Ana Sayfa Blog Sayfa 407

Yürüyerek gezenlerden bir kaçış öyküsü: Yola Sor

0

Birçoğumuz gibi kapitalist metropolün içine sıkışanlardandı onlar da.

09.00-18.00 mesaileri içinde bilgisayarlarının başlarında oturup kendi kendilerini sanal alemde gezdirdiler yıllarca. Akşam işlerinden çıkıp tıkış tıkış metro, otobüs, metrobüs çilesi içinde yaşam sürdürdüler.

30’lu yaşlarına henüz geliyorlarken tüm toplumsal normlara karşı koydular. Yolculuklarına anlam katan şey ise yürüyerek gezmeleri. Yürüme isteklerini içlerinde alevlendiren sebeplerden bir tanesi Güneşin Ülkesi, Işıklar Ülkesi – Likya Yolu’idi.

İstanbul’da doğup büyüyen çift, hayatlarının yıllarca toplu taşıma, keşmekeş trafik içinde geçtiğini belirtiyor. Yıllık izinlerindeki tatillerinde gittikleri ülkelerde, şehri bir yerli gibi davranıp, yürüyerek keşfetmeyi tercih ediyorlar. Şimdiler de ise yapılacak listesinin en başında olan Likya Yolu yürüyüşündeler. Yolculuklarındaki anları Yola sor adlı Instagram ve Facebook sayfalarından paylaşıyorlar…

yola sor blog“Yıllar sonra yine baktığımızda tüm bu çalışmalarımızın, terfi için gecemizi gündüzümüze katmalarımız sonucunda elimizde hiçbir şeyin olmadığı gördük. Günün sonunda bize kalan hep stres oluyordu. Arada bir dışarı çıkıp arkadaşlarla kafayı dağıtıyorsun, bir iki konsere gidiyorsun bununla motive oluyorsun. Tam motive oldum derken, hoop sabah yine kaldığın yerden tutunmaya çalışıyorsun hayata. Günaydın, maraton başladı! Yahu benim yapılacak listem doluyor taşıyor ama vakit ?! Hep ertelenmiş hayaller, 15 günlük yıllık tatile hangisini sığdıracağını şaşırıyorsun arkadaş. Bize geldi bir deli cesareti. Kaybedecek bir şeyimiz yoksa, durmamızın da bir anlamı yok dedik. 6 aylık plan yapmıştık, sonrasına ise dönünce bakarız. Denizden, karadan, havadan, taştan-topraktan derken. Sarıldık birbirimize, ‘aşk bir yolunu bulur’ dedik verdik istifamızı düştük yollara…”

Patara Kum Tepesi

https://www.instagram.com/p/BJmyxgfj_cP/
https://www.instagram.com/p/BJlAnOqjbZ-/
https://www.instagram.com/p/BJkpRO2D0Vl/
https://www.instagram.com/p/BJkdNyfDIv_/

Xanthos Antik Şehri

https://www.instagram.com/p/BJfhSw5j06b/
https://www.instagram.com/p/BJVu2XjDMkW/
https://www.instagram.com/p/BJTKyW7DFBT/

Letoon Antik Kenti

https://www.instagram.com/p/BJLCmiGDWcg/
https://www.instagram.com/p/BJI-1jIDKLW/

Alınca

https://www.instagram.com/p/BI5O4uTjo2Z/
https://www.instagram.com/p/BI4vZplD_RX/

Fethiye Cennet Koyu

https://www.instagram.com/p/BI2USQEDY9_/
https://www.instagram.com/p/BI0HhJoDVvK/
https://www.instagram.com/p/BIpmqe_jivx/

Hijyen yolunda ekolojik tuvalet temizliği için birkaç öneri

Tuvalet temizliği hijyen için oldukça önemlidir. Kalabalık yerlerdeki tuvaletlerin temizliği de bu nedenle sık sık yapılmalıdır. Tuvalet ve banyoların temizliğinin ilk kuralı camın kapının açılıp önce içerideki havanın sirkülasyonla temizlenmesidir.

Doğal alafranga tuvalet temizleyici

  • 1 çay bardağı karbonat
  • Yarım çay bardağı tuz
  • 1 su bardağı sirke
  • 1 kova kaynara yakın su

Karbonat ve tuzu tuvalete dökün ve ardınsan sirkeyi boşaltın. Ardından fırçalayıp 5 dakika kadar bekletin ve kaynar su döküp sifonu çekin.

Alafranga yüzeyi için doğal temizleyici

  • 2 tatlı kaşığı doğal yeşil sabun rendesi
  • 1 tatlı kaşığı çamaşır sodası
  • 1 tatlı kaşığı boraks
  • 10 damla sandal ağacı yağı
  • 1 su bardağı su

Tüm malzemeleri fısfıslı şişe içerisine koyup karıştırıp tuvalet yüzeyine uygulayın. Ardından kağıt peçete veya yalnızca tuvalet için kullandığınız süngerle silip temizleyebilirsiniz.

Alafranga tuvaletler için leke çıkarıcı tarif

  • 1 çay bardağı sirke
  • Yarım çay kaşığı boraks
  • 2 tatlı kaşığı limon tuzu
  • 10 damla melisa yağı
  • 5 damla limon veya portakal yağı
  • 1 çay kaşığı tuz

Malzemeleri akşam tuvaletin içersine döküp fırçalama işlemi yaptıktan sonra sabaha kadar bekletip ardından sifonu çekebilirsiniz. Tuvaletinizdeki sarı lekelerin nasıl kaybolduğunu göreceksiniz.

Alaturka tuvalet temizliği

  • 2 tatlı kaşığı boraks
  • 2 tatlı kaşığı arap sabunu
  • 2 tatlı kaşığı karbonat
  • 1 su bardağı sirke
  • 1 çay kaşığı çamaşır soda

Tüm içeriği karıştırıp alaturka tuvaletinizin içersine ve dış yüzeyine döküp fırça yardımı ile iyice ovup ardından su dökerek hem kötü tuvalet kokusundan hem de mikroplardan kurtulabilirsiniz.

Kolay yöntemlerle temizlik ve hoş kokular

  • Tuvaletinizin ve banyonuzun güzel kokmasını istiyorsanız lavanta, melisa, yasemin, portakal, limon gibi esans yağlardan hangisini seviyorsanız tuvalet kağıdınızın ortasındaki ruloya damlatabilirsiniz.
  • Klozet sifonunuzun içersine 5 damla lavanta yağı, 1 tatlı kaşığı karbonat, 1 tatlı kaşığı tuz koyup 1 gece bekletin ve sabah sifonu çekip hem tuvalet içini hem de sifon haznesini temizlemiş olun.
  • Sifon haznesinin kireç kaynaklı bozulmaması için ayda bir sefer içine 2 su bardağı sirke 1 çay bardağı da karbonat döküp bir gece bekletin ve ardından sifonu çekip tuvaletinizi ve sifon haznesini arındırın.

Başlık Görseli: Van Gogh

Özde Çolakoğlu ile birlikte eko yogayı deneyimleyelim

Özde Çolakoğlu, 14-17 Eylül tarihleri arasında Dedetepe Ekolojik Çiftliği‘nde eko yoga etkinliğini gerçekleştirecek. Yoga yapıp, vegan beslenerek detoksa girmek isteyenler için bayram zamanında düzenlenen bu etkinlik güzel bir fırsat olabilir. Aynı zamanda çiftlik yaşamının havasını da almak iyi gelecektir. 

Etkinlik öncesi biz de Özde Çolakoğlu ile ufak bir sohbet gerçekleştirerek kendisini daha yakından tanımak istedik.

Yeşim Özbirinci: Biraz kendinden bahseder misin?

Özde Çolakoğlu: Hımm. Uzun yıllar sosyal medya uzmanı olarak çalıştım ve dijital ortamlarda kampanya ya da reklam içerikleri oluşturdum. Yoga, insanın hayatına girince her şeyi değiştirmeye başlıyor. Bence günümüzde insanların yogaya büyük ilgi göstermesinin altında da bu yatıyor. Hangi amaçla yaparsan yap, seni değiştiriyor. Benimki de öyle oldu tabi ki. 2009 yılından beri yoga yapıyorum. Hayatıma öyle işledi ki bu yolda deli gibi öğrenme arzusu içindeydim. İlk temel eğitimi Bora Ercan ve İrem Greenfield ile yaptım. Birkaç sene sonra hayat algımı değiştiren hocam olan Zeynep Çelen’den temel eğitim aldım. Sanırım yurtdışına gidene kadar da peşini bırakmadım. Ondan ileri eğitim alıp, temel eğitimde ona asistanlık yaptım. Sonra hepimizin bedensel yapılarının farklılıklarını keşfettikçe anatomiye aşık olmama vesile olan Neval Aras’ın İleri Yoga ve Anatomi eğitimini bitirdim. Bu kış da ona asistanlık yapacağım. Yogaya başladığım yedi sene içinde birbirinden farklı hoca ve ekolle çalışma ve tanışma fırsatım oldu. Benim hakkımda daha fazla bilgi için www.ozdecolakoglu.com’a bakabilirsiniz.

“Olanla kalabilmek”

Yeşim: Yoga eğitimlerinizde neye daha çok önem veriyorsun?

Özde: Parmak izlerimiz gibi bedenlerimiz ve hiçbirimizin aynı değil. Bu durumda da hiçbir pozu, aynı yapmayacağız. Her bedenin kendi “doğru” hizası çok farklı ve belki de en önemlisi bu! Derslerde önemle vurgulamaya çalıştığım şey, bunun bir araştırma olduğu. Bedenin kendi hareket alanını keşfetmek ve bedenin açıklılığına gösterdiğin kabulü, kapalılığına da göstermeye gönüllü olmak. Hislerimiz gibi bedenlerimiz değişiyor. Bir gün çok rahat yaptığın pozu, bir gün yapamayacaksın ama izlemeye devam edeceksin kendini. Matın senin kendi alanın ve deneyimlemeye çalıştığımız şey kuşlar, böcekler çiçekler deyip, pembe gözlükler takmak yerine “olanla kalabilmek”. Pek de sevmediğin o pozu yaparken hislerini gözlemek gibi sonra bu deneyimin kapsama alanını büyütmek! Hiçbir şey bir dersle olmuyor ama yapmayı seçtiğim şey, herkesin farklılığına alan açmak ve buna her sabah kendimden başlamak tabii ki.

Yeşim: Herkesin yoga ile uğraşması çok güzel bence ama geçenlerde, artık herkesin yoga eğitmeni olduğu ile ilgili eleştirel bir yazı okudum. Siz nasıl bakıyorsunuz bu konuya?ozde-colakoglu-3

Özde: Herkes kendine iyi gelen şeyleri yapmaya devam etsin. Çünkü insana bir şey iyi geldiğinde onun çok belirgin bir hissi var. Bana öyle oldu ve hâlâ da öğrenmeye devam ediyorum. Maymun iştahı ile yapılıyorsa dünyanın her şeyinde bu var zaten o da belli olur. Hayatın doğasında var, yaşamak! Kış geldiğinde yapraklar dökülüyor, yapraklar ölüyor gibi duruyor, o zaman bile bitmiyor, sadece toprağa karışıyor. Herkes eninde sonunda kendisine en iyi gelen şeyi bulacaktır ve bu arada “bugün” bana iyi gelen şey diyebiliriz. Yarın ne olacak kim bilir? Belki ben de yarın yoga eğitmenliği bırakıp, başka bir şey yapacağım! Her şey “HERKES” için mümkün, kalbimizi dinledikten sonra yol HERKESE açık.

“İçini kıpır kıpır ettiyse o zaman gel”

Yeşim: Dedetepe Ekolojik Çiftliğinde 14-17 Eylül tarihleri arasında eko yoga etkinliği gerçekleştireceksiniz. Nedir bu eko yoga? Neler yapılacak bu etkinlikte? İnsanlar neden katılmalı?

Özde: Şehir hayatının günlük stresleri sadece bedenleri katılaştırmıyor, ruhsal olarak robotlaştırıyor! Hele son dönemdeki haberler, dünyada olanlar insanlar daha da bir umutsuzluk içinde. Bence hepimizin ihtiyacı var biraz mola vermeye, içeride olanlara bakmaya, hareket etmeye, oynamaya, gülmeye ve belki de en önemlisi bilmemeye! Eko Yoga’nın, şöyle bir farkı var ki; günlük yaptığımız çalışmalar dışında çiftlikte zaman geçirebileceğiz. Çiftlik hayatı yakından tanırken, aslında hiç alışık olmadığımız şekilde yaşamanın mümkün olduğunu öğreneceğiz. Hayatına hiç yoga girmediyse, merak ediyorsan, pratiğini derinleştirmek ya da kendi pratiğin olmasını istiyorsan, biraz İstanbul’dan uzaklaşmaya ihtiyacın varsa ya da neden olmasın diyen “herkese” açık! Tek bir kural var belki de; açık bir gönül! Amacımız, insanların alışmadıkları bir ortamda birkaç gün geçirirken hem kendi anatomilerini daha yakından tanımalarına vesile olmak, eğlenmek ve kendinin tüm olasılıklarına yer açmak! İçini kıpır kıpır etti ise o zaman haydi gel.

Etkinliğe katılmayı düşünenler Facebook sayfasından gelişmeleri takip edebilirler.

Toplu taşımada kadın olmak: Siz de toplu taşımada cinsel mağduriyet yaşadınız mı?

0

“Hayatımda geçirdiğim büyük şoklardan biriydi… İnmem gereken duraktan önce indim, yakınlarımı arayıp beni olduğum yerden almalarını istedim. Uzun süre kendime gelemedim ve saklandığım yerden çıkamadım.”
Yaş 20, İstanbul.

“Tepki vermek istediğimde öncelikle ben mi yanlış anladım diye kendimden şüphelenip emin olmaya çalıştım. Olamadığım durumlarda oldu ya da sustuğum. Saat, kıyafet, mekan gibi durumları düşünüp kendimi suçladım… Hal ve hareketlerinden anlarsınız ama maalesef kanıt olmadığı için yapılacak pek bir şey kalmıyor. Ve toplum bu suçlamaları ileten kadına “hasta” gözüyle bakar. Birçok kez şahit oldum. Gerçeği görmek kimsenin işine gelmez…”
Yaş 30, Ankara..

“Kendimi çok gereksiz hissettim, bir birey değilmişim gibi. Ayrıca suçlu da hissettim nasıl oluyor bilmiyorum ama cinsiyetimiz yüzünden biz hep suçluyuz.”
Yaş 23, İstanbul.

…

Nereden başlayacağımı bilemediğim yazımda o çirkin istatistikleri göz ardı etmeyi tercih ettim çünkü çok fazlalar ve yeterince karalara bağladık zaten. Sadece bir tanesini paylaşacağım: Üsküdar Üniversitesi’nde “Cinsel Şiddet ve Toplumsal Algı” isimli bir araştırma verilerine göre Türkiye’de kadınların yüzde 92,2’si toplu taşıma araçlarında tacize uğrama endişesi yaşıyor. Bu bulgu kafamda kocaman bir zonklama sesi yaratmış olabilir. Vay be, yani o kadar kadın, hiç de yalnız değilmişim.

Evet, o kadar kadın… Toplu taşımalar kapana kısılır gibi olduğumuz çeşitli mağduriyetler yaşadığımız, endişe içerisinde ve tetikte geçirdiğimiz mecralar haline geldi. Gazetelerin ikinci sayfa haberlerine bakmaktan sıkılmış, fazlasıyla korkmuş ve kocaman açılan dudaklarımızın yuvarlaklığını sindirerek kısa bir çizgi haline bürünmesini izlemiştik; ki buna alışmak diyorduk.

toplu tasimaAlışmak, fakat bilişimizdeki yoğunluğu bir an olsun eksiltmeden ve yüklerini binlerce kata arttırmaya devam ederek. Çünkü bir gün değil; belki her gün geçtiğimiz yerler, bizlere şüpheci tınılar fısıldıyordu. Paranoyak mıydık, hayır. Peki ya korkak, asla! Sadece mağdurduk ve birçoğumuz mağduriyetimizin sonuçsuz kalacağı düşüncesinin ya da durumun verdiği şokun üzerimizde yarattığı etkiden oldukça rahatsızdık. Bir yabancının bakışlarını dakikalarca üzerimizde tutuşundan, bedenimizdeki ellerinden, ensemizde soluk alıp verişlerinden ve tüm hepsinden sıkılmıştık.

Bunu nasıl çözebiliriz?

Mısır, İran, Hindistan, Japonya, Brezilya gibi bazı ülkeler trenlerinde ve metrolarında sadece kadınların kullanabileceği vagonlara yer vererek ve bazıları da yoğunluğun olacağı iş giriş-çıkış saatlerinde kadınlara ayrı bir kısımda yolculuk imkânı sağlayarak bu soruna çözüm bulmayı umuyor. Ancak bu çözüm yolu işlerliği tartışılacak bir yol olmakla birlikte kadınların toplumsal hayattan koparılmasına ve ikinci sınıf vatandaş muamelesi görmesine olanak tanıyor ki bu da uygulamayı rafa kaldırmamız için yeterli bir gerekçe.

Bunların dışında Londra’da “Stop it” isimli kampanya sayesinde istismar durumundan yetkililer haberdar olabiliyor ve gerekli işlemleri daha hızlı ve etkili bir şekilde yürütebiliyorlar. Kanada’da ise otobüs şoförleri geç saatlerde kadınları, duraklar dışında evlerine yakın bölgelerde bırakarak mağduriyet durumlarına olanak tanıyan koşulları azaltma yönünde bir çalışma gerçekleştirmiş.

Türkiye’de ise Şanlıurfa Harran Üniversitesi’nde ilki gerçekleştirilen “Pembe Otobüs” haberi geçen yıl karşıma çıkmıştı. Toplu taşımalardaki tacizi önlemek için kadınlara özel otobüs. Bir de Sivas’ta uygulamaya geçen “Pembe Taksi”ler. Bu uygulamalar, mağduru uzaklaştırarak koruma altına almayı amaçlayan ve istismarcıyı kendi haline bırakalım mantığına sahip uygulamalar. Kimi çevrelerce, “Cinsiyet Ayrımcılığı” başlığı altında birçok tepkiyle karşılandılar ve kadına yönelik bir hakaret olarak yorumlandılar kimilerince de desteklendiler.

siyah otobusBir başka kesim ise kadının mağdurluğunun kadının değil de erkeğin ayrıştırılmasıyla gerçekleşmesi gerektiğini düşünerek karşıt bir silahlanma başlattı ve adını “Siyah Otobüs” koydu. Bu kampanya da erkeklerin siyah otobüslerle seyahat etmesini sağlayarak potansiyel tacizciyi avlamayı ifade ediyor, yani kadınlara yapılan ötekileştirmenin bir diğer yüzü.

Taraflar silahını kuşanmış, çatışma alevli fakat henüz genel bir uygulama yürürlükte değil. Ve yine fikrimce iyi ki değil. Her iki uygulamanın da ana fikri aynı: Birlikte yaşamayı öğrenmek yerine kadını ya da erkeği soyutlamak ve her erkeğe potansiyel tacizci, kadına da kurban rolü biçmek. Sıkılmış ve bunalmış olmanın dürtüsüyle kökten bir çözüm yolu olarak bazılarımız renklendirilmiş taşımacılık yolunu doğru bulacaktır; fakat mağdur olsak da bir kadın olarak “potansiyel kurban” etiketiyle yaşayacağımız bir dünyada yaşamak istemeyiz sanıyorum.

toplu tasimada cinsel magduriyetGeçtiğimiz yıllarda İstanbul Feminist Kolektif, “Bacaklarını Topla, Yerimi İşgal Etme” kampanyasıyla toplu taşımada bacaklarını V şeklinde kocaman açarak kadınların alanlarını daraltan ve onlara temas eden erkeklerin bu alışkanlıklarının bir taciz olduğunu vurgulamıştı ve kadınlar #yerimiişgaletme ve #bacaklarınıtopla etiketleriyle mağduriyet anlarının fotoğraflarını paylaşmıştı. Erkekler tarafından da oldukça desteklenmişti bu kampanya. Belki biraz olsun önüne geçebilmişizdir bu hareketin.

Ve sonuç olarak henüz sorunu çözebilmiş değiliz… Yani henüz pembe otobüs dışında tartışılan bir çözüm yolu da yok. Ancak umuyoruz ki her arayanın bulamadığı fakat bulanların mutlaka arayanlar olduğu şu dünyada bir gün kavuşan oluruz.

Gelelim benim hikâyeme…

Deneyimlemeden bilmeyi tercih etmediğim dünyamda benim de dolmuşun arka köşesindeki yabancı ellerle karşılaşmam 6 ay kadar öncesinde saklı. Kocaman parmakları olan; terlemiş, biraz kıllı ve olabileceğinden çok daha fazla yabancı bir elden bahsediyorum. Birçoğunuz bilirsiniz o eli ve tabii benim de unutmaya niyetim yoktu. Hiç inanmadığım dünyanın karanlık yüzünün kirli, siyah elleri. Onların siyahlığını beyazlaştıracak bir iksirim yoktu fakat üzerimde yarattıkları tesirin etkisiyle toplu taşımada etrafımdaki erkeklerin ellerinin nerede olduğunu kolaçan etmekten ve “Her kadının başına gelir” gibi normalleştirmeler duymaktan oldukça sıkılmıştım. Ve bunu yaşamış olan tüm kadınların çığlıkları olmaya karar verdim. Nasıl mı? “Toplu Taşıma Kullanımları Sırasında Cinsel Mağduriyet Yaşamış Olan Kadınların İlgili Psikolojik Değişkenlerinin İncelenmesi”* isimli çalışmamla. Psikoloji bölümü öğrencisi olduğumu ve bu çalışmayı bitirme tezi çalışmam olarak düzenlemiş olduğumu da eklemeliyim.

Bu çalışmanın cinsel mağduriyet yaşamış olan kadını daha iyi anlayabilmek ve bu konunun önemini vurgulamak adına bizler için önemli olduğunu düşünüyorum. Ve Türkiye’de toplu taşıma araçlarında herhangi bir cinsel mağduriyet yaşamış ve sesini duyurmak isteyen tüm kadınlara ulaşmaya çalışıyorum.

Siz de toplu taşımada herhangi bir cinsel mağduriyet yaşadıysanız katılıp çalışmama destek verebilir, çığlığınızı duyurabilirsiniz. Kimliğinizin belli olmayacağı bu çalışmaya katılmanız için sadece 18 yaş ve üzeri bir kadın olmanız ve buraya tıklayıp zamanınızın küçük bir bölümünü ayırmanız yeterli. Ayrıca çalışmamı sosyal medya hesaplarınızda paylaşarak katkı sağlayabilirsiniz. Katkılarınız için şimdiden teşekkür ederim. Umarım güzel günler bizimle olur.

Cinsel mağduriyet nedir?

Dokunma içeren ya da içermeyen rahatsız edici her türlü cinsel eylemin, bir başkası tarafından bireyin rızası olmadan gerçekleştirilmesidir. İmalı ve hoş karşılanmayan cinsel şakalar, doğrudan ve uzun süreli cinsel içerikli göz takibi, görünüm hakkındaki yorumlar, dokunma, temas etme, okşama, cinsel organını gösterme (teşhircilik) ya da tecavüz gibi fiziksel, sözel ya da psikolojik tüm cinsel davranışları içerir.

*Toplu Taşıma Araçları Kullanımları Sırasında Cinsel Mağduriyet Yaşamış Olan Kadınların İlgili Psikolojik Değişkenlerinin İncelenmesi adlı araştırma formundaki soruları cevaplayarak araştırmaya katkı sağlayabilirsiniz.

Hazırlayan: Özge Karabulut

Kaynak: İndigo, Londra Gazete, CNN Türk, NTV, Suffagah

Dünyanın unutmayacağı 32 siyasi skandal

1

Dünya tarihinde siyasetçiler büyük rol oynuyor. Uyguladıkları kararlar, politikalar hayatımıza yön veriyor. Dolayısıyla hayatımızın bir parçası haline gelen politika ve onu uygulayan siyasetçiler her zaman gündemimizde ve sürekli onları konuşuyoruz. Ancak bazı siyasetçileri, verdiği kararlardan çok skandallarıyla hatırlıyoruz. İşte dünya tarihine kazınan 32 siyasi skandal…

Franklin D. Roosevelt

Kuzeni Eleanor ile görücü usulü evlenmesi, 30 seneyi aşkın bir süre boyunca kendine metres edinmesiyle sonuçlandı.

Franklin DAnthony Weiner

New Yorklu ABD Kongre üyesi “Tehlikeli Carlos” (Carlos Danger) adı altında yakalansa bile, Twitter’daki bir kadın takipçisine penisinin fotoğraflarını yollamaktan çekinmedi.

Former U.S. Congressman and New York City mayoral candidate Anthony Weiner speaks with reporters at campaign event in New YorkThomas Jefferson

İlk başkanlık skandalı Thomas Jefferson’dan başkasına ait değil. Bugün yapılan DNA testleri ile kölesi Sally Hemming’in çocuklarının babası olduğu kanıtlanmıştır.

Thomas JeffersonBill Clinton

Başkanlık tarihinin unutulmaz vakalarından biri de Clinton ile Beyaz Saray stajyeri Monica Lewinsky ilişkisi. Clinton, Beyaz Saray tarafından cezalandırılsa bile daha sonra Senato onu masum ilan etti.

Larry Craig

Idaho eski senatörü Larry Craig, Minneapolis St. Paul Uluslararası Havaalanında bir erkekler tuvaletindeki müstehcen davranışları nedeniyle tutuklandı.

Larry CraigDavid Vitter

Bir sonraki Lousiana valisi olmak için favori aday olarak gösterilen, sadık muhafazakâr Cumhuriyetçi Senatör “Vaşington Kraliçesi” (D.C. Madam) skandalı patlak verdikten sonra tutuklandı. Vitter, fahişelere onu bebek beziyle giydirmeleri için para vermesi ile suçlandı.

David VitterKwame Kilpatrick

Başka bir yetkili ile yaptığı 1400 mesajlık kaba yazışmaları sonucu, suçlu Detroit Belediye başkanından istifa etmesi istendi. Deşifre oluşuna aldırmaksızın Kilpatrick “Söylemek isterim ki Detroit, bana bir geri dönüş yaptırdın” dedi.

Kwame KilpatrickDavid Petraeus

FBI soruşturmasına maruz kalan, dört yıldızlı CIA ordu generali ve müdürü Petraeus’un, metresi/biyografi yazarı ile müstehcen e-posta alışverişi yaptığı bildirildi.

David PetraeusBarney Frank

Demokratik milletvekili ve eşcinsel Beyaz Saray üyesi, Frank erkek bir fahişe olan Steve Gobie ile ilişkiye girerek neredeyse kariyerini sonlandırıyordu.

Barney FrankEliot Spitzer

Fuhuş zulmü üzerine ün inşa eden New York başsavcısı, New York Times tarafından “Aşk Adamı (Luv Guv)” olarak afişe edildi. Spitzer’ın seçim kampanyası için ayrılan fonlardan, yaklaşık 80 bin dolar kadar miktarı Emperors Club VIP adında bir eskort hizmetine yatırdığı ortaya çıktı.

Eliot SpitzerMark Sanford

Güney Kaliforniya valisinin 2009’da bir hafta boyunca ortadan kaybolmasının asıl sebebi Arjantin’de metresiyle evlilik dışı ilişki yaşamasıydı.

Mark SanfordGary Condit

Clinton’ın ilişkisini sıkı bir biçimde eleştiren kongre üyesinin, aslında kendisinin de bir dolandırıcı olduğu ortaya çıktı. Metresini öldürdüğü ileri sürülen Condit beraat etti, ancak katil daha sonra yakalansa da kariyerini ve şöhretini sonsuza dek kaybetti.

Gary ConditJohn Edwards

Güney Kaliforniya senatörü ve güçlü bir başkan adayı olan Edwards, eşi kanserden ölürken metresi hamile olduğunu söylediğinde güvenilirliğini kaybetti.

John EdwardsGrover Cleveland

İki kez başkan seçilen, Grover Cleveland’in gayrimeşru bir çocuğu olduğu teyit edilmiştir.

Grover ClevelandRobert Packwood

Oregon’dan cumhuriyetçi bir senatör. Packwood onunla çalışmış olan bir düzine kadını taciz etmekle suçlandı. Kanıt ise onun günlüğünden başka bir şey değildi.

Robert PackwoodWilbur Mills

Alkol sorunlarıyla bilinen ve bir striptizciyle yakalanan Arkansaslı Kongre üyesinin popülaritesi, yeniden yapılan seçimle kanıtlandı. Mills yüzde 60 oy oranıyla tekrar kongreye seçildi.

Wilbur MillsJohn F. Kennedy

Kennedy’nin ilişkilerinin hiçbiri kanıtlanmasa da Marilyn Monroe ile yaşadığı iddia edilen ilişkinin o sıralar çok reklamı yapıldı.

John FJohn Ensign

Çalışanıyla ilişki yaşadığı Fox News tarafından ortaya çıkarılan Nevadalı senatörün suçluluğu, çalışanının eşi mektup yazıp her şeyi açıkladığında kanıtlandı.

John EnsignMel Reynolds

Pek çok suçtan zan altında kalan Illinoisli kongre üyesi, kara para aklama, banka dolandırıcılığı ve gönüllü çalışanlarından birine tecavüz ettiği yönündeki suçlamaları kanıtlandı.

Mel ReynoldsFred Richmond

Bu New Yorklu Demokrat 1978’de 16 yaşındaki biriyle seks yaptığı için tutuklandı. Ancak uyuşturucu kullanımı ve vergi kaçakçılığı suçunu kabul etmeden önce bir kez daha başkan seçildi.

Fred RichmondJon Hinson

Amerika Birleşik Devletleri Kongresi’nde temsilci olan Hinson, eşcinsel ilişki yüzünden tutuklandıktan sonra istifa etti.

Jon HinsonWayne Hays

Ölen Ohiolu demokratın sadece seks amacıyla bir sekreteri işe aldığı bildirildi. Hays, daha sonra kongreden istifa etti.

Wayne HaysTed Kennedy

Yeğenini taciz etmekle suçlanan Liberal Massachusetts Senatörü savunma verdi.

Ted KennedyGerry Studds

Eski temsilci Gerry Studds, bir erkek çocuğuyla cinsel ilişkiye girmekten dolayı hüküm giydi. Ancak altı dönem boyunca görev yapmak üzere işinin başına geri döndü.

Gerry StuddsBrock Adams

Brock Adams, eski Senatör ve Washingtonlı Demokrat, uyuşturucu, saldırı ve tecavüz suçlamaları onayladıktan sonra seçim kampanyasını durdurmak zorunda kaldı.

Brock AdamsDaniel Inouye

1990 yılında, 82 yaşındaki Hawaiili Demokrat pek çok kadın tarafından cinsel taciz ile suçlandı. Ancak, Senato Etik Kurulu soruşturmayı ileri götürmeyi reddediyor.

Daniel InouyeNewt Gingrich

Cumhuriyet Devriminin lideri olan Newt Gingrich, ikinci eşi ile evliyken stajyeri ile bir ilişkisi olduğu ortaya çıktı.

Newt GingrichVito Fossella

Evli ve üç çocuk babası kongre üyesi, Laura Fay ile bir ilişkisi olduğunu itiraf etti.

Chris Lee

Eski bir Cumhuriyetçi üyesi olan Lee, Craigslist yoluyla bir kadına, gömleksiz resimleri ile birlikte, çapkın e-postalar gönderdiği gözler önüne serilince istifa etti.

David Wu

Oregon’un 1. Kongre bölgesinin Amerika Birleşik Devletleri temsilcisi, bağı toplayan birinin kızına cinsel yakınlaşmada bulunmaktan suçlanınca istifa etmek zorunda kaldı.

David WuVance McAllister

Amerika Birleşik Devletleri temsilcisi, evli bir personeliyle uygunsuz davranışlar sergilerken güvenlik kameralarına yakalandı.

Vance McAllisterEric Massa

Politikacı, erkek personellerini el ile taciz etmekten suçlandı. Massa, başka bir soruşturma açılmasını önlemek için istifa etti.

Eric MassaKaynak: True Activist

Bu köprünün adı “Doğaya saplanan hançer köprüsü” olsun: 3. Köprü açıldı

0

İstanbul Boğazı üzerinde yer alan 3’üncü köprü açıldı. 2013 yılında temeli atılan ve Yavuz Sultan Selim köprüsü adı verilen 3. Boğaz Köprüsü ve Kuzey Marmara Otoyolu Projesi, İstanbul’un ciğerleri sayılan bölgenin ekosisteminde tahribatlara neden oldu. Özellikle köprü yolu çevresinde doğmaya aday yeni yerleşim yerleri de İstanbul’u geleceği açısından derin endişelere sebep oluyor.

Kuzey Ormanları Bulgaristan sınırında İğneada’dan Sakarya’ya kadar uzanan bir bölge. Kuzey Ormanları hem Türkiye’nin hem de Marmara bölgesinin nefes alma kaynaklarından, oksijen depolarından biri. Ayrıca önemli bir canlı ekosistemine de sahip. Tüm bu ekosistemi tehdit eden projelerden biri olan 3. Boğaz Köprüsü projesi sonuçlandı. Köprü düzenlenen resmi törenle bugün açıldı.

Köprünün temeli 2013 yılında atılmıştı. Köprü ve köprü yollarının inşaatı aşamasında çok ciddi sayıda ağaç kesilirken, yaşanan bu kesimler adeta bir doğa katliamı boyutuna vardı. 140Journos’un haberinde de görüleceği gibi 2010 ile 2015 ve günümüze kadar bölgenin doğasında inanılmaz bir dönüşüm ve değişim var. Ne yazık ki bu dönüşüm yeşilin azaldığı, çoraklığın ve betonun arttığı bir dönüşüm halinde oldu.

Yeni yeni ilçeler ortaya çıkabilir

Şu bir gerçek ki, dünyanın en kaotik ve kalabalık şehirlerden biri olan İstanbul şu an bile zor nefes alan bir şehir konumunda. 3’üncü Köprü ve ardından 3’üncü Havalimanı çevresine yapılacak bağlantı yollarının etrafına yeni bir şehir kurulacağını öngörmek hiç zor değil. Bu yeni yerleşim yerleriyle İstanbul’a birkaç milyon ilave nüfus daha eklenebilir. Kuzey Ormanları güzergâhında halen ayakta olan ağaçlar da katledilebilir. Tüm bu öngörüler gerçekleşirse, İstanbul tamamen nefessiz kalacak, gittikçe yaşanmaz bir şehir haline gelecek.

kuzey-ormanlari-7

Protestolar sonuç vermedi, engellenemedi

Projenin ilk açıkladığı dönemden bu yana üçüncü köprü ciddi protestolara konu oldu. Fakat tüm bu protestolar, sokaklarda ve sosyal medya oluşturulmaya çalışılan kamuoyu sonuç veremedi. Yapılan eylemlerde “Kuzeyde AVM’ler oteller değil kestaneler, dişbudaklar yükselecek”, “Domuzun yuvası ormandadır ormanda kalacak”, “Göklerinde egzoz değil, yağmur bulutları ve kuş sürüleri yükselecek” ve “Kesilip atılan kardeşilerin tek tek yeşerecek yeniden” sloganları atıldı veya bu cümleler pankartlara taşındı.

Fakat tüm bu çağrılar dinlenmedi ve inşaatlar devam etti. Bu tepkileri dindirmek adına, yol üstünde hayvanların geçişi için ekolojik küçük geçiş köprüleri gibi uygulamalar yapılsa da, bu doğa katliamının yanında göz boyamaya yönelik adımlar şeklinde yorumlandı.

kuzey-ormanlari-4

Geçiş ücretiyle de cep yakacak

Adı “Yavuz Sultan Selim Köprüsü” olarak belirlenen üçüncü köprü için otomobillerden geçiş ücreti olarak 3 dolar+KDV alınacak. Bu geçiş ücreti, diğer iki köprüden daha pahalı. Diğer köprüler için otomobillerden geçiş ücreti olarak şu anda 4,75 TL alınıyor.

Hükûmet, 26 Ağustos’ta açılacak olan üçüncü köprünün yanı sıra, 257 km’lik Kuzey Marmara Otoyolu Projesi’nin de 2018 yılında tamamlanacağını belirtiyor. Köprüyü de içeren otoyolu projesinin devamı olan 169 kilometre uzunluğundaki Kurtköy- Akyazı ve 88 kilometre uzunluğundaki Kınalı-Odayeri kesimlerinde çalışmalara başlanmış durumda.

Tüm bu yatırımlarla ilgili dillendirilen vaatler ise şöyle; “Şimdiden kapasitesinin iki kat üzerinde trafiğe maruz kalmakta olan mevcut iki boğaz köprüsünün de yükünü çekecek. Köprüden geçecek olan demiryolu sayesinde de bu proje tamamlandığında Edirne’den İzmit’e kadar kesintisiz demiryolu taşımacılığı yapılabilecek. Köprüyle birlikte yılda yaklaşık 1 milyar 450 milyon doları enerji, 335 milyon doları işgücü kaybı olmak üzere 1 milyar 785 milyon dolarlık ekonomik kaybın da önüne geçilecek.” Demiryolu yatırımı gibi ulaşımı rahatlatabilecek bazı öğeler olsa da, bunların dünyadaki örnekleri gibi doğaya minimum zarar verecek şekilde projelendirilip projelendirilemeyeceği akıllarda hep bir soru işareti olarak kalacak.

Reklam filminde Avrupa bizi kıskanıyor söylemi

Diğer yandan üç yılda tamamlanan Yavuz Sultan Selim Köprüsü için yeni bir reklam filmi çekildi. Filmde, köprünün dünyadaki en geniş ve en uzun asma köprü olduğu vurgulanıyor. Toplumun farklı kesimlerini temsil eden oyuncular köprüyle ilgili görüşlerini dile getiriyor. Reklamın bir bölümünde, lüks bir otomobilde köprüden geçen takım elbiseli iki “Avrupalı” veya “Amerikalı” iş insanı canlandırması da dikkat çekiyor. Bu iki batılı iş insanından biri yanındakine dönerek, “Tam bir mühendislik harikası. Dünyada böylesini görmedim. Bakalım Türkler daha neler yapacaklar” diyor.

Binaların insanlara benzetildiği film: Medianeras

1

Filmin orijinal adı: Medianeras. İngilizcesiyle Sidewalls, Türkçesiyle Yan Pencere.
 1965 yılı, Buenos Aires doğumlu Arjantinli yönetmen ve aynı zamanda yazar olan Gustavo Taretto’nun 2011 yılında yönetmenliğini yaptığı ilk uzun metrajlı filmi.

Yönetmen, çoğunlukla kısa filmleriyle tanınıyor. Medianeras’ı daha önce kısa film şeklinde çekmiş, daha sonradan film üzerine yoğunlaşıp 95 dakikada bizlere bu çarpıklık içindeki duruluğu yansıtmış.

Medianeras, Arjantin’in Buenos Aires kentinde geçiyor. Filmin ilk 10 dakikası, fotoğraflarla Buenos Aires şehrinin bina yapılanmalarını, kent betimlemelerini, mimari göndermeler içerisinde “Şehirleri insanlara nasıl benzetebiliriz?”in yanıtını gözler önüne seriyor. Daha sonra ise iki ana karakter üzerinden, şehir yaşamının çarpıklığının bizler üzerinde yarattığı yapay yalnızlık duygusu içerisinde, her kapının ardında yaşanan bir aşk arayışını gösteriyor.

Film, herkesin kendinden bir parça bulabileceği evrensel bir öykülemeyle anlatılmış. Filmin ana karakterlerinden biri olan Martin, internet sitesi tasarımcısı. Eski sevgilisinin ona bıraktığı köpekle bir evde gerçek bir yalnızlık yaşamakta. Diğer ana karakter olan Mariana ise bugüne kadar mesleğine dair hiçbir şey yapamamış bir mimar. İstediği işi yapamadığından vitrin tasarımcılığı yapıyor ve o da gerçek bir yalnızlık içerisinde. Bu iki insan birbirinden habersiz bir şekilde Buenos Aires’te karşılıklı iki apartman dairesinde yaşamaktalar.

medianerasFilmde gerçek bir çarpıklığın içerisinde yaşanan duygular, karmaşalar, karakterler, diyaloglar ve sözcükler en naif ve en duru şekliyle anlatılmış. Sözcüklerin telefon tuşlarına hapsedildiği ve hatta yalnızlığı bile bizim seçemediğimiz aksine bizim için seçilen modern insanların yalnızlık öyküleri haline gelmiş bir gerçeklik. Bu filmi izledikten sonra, yönetmenin binalarla insan yaşamlarını benzettiğini ve bu yüzden bu insanların böylesine karmaşık, ruhsuz binalar yaptığını, içerisindeki kara mizahı, arayışları, büyük boşlukları, yalnızlıkları gerçek bir gözlem yeteneğiyle bize sunduğunu görebiliyoruz.

Medianeras 2Filmle ilgili bir başka değineceğim nokta ise objeler mi dersiniz metaforlar mı bilmem artık. İki ana karakterin yaşadıkları yalnızlık içerisinde bir şekilde hissiyatlarındaki boşlukları doldurdukları nesneler var. Martin’in Köpeği, Mariana’nın ise tasarımını yaptığı vitrinlerin birinden alıp eve getirdiği, onunla konuştuğu, bazen sadece baktığı bir manken. Bazen sadece böyle bir şeyi izlemek bile kendimizi hatırlamamıza yetebiliyor.



Medianeras 3

Medianeras’tan bazı replikler:

“Ayrılıkların, boşanmaların, aile içi şiddetlerin, kablolu kanal sayısındaki patlamanın, iletişim eksikliğinin, umursamazlığın, uyuşukluğun, depresyonun, intiharların, asabiyetin, panik atakların, obezitenin, gerginliğin, güvensizliğin, stres ve hareketsiz yaşam tarzının mimar ve mühendislerin suçu olduğundan adım gibi eminim.“

“İleri görüşlü insanlar, geleceğin fiber optik kablolardan oluşacağını söylüyorlar. Evlerimizi işyerlerimizden bir tuşla ısıtabileceğimiz açıklandı. Tabii ya! Ne de olsa, evde yolumuzu gözleyen hiç kimse olmayacak.“

“Nasıl birini aradığımı bildiğim zamanlarda bile onu bulamamışken; şimdi kimi, nasıl birini aradığımı bilmiyorken onu nasıl bulacağım?“

“Gözlem yapmak hem var olmak hem de var olmamaktır. Ya da başka bir yoldan varolma şekli.“

“Hayat bir oyun olsaydı, beş kare geri gitmek zorunda kalırdım.“

Kısa bir notla bu naif ve çarpıcı filmin önerisini bitireceğim. Filmin aslı 2005’te çekildi. O zaman bile böylesine iletişimsizlikten, şehir kaosundan ve bunun insanlar üzerinde yarattığı yapay yalnızlıktan yakınıp bir film yapmışlar. 2016 yılındayız ve her şey daha kötüye gidiyor. Dilerim bu film hem aradığınızı bulmanıza hem de bizim için seçilmişliklerin de ötesinde gerçekten bir şeyler üretmenize vesile olur.

İyi seyirler.



Kaynak: Film Lovers, Film Hafızası, Biletsiz, İMDB  



Yaşam İçin Su yaz kampı sona erdi ama mücadele devam ediyor

19-21 Ağustos tarihlerinde Büyükada Kartal Belediyesi Sosyal Tesisleri’nde gerçekleştirilen Yaşam İçin Su yaz kampı sona erdi. Kamp sonrası ilk aktivistler buluşması 29 Ağustos 18.30’da Çatı Cafe’de kampa giden veya gitmeyen herkesin katılımına açık şekilde yapılacak.

Üç gün süren etkinliğe 70’den fazla kişinin katılımıyla oldukça verimli geçti. Kamp boyunca suyu merkeze alan birçok konu konuşuldu, filmler izlendi, müzik ve dinleti atölyeleri yapıldı. Toplantının video kayıtları ise yakın zamanda su hakkı internet sitesinde yayınlanacak.

Kampın ilk toplantısında “İstanbul’un Su Yolları ve Çeşmeleri” konusu Kadir Has Üniversitesi’nden Prof. Dr. Murat Güvenç ve mimar Dr. Korhan Gümüş tarafından anlatıldı. İstanbul’un ezelden beridir en önemli meselesi olan halka su temininin nasıl sağlandığı, günümüzde atıl birer süs nesnesine dönüşen sokak çeşmelerinin günümüze kadar nasıl evrildiği, kentsel dönüşüm ve mega projelerin su varlıklarına nasıl etkilediği ve su açısından İstanbul’u nasıl bir geleceğin beklediğine dair çeşitli konular ele alındı. Cuma gecesi ilk oturumun hemen ardından Sinan Altıparmak ve Deniz Güngören katılımcılara bir müzik dinletisi sundu.

Cumartesi sabahı ilk konuşma saat 10.00’da “Mitoloji ve Felsefede Su” ve “Ekoloji Felsefesi”ydi. Bilgi Üniversitesi’nden Doç. Dr. Ferda Keskin suyun Yunan mitolojisi, dinler ve felsefe içindeki anlamlarına dair bir konuşma yaptı. Hemen ardından Kocaeli Üniversitesi’nden Prof. Dr. Sinan Özbek (Adalar Kent Konseyi Başkanı) az gelişmişliğin ekolojik avantajlarını ekoloji felsefesindeki tartışmalar üzerinden ele aldı.

Öğleden sonra ise “Kapitalizmin Ekolojik Yıkımı ile Türkiye’de ve Dünyada Su Hakkı Mücadelesi” konulu toplantı gerçekleştirildi. Bu oturumda Su Hakkı Kampanyası aktivistleri Nuran Yüce, Akgün İlhan ve Özdeş Özbay konuştular. Su ve iklim krizinin neoliberal kapitalizmin yarattığı küresel ölçekli bir sorun olduğu, bu sorunun sadece bir çevre meselesi olarak değil, ırkçılık, ayrımcılık, militarizm ve sınıfsal yönleriyle de ele alınması gerektiği, dünyadan ve Türkiye’den su hakkı mücadelelerine dair örnekler ile birlikte anlatıldı.

yasam icin su kampiAkşam ise “Habap Çeşmeleri” (2012) adlı belgeselin açık hava gösterimi ve ardından belgeselin yapımcısı olan Hrant Dink Vakfı’ndan Zeynep Taşkın ile söyleşi vardı. Taşkın, Elazığ’ın Habap (Ekinözü) Köyü’nde 1915 sonrasında yurtlarından edilen Ermenilerin ardından kalan ve atıl vaziyette olan köy çeşmelerinin nasıl restore edildiği, bu fiziksel restorasyon sürecinin nasıl bir toplumsal iyileşmeye de yol açtığını anlattı.

yasam icin su kampi sona erdi21 Ağustos Pazar günü “İstanbul’un Su Sorunları” başlıklı toplantıda Su Hakkı Kampanyası’ndan Nuran Yüce, Kuzey Ormanları Savunması’ndan Mehmet Baki Deniz ve Doğal Yaşamı Koruma Vakfı’ndan (DAYKO) Nusret Türkkan konuşmacı oldular. Oturumda İstanbul’un sürekli büyüyen nüfusuyla birlikte Marmara Bölgesi’nin kuzeyindeki tüm su varlıklarını kendine akıttığı, 3. Köprü, 3. Havalimanı, Kanal İstanbul ve çevrelerinde gelişecek kentleşmenin Ergene, Melen ve Sakarya gibi civardaki tüm tatlısu havzalarına verdiği zararlar ele alındı.

yasam icin su kampi bittiPazar gününün son etkinliğinde ise önce yaz kampını değerlendirildi. Su Hakkı Kampanyası’ndan bundan sonra neler yapılabileceğimizi ve Kasım ayında gerçekleştireceğimiz Uluslararası Su Mücadeleleri Konferansı’nı nasıl örgütleyebileceğimizi konuştuk.

Yaşam için su diyenlerin biraraya geldiği bu üç günlük kamp katılımcılarına çok şey öğretmiş. Hepsinin de eline sağlık.

Kaynak: Su Hakkı!

Türkiye’den dünya çapında bir progresif rock grubu: Nemrud

1

Nemrud, Türkiye’den de evrensel çapta müzik yapılabileceğinin kanıtı olan gruplardan biri. Türkiye’de hiçbir zaman çok öne çıkamayan bir tür olan progresif rock kulvarında ilerleyen Nemrud, yaptıkları müzikle bu akımın Türkiye’deki belki de en iyi örneklerini ortaya koyarken, evrensel düzeyde de ilgi görüyor.  

Nemrud, Türkiye’de rock dünyasında gerçekten farklı bir yerde duran bir grup. Genelde dünyadaki alternatif rock akımlarının takipçisi veya yıllar öncesinin Anadolu pop rock tınılarının devamı niteliğindeki Türkiye rock dünyası atmosferinin ötesinde Nemrud, daha progresif bir kulvarda yer alıyor. Rock müziğin sınırlarını; hikâyeleri ve tınılarıyla zorlayan grup, müziğinde progresif rock’ı; klasik müzik, caz gibi müzikal unsurlarla harmanlıyor.  Grup ayrıca Türkiye’de örneklerine çok az rastladığımız, baştan sona bir bütün olan ve bir hikâyeyi anlatan konsept albümlere de imza atıyor.

Sadece Türkiye’de değil 30 ülkede

2008 yılı yaz aylarında, Mert Göçay Nemrud’u İstanbul’da kuruyor, istediği hikâyeleri bir bütün halinde müzikle aktarmak, anlatmak. 2010’un başında Nemrud ilk albümleri olan konsept progresif rock albümü “Journey of the Shaman”ı yayınlıyor. Üstelik bu albüm sadece Türkiye’de değil 30 ülkede de yayınlanıyor.

 

İlerleyen yıllarda ise grubun kadrosu aynı kalmıyor, değişiklikler oluyor. “Journey of the Shaman” albümünde konuk sanatçı olarak yer alan Mert Topel (org) ve Mert Alkaya (davul) gruba kalıcı olarak katılıyorlar. 2013’te ikinci albüm olan  Ritual yayınlanıyor. Albüm yine  Avrupa’da da yayımlanıyor. Son olarak ise Aycan Sarı’nın yurtdışına yerleşmesi üzerine Türkiye rock aleminin tanınan yüzü Levent Candaş, Nemrud ekibine dahil oluyor.11952933_1143877218975110_2883381419345469164_o

Nemrud’un yeni albümü Rainbow45 etiketi ile bu Mayıs ayı içerisinde dinleyicileriyle Türkiye’de ve yurtdışında buluştu. Yeni albüm “Nemrud”, grubun ismini taşıyor. Albüm konsept bir albüm olduğu için parçalar birbirleriyle bağlantılı ve ortak bir hikâyeyi anlatan bütünlük içerisindeler. Grubun bu albümdeki kadrosu ise Mert Göçay, Levent Candaş, Mert Topel ve Mert Alkaya’dan oluşuyor.

11890471_1143877252308440_2902098999409784918_o

Türkiye’de progresif rock’ta yeni bir dönemeç

Dünyada progresif rock akımı 1960’lı yılların başından bu yana müzik dünyasında varlığını hissettiren bir akım. Özellikle 70’li ve 80’li yıllarda King Crimson gibi gruplarla altın çağını yaşayan bu müzik türü Türkiye’de ise hep bir takipçi kitlesi olsa ve bu türü deneyen gruplar olsa da dünyadaki kadar hiçbir zaman öne çıkamadı. Progresif rock akımı, Türkiye’de ilk olarak Moğollar, Erkin Koray, Barış Manço gibi isimlerin bazı küçük denemeleri ile kendine yer açmıştı. 90’lı yıllarda ise daha alternatif bir progresif rock diyebileceğimiz belki de “neo progresif” diye tanımlanabilecek bir tür oluşmuştu. İlk olarak Nekropsi sonra Replikas gibi gruplar bu kulvardaydı ve gerçekten de farklı ve özgün işlerin altına imzalarını attılar.

Nemrud ise bu progresif rock manzarasında farklı bir yerde duruyor ve bu yer zirveye de oldukça yakın. Nemrud’un tarzı dünyadaki klasik progresif rock çizgisine yakınken, bunu yerelden evrensele ulaşan tınılar da eklemeyi başarıyorlar; cazı, klasik müziği ya da bu müziklerini hissiyatını da yer yer müziğine yediriyorlar.

Nemrud dağının hikâyesi anlatılıyor

Yeni albümün konusu ise kutsal kabul edilen Nemrud dağı. Bu yüce dağın hikâyesini çeşitli mistik ve fantastik öğelerden de destek alıp anlatıyorlar. Hikâye birbirine bağlı dört şarkı ile anlatılıyor. Dinlere, savaşlara, yıkım ve hüzünlere tanıklık eden dağın hikâyesi anlatılan. Albümdeki uzun 4 parça ile hikâye dinleyiciye aktarılıyor, hem sözlerle hem notalarla.

Nemrud’un ilk iki albümü sadece Türkiye’de değil dünya çapında da ilgi görmüş, hatta grup Türkiye dışında adeta daha çok tanınmıştı. Yeni albümle de Nemrud, büyük ölçüde bu ilgiyi, övgüleri ve etkiyi devam ettirecek. İlk iki albümleri kadar bu albüm dinleyeni etkiliyor mu ya da daha doğrusu çarpıyor mu, belki de hayır. Nemrud’un tarzına artık aşina olduğumuzdan olabilir bu. Ama yine çok kaliteli bir müzikal altyapı ile, üzerinde çok düşünülmüş ve emek verilmiş bir müzikle karşı karşıyayız. Ve Türkiye rock dünyasında bu tarz gruplara dört elle sarılmak gerekiyor.

Nemrud’un müziği ile Türkiye’den çıkan bir grubun da evrensel olabileceğine tanık oluyoruz. Size de özellikle Mert Göçay’ın gitarına ve naif ama görkemli vokaline, Mert Topel’in org tınılarına odaklanmanızı öneririz. Albüm sizi hikâyesinin içine çekecek.

Sadece başka bir melek daha gökyüzüne yükseldi

1

Dünyanın binbir türlü hali var denir. Bazen bize tamamen yabancı ve olasılıksız gelen şeyler bazı insanların en büyük ve tek gerçeği olabilir. Mesela dünyanın bir köşesinde her gün masum insanların evleri bombalanıyor olabilir. Mesela savaştan kaçıp, yaşayabilmek adına evlerini terk eden, hayata tutunmaya çalışan insanlar denizin ortasında can veriyor olabilir. Mesela bir anne yeni doğmuş bebeğini isim bile koymadan ölüme terk etmek zorunda olsa da sistem buna boyun eğmesini gerektiriyor olabilir.

Brezilya’nın Alto do Cruzeiro isimli teneke kentinde, neredeyse 90’lı yılların sonuna kadar bir annenin kendisi için yapabileceği en tehlikeli şey bebeğine sevgi ve tutkuyla bağlanmaktı. Bu yüzdendir ki anneliğin bir iç güdü, doğal ve biyolojik yapılanmanın bir sonucu olduğu iddiası bebeğini ölüme terk eden ve yas tutmayan kadınlarca zayıflatılmıştır. Peki bu kadınların kalbi taştan mı? Teneke kentteki yoksulluk, sağlık olanaklarının yetersizliği, şeker plantasyonlarında sömürülen halkın uğradığı zulüm doğup yaşayabilen her bebeği bir savaşçı, başaramayan her bebeği ise melek yapmıştır.

tabut brezilya60’lı yılların verilerine göre Brezilya’da her yıl 5 yaşın altında 1 milyon çocuk ölmekte; çoğu ishalden, aşırı su kaybından, beslenememekten ve çeşitli salgınlardan dolayı hayatını kaybetmektedir. Kadınlar genelde ya zenginlerin evinde ya da şeker plantasyonlarında çalışırlar ancak bebeklerini yanlarında götürmeleri olanaksızdır. Günlük 1 dolar kazançla bakıcı tutmanın da imkânı olmadığından bebekler evde yalnız bırakılır ve çoğu zaman yalnız başlarına ölürler.

Bu yaşam şartlarında anneler yeni doğan bebeklerine bir süre isim vermez, devlet resmi kayıt işlemlerini yapmaz ve bebeğin savaşçı mı yoksa melek mi olmayı seçeceği beklenir. Çoğu bebek vaftiz bile edilmeden gömülür. Kilise çanları belki de hiçbir yerde çalmadığı kadar çok çalar Alto do Cruzeiro’da.

Eski kilise melek bebekleri İsa’nın yanına çağırdığını, yaşayanların günahlarını temizlemek adına melek olduklarını söylemekte toplum ve anneler bu şekilde avuntu bulmaktadır. Yeni kilise kendini umudun kilisesi olarak adlandırmakta bebek ölümlerini kutsayıp kutlamamakta, kadınlara hasta bebekleriyle ilgilenmelerini söylemektedir. Kilise doğum kontrolünü, kürtajı ve sterilizasyonu günah kabul etmektedir.

Bazen evin bir köşesinde bir kardeşin doğum günü kutlanırken diğerinin küçük tabutu yer alır. Bölgede hepimizin bildiği doğum günü şarkısına bir dize eklenir: “Tebrikler savaşçı, bir yaşını daha görecek kadar yaşadın!”

Günümüzde bölge hâlâ fakirlik, uyuşturucu, çeteler ve cinayet gibi sorunlarla yüz yüze olsa da artık melek bebekler yok. Doğurganlık oranı aile başı 2,36’dan 1,9’a geriledi. Bu süreç Çin ve Hindistan’ın aksine devlet planlaması olmadan gönüllü olarak gerçekleşti. Kadınlar artık zenginlerin evinde veya şeker plantasyonlarında çalışmıyor, bebeklerini süt tozuyla değil anne sütüyle besliyorlar. Besin ve sağlık olanakları Alto do Cruzeiro için problem olmaktan çıktı. Bebek ölüm oranları ciddi şekilde düşüş gösteriyor. Artık isimsiz bebekler yok. Her hangi bir sebep yüzünden gerçekleşen ölümlerde bu sıradan ve beklenen bir olaymış gibi karşılanmıyor. Anneler bebeklerini isimleriyle anarken ölümün karşısında diledikleri gibi yas tutuyorlar. Bazılarımız için yas tutmanın, gözyaşı dökmenin bile lüks olduğu şu dünyada Alto kadınları ve bebekleri savaşıyor.

Nancy-Under5MortalityFertilityAntropolog Nancy Scheper-Hughes, Alto do Cruzeiro’da yapısal şiddetin, yoksulluğun ve yokluğun şekillendirdiği hayatı “Death Without Weeping” isimli kitabında anlatıyor. Konu hakkında daha detaylı bilgi isteyenler Hughes’un çalışmalarına göz atabilirler.

Kaynak: Death Without Weeping – Nancy Scheper-Hughes, Natural History