Ana Sayfa Blog Sayfa 379

Gerçeklere gözlerini kapat, hadi yine televizyonu aç!

1

“Çok alametler belirdi, vakit tamamdır
Haram sevap oldu, sevap haramdır.”
Nazım Hikmet

Haberler akıyor gözlerimizin önünden: “X şehrinde, 8 yaşındaki çocuğa tecavüz.” Yer önemli mi, şehrin demografik yapısı, hakkında yürütülecek fikirleri değiştirecek mi? Başka bir haber; “Y şehrinde, 76 çocuğa tecavüz” Baudrillard‘ın, sudan savaşı benzetmesi, gözlerimizin önündeki ekrana karşı tavrımızı da anlatıyor sanki. O kadar çok felaket cümlesi duymuşuz ki, okumuşuz ki, artık hiçbir şey etkilemiyor.

televizyon-2İş cinayetleri, parasızlıktan kendini yakan insanlar, çocuk istismarları, kadın cinayetleri… Liste uzuyor, çukurun dibi görünmüyor. Gerçekten, içinde çürüdüğümüz foseptiğin, daha ne kadar pis kokabileceğini çözemiyoruz. Belki düşünmek istemiyoruz ama her gün bir yeni minör kıyamet ile kalkıyoruz yataklardan.

Televizyonu kapat! Daha fazla duymana gerek yok. Neden, biliyor musun? Senin sadece “Vah vah, neler oluyor!” dediğin olayla ilgili, çocuklara yardım eden, katledilen işçiler için mücadele eden insanların toplandıkları binalara, zorla giriyorlar. Kapat televizyonu! O çocukların gözyaşlarını silenler, onları karanlığa hapsedenlere yenik düşüyor. Sen kapat televizyonu. Dijital gözyaşların, başka bir gün de akar. Başka bir gün de, filtrelenmiş bir hayat senaryosu izlerken, kurmaca karaktere dua edersin. Ama o sırada, 4 yerinden bıçaklarlar bir çocukluğu, sen sadece televizyonu izlersin.

“Ne beş vaktin ezanı, ne anjelüs çanları
Zincirden kurtarmadı, yoksul çalışanları.”
Nazım Hikmet

“Kanun Hükmünde Karar” verildi. İlla ki bir usule göre, bir şekilde halledildi. Adlarını bilmene gerek yok, amblemlerini görmene gerek yok. Sadece bil ki; senin hiçbir tepki vermediğin felaketlerin ardından, onlar yeryüzünün yaralarını sardı. Bir çocuğun gözyaşlarından başladılar işe. Kapısı kapatılan bazı gazeteler, gerçekten haber verdiler, bazı dernekler, bu haberlerin farkına varıp “Bir şey yapmalıyız!” dediler.

televizyon-3Gönül alma ağdalılığında, her şey bittikten yıllar sonra, “Sol dünyanın vicdanı” diyorlar bugün. Dün de demişlerdi. Yarın da diyecekler. Çünkü, onlar “Tarihin pislik akan oluğunda”, doğayı harap eden, gelecekleri mahveden, hayatları yok eden tarafındalar tarihin. “Sol tarafı” ise, yıkımı, enkazı temizlemek isteyen, duvarların et, kemik üzerine yıkılmasını engellemek için mücadele edenler kapmışlar. Her darbede, ilk yarayı sol taraf alıyor. Zaman çizgisinin karaciğeri misali, sürekli sol taraf dayak yiyor. Ama bir türlü çürümüyor dokuları, bir türlü pes etmiyor.

“Ne kırlarda direnen çiçekler,
ne kentlerde devleşen öfkeler,
henüz elveda demediler.”
Adnan Yücel

Muhakkak çok değerli haberler vardır televizyonda. Mesela, Gündem Çocuk Derneği‘nin, çocuk istismarına karşı verdiği mücadeleyi anlatıyorlardır. Anlatırlar mı, ne dersin? Mesela, kapatılan hukuk dernekleri ve bürolarının, Soma madeninde katledilen işçiler için, binlerce çile ve gözaltı pahasına, gönüllü olarak avukatlıklarını üstlenmelerini anlatırlar. Komik geliyor, değil mi? Hayır, hiçbirini anlatmayacaklar! Mutlaka, yüklü maaşlarını hak etmek için, toplumsal sorunların en derin yaralarına parmak basan konuları işleyecektir her biri, eminim. Ama, pedofiliden, zorla erken evlendirmelerden bahsetmeyecekler, o kesin. Çünkü, bunların farkına varanları, teker teker susturuyorlar. Mutlaka senin de hoşuna gidecek bir şeyler fısıldıyorlar.

televizyon-4Ses çıkarma sen. Televizyonu aç! Hadi yine izle, yine “yarım aşk hikayesi” dizileri izle, üzül onlara, oradaki küçük çocuk için dua et. Pencereni açıp dışarı bakma ama. Çünkü dışarıda, o kurmaca çocuk karakterin yaşadıklarının, genel izleyici kitlesinin kaldıramayacağı şekildeki versiyonlarına maruz kalan çocuklar ve onlar için ses çıkaranlar var. Sakın bakma! Hadi, televizyonu aç.

Yabba Dabba Doo: Çakmaktaşların evine bir göz atın

Bir dönemin gelmiş geçmiş en başarılı çizgi filmlerinden Taş Devri (The Flintstones) görünen o ki yalnızca milyonlarca çocuğu kendine hayran bırakmakla kalmamış, mimari yapılara da ilham vermiş.

yabba-dabba-doo-1

Taş devri kasabası Bedrock çoğumuzun hayallerinde kalsa da taştan evleri bir zamanın televizyon efsanesi Dick Clark ve eşine gerçek bir yuva olmuştu; tıpkı Fred ve Wilma’ya olduğu gibi.

yabba-dabba-doo-2

Taş Devri film stüdyosundan fırlamış gibi duran ancak tüm gerçekliğiyle bir ömür sürmeye hazır olan Çakmaktaş Evi, bir yatak odası ve iki banyodan oluşuyor. İçinde bulunan şömine bambaşka bir ambiyans yaratırken yapıya yerleştirilen büyük camlar tüm şehir ışıklarını ve gün batımını kucaklıyor.

yabba-dabba-doo-3

Dick Clark 2012 yılında, 82 yaşında aramızdan ayrılmadan birkaç ay önce Kaliforniya’da bulunan ikonik evini 3.25 milyon dolara satışa çıkarsa da kimse Bedrock yadigarı bu eve ilgi göstermedi. 3 yıl boyunca satılmayı bekleyen ev 2014 yılında 1.777.777 dolara alıcı buldu. İlk etapta istenen fiyatın yarısı olsa da artık Çakmaktaş Evi’nin yeni bir sahibi Moloztaşların ise yeni bir komşusu var.

yabba-dabba-doo-4 yabba-dabba-doo-14 yabba-dabba-doo-13 yabba-dabba-doo-12 yabba-dabba-doo-10 yabba-dabba-doo-8 yabba-dabba-doo-7 yabba-dabba-doo-6 yabba-dabba-doo-5

Kaynak: The Vintage News

Renkli insan hastalığı vitiligonun oluşumu, tedavisi ve bazı öneriler

Renkli insan hastalığı vitiligo tedavisi olan ve korunulabilecek bir hastalıktır. Halk arasında Ala hastalığı adıyla bilinen vitiligo her yaşta ortaya çıkabilmektedir. Derimize rengini veren melanositlerin kaybı ile oluşur.

Melanosit hücreleri deriye rengini veren melanin pigmentini üreterek deriye renk verir. Melanin pigmentinin üretilmemesi ile deride tebeşir veya süt beyaz renkte, yuvarlak veya oval, keskin sınırlı yama tarzında lekelerle seyreden renkler oluşur. Bu farklılık nokta kadar küçük ya da avuç içi kadar büyük olabilir. Genellikle simetriktir. Vücudun herhangi bir bölümü etkilenebilir. Sık tutulan alanlar: yüz, eller, kollar, ağız çevresi bacaklar eklem noktaları ve genital bölgedir.

Vitiligoya neden olan melanosit harabiyetinin nedeni tam olarak bilinmemekle birlikte birçok faktörün sorumluluğunda geliştiği söylenebilir. Vitiligoya neden olan faktörler; genetik bozukluk, bağışıklık sistemindeki bozukluk ve psikolojik travmalar vitiligonun nedeni olabilecek unsurlardır. İmmün (bağışıklık) sistem hücreleri melanositleri düşman olarak algılayıp saldırır.

Sinir uçlarından salgılanan kimyasal maddeler melanositleri parçalar veya tahrip edebilir. Buna da ailesel yatkınlığın olabileceği birçok dermatoloji kaynağında geçmektedir. Bunların yanı sıra uyku bozukluğu, stres, psikolojik travmalar, vitamin eksikliği, enfeksiyonlar, ateşli hastalıklar vitiligonun başlamasına neden olabilir.

Aslında saydığımız hastalıklar bağışıklık siteminin bozulmasına neden olurken aynı zamanda bağışıklık sisteminde harabı sonucu kolayca ortaya çıkabilecek birbirne bağlı etmenlerdir. Bağışıklık sisteminin hasarı sonucu yalnız vitiligo değil birçok cilt hastalığına hatta kanserlere bile neden olabilmektedir. Kötü bir örnek olacak fakat bağışıklık sistemi hücreleri kaleyi koruyan askerler gibidir. Ne kadar güçlü ve donanımlı olursa o kadar çok hastalık etmenlerine karşı korunulabilir ya da hastalanılmışsa güçlendirilerek bir sağlık zaferi kazanılabilir. Ve bağışıklık sistemine en çok zarar veren dış etmen stres ve tahrip edilmiş doğadır.

Stres yine büyük bir etmen

Deride gelişen renk kaybı ve bozukluğuyla birlikte kendilerini daha çok strese sokara ve bununla birlikte uyku bozukluğu vesaire sorunlar açığa çıkar. Ve birey toplum içersine çıkmaya utanır. Aslında gelişen bu psikotravmalar vitiligonun da artmasını sağlayan tedaviyi öteleyen durumlardandır.

Vitiligonun teşhisi için dermatologlarda bulunan wood ışığı ile deri gözlemlenir. Bu ışıkla birlikte deri lezyonları ayrıntılı bir şekilde gözlemlenir. Hekim gerekirse bölgeden biyopsi alır. Bunlarla birlikte vitiligo teşhisi konulduktan sonra vitiligonun nedenin bulunması için ayrıntılı bir öz geçmiş alınır ve travmalar göz önüne alınarak ikincil işlem olarak kanda vitamin düzeylerine bakılır. Eşlik eden hastalık için kan şekeri, tam kan sayımı biyokimya ve hormon testleri yapılır.

Otoimmün hastalıklarda doğal tıp uzmanı veya hekim tarafından hastanın mutlaka göz diagnozuna bakılmalıdır.

vitiligo-2Vitiligodan korunmak için

Öncelikli olarak stresli bir yaşam tarzından uzaklaşmak vitiligoya karşı koruyucu önemli bir pratiktir. Strese bağlı gelişen vitiligo genellikle yüz gibi yağ salgısının yoğun olduğu bölgelerde ortaya çıkar.

Bağışıklık sisteminde gelişen olumsuzluklar doğrudan vitiligoya neden olabileceği için bağışıklık sistemini güçlü tutmak çok önemli bunu da yeterli su içerek sağlıklı yani doğal beslenip yeteri kadar hareket edip, doğru ve sağlıklı ışık alarak gerçekleştirebilmeniz mümkündür.

Fiziki travmalar da vitiligo oluşumunda etkilidir. Bu nedenle fiziki travmalardan kaçınmak hastalığa karşı koruyucu bir etmendir.

Kuvvetli güneş ışığına maruz kalmak vitiligoyu tetikleyebilir. Melanositler protein yapılıdır. Kuvvetli güneş ışığı ısı ve kimyasal teması protein yapılı hücrelerin yapısını bozarak melanin üretimini engeller ve buda vitiligoyu tetikler. Öncelikli olarak güneşten sağlıklı yararlanılmalı ve güneş ışığına çıkarken doğal 30 faktörlük güneş kremi kullanılmalıdır.

Egzersize bağlı düzenli olarak tekrarlayan hareketlere bağlı olarak sürtünme ve travma sonucu eklem bölgelerinde vitiligo gelişebilir. Bu durum herkeste gelişmese bile birçok vakada karşılaşılabiliniyor. Bu nednele kişinin öyküsü dinlenip düzenli yaptığı spor egzersizi değiştirilebilinir.

Ciltte gelişen iltihabik bir süreçle birlikte de vitiligo görülebilmektedir. Bu nedenle misk kokusu veya sinnamik aldehid içerikli kozmetiklerde bulunan ciltte iltihabik etki yaratyan maddelerden, kimyasal peelingden, gözenekleri kapatan kozmetik ürünlerinden, deodorantlardan ve roll onlardan, ağdadan uzak durmak gerekir. Tabi en önemlilerinden biri sigara mutlaka uzak durulmalıdır.

Potasyum sorbat, Sodyum benzoat, Sodyum propiyonat, gibi korucu maddeler, Monosodyum glutamat içeren ve sodyum nitrat gibi renklendirici maddelerin tüketilmemesi vitiligo ve bir çok hastalığa karşı koruyucudur. Salam, sosis, sucuk gibi katkı maddesi açısından zengin ve zararlı olan ürünler ve konservelerin tüketiminden uzak durmak oldukça önemlidir. Kısacası toksik etki bırakacak maddelerden uzak durmak cilt ve genel sağlığınız açısından önemlidir.

Tedavisinde uygulanabilecek yöntemler

Birçok vitiligolu hasta da benimde uyguladığım yöntemlerden biri olan çörek otu tohumunun soğuk presinin 0.5 ile 1 gram arasında oral olarak alınması ve çörek otu yağının sirkeyle birlikte karıştırılıp uygulanması ile iç açıcı sonuçlar alındı. Bu yöntem İran ve Sudan da oldukça kullanılanda bir yöntemdir.

Anti septik ve koruyucu olan bergamut yağının zeytin yağı ile 1’e 3 oranında karıştırılıp vücuda her gece sürülmesi sonucu bölgede malanositlerin arttığı tespit edilmiştir.

Bir araştırma sonucu mabet ağacında yer alan yüzde 25’lik ginkgo flavonoit glikozitleri 3x 40 mg dozda altı ay boyunca kullanılması ile melanositlerin oluştuğu kayda geçmiştir.

Vitiligo teşhisi konulan bazı kişilerde folik asit B12 ve C vitamini eksikliği gözlenmiştir. Bu eksikliklerin giderilmesi ile hastalarda tekrar melanosit oluşumu ile tedavi edildiği gözlenmiştir.

D vitaminin farmöstik formu olan kalsipotriyol, güneş ile birlikte uygulanındığında özellikle çocuklarda pigmentleirn tekrardan üretildiği görülmüştür.

Omega 3 yağ asitleri de vitiligo gibi otoimmün sistem hastalıklarında etkili olmaktadır.

Bu hastalığın tedavisi de stressiz sağlıklı bir ortam ve bol probiyotikli bir beslenme tarzı ile mümkün olduğunu söyleyebiliriz. Yukarıda yazmış olduğum tedaviler hekim veya doğal tıp uzmanın kontrolünde bir veya birkaç tanesi birlikte kullanılarak yapılabilir. Onun dışında okuma sonucu yapılan uygulamalar tedavi edici değildir. Sizden en büyük isteğim bu hastalığın geçmeyeceğini düşünmeyin ve kafanızda büyütmeyin bir hastalık varsa doğada ve sizde, bunun şifası da mutlaka vardır.

Başlık görseli youtube’dan alınmıştır.

A young doctor’s notebook: Rus edebiyatından beyaz perdeye

Dizi sektörü malumunuz. Mantar gibi biten Amerikan dizileri, İngiliz seçmeceler vesaire (Yerli dizilere hiç değinmiyorum bile). Genel olarak özgünlükten yoksun olsa da güzel işler de izlemiyor değiliz. Sizlere bu deryanın içinde en kötü yanının kısa olması olan bir mini diziyi tanıtayım istedim. Dizimizin adı A young doctor’s notebook yani genç bir doktorun not defteri.

Kendileri kısır ve saçma sapan hikâyelerle dolu komedi dizilerine bir renk katmayı başarmış bir kara komedi sayılabilir. Renk katmakla kara komedi olması da biraz çelişkili oldu ama idare edin. Komedi kadar dram yönü de ağır basan şahsına münhasır bu eseri böyle özel kılansa başta tabii ki hikâye yazarı: Mikhail Bulgakov (1891-1940) olarak bildiğimiz Rus roman ve oyun yazarı.

İngiliz dizi yapımcılarını etkileyen bu kısa hikâyede Jon Hamm ve Daniel Radcliffe (Bildiğiniz Harry Potter) baş karakterleri canlandırmışlar. Hikâyemize de kısaca değinelim. Rus devrimi zamanları, 1917 senesi. Tıp fakültesinden yeni mezun olan Dr. Vladmir Bomgard ilk görev yeri olan ufak bir kasabaya gelerek doktorluk görevine başlar. Ama hiçbir şey kitaplarda yazdığı kadar kolay değildir.

Jon Hamm dizide doktorumuzun yaşlılık hallerini canlandırırken, Daniel Radcliffe doktorumuzun toy halini oynamış. Birçok açıdan dönemin kırsal yaşantısına ışık tutan dizi  Rus devrimi zamanında Stalin’linli yıllarda geçmekte.

Bu komik ve melankolik öyküyü bizlere sundukları için başta Mikhail Bulgakov’a ve dizi ekibine teşekkür eder sizlere de iyi seyirler dileriz.

Yetişkinlerin de ders çıkarabileceği kitaplarla çocuk kitapları haftası

Öncelikle kendimize şu soruyu soralım: Kitap okumanın iyi bir şey olduğunu kabul eden ve çocuğunu kitap okuması için zorlayan ebeveynlerden acaba yüzde kaçı gerçekten kitap okuyarak çocuklarına örnek oluyor? “Zamanım yok” gibi işlevsiz nedenlerle ötelediğimiz kitap okuma alışkanlığını kazanabilmek için belki de çocuk kitaplarından başlamak en iyisi. Bu sayede hem çocuklara kitap okumayı sevdirebileceğimiz gibi hem de okuduğumuz kitaplar üzerine tartışarak aramızdaki iletişimi ve empatiyi en üst seviyeye çıkarabiliriz.

Özellikle 19’uncu yüzyıla genel olarak baktığımız zaman çocukların ve çocukluğun felsefe ve edebiyat alanında büyük önem taşıdığını görürüz. Dış dünyaya henüz açılmamış, tecrübeden yoksun ve bu nedenle her şeyi en basit anlamıyla benimseyen küçük çocuklar karşısında, hayata atılmış, tecrübeli ve en çok da bu sebepten olayların altında farklı anlamlar arayabilen yetişkinler arasındaki fark William Blake tarafından yazılan “Masumiyet ve Tecrübe Şarkıları” adlı kitapta en çarpıcı haliyle göze çarpıyor. Aynı konuyu Masumiyet temasıyla çocuk gözünden anlatan Blake, Tecrübe temasında ise yetişkinlerin gözünden konuyu ele alıyor. İşte küçük dostunuzla okurken masumiyeti ve tecrübeyi birleştirebileceğiniz birkaç başyapıt:

1- Küçük Prens (Antoine de Saint-Exupéry)

Aslında listeye Küçük Prens’i ekleyip eklememe konusunda kararsız kaldım. İlk olarak 1943’te yayınlanan bu kitabın 2015 Ocak ayında telifi hakkının kalkmasıyla popüler kültür malzemesi haline gelmesi beni düşündürmedi değil. Ancak yine de dayanamadım ve en başa ekledim. Bir çocuğun gözünden yetişkinlerin dünyasının anlatıldığı kitap oldukça sembolik bir özelliğe sahip. Prensimiz gezegenindeki gülüne özenle bakar ve onu çok sever, ancak ona en iyi şekilde bakabilmenin yollarını bulmak için başka gezegenlere gider ve gittiği bu gezegenler aslında insan hayatından kesitlerin birer eleştirisi niteliğindedir.

kucuk-prensten-bir-sozKüçük Prens’ten alıntılar:

  • “Ölene kadar sorumlusun gönül bağı kurduğun her şeyden” dedi tilki.
  • “Büyükler sayılara bayılırlar. Yeni bir arkadaş edindiniz diyelim: onun hakkında hiçbir zaman asıl sormaları gerekenleri sormazlar. “Sesi nasıl?” demezler örneğin, ya da. “Hangi oyunları sever? Kelebek koleksiyonu var mı?” diye sormazlar. Onun yerine. “Kaç yaşında?” derler. “Kaç kardeşi var? Kaç kilo? Babası kaç para kazanıyor?” Ancak bu sayılarla tanıyabileceklerini sanırlar arkadaşınızı.”
  • “İnsanlar hızlı trenlere biniyorlar ama ne aradıklarını bildikleri yok. Koşuyor, heyecanlanıyor, dönüp duruyorlar.”

2- Moby Dick (Herman Melville)

Yine Küçük Prens gibi sembolik okumaya oldukça açık bir kitap Moby Dick. Kaptan Ahab ve Beyaz Balina arasındaki mücadeleyi anlatan kitap doğa-insan, iyilik-kötülük ikilemlerini çocuk ve yetişkin gözünden görmek için oldukça harika bir örnek.

Moby Dick’ten alıntılar:

  • “Yaşam dediğimiz bu acayip, bu karmaşık işte, öyle garip anlar olur ki, insan şu koca evreni büyük bir şaka olarak görür. Bu şakayı pek anlamasa bile, kendisiyle alay edildiği kuşkusuna düşer. Gene de yürekli kalır, tartışmayı doğru bulmaz.”
  • “Gözle görülen şeyler mukavvadan maskeler gibidir. Ama her olan bitten şeyde, her canlı işte, her su götürmez olayda, bilinen her şeyin içinde, bilinmez bir akıl vardır. Bu akıl, kendi damgasını vurur o akılsız mukavva maskeye. Eğer insan vuracaksa, o maskeye vurmalı. Mahpus, zindandan kaçabilir mi duvarı delmeden? Beyaz balina benim dört bir yanımı saran o zindan duvarıdır işte.”
  • “Hangi büyü girmişti de ruhlarına kaptanlarının kini onların kini olmuş, Beyaz Balina onların da düşmanı olmuştu? Neden? Nasıl? Beyaz Balina neydi onlar için? Yaşamın denizlerinde yüzen koca bir iblis mi? Belki de, kendilerinin de anlayamadıkları nedenler yüzünden, Moby Dick ansızın öyle görünmüştü düşüncesiz kafalarına.”

3- Bir Noel Şarkısı (Charles Dickens)

Scrooge adındaki cimri, huysuz ve insanları sevmeyen kahramanımız Noel Arifesinde bir gece üç hayalet tarafından ziyaret edilir. Hayaletlerden ilki kahramanımızı geçmişe götürür, ikinci şimdiki zamanda dolaştırır, üçüncüsü ise geleceğe götürür. ini, geçmişini ve geleceğini dışarıdan bir gözle izleyen Scrooge pişman olur ve hayatına iyi bir insan olarak devam eder. Kitap, yalnızca Scrooge’un geçirdiği değişimle ilgilenmez, ayrıca dönem İngiltere’sinin ekonomik ve sosyal durumu hakkında da göze çarpar özellikler taşır

Bir Noel Şarkısı’ndan alıntılar:

  • “Hayatın tadını çıkarın, dostlarım! Daha önünüzde uzun bir ömür var.”
  • “Scrooge söylediğinden de iyiydi. Hepsini ve daha fazlasını yaptı ve ölmeyen Ufaklık Tim’in ikinci babası oldu. Şu bizim güzel şehrin ve hatta şu bizim güzel dünyadaki herhangi bir güzel şehir ya da kasabanın tanıdığı en iyi arkadaş, patron ve insanlarından biri oldu. Kimileri ondaki bu değişikliğe güldü, ama o aldırmadı; çünkü bu dünyada bazı insanların gülmediği hiçbir şey olmadığını biliyordu. Kendi kalbi gülüyordu ve bu ona yeterdi.”
  • “Hiçbir şey yoksulluk kadar ezici olamaz. Hiçbir şey de servet peşinde koşmak kadar aşağılanmamıştır.”

4- Martı Jonathan Livingston (Richard Bach)

Merakı ve hayalleri nedeniyle diğer martılar tarafından dışlanan Martı Jonathan Livingston’ın hikayesini anlatır bu kitap. Peşinden koştuğu uçma hayalleriyle dalga geçilmesine rağmen pes etmeyen Jonathan, en sonunda öyle bir başarıya ulaşır ki, eskiden onunla dalga geçenler bile sonradan onun dinleyicisi olurlar.

marti-jonathanMartı Jonathan Livingston’dan alıntılar:

  • “Bir kanat ucunuzdan diğerine kadar tüm bedeniniz, düşündüklerinizden başka bir şey değil. Düşüncelerinizin zincirlerinden kurtulun, bedenlerinizin zincirlerini kırın. İstediğimiz yere gitmekte, istediğimiz yerde bulunmakta özgürüz.”
  • “Jonathan,” dedi “sevgiyi sakın ihmal etme.”
  • “Yaşamın, sevincin, mutluluğun, bilgisizlikten kurtulmanın anlamıydı bu. Kendimizi bilgisizlikten kurtarıp akıllı, bilgili yaratık olarak yetiştirebiliriz. Özgür olabiliriz. Uçmayı öğrenebiliriz.”

5- Şeker Portakalı (José Mauro De Vasconcelos)

Fakir bir ailenin çocuğu olan Zeze oldukça yaramazdır ve hayal gücü fazlasıyla geniştir. Ancak bu, Zeze’nin kalbinin sevgi dolu olmasına engel değildir, Zeze okulunu ve öğretmenini çok sever. Bir gün Zeze ve ailesi taşınmak zorunda kalınca Zeze çok üzülür ve yeni taşındıkları yerde bir şeker portakalı fidanını kendine arkadaş edinir, onuna sık sık konuşur. Zeze’nin en sevdiği yaramazlık, Portekizli’nin arabasının arkasına takılmaktır. Ancak bir gün Portekizli ölür, yol çalışması nedeniyle bahçelerindeki şeker portakalı fidanının kesileceği haberini duyar Zeze. Öyle üzülür ki, üzüntüden hastalanır ve yatağa düşer.

Şeker Portakalı’ndan alıntılar:

  • “Daha çok anlat” dedim.
    “Hoşuna gidiyor mu?”
    “Çok. Elimden gelse seninle sekiz yüz elli iki bin kilometre hiç durmadan konuşurdum.”
    “Bu kadar yola nasıl benzin yetiştiririz?”
    “Gider gibi yaparız.” ”
  • “Şimdi acının ne olduğunu gerçekten biliyordum. Ayağını bir cam parçasıyla kesmek ve eczanede dikiş attırmak değildi bu. Acı, insanın birlikte ölmesi gereken şeydi. Kollarda, başta en ufak güç bırakmayan, yastıkta kafayı bir yandan öbür yana çevirme cesaretini bile yok eden şeydi.”
  • “Kimseden hiçbir şey beklemiyorum. Böylece hayal kırıklığına da uğramamış oluyorum.”
  • “Bazıları için ölmek kolaydı. Uğursuz bir trenin gelmesi yetiyordu, tamamdı bu iş. Ama benim için göklere uçmak ne güçtü. Herkes engel olmak için bacaklarımı tutuyordu.”

Tıpçı yatar, fizikçi yapar: Kanserli hücrelerin sesini duyan mikroskop

  • En son ne zaman boşaldın?
  • Bir hafta falan oluyor hocam.

Ailesinden saklayarak gidiyordu kontrollerine. O sabah İzban, Çin’deki görevlinin insanları metroya tıkıştırdığı sahneyi hatırlatacak şekilde kalabalıktı. En az ter kokacak yeri hesaplamış, o boşlukta yerini almıştı. Her yaklaşan durakta etrafına bakıyor, yakınlarında bulunanlar inmesin diye dua ediyordu. Her inmeye çalışan kişiye hunharca yer vermeye çalışırken, geride kalanları eziyordu. Garip biriydi. Bir şeyi yaparken bozardı. Bu bozduklarına “iyi niyetten olur öyle şeyler” tanımlaması yapmayı severdi. Her inen kişi onda şok etkisi yaratıyor; kalabalığın, biri inerken ki muazzam şekilde ikiye bölünmesi onda hayranlık uyandırıyordu.

“İzban’da olmak
bir mucizeyi anlamaktır,
İzban’da olmak
Musa’ya inanmaktır”

Bu düşünceler arasında yakınından küçük bir kız çocuğu inmek için ayaklandı. Ona yer vermek için farkında olmadan yanı başındaki kadını sıkıştırmış, kadını rahatsız etmişti. Metro perondan kalkarken kadın hemen yanı başına genç bir kadını çekmiş Gel ezileceksek kadın kadına ezilelim, demişti. Çok utandı bizimki resmen tacizcilikle suçladı kadın beni diye hayıflandı. Kadına tepki vermek istedi. Hatta Sana mı kaldık abla demeyi bile içinden geçirdi. Sonra ne yani güzel bulsan kadına taciz etme hakkının mı olacağını söylüyorsun, diye düzeltti kendini. Beklemeye devam etti.

Gideceği hastanenin durağına geldiğinde ise İzban çoktan boşalmıştı. Belediyenin, İzban açıldıktan sonra o hat üzerindeki otobüsleri neden kaldırdığını çok daha iyi anladı. 10-12 durak balık istifi gitmenin bir sakıncası yoktu çünkü. Belediyeler zekiydi, ileri görüşlüydü. Halk, mavişehir – karşıyaka duraklarında kalabalıktan isyan ederken onlar sonraki duraklardaki boşluğu görebiliyordu.

Kemer durağında rahat rahat indikten sonra, geneleve yakın olan hamamların kıyısından hastaneye doğru yürümeye başladı. Hamamların önüne kurulan tezgâhlardan birinde, renkli atletler gözüne ilişti. Beyaz atlet giydiği için kaçırdığı fırsatlar aklına gelmiş çok pahalı gelmesine rağmen paraya kıyıp bir adet gri renkte atlet almıştı kendisine ve içinden geçirdi, şimdi onlar düşünsün!

İzban kalabalıktı, hastanenin de ondan geri kalacak yanı olmadığını düşünmüştü ama yanıldı. Harbiden aldığı randevu saatinde muayeneye girmişti. Doktor sordu ona:

  • En son ne zaman boşaldın?
  • Bir hafta falan oluyor hocam.
  • 5 gün mü 7 gün mü?
  • Hmm… Vallahi emin olamadım.
  • Kendi kendine mi yaptın biriyle mi yattın?
  • Vallahi onu da hatırlamadım.
  • Tamam çok önemli değil zaten bunu meraktan sormuştum. Şimdiki sperm miktarınız çok yüksek çıkmış geçen yıl böyle değilmiş ama. Sperm sayısı yüksekmiş ama miktarda bir sıkıntı olmuş.
  • İlk başta tecrübesizdim hocam deliği tutturamadım. Şimdi de zorlandım hatta deliği tutturacağım diye. Kaplar yeterli genişlikte değil.
  • Olur mu canım sen yapmayı bilememişsin. Hemşire hanım bir kap getirin ve sonra dışarı çıkın lütfen… Şaka şaka oturun hemşire hanım. Oğlum senin hiçbir şeyin yok neden uğraşıyorsun böyle şeylerle?

Sahi ne zaman başlamıştı hastane odalarında, bir kabın içine duygusuz, ruhsuz bir şekilde boşalmaya. Neden yapıyordu bunu? Doktor ona geçen yılda gerek yok dememiş miydi?

Nedenini biliyordu. Ailesinde sabah erken kalkan kişiye kanser teşhisi konulduğu bir dönem yaşamışlardı. Kendisinde de çıkmasına korkuyordu ama bu korkusunu kamufle etmenin de güzel bir yolunu bulmuştu; Ya ben kendim için değil de bana bir şey olursa ailem çok üzülür diye endişeleniyorum önermesiyle kontrollere başlamaya karar vermişti.

Hastaneden çıktıktan sonra, doktorun niye böyle şeylerle uğraşıyorsun söylemi aklına gelmiş, ulan bir daha girmeyeceğim kontrole falan diye içinden geçirmişti. İki üç gün rahat bir şekilde dolaşsa da ufak bir baş ağrısından, karın ağrısından korkar duruma gelmesi için çok geçmesi gerekmedi. Hastalık hastası olmuştu. Aynı şekilde ailesinden birinin bir yeri ağrısa; hemen doktora gidelim, acaba bir şey mi çıktı diye korkuyor, uykuları haram oluyordu. Kanserdi bu, tespit etmesi, teşhisi çok zordu.

Bu korkusu belli bir süre daha bu şekilde devam etti. Ta ki internette okuduğu “kanserli hücrelerin sesini duyan mikroskop” başlıklı haberi görünceye dek. Kendi de fizikçi olmasına rağmen fizikçilerin bu buluşu karşısında şaşkınlığını gizleyememiş vay arkadaş böyle şeyler nasıl geliyor bunların aklına, diye sormuştu.

Onu şaşkınlığa sokan bu buluş Boğaziçi Üniversitesi fizik bölümünde hayat bulmuştu. Haber onu kansere karşı umutlu hale getirmişti ancak mezun olduğu üniversitenin de böyle bir potansiyeli olduğuna inanıyordu. Kendi bölümünden böyle bir buluş çıkmadığı için de hafif bir kıskançlık duydu.

Mikroskobu geliştiren Doç Dr. Burçin Ünlü’nün adını beynine kazıdı. Okuduğu haberde, “Herhangi bir yerimize çimdik atıldığında irkiliriz. Biz bu çalışmada biyolojik dokulara yani normal veya kanserli hücrelere dokunuyor, çimdik atıyor ve bir anlamda bu dokulara çığlık attırıyoruz.

kanserli-hucrelerin-sesini-duyan-mikroskopBildiğiniz gibi, insan kulağı normal sesleri frekans olarak duyabilir ancak dokuların ve hücrelerin sesini duymanız imkânsızdır. Biz dokunun sesini duyabilmek için özel bir mikroskop geliştirdik. Geliştirdiğimiz mikroskopta kısa atımlarla enerji gönderen bir lazer var. Lazeri gönderdiğimiz doku, lazer etkisiyle oluşan ani sıcaklık artışı nedeniyle genişliyor ve işte tam bu anda bir ses dalgası oluşuyor. Oluşan bu ses dalgası ile biz kanserli hücre ile kanserli olmayan hücrenin sesini duymak ve ikisini birbirinden ayırt etmek istiyoruz” diye ne de güzel anlatmıştı cihazın çalışma şeklini ve eklemişti Ünlü:

“Bu mikroskobun ardındaki teknoloji Türkiye’de şu anda kullanılmıyor ancak bu teknoloji son 10-15 yılda dünyada çok hızlı ilerliyor. Biz lazer ile sıcaklığı artırarak dokuda ses dalgaları oluşmasını sağlıyoruz. Bir başka deyişle ışığı sese dönüştürüyoruz. Işığı dokuya gönderdiğinizde ışık dokuda düz bir çizgi halinde gidemiyor ve dağılıyor. Ancak ses dalgası doku üzerinde daha uzun mesafeler kat edebiliyor. Bu nedenle sesi kullanmak mikroskopta daha derinlikli sonuçlar almamızı sağlıyor.

Ayrıca herhangi bir boyama veya işaretlemeye de gerek kalmıyor. Biz bu yöntemle Türkiye’de bu alanda çalışan tek ve öncü grup olarak dünyada kimsenin kullanmadığı özel lazerler kullanıyoruz. Bilkent Üniversitesi’nden birlikte çalıştığımız bir ekiple birlikte tamamen yerli fiber lazerli foto-akustik mikroskop teknolojisi geliştirdik.”

Bir gün onunla çalışacağım diye yine tutamayacağı sözler vermişti kendine. Ünlü’nün ekibinde yer alan Esra Aytaç, Aytaç Demirkıran, Nasire Uluç, Şirin Yonucu, Defne Yılmaz, İrem Demirkan, Ayşegül Tümer, Mert Tüzer, Çağrı Şenel, Serhat Kaya, Canberk Şanlı, Alican Kartal’ın isimlerini büyük bir kıskançlıkla okudu ve onlara seslendi doktora arkadaşlarım hepinizi şimdiden çok özledim.

Kaynak: Boğaziçi Üniversitesi Haberler

Gaia Dergi’nin yola çıktığı birinci sayısı: Nesli tükenmekte olan türler

Sürdürülebilir yaşam dergisi Gaia Dergi‘nin birinci sayısı. Tabiattan gelen güzellikleri, evrenin inceliklerini, sürdürülebilir yaşamın temellerini ve alternatif yaşam yollarını ararken bulduğumuz ilk sayıda neler var neler!

Olayların vahametini bildirmek amacıyla seçtiğimiz dosya konusunda; Türkiye’nin en önemli ekologlarından ve National Geographic’in yılın ekoloğu seçtiği Çağan Şekercioğlu’ndan yardım aldık. Türkiye’de nesli tükenmekte olan türler ve korunma biyolojisi başlıklı dosya konumuz; hangi türlerin neslinin, nerelerde, neden tükenmekte olduğunu ve onlara daha fazla zarar vermemek için neler yapabileceğimizi anlatıyor.

Dünyanın en tanınmış vegan aktivistlerinden Gary Yourofsky’nin veganlık ile ilgili sorularımızı yanıtladığı röportajda veganlığın aslında herkes için yararlı, aynı zamanda da etik açıdan çok yararlı olduğunu görüyoruz. Yeni bir bakış açısıyla doğa ve hayvan savunuculuğunu anlatıyor.

Ekokentler ile sürdürülebilir tarımın babası diye andığımız Masanobu Fukuoka hakkında bilgileri okurken, karşımıza Van Gogh çıkıyor. Melankolik bir hayat, bir sanatçı ve onun yüzyıllara damga vuracak sanatını okuyoruz.

Gezi Parkı’ndan Almanya’ya çevre için direnenleri izliyoruz. Nükleere hayır diyoruz içten içe, bir galaksi çarpıyor sonra göze biri çıkıyor karşımıza “Andromeda” diyor yıldızların altında.

Çocuklardan yetişkinlere herkesin ilgisini çeken Miyazaki’nin animelerini görüyoruz sonra, Şintoizm’e dair film önerileri, tam yüzümüz gülüyorken bir de karşımızda kimi görelim: Oğuz Atay. Bir dönemin Tutunamayanını anlatan yazı sayesinde tutunamıyoruz tam düşerken diğer yazı tutuyor elimizden ve soruyor: Çocuklara hayvan ve doğa sevgisini nasıl anlatabiliriz? Cevapları okurken bir tatlı köpek görüyoruz ve bir çıplak gerçekten bahsediyor bir kadın: Tasmaları köpeklerimize değil kabaran erkekliğinize takın! Salyalılara karşı nasıl bir tutum alacağımıza dair bizi yüreklendiren bu yazıdan sonra kayının hikâyesini okuyoruz çok değişik bir üslupla.

Yeşil bir kitaplık koyduk aralara, tanıtımlar var oralarda. LGBTİ mücadelesinin başlangıcından proboskise, Ortadoğu’da kadın, namus ve recmden kendi kendimize yapabileceğimiz tohum bombasına oradan yosun grafitisine, çok çalıştığımız bu ekolojik dergi Gaia şimdi sizinle…

Gaia Dergi’nin mis kokulu ilk sayısını edinmek için lütfen tıklayın.

WEF, Küresel Cinsiyet Uçurumu 2016 raporu yayımlandı

1

Dünya Ekonomik Forumu (World Economic Forum, WEF), 1971 yılında Klaus Schwab tarafından İsviçre’de kurulmuş uluslararası bir vakıf. İş adamlarıyla siyasetçileri düzenlenen konferanslarla her yıl buluşturan WEF, amacının dünyada çeşitli alanlardaki kötü gidişatı düzeltip iyileştirmek olduğunu iddia etmekte.

WEF, 2006 yılından beri her yıl Küresel Cinsiyet Uçurumu raporu hazırlıyor. Rapor;

1) Ekonomik Katılım ve Fırsatlar
2) Eğitimsel Kazanım
3) Sağlık ve Yaşam Süresi
4) Siyasi Güçlenme olmak üzere 4 başlık altında toplanıyor.

WEF, Küresel Cinsiyet Uçurumu 2016 raporunda 144 ülkeyi değerlendirdi. Bu rapora göre ilk sırada İzlanda, son sırada ise Yemen var.

Yayımlanan raporda Türkiye 2015 yılında olduğu gibi 2016 yılında da 130’uncu sırada yer aldı. Türkiye, 2006’da hazırlanan ilk raporda da 115 ülke arasında 105’inci sırada yer almıştı. 2006 ve 2016 verileri bize açıkça gösteriyor ki, Türkiye aradan geçen 10 yılda cinsiyet eşitsizliğini giderme konusunda başarısız olmuştur.

Raporun “Ekonomik Katılım ve Fırsatlar” başlığı altındaki sonuçlarına baktığımızda anlıyoruz ki ; Kadın – erkek arasındaki ekonomiye eşit katılım farkı dünya genelinde gittikçe artmış ve 2008 yılından bu yana en kötü değere 2016 yılında (yüzde 59) ulaşmış durumda. Kadınların erkeklerden daha az gelir elde etmesi (eşit işe eşit ücretin olmayışı, cam tavan ve benzeri) durumunun devam etmesi halinde ise bu farkın daha da büyüyeceği bir gerçek.

“Ekonomik Katılım ve Fırsatlar” başlığı altındaki diğer bir sonuca göre ise, küresel boyutta kadınlar erkeklerden günde 50 dakika daha fazla çalışıyor. Günlük 50 dakikalık fazla çalışma sürelerini topladığımızda ise kadınların erkeklerden bir yılda 39 gün daha fazla çalıştığını görebiliyoruz. Üstelik bu 39 gün Hindistan, Estonya gibi ülkelerde 50 güne kadar çıkıyor.

kadin ve dogaAynı başlık altında belirtildiği gibi, ev içi görünmeyen emek (temizlikten sorumlu olma, yemek yapma gibi), çocuk ve yaşlılara bakım gibi konularla kadınların ilgilenmesi ve bunlardan kadınların herhangi bir maddi kazanç elde edemiyor oluşu 2016 yılında da kadınların ekonomik alanda önüne çıkan en büyük engellerden biri olmaya devam ediyor.

Kadınların kamusal alandaki görünürlüğünün ve kazançlarının artıp erkeklerle eşit olmasının yolu ise yayımlanan rapora göre epey uzak bir tarihte bizleri bekliyor. 2015 yılında kadın – erkek arasındaki ekonomik uçurumun kapanabilmesi için öngörülen tarih 2133 yılı iken, 2016 yılı raporuna göre bu tarih 2186 yılına gerilemiş durumda. Bu bilgiler ışığında rapora göre, kadın – erkek arasındaki çalışma eşitsizliğinin kapanması 170 yılımızı alabilir.

Türkiye cinsiyet eşitliğine en çok sağlık alanında yaklaştı

Raporun “Eğitimsel Kazanım” başlığı altındaki sonuçları Türkiye’nin kadın – erkek eşitliği açısından eğitimde herhangi bir ilerlemede bulunamadığını gösteriyor. “Eğitimsel Kazanım” gerilemenin ve yerinde saymanın görüldüğü bir başlık oluyor. Buna göre, Türkiye eğitimli kadınların oranıyla 2015 raporunda 105’inci sırada yer alıyorken, 2016 raporunda ise 109’uncu sıraya gerilemiş durumda. En az ilkokul mezunu olan kadınların oranının da 2015 raporunda yüzde 94 iken, 2016 raporunda yüzde 92’ye gerilediğini görüyoruz. Üniversite mezunu kadınların oranı ise yüzde 73 ile 2015 ve 2016 yıllarında aynı kalmaya devam etti.

Raporun “Sağlık ve Yaşam Süresi” başlığı ise Türkiye açısından diğer 3 başlığa göre en iç açıcı başlık oluyor. Türkiye sağlık alanında 1 puan üzerinden 0,980 puan alarak kadın – erkek arasındaki eşitsizliği neredeyse kapattığını gösteriyor. 38 ülkeyle birlikte Türkiye bu alanda ilk sırada yer almayı başarmış durumda. Böylece anlıyoruz ki, Türkiye’de kadın – erkek eşitliğinin en çok sağlandığı alan sağlık.

saglikta-esitlik-2Raporun “Siyasi Güçlenme” başlığı Türkiye açısından yine gerilemenin olduğu bir başlık. Türkiye kadınların siyasete katılımında 2015 yılında 105’inci sıradayken 2016 yılında 113’üncü sıraya geriledi. Meclisteki kadın milletvekili sayısında da bir gerileme oldu. Türkiye, 2015 yılında 85’inci sırada yer alırken 2016’da 100’üncü sıraya geriledi. Kadın bakanların oranına baktığımızda ise Türkiye ancak 137’nci sırada olabiliyor.

Primleri eksik yatıran genelevlere ceza, 501 seks işçisi kadın emekli!

1

İzmir’de sigorta pirimleri yatmayan seks işçisi kadınlar Sosyal Güvenlik Kurumu’na başvurarak emekliliklerini istedi. Yapılan inceleme sonucunda sigorta pirimlerini eksik yatıran genelevlere ceza kesilirken 501 kadın emeklili oldu.

Bir kadının başvurusu ile durumdar haberdar olan İzmir Barosu çok sayıda kadının aynı durumda olduğunu öğrendi ve İzmir Valiliği İnsan Hakları Kurulu’na başvurdu. Kurula “Genelevinde Çalışan Genel Kadınların Hak İhlallerini Tespit ve Araştırma Alt Komisyonu” kurdurduruldu. Genelevleri ziyaret ederek durum çalışması yapan komisyon üyeleri bir rapor hazırladı ve Sosyal Güvenlik Kurumu’na (SGK) gönderdi.

SGK çalışanları 23 genelev sahibinin işçilerin sigortalarını eksik yatırdığını, paralarını düzenli ödemediğini ve özlük haklarını vermediğini tespitinde bulundu. Bin 800 kadının sigorta primlerinin eksik yatırıldığı ortaya çıkarken işverenlere para cezası kesildi ve eksik primlerin yatırılması sağlandı. Bu sayede günleri dolan 501 kadına emekli maaşı bağladı.

SGK’nın uyarısıyla bin 299 hayat kadınının ise eksik primleri yatırıldı.

Kaynak: Diken 

Türkiye sineması, en iyi filmleri ve yönetmenleri ile Gezici Festival’de

1

Gezici Festival, 22’nci yaşını kutlarken, “Türkiye 2016” bölümü ile Türkiye sinemasının en yeni örneklerini, filmlerin yönetmenleriyle birlikte izleme olanağı sunuyor.

Ankara Sinema Derneği tarafından, TC Kültür ve Turizm Bakanlığı’nın katkılarıyla düzenlenen Festival, 25 Kasım – 7 Aralık günleri arasında sürdüreceği yolculukta, sinemaseverleri sadece en yeni, bol ödüllü Türkiye filmleriyle değil, yönetmenleri ile de buluşturacak. Filmleri, seyirciyle izleyecek olan yönetmenler Reha Erdem, Zeki Demirkubuz, Kıvanç Sezer, Mehmet Can Mertoğlu, Soner Caner, Barış Kaya ve Rıza Sönmez, filmlerinin gösterimlerinden sonra izleyicilerle söyleşi yapacak.

İzleyicisini bekleyen filmler ve yönetmenler

“Türkiye 2016” bölümünde, beyazperdeye yansıyacak filmlerden biri, ilk gösteriminin yapıldığı Cannes Film Festivali’nden ödülle dönen Albüm. Dünya festivallerinde yolculuğu devam eden Albüm, yönetmeni Mehmet Can Mertoğlu’nun ilk uzun metrajlı filmi. Çocuk evlat edinen bir çiftin yaşadıklarını konu alan film, sinemamızda nadir görülen absürd tarzıyla, Türkiye Sineması’nın en yenilikçi yönetmenlerinden birini müjdeliyor.

gezici-fest-album-filmKatıldığı festivallerde çok sayıda ödül alan Babamın Kanatları, “Türkiye 2016”nın bir başka ses getiren filmi. Kıvanç Sezer imzalı film, sinemamızda yıllar sonra, işçi-işveren ilişkilerini, işçi ölümlerini ve güvencesiz çalışma koşullarını, gerçekçi bir senaryoya dayanarak anlatmasıyla önem kazanıyor.

babamin-kanatlari-gezici-festBu yıl “Sinemanın Altın Çağı” başlıklı beş filmlik seçkisiyle Gezici Festival’e konuk olan Reha Erdem, son filmi Koca Dünya ile de “Türkiye 2016” bölümünde yer alıyor. İlk gösterimini yaptığı Venedik Film Festivali’nden ödüllerle dönen Koca Dünya, Adana Film Festivali’nde de En İyi Film dahil dört ödül kazandı.

gezici-fest-reha-erdem-koca-dunyaToronto Film Festivali’nde gösterilen ve üç dalda Asya Pasifik Ödülleri’ne aday olan Zeki Demirkubuz’un son filmi Kor da yeni kurgusuyla “Türkiye 2016”da gösterilecek.

gezici-fest-kor“Türkiye 2016”, yapısı itibarıyla Türkiye sinemasında az rastlanır türden bir filmi de yönetmeni ile birlikte izleyiciyle buluşturacak. Oyuncu Rıza Sönmez’in sahte belgesel (mockumentary) olarak hayata geçirdiği ilk filmi Orhan Pamuk’a Söylemeyin, Kars’ta Çektiğim Filmde Kar Romanı da Var, Karslıların Orhan Pamuk’un romanı Kar’ın kendi gerçeklerini yansıtmadığını düşünmesinden esinlenerek perdeye taşınan bir hikâye.

orhan-pamuka-soylemeyin-gezici-festFilmde, hatırlı misafirlerini ağırlamak için acilen müzisyen bulması gereken görme engelli şarkıcı Yüksel takip edilerek Kars sokaklarında dolaşılıyor. Kar romanındakine benzeyen insan, sokak, obje fotoğrafları çeken, Orhan Pamuk hayranı berber Kazım ile geleneksel müzisyenlerin hayaletleri de bu gezintiye eşlik ediyor.

Ve bol ödüllü bir film daha “Türkiye 2016”da. Soner Caner ve Barış Kaya’nın yönetmenliğini yaptığı Rauf, ilk gösteriminin yapıldığı Berlin Film Festivali’nden bu yana çeşitli festivallerde 18 ödül aldı. Savaşın gölgesinde yaşayan küçük Rauf’un saf aşkını odağa alan film, güçlü sinematografisi ve amatör oyuncularının başarısıyla göz dolduruyor.

gezici-festival-rauf-filmi