Ana Sayfa Blog Sayfa 370

Önce Demokrasi girişiminin düzenlediği panelde Anayasa değişikliği tartışıldı

1

“Bu ortamda anayasa yapılamaz, önce hukuk ve demokrasi” sloganıyla faaliyetlerini yürüten “Önce Demokrasi” girişiminin düzenlediği “Anayasal Geleceğimiz” başlıklı 14. panel, önceki akşam Kadıköy Belediyesi Nikah Dairesi’nde gerçekleşti.

Anayasa Hukuku Araştırmaları Derneği, Kadıköy Sivil Toplum Örgütleri ve Kadıköy Belediyesi desteğiyle gerçekleşen panelin moderatörlüğünü Sevil Becan üstlenirken, açılış konuşmasını CHP eski Milletvekili Önce Demokrasi Girişimi Sekretarya üyesi Melda Onur yaptı. Önce Demokrasi girişiminin kuruluşuna değinen Onur, gündemde olan anayasa tartışmalarına dikkat çekti. Melda Onur’un ardından söz alan Kadıköy Belediye Başkanı Aykurt Nuhoğlu ise sipariş ile anayasa oluşturulmak istendiğini ifade etti. Yaklaşık üç saat süren etkinlikte, ülke gündeminde yer alan yeni anayasa metni tartışıldı. Panelin sonunda ise dinleyicilerin, anayasa değişikliğine ilişkin soruları yanıtlandı.

“AYM kendi kendini işlevsizleştirdi”

Açılış konuşmalarının ardından panelde ‘OHAL uygulaması ve denetimi’ konu başlığı ile ilk sözü Prof. Dr. Korkut Kanadoğlu aldı. “Anayasa Mahkemesi (AYM) kendi kendini işlevsizleştirmiştir” diyen Korkut Kanadoğlu, “Yeni bir anayasa yapılsa dahi şu an yaşadığımız olağanüstü hal durumundan farklı bir durum ortaya çıkmayacak. Etkisizleştirilmiş bir yargı, tüm yetkilerin tek elde toplandığı, yasamanın devre dışı bırakıldığı, kişiselleşmiş bir iktidarı ortaya çıkarmaktan başka bir amacın taşınmadığı bu anayasa değişikliği ile yeni bir şey çıkmayacağını söylemek şimdiden mümkündür. Geçmişten bugüne kazanımlarimizin ne kadar gerisinde kaldığımızın, olağanüstü bu döneme ilişkin bu döneme ait görüşmelerle aslında ne kadar geriye gitmekte olduğumuzu ve gideceğimiz yöne ilişkin rejimin ne olduğunu bu anayasa değişikliği ile beklenen ortam bize çok açık ve net bir şekilde gösteriyor.” açıklamalarında bulundu.

“Başkanlık rejiminde siyasal şiddet ölümleri artar”

Prof. Dr. Korkut Kanadoğlu’ndan sonra söz alan Sabancı Üniversitesi öğretim üyesi Prof. Dr. Ersin Kalaycıoğlu ise “Rejim arayışı gerçek ve sanal gündemimiz” başlığını taşıyan bir konuşma yaptı. Yeni siyasal rejimin başarılı olup olmayacağına bazı temel ilkelere bakarak karar verdiğini söyleyen Kalaycıoğlu o ilkeleri şöyle açıkladı:

İlk olarak yapılması gereken yeni anayasa bir siyasal rejim olarak uygulandığında genel anlamda bizim için uygun, yerinde, adil ve hakça olup olup olmadığına bakmaktır. İkinci aşamada o anayasa ile siyasal uzlaşmayı ne kadar çözebileceğimize bakmalıyız. Üçüncü olarak da hükümet kurumlarının çalışmasında hükümetin, devletin ajanlarının yönetimde ne ölçüde yönetme maliyeti olduğuna bakabiliriz. Dördüncü ölçüt olarak da anayasanın başarısı kısmen siyasal rejimin kısmen iktisadi etkinliklerle birlikte ürettiği kamu mallarının ne derece etkili olarak üretilebildiği ve kullanılabildiğine bakılmalıdır.

Bu dört ölçüte bakarak evet ya da hayır oyumuzu kullanabileceğimizi söyleyen Kalaycıoğlu, ayrıca yıllara göre milyonda kaç oranda siyasal şiddetten ölüm olduğunu içeren bir araştırma bulgusunu da paylaşarak, başkanlık rejimini seçtiğimiz takdirde siyasal şiddet yüzünden ölümlerin artacağını kabul etmemiz gerektiğinin altını çizdi.

“OHAL Kaldırılmadan anayasa değişikliği yapılamaz”

“Anayasal kazanımlar ve geleceğimiz” konu başlığıyla son konuşmayı Prof. Dr. İbrahim Kaboğlu yaptı. Kabaoğlu, Başbakan’ın geçen hafta yaptığı “OHAL sırasında referandum olmaz” açıklamasını hatırlatarak, “İyi güzel de, Sayın Başbakan sen ki, anayasa sana hiç böyle bir yetki tanımadığı halde anayasa ile uğraşıyorsun, anayasa ile yatıp kalkıyorsun. Rusya’dan bile anayasa konusunda ahkam kesiyorsun. Geçte olsa OHAL’de anayasa yapılamayacağını dillendirdin tamam da, peki anayasa süreci nasıl yürütülecek OHAL döneminde? Şu anda kapalı kapılar arkasında yapılan görüşmeler hakkında nasıl bilgi sahibi olacağız ve medyaya serbest giriş hakkını ne zaman sağlayacaksınız? İnsanlar sokaklarda coplattırılmadan, polisimize tekmelettirilmeden, şiddet görmeden anayasa gösterisini ne zaman yapabilecekler?” ifadelerini kullandı. Anayasanın aceleye getirildiğini söyleyen Kaboğlu, 12 eylül yöneticilerinin bile anayasa için 2 yıl 2 ay sabrettiklerini dile getirerek tepkisini “Peki siz neden 2 hafta, 2 ay sabretmiyorsunuz? Nedir aceleniz?”diye sorarak dile getirdi.

Yerinden edilen ve mülksüzleştirilen Sur sakinleri evlerine geri dönebilsin!

Diyarbakır’ın tarihi merkez ilçesi Sur’da zorla yerinden edilen yaklaşık 24 bin kişinin evlerine ya da sürekli yaşadıkları yerlere geri dönme hakları güvence altına alınsın. Uluslararası Af Örgütü’nün imza kampanyasına destek vermek için tıklayın!

Arka plan

2015 yılının Temmuz ayında kırılgan barış sürecinin son bulmasını takip eden on ay boyunca, silahlı çatışmalar, on yıllardır sürüp giden çatışma sürecinin önceki dönemlerinin tersine, kırsal alanlarda değil, il ve ilçe merkezlerinde yaşandı. Güneydoğu’nun farklı bölgelerinde yaşanan şiddet olayları, geniş çaplı yıkımlar ve devam eden sokağa çıkma yasakları sonucunda zorla yerinden edilenlerin sayısının en az yarım milyona ulaşmış olması muhtemel.

Sur sakinlerinin yerinden edilme koşulları, başta yeterli konut hakkı olmak üzere devam eden hak ihlalleri Aralık 2016’da yayımladığımız “Yerinden edilen ve Mülksüzleştirilenler: Sur Sakinlerinin Evlerine Geri Dönme Hakkı” başlıklı raporumuzda belgeleniyor. Sur sakinlerinin evlerine ya da önceden yaşadıkları ilçeye geri dönebilmelerinin gitgide daha da uzaklaşan bir ihtimal olduğu da rapordaki vurgulardan biri.

Bölgenin farklı il ve ilçelerinde olduğu gibi Sur’da da, PKK ile ilişkili kişiler hendekler kazıp, barikatlar kurup, “öz yönetim” ilan ettiler. Hukuka ve kamu düzenine karşı ciddi ve zorlu bir durum yaratan bu fiillere cevaben Türkiye yetkilileri süresi belirsiz ve kesintisiz sokağa çıkma yasağı kararlarını uygulamaya geçirdi. Nihai olarak 11 Aralık 2015 tarihinde, halen devam eden, daimi sokağa çıkma yasağı ilan edildi. Sokağa çıkma yasağı altındaki diğer kentsel alanlarda olduğu gibi, askeri güvenlik operasyonlarında ağır silahların kullanılması, geniş çaplı yıkımlara ve birçok kişinin ölümüne sebep oldu. Orantısız öldürücü güç kullanımı ve sık sık yaşanan su ve elektrik kesintileri ile birlikte sokağa çıkma yasağı koşullarında hayatta kalmanın zorluğu, Sur’un sokağa çıkma yasağı altındaki altı mahallesinde yaşayan, yaklaşık 24,000 mahalle sakininin tamamının ya da hemen hemen tamamının evlerini terk etmesine neden oldu. Raporun yayımlandığı Aralık 2016’da, dâhi bu mahallelerin büyük bir bölümü halen boş ve sokağa çıkma yasağı devam ediyor.

Silahlı çatışmalar, Sur’da Mart ayında, sokağa çıkma yasağının ilan edildiği diğer bölgelerde ise Haziran 2016’da son buldu. Güneydoğudaki gelişmeler, önemli ölçüde, Türkiye yetkililerinin 15 Temmuz 2016 darbe girişimi sonrası verdiği tepkiyle şekillendi. Yetkililer, olağanüstü hal uygulaması altında muhaliflere yapılan kapsamlı ve sistematik saldırıların bir parçası olarak, Kürt medya organlarını kapatma, gazetecilerini tutuklama, bölgenin farklı yerlerinde, seçilmiş yerel yöneticilerin yerine kayyum atama ve sivil toplum örgütlerinin faaliyetlerine kitlesel bir biçimde son verme suretiyle muhalif Kürtleri de hedef aldılar. Kentte yaşayan yerinden edilmiş ailelere destek sunan iki önemli aktör, Sur ve Diyarbakır Büyükşehir Belediyeleri’nin eşbaşkanları yerine hükümet tarafından kayyum atandı ve yine yerinden edilenlere doğrudan insani yardım ve destek sağlayan sivil toplum örgütleri kapatıldı.

Bu ortamda, yerinden edilen ve evleri ellerinden alınan ailelerin hakları ihmal ediliyor. Sur’da, sokağa çıkma yasağının ilan edildiği esas bölgede yaşayan ailelerin büyük çoğunluğu hâlâ zorla yerinden edilmiş durumda. Yetkililerin sunduğu destek ve yardımlar önemli ancak yetersiz ve de mevcut ihtiyaçların tümüne cevap vermekten uzak. Birçok yerinden edilmiş aile yeterli barınma imkânlarına ulaşabilmiş değil. Çocukların eğitim hakkı gibi diğer haklar ise yine yeterli düzeyde tesis edilmiyor. Yerinden edilen ilçe sakinlerinin evlerine ya da yaşadıkları yerleşim yerine geri dönme hakkı da, devam eden sokağa çıkma yasakları, tahribata uğramış ya da yıkılmış altyapı ve konutlar ve de devam eden konut yıkım çalışmaları nedeniyle ciddi tehlike altında. İlçe sakinleriyle istişare edilmeden geliştirilen ve ilçe sakinlerinin Sur’dan uzak semtlere taşınmasını öngören kentsel yenileme projesinin önünü açmak için de Sur ilçesinin en az yüzde 60’ı tamamen kamulaştırıldı.

Bir bütün olarak bakıldığında, bu süreç, altyapıdaki değişiklikler ve nüfus transferi vasıtasıyla güvenliği sağlamak için söz konusu yerlerde ikamet eden kişileri yerinden etme, ve bu yerleri yıkıp yeniden inşa etmeye yönelik önceden tasarlanmış bir planın olduğu izlenimini veriyor.

Bu büyük kriz karşısında yetkililerin Sur’da yerinden edilenler ve bölge genelinde sokağa çıkma yasaklarının uygulandığı ilçelerde yerinden edilen yüz binlerce insan için somut bir plan oluşturması gerekiyor. İlçe sakinleriyle tam istişare içerisinde geliştirilecek bu tür bir plan, hızlı bir şekilde oluşturulmalı ve yerinden edilen kişilerin haklarına erişimini sağlamalıdır. Daha da önemlisi bu plan ile devlet, ülke içinde yerinden edilen kişilerin, kendi istekleri ile evlerine ya da sürekli yaşadıkları yerlere geri dönmelerini sağlayacak gerekli koşulları oluşturmalı ve gerekli imkanları sağlamalıdır.

Kampanyamız da bu süreçte Diyarbakır’ın tarihi merkez ilçesi Sur’da yaklaşık 24,000 kişinin zorla yerinden edilmesi ile birlikte yaşadığı hak ihlallerine odaklanıyor ve Sur sakinlerinin evlerine ya da sürekli yaşadıkları yerlere geri dönmeleri için gerekli koşulların oluşturulmasını talep ediyor.

Daha fazla bilgi için: www.zorlayerindenedilenler.org

Uluslararası Af Örgütü’nün Türkiye Yetkililerine Tavsiyeleri:

  • Ülke içinde yerinden edilen kişilerin, kendi istekleri ile, güvenli ve insan onuruna yakışır biçimde, evlerine ya da sürekli yaşadıkları yerlere geri dönmeleri veya yine kendi istekleriyle, ülkenin başka bir bölgesine yerleşmeleri için gerekli koşullar oluşturulmalı ve gerekli imkanlar sunulmalıdır;
  • Sokağa çıkma yasağı daha fazla gecikmeksizin kaldırılmalı ve mümkün olduğu kadar çok kişinin derhal evlerine geri dönmesi, işyerlerinin açılması ve olağan ekonomik yaşamın yeniden tesis edilmesi için adım atılmalıdır;
  • Evinin hasar görmüş olması, kamulaştırılması ya da devam eden sokağa çıkma yasakları nedeniyle, evinde ikamet etmesi mümkün olmayan tüm ilçe sakinlerine, konut sorununa uzun vadeli bir çözüm bulunana kadar, yeterli konut dahil temel sosyoekonomik ihtiyaçlarını karşılayacak adil ve yeterli finansal destek verilmeli ve bu kişilerin yeterli kamu hizmeti ve altyapıya erişimleri sağlanmalıdır;
  • İlçe sakinlerinin belirlenen tazminat bedelleriyle ilgili itirazlarını bağımsız bir merci önüne taşıyabilecekleri bir mekanizma oluşturulmalıdır;
  • Sur’un yenilenmesi ve Sur sakinlerinin yerinden edilmelerine ivedilikle son verilmesi için atılacak adımları özetleyen detaylı önergeler derhal yayınlanmalıdır; yeniden inşanın yönünü belirlemek üzere Sur sakinleri samimi bir istişare sürecine dâhil edilene kadar proje durdurulmalıdır;
  • Yerinden edilen kişilerin geri dönme, yeniden yerleştirme ve yeniden entegrasyon planlama ve idaresine tam katılımı güvence altına alınmalıdır;
  • Hem ev sahipleri hem de kiracılara yeniden inşa projeleri tamamlandıktan sonra Sur’a geri dönme seçeneğinin sunulması güvence altına alınmalıdır;
  • Bu doğrultuda, proje dahilinde inşa edilecek binaların, hem ev sahibi hem de kiracı Sur sakinleri için yeterli sayıda, erişilebilir ve yeterli hizmet ve altyapıya sahip olması sağlanmalıdır;
  • Sur sakinlerine kamulaştırma kararlarıyla ilgili bilgi verilmeli, ilçenin geleceğine dair kararlar almadan ve somut adımlar atmadan önce mahalle sakinleriyle samimi istişarelerde bulunulmalıdır;
  • Kamulaştırma kararlarına itiraz etmek isteyen bireylere bağımsız hukuki yardım sağlanması güvence altına alınmalıdır;
  • Güvenlik operasyonları sırasında ortaya çıkan insan hakları ihlalleri kapsamlı olarak soruşturulmalı, hakları ihlal edilen, sokağa çıkma yasağı süresince ve sonrasında alınan idari tedbirler sonucu ayni ve nakdi zarar gören Sur sakinlerinin yasal başvuru yollarına etkin erişimi güvence altına alınmalıdır.

Nefeslerin buluşması: Ney ve Yoga

Nefeslerin buluşması ile Mevlevi müziğinin simgesi haline gelmiş ney ile kadim bir öğreti olan yoga bir araya geliyor

Nefes hem ney hem de yoga için kilit noktada. Nefestir neye can veren. Bedenimizin canı da nefestir. Yoga felsefesinde yaşam enerjisi (prana) nefes ile taşınır ve nefes anda kalmak için en önemli aracımızdır.

Ses ile zihin, yoga ile bedeni kapsayan bu çalışma ile nefesler bir araya geliyor. Burak Bilen eşliğinde yoga dersi boyunca Tevfik Bilen enstrümantal mevlevi müziğinden örnekler ve makamsal müziklerle atölyeye eşlik ediyor ve kaçırılmayacak bir deneyim ortaya çıkıyor!

Bir süredir yoga yapan ya da yogayla hiç tanışmamış her yaştan herkese açık bir etkinliktir.

Tarih: 10 Aralık 2016 Cumartesi

Saat: 14.30-15.45
Yer: Kavaklıdere/Ankara

Atölyeye katılmak ve detaylı bilgi almak için Burak Bilen’e 05076290919 numaralı telefondan ya da [email protected] adresinden ulaşabilirsiniz.

“Yogada her duruş, her nefes sana bir şey söyler, sana senin hikâyeni anlatır. Neyde her üflediğinde bir başka sen olursun, evrende, sonsuzlukta dolaşırsın.

Duruşu ya büyük bir keyifle, tutkuyla yaparsın, her anından sonsuz bir mutluluk duyarsın, ya da beklersin ne zaman bitecek diye anlamsız. Neyi üflerken ya sadece notalar çıkar, ya da sen ney olursun bütünleşirsin neyle, sanki o da senin bir organın bir uzantındır. O zaman sesler anlam kazanır.”

Facebookta açılan etkinlik sayfası için lütfen tıklayın.

Kaynak: Ben biz hepimiz 

Birileri gri dese de, rengarenk Ankara için: “Ankara Güzeldir” yayına başladı

“Ankara güzeldir” yayına başladı!

“Ankara Güzeldir” diyerek yola çıkıyoruz. Ankara’daki etkinlikleri duyuracağımız, Ankara kent kültürüyle ilgili yazılar, röportajlar, tanıtımlara yer vereceğimiz bir rehber olmasını murad ediyoruz Ankara Güzeldir’in.

Ankara’daki kültürel, sanatsal, sportif, bilimsel, politik eylem ve etkinliklerini; kolay ve hızlı takip edilebilecek bir sistem içinde paylaşacağız. Dinamik ve zengin içeriği birarada görebilmek için, öncellikli olarak internet sitemizin kullanımını öneriyoruz. Ancak sosyal medyanın etkililiğini bildiğimiz için de, Facebook, Twitter, Instagram ve Telegram hesaplarımızla; her etkinliğe, yazıya ve röportaja ulaşmanız mümkün olacak. Sosyal medya hesaplarımızdan Instagram hesabı, Ankara Güzeldir çalışmalarının duyurulduğu kurumsal hesap olarak kullanılacakken, diğer tüm hesaplarımızdan etkinlikleri takip edebileceksiniz.

Mekanlarda ya da sokaklarda biraraya gelmenin daha da değer taşıdığı bugünlerde, Ankara’nın güzelliklerini birlikte paylaşalım istiyoruz. Herkesin birbiriyle paylaştığı, birlikte ürettiği kolektif bir sistem Ankara Güzeldir. Bizler ve sizler diye ayrılmıyor, Ankara’da yaşama duygusunu, kıymetini üreten ve yaşayan herkesin parçası olduğu bir kolektifin adı Ankara Güzeldir.

Çünkü biliyoruz ki, Ankara bir anılar toplamı. Birlikte paylaşabilmek, güzel anılar bırakabilmek dileğiyle…


Ankara Güzeldir

Maruz kaldığınız eğitim sistemini sorgulatıcı bir film: Captain Fantastic

1

Bir filmin açılış sahnesi, ilk gösterilen öğeler, kahramanın ilk göründüğü an ve filmin ilk 10 dakikası, izleyicinin o filme ait duygularını oluşturur. Filmin “nasıl gideceği”ne dair fikirlerin ortaya çıktığı zaman dilimidir ilk sekans…

Captain Fantastic’in açılış sahnesinde yüzü çamurla kamufle olmuş yarı çıplak genç bir çocuğun bıçakla geyik avlamasını seyrederiz. Geyik öldükten sonra yavaş yavaş ortaya, diğer çocuklar ve baba çıkar. Vahşi bir doğada, yaban hayat süren yerlilerin ayinlerine benzeyen bir atmosferde geyik avcısı geyiğin kalbini yer ve babası tarafından “yetişkin bir erkek” olduğuna dair kutsanır. Böyle bir açılışla gördüğümüz karakterlerin, doğada sistem dışında yaşayan, dış dünyadan bihaber, avcılıkla hayatlarını sürdüren insanlar olduğu çıkarımını yapabilir seyirci… Hatta daha da ileri gidip “modern hayat” içinde yaşayanlar olarak, karakterleri “ilkel” olarak nitelendirebilir. Devam eden filmin hikâyesinde hiç de öyle olmadığını anlayacaktır.

Düzene baş kaldırmak

Baba Ben Cash (Viggo Mortensen), Pasifik ormanlarının derinliklerinde 6 çocuğu ile birlikte medeniyetten uzak, kapitalizme karşı izole olmuş bir hayat yaşamaktadır. Çocuklarının tüm bedensel ve entelektüel eğitimini, eşiyle beraber kendileri üstlenmiştir. Okulun çocuklara dayattığı ezberci sistemin aksine, bu ailenin çocukları her şeyi okuyup anlayarak, tartışarak öğrenirler.

Film, annelerinin ani ölümüyle -ki bu bir spoiler değil- yola çıkan ailenin, dış dünyayla yaşadıkları zorlukları anlatır. Kurdukları düzenin bir bir yıkılışına şahit olan bir baba ve kendi öğrendikleri doğruları sorgulayan çocuklar vardır artık. Tanıdıkları ve ailesi Ben’in çocukları eğitim tarzını kıyasıya eleştirirken, aynı zamanda ona alternatif bir yol da sunmazlar. Çünkü barizdir ki, çocuklar, normal bir okul eğitimi alan ve sosyal olan çocuklara göre daha donanımlıdır.

Ben, çocukları dinin dogmalarının dışında bilimsel bir eğitime tabi tutar. Her şeyi sorgulayarak, tartışarak ve hiçbir sansür olmadan öğrenirler. Tüm dünyanın Noel’i kutlamaları bir şey ifade etmez. Onlar Amerikalı düşünür, aktivist Noam Chomsky (tıpkı peygamberlerini kendileri seçmiş gibi) gününü kutlamaktadır. Semavi dinlere yapılan göndermeler, faşizmin bir çocuk tarafından tanımı, İnsan Hakları Evrensel Beyannamesi gibi önemli konular her fırsatta dile getirilir filmde. “Mutlu aile”nin devamını sağlayan “baba” karakterleri sunan Amerikan film endüstrisinin aksine Ben, çocukları için büyük mücadeleler vermez. Çünkü onlar aldıkları temel eğitim sayesinde filmin devamında kendi kararlarını verip, yollarını çizebilirler.

Yönetmen Matt Ross’un, dünya prömiyerini Sundance’ta yapan ve hemen ardından gösterildiği Cannes Film Festivali’nden “En İyi Yönetmen” ödülü ile dönen filmi Captain Fantastic, bir yol ve büyüme hikayesi olarak seyirciye keyifli dakikalar vadederken, din, insan ve yönetim biçimleri gibi konularda sizi sorgulamaya itiyor.

Bir yol ve dönüşüm hikâyesi

Hayatlarını değiştiren bir yola gitmeleri bakımından izleyicide Little Miss Sunshine etkisi yaratan Captain Fantastic’in kuşkusuz en iyi sahnesi kilisede düzenlenen tören sahnesi. Dini özellikle kilise gibi bir yerde sorgulayarak cesaretli bir tavır sergileyen film, “Dini inanışı olmayan bir insan, neden toplum baskısı sebebiyle dini bir törenle uğurlanır?” “Bir insanı ‘iyi’ yapan dini inancı mıdır, yoksa yaşadığı süre boyunca yaptığı ve hatırlanmasını sağladığı şeyler mi?” gibi sorulara cevap arıyor.

Karısı Leslie gömülmek değil yakılmak istiyor, üç semavi din gibi uydurulduğunu düşünmediği Budizme inanıyor. Küllerinin halka açık, nüfusu fazla olan bir yerin tuvaletine dökülüp, üzerine sifon çekilmesi son vasiyeti. Fakat Leslie’nin anne babası, hem böyle vedaya hem de damatları ve onun “hippi” tavırlarına karşıdır. Ben ve çocuklar, toplumsal normlarlarla tekrar yüzyüze gelecektir.

“Where do we go now?”

Filmin çözüldüğü ve bir sona bağlanışı, herkesin toplanıp bir şaman ayini gibi şarkı söyleyip dans ettikleri sahneyle oluyor. Güzel bir Guns’n Roses coverı ile “Nereye gidiyoruz?” diye soruyorlar. Viggo Mortensen’in doğal ve bir o kadar göze çarpan oyuculuğu, ondan aşağı kalır yanı olmayan çocuk oyuncular filmi izlerken ekstra keyif veriyor.

Captain Fantastic, mükemmel olmasa da son yıllarda izlediğim en ilginç filmlerden. “İlginç bir kelime değil, daha spesifik olmalı. Kendi cümlelerinle anlatmalısın…” Film böyle söylüyor. Filmin sonunda, Ben, kapitalist düzene yenilecek midir, yoksa onunla kendi bildiği yolla mı yaşayacaktır, burası yorum açık.

Sanatçının yarattığı bedava kitap dağıtan tank: Toplu bilgilendirme silahı

Arjantin’in, Buenos Aires kentinde yaşayan ve aykırı bir sanatçı olan Raul Lemesoff, tanka benzeyen, tuhaf biçimli bir “Toplu Bilgilendirme Silahı” (Arma de Instruccion Masiva) yarattı. Bunu tasarlamasının amacı ise cahilliğe karşı savaşmak ve bilgiyi yaymak. Lemesoff, 1979 Ford Falcon marka arabayı, tanka benzeyen bir araca dönüştürdü. Bu araç; mil etrafında dönen bir başlık, çalışmayan bir tank silahı ile tankın içine ve dışına 900 kitabın sığabileceği büyüklükte bir alandan oluşuyor.

7Up’ın yaptığı projeyle alakalı bir videoda, sanatçının Buenos Aires sokakları boyunca tankını sürdüğünü ve gençlere, yaşlılara kitap dağıttığını görüyoruz. Sanatçının tek isteği dağıtılan kitapların okunmasına dair insanların söz vermesi. Videoda, “Çok tehlikeli görevlerim var” diyen sanatçı ekliyor: “İnsanlara iyi ve eğlenceli bir şekilde saldırıyorum.”

Kaynak: Bored Panda

Daha fazla bilgi için: sites.google.com, Facebook, My Modern Met

Çocuklarda her daim umut var: Mavi Kuzu Fanzin

“Kuzunun Kendi Kopardığı Ot Tatlı Olur”

Şu hayatta sevgi çok önemli
Sevgi olmazsa küs kalırdık
Sevgi en önemli şey
Sevgi en değer şey
Feyza Nur Mencik 6-A

Yeryüzünün kucak açtığı, güzellikler içinde yaşıyoruz. Bu güzellikler, günden güne insanlık tarafından harap ediliyor. Yeşilin de mavinin dde eğerini henüz anlamış değiliz. Elimizde olanın tüketildiği, gelecek kuşakların ellerine bırakabileceğimiz emanetlerimiz yok olmaz üzere. Çocuklar, doğanın yeşilliğine ve denizin mavisine kucak açabilecek mi? Biz her ne kadar tüketmeye devam etsek de çocuklar üretmeye devam ediyor. Çocukların istediği, hayal ettiği bambaşka bir dünya var. Şimdi, onların düşüncelerini dinleme vakti.

Çok uzak değil, Antalya’nın Kumluca ilçesinde olan Mavikent Ramazan Abacı Ortaokulu’na gidiyoruz. Çocukların birer umut parçacığı olduğu bu okulda; şiir, doğa, hayat, arkadaşlık, deniz ve sevgi tüm kentlerin insanlığına uğramaya başladı bile. Mavikent Ramazan Abacı Ortaokulu’nda Türkçe öğretmeni olan Abuzer Gülpınar, öğrencilerle beraber en güzel çalışmaların odak noktasında bulunuyor. Kumluca’nın yeşil doğasının ve mavi denizinin eşlik ettiği yepyeni bir fanzin, çayırlara doğru koşuyor: Mavi Kuzu Fanzin

Mavi Kuzu Fanzin, ortaokul öğrencilerinin çıkardığı bir şiir fanzini. Dokuz ve on yaşındaki öğrenciler, umut dolu şiirleriyle adeta kırlarda koşuyor. Onların seslerine kulak verelim. Yeryüzüne bizden daha iyi sahip çıkabilecek birileri varsa onlar da çocuklardır.

İlk sayıları olan Mavi Kuzu’da on beş şiir bulunuyor. Feyza Nur Mencik’in “Sevgi” şiiri, Sudenaz Karabaş’ın “İstek” şiiri, Ünzile Çetiz’in “Okul Aşkı” şiiri, Sena Nur Akyol’un “Bayrak” şiiri, Gökhan Şen’in “Atam” şiiri, Dilek Mencik’in “Ailem” şiiri, Fatma Zehra Oduncuoğlu’nun “10 Kasım ve Bizi Seven Öğretmenim” şiiri, Tuğba Çetiner’in “Saygı” şiiri, Cemile Taşkent’in “Deniz” şiiri, Tuana Mencik’in “Tavşanım” şiiri, Ervanur Karabaş’ın “Hepimiz İnsanız” şiiri, Berra Özyer’in “Temiz Dünya” şiiri, Ayşegül Aydoğdu’nun “Bayrağım” şiiri ve Murat Demir’in “Sen” şiiri Mavi Kuzu Fanzin’in dünyasını oluşturuyor.

DENİZ

Yaz geliyor, deniz şenleniyor
Deniz, “çocuk çocuk!” diye bağırıyor
Çocuklar bu sese kulak veriyor
Onlar da ailelerine “deniz deniz!” diye bağırıyor

Lütfen, büyükler denizi kirletmeyin
Çocuklar denize girecek
Hem deniz üzülüyor hem biz
Kötüler, uzak durun denizimizden

Cemile Taşkent 5-C

HEPİMİZ İNSANIZ

Siyah, beyaz ne fark eder
Hepimiz insan değil miyiz?

Biz güleriz onlar da güler
Hepimiz insan değil miyiz?
Kimsenin kimseye karışma hakkı yok

Ervanur Karabaş 6-A

SEN

Masmavi uçuyor gökyüzünde,
Uçurtmalarla beraber,
Rüzgarda saçların

Hayata küskün beni,
Tek sen anlarsın

Murat Demir 6-C

İSTEK

Her gün güneşli olsa ne olur?
Her yuva her gün neşeyle dolsa

Her yer mutlulukla dolsun
Dünya neşeli bir yer olsun

Sudenaz Karabaş 6-A

Mavi Kuzu Fanzin, yeryüzünün tüm çocuklarına ve insanlığına armağan olsun. Çocuklar, toprağın içinden yeniden filizlenerek gün yüzüne çıksın. Çocukların bilinçlenmesini destek olup her daim yanlarında olan Abuzer Gülpınar gibi öğretmenler var olsun. Var olsun ki neşelensin, güzelleşsin dünya.

El sallayalım Mavi Kuzulara…

Fotoğraflar: Abuzer Gülpınar

Ankara ve İstanbul’da okur atölyeleri: Aslı Erdoğan ve Necmiye Alpay

İstanbul 8. Sulh Ceza Hakimliği’nin, Özgür Gündem gazetesini kapatma kararı sonrası, gazetenin yayın danışma kurulu üyeleri, yazar Aslı Erdoğan 19 Ağustos’ta, dilbilimci Necmiye Alpay  ise 31 Ağustos’ta tutuklanmıştı. Daha sonra devletin birliğini bozma suçundan tahliye, örgüt üyesi oldukları iddiasıyla da tutukluluklarına devam kararı verildi. Tutuklu gazeteci ve yazarlarla dayanışmak için, ülkenin çeşitli yerlerinde eylemler gerçekleştirildi. Bu eylemlerden birini de, Ankara’da ve İstanbul’da, tutuklu yazarların, düşünce özgürlüğüne sahip çıkma amacıyla okurları gerçekleştiriyor.

Ankara / Spartaküs Kültür ve Sanat Derneği

Her cuma, edebiyat dünyasından bir konuk öncülüğünde Erdoğan ve Alpay’ın çok yönlü eserleri hakkında konuşmak için bir araya gelecek olan okurlar, Ankara’da Spartaküs Kültür ve Sanat Derneği’nde buluşuyorlar.

Her cuma saat 18.00- 20.00 arasında yapılacak olan etkinliğin ilk 5 haftasında, Aslı Erdoğan’ın eserlerinin okuması yapılacak. Tutuklu dilbilimci Necmiye Alpay için yapılacak etkinliğin detayları ise belli olunca duyurulacaktır. İlk etkinlik, 9 Aralık Cuma günü Spartaküs Kültür ve Sanat Derneği’nde.

Etkinlik programı şöyle:

9 Aralık: İnci Gürbizatik – Mucizevi Mandarin

16 Aralık: Süreyya Köle – Kabuk Adam

23 Aralık: Tekgül Arı – Kırmızı Pelerinli Kent

30 Aralık: Hayatın Sessizliğinde – Ahmet Ergül

6 Ocak: Fulya Bayraktar – Taş Bina ve Diğerleri

Spartaküs Kültür ve Sanat Derneği Adresi: Karanfil Sokak, 14/9 Kızılay / ANKARA

İstanbul /  Akademi 1971 Kitabevi

3 Aralık 2016’da sekizinci buluşmalarını gerçekleştiren okurlar, her cumartesi saat 18.00 da 1971 Akademi Kitabevi’ nde buluşuyorlar. 26 Kasım 2016’da Nil Sakman’ın “Kabuk Adam’da Ötekilik: Kişisel’in Politik Niteliği” başlığındaki sunumunu dinleyen okurlar, 3 Aralık 2016’da Orhan Kahyaoğlu ile “Necmiye Alpay’ın Dergicilik Serüveni ve Şiir” başlığı altında bir söyleşi gerçekleştirdiler.

10 Aralık 2016 saat 18.00- 20.00 arası ise yazar ve şair Muazzez Uslu Avcı ile “Necmiye Alpay ve Barış” hakkında konuşulacak.

Ankara ve İstanbul'da okur atölyeleri: Aslı Erdoğan ve Necmiye Alpayİstanbul irtibat için; 

e-posta: [email protected]

Telefon: 0530 151 7921

Kitabevi adresi: Caferağa Mahallesi, Sakız Sokak, No 12, Kadıköy, İstanbul. Telefon: 0216 700 1971


Erdoğan ve Alpay’ın eserleri ile tanışma,  eserlerini daha yakından inceleme fırsatı edinmek isteyen herkes, atölyeleri ücretsiz ziyaret edebilir. Tanımak, anlamak, anlatmak ve dayanışmak için; ya hep beraber ya hiç birimiz.

Tutuklu gazeteci ve yazarlarla dayanışma etkinlikleri için facebook sayfasını takip edebilirsiniz.

Dayanışmayla…

Renkli, aydınlık ve eğlenceli: Geleceğin okulu Finlandiya’da açıldı

1

Ebeveynlerin bir okuldan başlıca beklentisinin güvenli bir çevreyle birlikte kaliteli bir eğitim olduğu yadsınamaz bir gerçektir. Fakat özellikle okula yeni başlayan çocukların açısından bakarsak önceliklerin değiştiğini görürüz. Onlar için renkli, aydınlık ve eğlenceli bir sınıf her şeyden önemlidir.


Çocuk psikologları uzun zamandır eğitime yaklaşımımızı değiştirmenin çocukların okulu sevmelerine büyük ölçüde yardımcı olabileceğini tartışmaktaydı. Hepimiz henüz okula başlamamış çocukların, sırtlarında çantalarıyla sıralarına koşup öğretmenleri ve arkadaşlarıyla keyifli vakit geçirmek için sabırsızlandıklarını duymuşuzdur. Aslında bizler de okula ilk adım attığımızdaki o heyecanı hatırlarız. Fakat pek çok çocuk daha ilk günden karşılaştıklarıyla büyük hayal kırıklığı yaşıyor ve eğitim öğretim hayatına istediği gibi bir başlangıç yapamıyor.

gelecegin-okulu-2
Finlandiya’nın güneyindeki Espoo şehrinde bulunan Saunalahti okulunda bu problemin üstesinden gelmek için harika yöntemler geliştirmişler. Sadece okul binasına bakarak buranın bir okul olduğunu tahmin etmeniz pek mümkün olmayacaktır. Çünkü inanılmaz aydınlık ve canlı görüntüyle bu bina, bir okuldan çok bir modern sanat müzesini andırıyor. 
Verstas Mimarlık’tan uzmanlar hepimizin bildiği ve asla katlanamadığı sıkıcı ve soğuk okul tasarımından tümüyle kaçınmışlar.


10 bin 500 kilometrelik alanda ilkokul, ortaokul, anaokulu, gençlik kulübü, tiyatro, kafeterya, kütüphane, spor salonu ve daha bir çok şey bulunuyor. Öğrenim sakin ve huzurlu br ortamda gerçekleşiyor: Çocuklar istedikleri yere, istedikleri şekilde oturmakta özgür bırakılıyor ve sınıf içinde birbirleriyle sürekli iletişim ve tartışma halinde olmaları teşvik ediliyor. Öğrenciler minyatür ofis sandalyeleri ile sınıf içinde dilediğince hareket edebiliyorlar. (Sırf izinsiz ayağa kalktığımızda maruz kaldığımız o azarlamaları hatırlarsınız.)
Eğer isterlerse bilgisayarlarını bir iskemle üzerine yerleştirip kanepeye geçip uzanabiliyorlar. Okulda bildiğimiz yazı tahtası görevini dahi laptop bilgisayarlar üstleniyor. Derslerin çoğu takım çalışması konseptiyle işleniyor.


Kafeteryayı öğrenme sürecinin birer parçaları olarak görebileceğimiz öğrenci ve öğretmenlerin buluştukları yer olarak tanımlamak mümkün. Burada bir de sahne bulunuyor. Yemekhane, performanslar, toplantılar ve kutlamalar için değerli bir alan görevi görüyor. 
Okulun açık alanları çocuklara yürüyüş yapabilecekleri bir yer sağlamak için özel olarak dizayn edilmiş. İlkokul ve ortaokul öğrencileri için iki ayrı bölgeye ayrılmış.
Okul akşamları çevredeki tüm vatandaşların kullanabileceği bir spor merkezi haline geliyor. Spor salonu ve hırdavat atölyeleri maksimum verim almak için kullanılıyor.


gelecegin-okulu-3Mimarlar binanın iç ve dış dekorasyonunda, sıcak ve rahat bir atmosfer yaratmak amacıyla doğal materyaller kullanmış. Dış cephedeki tuğla işleri farklı inşa yöntemleri ve rastgele desenlerle yapılmış ki çocukların öğrenme sürecine destek olsun. Çocukların dinlenip oyun oynadığı alanlar ise aydınlık renklere boyanmış. Her sınıfın koridoru farklı renklendirilmiş böylece çocukların sınıflar arasında kaybolma olasılığı ortadan kaldırılmış.


Okulun açık alanları, iç koridorlara ve her bir yaş grubu için ayrılan bölgelere özenle bağlanmış. Aynı zamanda okulun tüm alanları bağlantılı bir bütünün parçasını oluşturacak şekilde inşa edilmiş. Tasarımcılar herhangi bir çit ya da bariyerin öğrencileri sınırlamalara karşı isyana teşviğe sürükleyeceğini düşündüğünden tüm alanı açık bırakmışlar. Güvenlik kameraları mevcut fakat güvenlik önlemleri asla göze çarpmayacak şekilde sağlanmış.

gelecegin-okulu-1
Okulun caddeye bakan geniş pencereleri çocuklara dış dünyayla bağlantıyı koparmadıkları hissiyatını veriyor. Böylece çocuklar bir hücreye bırakılmış gibi hissetmiyorlar.
Geleneksel eğitim modelinin yanından bile geçmeyen, tamamen “öğrenci” odaklı bu tür okullarda çocukların zihin gelişimlerinin daha hızlı olduğu gözlemlenirken sık sık tecrübe ettikleri psikolojik problemlerdeyse azalma gözlemleniyor. Ayrıca böyle modern okullar çevre halkını da tümüyle değiştirebiliyor çünkü yerel halk pek çok aktiviteye katılabilme imkânı buluyor.

Kaynak: Bright Side

Rum Diyamandi’nin Dilinden Mevlana ve Şebi Arus

Her sene 7 – 17 Aralık tarihleri arasında tüm dünyada Mevlana Celaleddin Rumi’yi anma etkinlikleri düzenlenir. 17 Aralık 1273 tarihinde bu dünyaya gözlerini kapayan Mevlana Celaleddin Rumi, öldüğü günü ölüm yıldönümü olarak anılması yerine, “Şebi Arus” yani düğün gecesi olarak anılmasını rica etmiştir. Ve şöyle eklemiştir: “Öldüğüm gün tabutumu götürürken bende bu dünya derdi var diye düşünme. Arkamdan ah vah etme! Cenazemi gördüğün zaman ayrılık deme, beni toprağa verirken elveda deme, zira buluşmam işte o zamandır.”

1900 tarihinde bir Rum – Ortodoks olarak eğitim gören Diyamandi ismindeki genç çocuk, Rüştiye’deki Farsça dersinde öğretmeninin Mevlana Hazretlerinden ve Mesnevi’nin ilk beyitlerinden biri olan;

Kez neyistân ta mera bübrideend
Ez nefirem merd ü zen nalideend
Dinle neyden ki hikayet  etmede
Ayrılıklardan şikâyet etmede

Beyitleri tahtaya yazmasından sonra “Öğretmenim yanıyorum” diyerek fenalaşan Diyamandi, daha sonra Mevlana Hazretlerine duyduğu aşk ile Yaman Dede ismini alır ve Mevlevi Dede’si olur. Diyamandi’ye seneler boyu Yaman denilse de o içerisine düşen ilk bu kıvılcıma hitaben kendisine “Yanan Dede” ismini vermiş ve birçok şiirinde de bu mahlası kullanmıştır.

17 Aralık 1954 günü Yaman Dede’nin katıldığı bir konferansta Mevlana ve Şebi Arus üzerine yaptığı muhteşem konuşmanın metni günümüze kadar saklanmıştır. İşte Yaman Dede’nin o meşhur konuşması:

“Mevlana’dan bahsetmek ne kadar zordur! Ummanı bir damlada göstermek mümkün olabilir mi? Yenikapı Mevlevihanesi şeyhi merhum Osman Dede bu yoldaki derin vukufuna rağmen, Mevlana’yı tamamıyla anlatmaktaki imkânsızlığı şöylece ifade etmiştir; “İnsan bütün ömründe onu okusa, onu anlamış olmaz. Yalnız ömrünü boş yere sarf etmiş olur…”

diyamandi-yaman-dedeCambridge Üniversitesi profesörlerinden Reynold Nicholson, bundan 18-20 sene kadar evvel Konya Müzesi Müdürü Erdoğan Erol Bey’e yazmış olduğu mektupta şunları söylemiştir; Mevlana, derinliğe ulaşılamayan bir fikir zenginliğine sahiptir. Molla Camii de şu neticeye varıyor: “Peygamber değil, amma kitabı vardır.”

Onun kitabı Mesnevi’de Musevi Musa’sını bulur, İsevi İsa’sını bulur. Demir, ateşte kızdırılır fakat çamaşır, ateşe atılmaz. Ateşin ısıttığı havada kurutulur. İşte O’nu okuyan onu anlayamamakla beraber, ondan bir şeyler alır. Ne alır peki? Alan da bilmez. Bilmez lakin sezer. Fakat hiçbir zaman tahammülünden fazlası verilmez, verilecek olsa başı döner. Bu endişeyi Mevlana kitabının bir yerinde şöyle anlatır: “Fazla söyleyemiyorum, herhangi bir gönlün kaymasından korkuyorum.”

Mevlana söylüyor ve Hüsameddin Çelebi kaleme alıyordu. Mesnevi böyle oluşuyordu. Bir yerinde şöyle yazdırdı:

Subh şüd ey subhra püş-ü penah
Özr mahdumi Hüsameddin bihah
Sabah oldu, ey sabahın dayandığı ve sığındığı Zat-ı İlahi, mahdumum Hüsameddin’den özür iste!

Tüyler ürperten inceliğe bakın ki, Mesnevi’nin kâtibi olmak gibi bahtiyarlığın en yüksek mertebesine ulaştırdığı Hüsameddin Çelebi’yi gece geç saatlere kadar çalıştıkları için mahcubiyetle özür dilemek istiyorlar ve buna da yüzleri olmadığından bu beyiti nakşediyorlar.

Mesnevi tam yedi senede tamamlanıyordu. Üzerinde düzeltmeler yapılıyor, gece gündüz okunuyor ve altı ciltlik eser böylece bitiyordu. Zamanı geldiğinde ise Mevlana ansızın hastalanmıştı. Ateşi oldukça yüksekti buna rağmen gazeller ibda ediyordu. Hastalığının ağırlaşması ve ölümünün yakınlaşmasını gören yakınlarından biri “Ne olurdu Hüdavendigar 300-400 sene daha yaşasaydı da manalarla doldurmaya devam etseydi hepimizi” dediğini duydu ve; “Niçin, niçin? Biz Firavun muyuz Nemrud mu? Bizim bu âlemde ne işimiz var ki ikamet ve karar edelim? Bizim bu dünya zindanında mahsubiyetimiz birkaç mahbusu kurtarmak içindir, yakında elbet sonsuzluğa kavuşuruz.”

mevlana-1Nihayet o sonsuzluğa kavuşma 17 Aralık 1273 Pazar günü gurub vakti meydana geldi. Ertesi sabah misli görülmemiş bir cenaze alayı başladı. Konya adeta mahşerden bir numune olmuştu. Her milletten her sınıftan insanlar cenazeyi takip ediyordu. Musevi ve Hristiyan din adamları kendi kitaplarından bölümler okuyarak cenazeyi takip ediyorlardı. Kalabalığın dehşet şekilde çok olmasından; yarım saatlik mesafe; sabahleyin alınmasına rağmen cenazenin akşam namazına yakın bir saatte musalla taşına konulduğu ve tabutunun altı defa yenilendiği bilinmektedir.

İşte o kadar muazzam cenaze alayı ki, bu kubbenin altında misli ne görülmüş ne de görülecektir.

O ne derin bir tesir ki; haham kendini unutuyor, papaz kendinden geçiyordu. Mevlana bütün kâinatı bağrına basmak iştiyakıyla yanmış tutuşmuştur. Şimdi de bütün kâinat ona ağlıyor, onun hicranıyla yanıyordu.

İşte Şebi Arus O’nun âşıklarını ağlatıyor, dünyanın her tarafındaki âşıkları başlarını eğmişler, onu düşünüyorlar ve O’nu anmak değil anlamaya çalışıyorlardır.

Bu ulvi ve muhteşem ayin bitmiyor. Kendimi bildiğim andan beri o tabutun arkasındayım. Sonsuzlukları içine alan bir tabut. Tabutun arkasında bir sel gibi akıp giden insanların hicran elemiyle inleyen musikisi…

Hayır! Sende ölüm yok, sende ölüm nerede ey Mevlana!”