yılda basının, hükümetle yakın ticari bağlantıları olan az sayıda medya sahibinin elinde toplanması ve muhalif sesleri susturmak için cezai kovuşturmaların kullanılmasıyla, ifade ve basın özgürlüğü alanında gözle görülür bir kötüleşme yaşandı. Bu durum giderek daha itaatkar hale gelen bir medyanın oluşmasına yol açtı. Yetkililer, hakaret suçu ve terörle mücadele yasaları gibi kanunlar uyarınca binlerce adil olmayan cezai kovuşturma başlattı ve siyasi aktivistleri, gazetecileri ve kamu görevlileri ya da hükümet politikalarını eleştiren kişileri hedef aldı. İnsanlar sık sık sosyal medya paylaşımları nedeniyle mahkeme önüne çıkarıldı.

Muhalif basına yönelik saldırılar 15 Temmuz 2016’da gerçekleşen kanlı darbe girişimi sonrası ciddi oranda arttı. 21 Temmuz’da hükümet üç ay süreli Olağanüstü Hal (OHAL) ilan etti ve 19 Ekim ve 19 Ocak’ta OHAL üçer ay olmak üzere iki defa uzatıldı. OHAL döneminde, gözaltında tutulanların haklarını tehlikeye atacak şekilde, adil yargılama tedbirleri ve işkence ve kötü muameleye karşı kritik önemdeki koruma tedbirleri kaldırıldı. Bu uygulamalar işkence ve diğer acımasız, insanlık dışı ve aşağılayıcı muameleye karşı uluslararası hukukun mutlak yasağını ihlal etme riskini de beraberinde getirmektedir. OHAL hükümlerinin uygulanması ayrıca gözaltına alınanların insan hakkı ihlallerine itiraz etmelerini ya da ihlallere karşı hukuki yollara başvurmalarını engelleyen geniş çapta gözaltılara da olanak sağlamaktadır.

Tutuklu gazeteciler, Fethullah Gülen ile bağlantılı yayınlardan, Kürt, seküler veya sol görüşlü yayınlara kadar geniş bir siyasi yelpazedeki muhalif basın ve yayın organlarında çalışıyorlar.

Muhalif medya organlarının Kanun Hükmünde Kararname’ler (KHK) uyarınca kapatılması sonucunda, 2500’den fazla gazeteci işsiz kaldı ve en az 777 gazetecinin basın kartı iptal edildi.

Türkiye, Kişisel ve Siyasi Hakları Sözleşmesi’nin 19. maddesi ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 10. maddesi uyarınca ifade özgürlüğü hakkını güvence altına almakla yükümlüdür ve bu hak her türlü bilgi ve düşünceyi araştırma, edinme ve açıklama özgürlüğünü de içerir. Yetkililerin, bu hakkın kullanımına getirebilecekleri kısıtlamalar, ulusal güvenliğin ve kamu düzeninin veya sağlık ve ahlakın korunması için bariz bir biçimde gerekli ve belirtilen amaçlar açısından orantılı olmalıdır; aynı zamanda savaş propagandasını ve insanlara yönelik nefrete teşvik etmeyi yasaklamalıdır.

Alıntı: gazeteciliksucdegildir.org 

28. Ankara Uluslararası Film Festivali’nin Ulusal Uzun Yarışma filmleri belli oldu

0

28. Ankara Uluslararası Film Festivali kapsamında düzenlenen Ulusal Uzun Film Yarışmasına başvuran 41 film arasından Gülden Treske, Şenay Aydemir ve Şeyma Balcı’dan oluşan ön jürinin değerlendirmesi sonucu ön elemeyi geçen 11 film belirlendi.

Kızılay Büyülü Fener Sineması’nda gerçekleştirilecek gösterimlerde Onur Ünlü’nün jüri başkanlığında, Nihal Yalçın, Emrah Serbes, Olena Yershova ve Hasan Akbulut’tan oluşan seçiciler kurulu filmleri izleyici ile birlikte izleyecek. Yönetmenlerinin de katılımları ile gerçekleştirilecek gösterimler sonrası söyleşi imkanı da olacak.

Bu sene ulusal uzun film yarışmasında yer alacak filmlerden En İyi Film ödülünü alan filmin yapımcısına 50.000 TL, ilk filmlere verilen Mahmut Tali Öngören Özel Ödülünü kazanan filmin yönetmenine ise 10.000 TL verilecek.

İşte 28. Ankara Uluslararası Film Festivali Ulusal Uzun Film Yarışma Filmleri (Film adına göre alfabetik olarak sıralanmıştır)

1. Albüm, Yön. Mehmet Can Mertoğlu
2. Babamın Kanatları, Yön. Kıvanç Sezer
3. Genco, Yön. Ali Kemal Çınar
4. Kaygı, Yön. Ceylan Özgün Özçelik
5. Koca Dünya, Yön. Reha Erdem
6. Martı, Yön. Erkan Tunç
7. Rüzgarda Salınan Nilüfer, Yön. Seren Yüce
8. Rüya, Yön. Derviş Zaim
9. Siyah Karga, Yön. Tayfur Aydın
10. Taş, Yön. Orhan Eskiköy
11. Zer, Yön. Kazım Öz