Ana Sayfa Blog Sayfa 354

Anayasa değişikliği ve referandum sürecine bir bakış

1

Türkiye siyaseti, 21 Ocak 2017 günü sabaha karşı Cumhuriyet tarihinde yeni bir sayfa açtı.

Kimileri “tarihe tanıklık etmek” dedi, kimileri de “meclisin kendi intihar fermanını kendi oylarıyla yazması” olarak tanımladı bu oylamayı.

Sabah 04.00 sıralarında 339 kabul oyu ile Anayasa değişiklik teklifi TBMM’den geçti. Meclis Başkan Vekili Ayşe Nur Bahçekapılı teklifin tümünün oylanmasının sonuçlarını “Egemenlik gerçekten de kayıtsız şartsız milletindir.” diyerek duyurdu.

Şimdi sırada olağanüstü hâl koşullarında gerçekleşecek bir referandum süreci var. Ülkenin içinden geçtiği, 2015 yazından beri yüzlerce kişinin intihar saldırılarında hayatını kaybettiği bu süreçte halkın meydanları dolduracağı, şarkılarla türkülerle beslenecek bir kampanya başlatılıyor.

Peki anayasa değişiklik paketi neler öngörüyor? Öne çıkan başlıklar şu şekilde:

Sistem

Partili Cumhurbaşkanlığı öngörüyor. Eğer anayasa değişikliği yapılırsa Cumhurbaşkanı devletin başı, yürütme yetkisinin sahibi olacak, parti üyesi ve parti başkanı olabilecek.

TBMM ve seçimler

TBMM vekil sayısının 550’den 600’e çıkarılmasını ve Meclis seçimlerinin Cumhurbaşkanlığı seçimleri ile beraber 5 yılda bir aynı gün yapılmasını öngörüyor.

Cumhurbaşkanının TBMM’de açılış konuşması yapabilmesini ve TBMM gündemine mesaj verebilmesini öngörüyor.

Cumhurbaşkanı: yetkiler ve yargılanma

Cumhurbaşkanının, kendi yardımcılarını, bakanları ve üst düzey devlet yöneticilerini atayabilmesini ve görevlerine son verebilmesini öngörüyor.

Cumhurbaşkanının, yürütme yetkisine ilişkin konularda TBMM adına “Cumhurbaşkanlığı kararnamesi” çıkarabilmesini öngörüyor.

Cumhurbaşkanına bütçe kanunu hazırlayarak TBMM onayına sunma yetkisi verilmesini öngörüyor. Aynı zamanda Devlet Başkanına yurdun tamamında veya bir bölgesinde, süresi altı ayı geçmemek üzere olağanüstü hal ilan edebilme yetkisi verilmesini öngörüyor.

Milli güvenliğin sağlanmasından Cumhurbaşkanının sorumlu olmasını, Genelkurmay Başkanının doğrudan Cumhurbaşkanı tarafından atanmasını ve Cumhurbaşkanına karşı sorumlu olmasını öngörüyor.

Cumhurbaşkanının işlediği bir suç iddiasıyla meclis üye tamsayısının üçte ikisinin gizli oyu ile yargılanmak üzere Yüce Divan’a sevk edilebilmesini öngörüyor.

Muhalefet ne diyor?

Tartışmalı teklifin meclisten geçmesinin ardından CHP lideri Kemal Kılıçdaroğlu gelişmeleri “bir U dönüşü” olarak niteledi ve “Hayır” kampanyasını demokrasi, cumhuriyet ve bayrak paydasında sürdüreceklerini kaydetti.

HDP sözcüsü Ayhan Bilgen, referandumdan “güçlü bir hayır” çıkmasının yöntemini zorlayacağını belirtti. Partinin Kasım 2016’dan beri Edirne F tipi cezaevinde tutuklu bulunan Eş Başkanı Selahattin Demirtaş ise 7 Haziran seçimlerinde elde edilen sonuca dikkat çekerek umut mesajı verdi.

Anayasa değişiklik teklifini savunan MHP lideri Devlet Bahçeli önümüzdeki süreçte partisinin AKP ile ayrı ayrı “evet” kampanyası sürdüreceğini söyledi.

Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan referandum kampanyasında meydanlara ineceğinin ilk sinyallerini verdi ve erken seçim olmayacağını belirtti, 2019 seçimlerine dikkat çekti.

Referandum için ise verilmiş kesin bir tarih yok, şu an için öngörü Nisan 2017.

Bu yoğun gündemden biraz ayrı kalayım ama çok da uzaklaşmayayım diyenler ve henüz izlemeyenler için Şili 1988 referandumu kampanyasını 15 dakikalık bir reklam filmine sığdırmaya çalışan bir grubun hikâyesini anlatan Pablo Larrain’in “No” filmi izlenmeye değer.

Her geçen gün zenginin daha da zenginleştiği, fakirin daha da fakirleştiği bir dünya

0

İngiltereli yardım kuruluşu Oxfam tarafından yayınlanan yeni rapor zenginliğin tehlikeli bir şekilde bir avuç elde yoğunlaşması karşısında uyarıda bulunuyor.

Dünyanın en zengin 8 milyarderi, dünya nüfusunun yarısı ile aynı varlığa sahip. Geçtiğimiz günlerde İsviçre’nin Davos kentinde gerçekleşen Dünya Ekonomik Forumunda yayınlanan rapora göre,  Oxfam Microsoft’un kurucusu Bill Gates‘in tam olarak 426 milyar dolarlık servet ile 3,6 milyar insanınkine eşit varlığa sahip olmasını “anlamsızın da ötesinde” olarak tarifledi.

Brexit ve Donald Trump’ın seçim zaferi olarak da ortaya negatif etkilerini döken sistemin aksine, eşitsizliği tersine çevirebilecek bir ekonomik model çağrısında bulunuldu.

Oxfam yükselen eşitsizliğin sorumluları olarak ücret sınırlamalarını, vergi kaçakçılığını ve şirketler tarafından üreticilere yapılan baskıları gösterirken işletmelerin zengin sahiplere ve üst düzey yöneticilere daha fazla karlı geri dönüş sağlamaya konsantre olduklarını belirtti.

Dünya Ekonomik Forumu yükselen eşitsizliğin ve sosyal kutuplaşmanın 2017 küresel ekonomisi için en büyük iki risk olduğunu ve bunun küreselleşmeye negatif etki ile sonuçlanabileceği fikrini ortaya koydu.

Oxfam dünyanın en fakirleri olan dünya nüfusunun yarısı 426 milyar dolar ile Microsoft‘un kurucusu Bill Gates, İspanyol moda zinciri Zara‘nın kurucusu Amancio Ortega ve Berkshire Hataway‘in sahibi Warren Buffett ile aynı varlık değerine sahip olduğunu dile getirdi.

Diğer zenginler ise:

  • Meksika telekomünikasyon devi Grupo Carso‘nun sahibi Carlos Slim Helú,
  • Amazon‘un kurucusu Jeff Bezos,
  • Facebook‘un kurucusu Mark Zuckerberg,
  • Oracle isimli Amerikan teknoloji firmasının yöneticisi Larry Ellison,
  • ve Bloomberg haber ajansı ve finans merkezinin sahibi, eski New york valisi Michael Bloomberg

2016 yılında Oxfam dünyanın en zengin 62 milyarderinin dünyanın yarısı ile aynı varlığa sahip olduğunu açıklamıştı. Bu sayı 2017 yılında böylece sekize düşmüş oldu. Bunun nedeni olarak ise yeni bilgiler ile Çin ve Hindistan’daki fakirliğin geçtiğimiz yıllara göre oldukça kötüye gitmiş olması. Yani en altta bulunan yüzde 50 her geçtiğimiz gün daha fazla fakirleşiyor, ve buna bağlı olarak zengin ile fakir arasındaki uçurum günden güne artıyor.

Çin Halk Cumhuriyeti başbakanı Xi Jinping’ten, Shakira’ya oldukça farklı bir ziyaretçi farklılığına sahip olan Dünya Ekonomik Forumu’nun kendi büyüme ve gelişme raporu aynı zamanda “orta gelir” olarak belirtilen ücret diliminin de 26 gelişmiş ülkede 2008 ile 2013 yılları arasında yüzde 2,4 değer kaybettiği belirtildi.

Norveç, Luxemburg, İsviçre, İzlanda ve Danimarka Forumun kapsamlı kalkınma endeksine göre büyümede ilk 5 sırayı dolduruyor. Endekse göre İngiltere 21. sırada, ABD ise 23. Forumu düzenleyenler yükselen eşitsizliği “kapitalizmin demir yasası“ olarak değil de doğru politik kararları verme ile ilişkilendiriyorlar.

Dünya Ekonomik Forumu ilk kez eşitsizlikten bahsettiğinden bu yana 4 yıl geçti ve bu zamandan beri bu uçurum giderek arttı.

Oxfam tarafından rapor şu şekilde yorumlandı;

“Brexit ve Donal Trump’ın başkanlık kampanyasındaki başarı ile birlikte artan ırkçılığa ve ana akım siyasetin hayal kırıklığına dair artan bir endişe var. Birçok zengin ülkede insanların artık mevcut durumu tolere edemeyeceğine dair işaretler var.”

Kaynak: The Guardian

Başlık görseli: Altaf Qadri/AP

İskoçyalı Robin Hood: Rob Roy MacGregor

Rob Roy MacGregor, sonradan halk kahramanı olan ve Sir Walter Scott’un romanlarında da ölümsüzleşen bir İskoç kanun kaçağıydı. Çetesiyle birlikte sığır çalıp insanlardan hırsızlara karşı güvence karşılığında para temin ediyordu.

O, elbette tam anlamıyla bir Robin Hood değildi. Ne var ki kendisi buna rağmen “İskoçyalı Robin Hood” olarak anılır.

Katrine Gölü’nün yanı başındaki Glengyle’de dünyaya gelen Rob Roy, henüz daha 18 yaşındayken babasıyla birlikte Kral II. James‘i desteklemek için Jakoben ayaklanmasına katıldı. Ancak 1689’da, I. Dundee Vikontu’nun öldürülmesi üzerine, isyan sona erdi. Roy’un babası iki yıl hapis yattı, annesi ise bu süreçte hayatını kaybetti. Durumlardan ötürü Roy, ne fiziksel ne de ruhsal olarak kendini toparlayabildi.

Geçen süre zarfında Rob Roy saygı duyulan bir çoban oldu. Fakat aynı zamanda çiftçilerden sığırlarının güvenliği karşılığında yaklaşık olarak yüzde 5 oranında kira alan bir haraççıydı.

Bu işte oldukça iyiydi. Müşterilerine kaybolan ya da çalınan sığırlarını telafi etme garantisi veriyordu. Ancak, ödeme yapmayanlara karşı oldukça sertti.

Saygı duyulan bir çoban ve sığır koruyucusu olmasına rağmen sığır çaldığından dolayı, bir süre sonra adı kötüye çıktı. Eskiden kendisine yardımcı olan Montrose Dükü’nün bile birçok sığırını çaldı. Dük buna karşılık olarak Roy’un evini kundaklattı ve soğuk kış günlerinde eşinin ve dört oğlunun evsiz kalmasına neden oldu.

Mülk ve sığır elde etmek isteyen Roy, büyük miktarda borç para aldı; ancak sonrasında iflas etti ve yüklü miktarda borcun altına girdi. 1716’da Glen Shira’ya taşınıp orada dört yıl boyunca yaşayacağı bir ev inşa etti.

1717’de Kefaret Yasası çıkarıldı ve Jakoben Ayaklanması’nda yer almış olanlara, Gregor soyuna mensup birkaç kişi dışında, af geldi. Rob Roy, 1719 yılında, Glen Shiel Savaşı’nda ağır yaralandı ve 1722’de Inverlochlarig Beag’a taşındı.

Rob Roy’un hayatının bundan sonrası pek bilinmiyor. Kimi anlatılanlara göre 1727’de Barbados’a götürüldü, orada kalmaya karar verdi ve belli ki 1734’teki ölümüne kadar da huzurlu bir hayat yaşadı. Ancak, Gregor soyu burada da bitmiyor; hikâye Roy’un oğulları James ve Rob Oig ile kaldığı yerden devam ediyor.

Kaynak: The Vintage News 

Editör notu: Tabii olarak hayvanların alınıp satılmasını onaylamıyoruz, bu metin yabancı kaynaktan Türkçeye tarihte yaşanmış bir dönemi anlatmak için çevrilmiştir.

Öyle çok şey var ki bakın size dair: Tuna Kiremitçi ve Arkadaşları

1

Tuna Kiremitçi, 2016’da başlattığı “Tuna Kiremitçi ve Arkadaşları” projesini bir albümle taçlandırdı. 10 kadın müzisyenle düetler yaptığı albümünde; çok iyi veya güçlü değil ama karakteristik bir erkek sesi olan Kiremitçi’nin sesi 10 kadın şarkıcının ses ve nefesiyle karışmış, ortaya iyi bir albüm çıkmış.

Tuna Kiremitçi daha çok yazar yönüyle tanınır. Fakat müzik dünyasında da çok uzun yıllardır varolan bir isimdir esasında. Gençlik dönemini 90’lı ve 2000’li yıllarda geçirenler için özellikle Kumdan Kaleler grubuyla yaptığı şarkılar bir dönem birbirimize çektiğimiz kasetlerin gözde şarkılarındandı. Kiremitçi sonra ise Atlas grubuyla biraz daha müziğini sertleştirdi, daha hard rock tınılı bir albüme imza attı. Bu yıllar içinde tabii Kiremitçi’nin sesi de değişti, daha çatallaşan, daha pürüzlü, kalın ve sert bir ses haline geldi.

Geçen yıl roman yazmayı bıraktığını açıklayan Kiremitçi’yi, 2016 boyunca internete düşen ve Türkiye’nin önde gelen kadın müzisyenleriyle düetler yaptığı videolarla gördük. Esasında her şey, Pasaj Müzik’in sahibi olan Murat Doğan’ın Kiremitçi’ye şarkılarından bir seçki yapıp, bu şarkıları beraber söylemek istediği kadın şarkıcıları seçmesini önermesiyle başlamış. Kiremitçi’nin de bu proje fikri aklına yatmış. “Tuna Kiremitçi ve Arkadaşları”nın hikayesi 2016’da başladı. Haziran’dan başlayarak her ay bir şarkı yayınlayarak proje ilerledi. Proje bu ay bir albümle taçlandırıldı.

Kiremitçi bu proje albümünde müzik dünyamızın özel kadın seslerini konuk etmiş. Rock müzik dünyasından Pamela ile Özge Fışkın; caz aleminden Jehan Barbur; halk müziği ve pop albümleriyle bildiğimiz Gülay; tanımlar ötesi Yıldız Tilbe; genç nesil kadın şarkıcılardan Öykü Gürman ile Gülçin Ergül. Ayrı bir parantezle, bu yılın yıldızlarından biri olması beklenen Sena Şener. Ve de oyuncu yönleriyle bilinen Gonca Vuslateri ile Gökçe Bahadır.

Albüme katılan tüm şarkıcılar şarkılarını ses ve nefeslerinin yanı sıra ruhlarını da katmış gibi görünüyor. Albümdeki düetlerde öylesine söylenmiş veya gelişigüzel yorumlanmış bir şarkı yok. Sadece Gökçe Bahadır ile yapılan düette, belki de Bahadır’ın ses rengi ve kapasitesi nedeniyle tam istenen etki sanki yaratılamamışken, diğer yorumları genelde başarılı bulmak mümkün. Şu bir gerçek, bariton bir ses haline gelen Kiremitçi’nin sesi kadın vokallerle birlikte uyumlu şekilde tınlıyor, birbirini tamamlıyor. Belki çok iyi veya güçlü değil ama karakteristik bir erkek sesi Kiremitçi, gerçekten çok karakteristik kadın sesleri Jehan Barbur, Yıldız Tilbe, Sena Şener ve Gülay ile birleşmiş.

Albümde öne çıkması beklenebilecek iki yorum Yıldız Tilbe ve Sena Şener’in yorumları. Tilbe ile düet bir hit olmaya aday. Sena Şener ile düeti özel kılan ise Şener’in özel sesi ve vokal tarzı. Bu yıl albümümün çıkması beklediğimiz Şener, yıla damga vuracak isimlerin başında gelecek gibi görünüyor. Gonca Vuslateri ile yapılan düet de yine şarkının duygusunu vermeyi çok iyi başarmış, ve şu sözleriyle de dillerde ezberleniyor “Ve bir çağ gerek bize / Ve bir çağ bundan özgür / Öyle çok şey var ki bak / Sana dair.”

Diğer yandan albüm için yapılan klipler de kayıtlardan montajlanmış. Sade, şarkının da önüne geçmeyen klipler olmuş.  

Tuna Kiremitçi’nin albümü yılın ilk başarılı yerli albümlerinden biri.

Trafik kazasında yaralanan hayvanın tedavi masrafları sigorta şirketi tarafından karşılanır

Uzun yıllardır sosyal medyada “Yeni yasa gereğince, kaza yaptığınızda çarptığınız hayvanın tedavi masrafları sigorta şirketi tarafından karşılanacaktır” şeklinde bir yazı dolaşmaktadır. Gerçekten de AB’ye uyum yasaları çerçevesinde böyle bir yasa çıkarılması düşünülmüş, 5 yıl kadar önce hükümetçe duyurulmuş; ancak bu madde hiçbir zaman yasalaşmamıştır.

Basın yayın organlarında sanki bu madde yasalaşmış ve yürürlüğe girmiş gibi haberler yapılması, sosyal medyada da yukarıda bahsedilen yazının çok fazla paylaşılması üzerine, insanlar böyle bir kanunun gerçekten var olduğunu sanmaya başlamışlardır.

Bu garip durum kendini gerçekleştiren bir kehanete dönüşmüştür. Ali Karakaş isimli bir sürücü, 07.07.2016 tarihinde arabasıyla seyir halindeyken yavru bir kediye çarparak ağır şekilde yaralanmasına sebep olmuş, 5199 sayılı Hayvan Koruma Kanununun 21. maddesi uyarınca kedinin tedavisini yaptırmıştır. Kediyi tedavi ettirdikten sonra, tedavi masraflarını sigorta şirketinden talep etmiş; ancak talebi şirketçe reddedilmiştir. Bunun üzerine işin peşini bırakmayarak konuyu sigorta tahkim heyetine taşıyan Ali Karakaş, birçok hayvanın hayatını kurtaracak emsal bir kararın çıkmasını sağlamıştır.

Komisyon, 5199 sayılı Kanunun 21. maddesi uyarınca “Bir hayvana çarpan ve ona zarar veren sürücü, onu en yakın veteriner hekim ya da tedavi ünitesine götürmek veya götürülmesini sağlamak zorundadır.” ve aynı kanunun 4. maddesi uyarınca “a) Bütün hayvanlar eşit doğar ve bu Kanun hükümleri çerçevesinde yaşama hakkına sahiptir. b) Evcil hayvanlar, türüne özgü hayat şartları içinde yaşama özgürlüğüne sahiptir. Sahipsiz hayvanların da, sahipli hayvanlar gibi yaşamları desteklenmelidir.” maddeleri ile Karayolları ve Trafik Kanununun “Bir motorlu aracın işletilmesi bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına yahut bir şeyin zarara uğramasına sebep olursa, motorlu aracın bir teşebbüsün unvanı veya işletme adı altında veya bu teşebbüs tarafından kesilen biletle işletilmesi halinde, motorlu aracın işleteni ve bağlı olduğu teşebbüsün sahibi, doğan zarardan müştereken ve müteselsilen sorumlu olurlar.” maddesini gerekçe göstererek, her Türk vatandaşının sahipsiz de olsa hayvanın yaşama hakkını koruma yükümlülüğü olduğunu belirtmiş; tedavi masraflarının sigorta şirketi tarafından karşılanmasını karara bağlamıştır.
Bu karardan faydalanabilmeniz için;

Çarptığınız hayvanın tedavisini yaptırıp tedavi masraflarını veteriner hekime ödemeniz gerekir. (Hayvanı veteriner hekime götürüp bırakmanız yetmez, ödemeyi de yapmalısınız)

Hayvanın veteriner kliniğine trafik kazası neticesinde getirildiğini gösteren bir rapor ile tedavi masraflarının yazılı olduğu faturayı sigorta şirketine ibraz etmelisiniz.
Hayvanın tedavi neticesinde iyileşmesi gerekmez, ölse bile bu masrafların karşılanmasını talep edebilirsiniz. (Şahsi hukuki görüşüm bu yönde)

Sayın Ali Karakaş’a hiçbir masraftan kaçınmayarak kedinin tedavisini yaptırması ve sigorta şirketi ile hukuk mücadelesine girerek birçok hayvanın hayatını kurtaracak bu emsal kararın çıkmasını sağlaması nedeniyle çok teşekkür ediyorum.

Kedinin son durumunu merak edenler için: Kedi kazada bir bacağını kaybetmiş olup çarpan sürücü tarafından sahiplenilmiştir.

Emsal karara buradan ulaşabilirsiniz.

Hazırlayan: Av. Ilgın İstenç Yalçınkaya

Dünyanın çeşitli köşelerinden içimize akan Galeano’nun “Kadınlar*”ı

“Farklı coğrafyalardan, ahir zamanlardan, yakın geçmişten, her yaştan, her sınıftan kadınlar… 
Kimi büyük kimi küçük eylemlerle, kimi konuşarak kimi yalnızca susarak, yaparak ya da yapmayarak tarihin akışını değiştirmiş kadınlar… Engizisyona, senatoya, kiliseye, sömürgecilere, faşizme direnen kadınlar… Dans eden, seven, sevişen, ağlayan ve gülen kadınlar…
Eduardo Galeano yine dünyanın bütün köşelerini dolaşarak, kadınlar şahsında bir insanlık tarihine davet ediyor okuru. Yalnızca tekerrürden ibaret olmayan, çomak da sokulabilen bir insanlık tarihine…
Her satırıyla etkileyen, öfkelendiren ve umut veren bir derleme. Galeano ölümünden sonra da ‘dünyanın vicdanı’ olmaya devam ediyor.”
(Tanıtım Bülteninden)

 

Öncelikle “Sıfır noktasındaki kadını”, kendisi cezaevine girmeden hemen önce bana hediye eden canım kadın arkadaşıma ve sosyal medya üzerinden teşekkürümü iletirken tesadüfen paylaşımı görüp beni Galeona’nun “Kadınlar*”ıyla buluşturan bir diğer arkadaşıma müteşekkirim. Sosyal medya etkileşimlerini böyle zamanlarda çok seviyorum. Bu iki kitap, beni dünyanın çeşitli köşelerinden son derece etkileyici, gerçek kadınlarla tanıştırdı.

Hepsinden kısacık kısacık anekdotlar içeren “Kadınlar*”, kitapta yer alan, hayranlık duygusu uyandırıcı tüm kadınları detaylıca okuma isteği uyandıracak içinizde şüphesiz. Zaman zaman direnişlerine en içinizden selam yollarken içinizde, o kıpır kıpır uçuşan kelebekler, bir anda bu kadınları baskılamak isteyen dinlere, yönetimlere ve erkekliklere karşı kocaman bir ejderhaya dönüşebilir ve sinirden patlama noktasına getirebilir sizi.

“Jean- Claude Lauzon’un çok güzel filminin başkarakteri, delilik ve korkudan mustarip Leolo tekrarlayıp duruyordu:
Düşlediğim için, ben deli değilim,
düşlediğim için, ben deli değilim…
Galeano çılgın ama yücelik ve düşlerle dolu bir dünyayı anlatıyor.
Bu seçki işte bu sebeple düş ve şiir vasıtasıyla yapılmalıydı. Her kadın, tüm kadınları temsil ediyor. Tüm kadınlar bizi delilikten kurtarıyor.
Galeano yazdığı için, düşlüyorum,
Düşlediğim için, ben ben değilim.”

Cümleleriyle etkili bir giriş içeren kitap; Şehrazat, Tituba, Florence, Louise, Plaza de Mayo anneleri, Charlotte, Urraca, Teresa, Evita, Alfonsina, Sukeyne, Harriet, Doria, Matilde, Isis, Maria Padilha, Kleopatra,Theodora,Aspasia, Trotula, Bessie, Aleksandra, Victoria, Isidora, Frida, Miranda kardeşler, Hypatia, Olympia, Delmira, Camille, Emily ve daha birçok kadının hayatından, direnişinden, başkaldırışından anekdot taşıyor.

Kitapta Venüs’e ayrılmış sayfadan şuraya bırakmak istediğim bir bölüm var:

Venüs

“Günay Afrikada’da yakalandı ve Londra’da satıldı.
…
Londra’dan Paris’e geçti. Doğa Tarihi Müzesi uzmanları, bu Venüs’ün insanla orangutan arası bir türe mensup olup olmadığını araştırmak istiyorlardı.
Öldüğünde yirmi yaşın üzerindeydi. Meşhur doğa bilimci Georges Cuvier vücudunu parçaladı. Bir maymun kafatasına sahip olduğunu, beyninin çok küçük, poposununsa bir mandril poposu olduğunu raporuna yazdı.
Cuvier, kocaman bir et parçası olan vajinanın iç dudağını kesti ve bir kavanozun içine koydu.
İki asır sonra bu kavanoz Paris’teki İnsan Müzesi’nde, diğer bir Afrikalı kadınla, Perulu bir yerli kadının cinsel organlarının yanında sergilenmeye devam ediyordu.
Bazı Avrupalı bilim adamlarının beyinlerinin bulunduğu bir dizi kavanozun çok yakınında duruyorlardı.”

 

Aykut Kence Evrim Konferansı, 18-19 Şubat’ta!

ODTÜ Biyoloji ve Genetik Topluluğu ve Evrim Ağacı‘nın düzenlediği Aykut Kence Evrim Konferansı, 18-19 Şubat 2017 tarihlerinde 11. kez ODTÜ Kültür ve Kongre Merkezi Kemal Kurdaş Salonu’nda gerçekleştirilecek.

Bu yıl farklı olarak Kemal Kurdaş Salonu’nun yanı sıra eş zamanlı oturumlar ile ODTÜ Kültür ve Kongre Merkezi A Salonu’nda da sunumlar yapılacak. Kemal Kurdaş Salonu’nda evrimsel biyoloji ve evrimsel biyolojinin ilişkili olduğu fizik, kimya, psikoloji, sosyoloji, felsefe, mühendislik ve birçok diğer bölümlerle ilgili multidisipliner evrim konulu sunumlara yer verilecek olup, A Salonu’nda ise dünyanın en prestijli üniversitelerinden, araştırma enstitülerinden ve laboratuvarlarından katılacak konuşmacılar, evrimsel biyoloji alanında yapılan yeni çalışmalar ve bulundukları kurumlardaki projeler ile ilgili özel sunumlar gerçekleştirecekler.

Konferansa katılımın yanısıra program dâhilinde pazar akşamı, Türkiye’de bilim ve evrimle ilgili çalışma yapan öğrenci topluluklarının biraraya gelebileceği ve öğrenci toplulukları olarak Türkiye’de bilimin gelişiminde neler yapıldığı, bilime nasıl etki edilebildiği ve neler yapabileceğinin konuşabileceği “Türkiye’de Bilim ve Öğrenci Topluluklarının Rolü” adlı oturuma davetlisiniz!


Kayıtlar için [email protected], konaklama için [email protected], kurumsal ilişkiler için ise [email protected] adreslerine mail atabilirsiniz.

Facebook’ta açılan etkinlik sayfası için lütfen tıklayın.

Pembe Hayat KuirFest 26-28 Ocak’ta İstanbul’da!

Pembe Hayat KuirFest 12-19 Ocak tarihleri arasında Ankara’daki programıyla başladığı festival yolculuğuna İstanbul’da devam ediyor. Festival bu yıl kuir dayanışmayı güçlendirmek üzere gösterimlerini ücretsiz olarak gerçekleştiriyor! KuirFest İstanbul’daki gösterimleri için izleyicilerini Pera Müzesi, Fransız Kültür Merkezi ve Feminist Mekân’a bekliyor.

KuirFest’in programı dünya festivallerinden ödüllü uzun metraj, belgesel, animasyon ve kısa filmler, sinema tarihinin yönünü değiştiren kült yapımlar, LGBTİ temalı internet dizileri ve dünyanın dört bir yanından programcılarla birlikte hazırlanan uluslararası seçkilerle kimlik, ırk, aşk, dostluk, aile, büyüme, ayrımcılık, direniş, sanat, dönüşüm gibi temalar etrafında umudun ve mücadelenin gücünü yansıtıyor.

“Gökkuşağının Altında”n en güzel renkler İstanbul’da

Festivalin altı yıldır değişmeyen bölümlerinden “Gökkuşağının Altında” yıl boyunca dünya festivallerinde dikkat çeken, ödül kazanan uzun metraj kurmaca yapımları İstanbul’daki izleyicisiyle buluşturacak. Bölümün en dikkat çeken filmlerinden, prömiyerini 72. Venedik Film Festivali’nde gerçekleştiren ve interseks bir bireyin kendini ve bedenini keşfetme hikâyesine odaklanan Arianna (2015); kendine has mizahı ve sosyal medyanın yaratıcı kullanımıyla dikkat çeken, ilk aşkın heyecanlarını çağdaş ve bir o kadar içten anlatışıyla geçtiğimiz yıl Sundance Film Festivali’nde Seyirci Ödülü’ne lâyık görülen, Kerem Sanga imzalı Sevdiğim İlk Kadın (First Girl I Loved, 2016) ve 66. Berlin Film Festivali’nden Teddy Ödülü’yle dönen, KuirFest’in açılış filmi Asla Yalnız Olmayacaksın (Nunca vas a estar solo, 2016) İstanbullu sinemaseverlerle buluşacak.

Kuir Belgeseller

Festivalin büyük ilgi gören bölümlerinden “Kuir Belgeseller” de İstanbul’a geliyor! Cinsiyet geçiş sürecindeki Bennett Wallace’ın, endişeli annesiyle dönüşen ilişkisinde çıkış yolu ararken yaşadıklarına odaklanan trans dayanışması hikâyesi Delikanlının Hası (Real Boy, 2016), 17-19 yaşlarında çeşitli cinsiyet kimliklerine sahip gençlerle yapılan röportajlara dayanan Tayland yapımı #BKKY (2016), prömiyerini 66. Berlinale’de gerçekleştiren ve Panorama bölümü İzleyici Ödülü’nün sahibi olan Şimdi Kim Sevecek Beni? (Mi Yohav Otti Akhshav?, 2016) ve çok satan kitaplara imza atmış meşhur bir yazar olan 13 yıllık hayat arkadaşını bir kıskançlık krizi sırasında katleden bir adamın hikâyesini çarpıcı ve duru üslubuyla aktaran, Selânik Belgesel Film Festivali’nde FIPRESCI ödülüne ve Oslo/Fusion Film Festivali’nde Belgesel Jüri Ödülü’ne lâyık görülen suç belgeseli Ne Yaptı? (What He Did, 2015) festivalin üç günlük İstanbul programında yerini aldı.

Amerika’dan Türkiye’ye: Baldwin’in İzinde

Ünlü yazar ve aktivist James Baldwin için hazırlanan seçki Ankara’dan sonra şimdi de İstanbul’da. Seçki, cinsellik ve kimlik konularını işleyen romanları ve ırkçılığa karşı insan haklarını savunan yazılarıyla tanınan James Baldwin’in Amerika’dan İstanbul’a uzanan hayatı ve eserlerinden izlerin peşine düşüyor. Aykan Safoğlu’nun James Baldwin ile kurgusal bir diyaloğu konu alan otobiyografik filmi Kırık Beyaz Laleler (Off-White Tulips, 2013), geçtiğimiz yaz hayatını kaybeden ünlü fotoğrafçı Sedat Pakay’ın Baldwin’in İstanbul’daki günlerini belgelediği filmi Başka Bir Yerden: James Baldwin (James Baldwin: From Another Place, 1973) ve Baldwin’in bugün de güncelliğini ve provokatif yanını koruyan fikirlerini kendi ağzından duymamıza fırsat yaratan Baldwin’in Zencisi (Baldwin’s Nigger, 1968) Pera Müzesi’nde izlenebilir.

qÜLT

“qÜLT” bölümünün Ankara’da büyük ilgi gören filmleri, Ingmar Bergman’ın “hayatımda gördüğüm en sıradışı film” diye tarif ettiği Jason’ın Portresi (Portrait of Jason, 1967) ile arşiv ve bellek arasındaki çelişkili ilişkiyi gözler önüne seren, 1996 yılında Berlin Film Festivali’nde Teddy Ödülü’nü kazanan Karpuz Kadın’ı (Watermelon Woman, 1996) yenilenmiş kopyalarından izleme fırsatını kaçırmayın!

Marie Losier Filmleri Fransız Kültür Merkezi’nde

Fransız yönetmen ve küratör Marie Losier, filmlerinden oluşan iki seçkiyle Ankara’dan sonra İstanbul’da. “Marie’nin İlham Perileri” adını taşıyan ilk seçkide ünlü yönetmenin, öncü avangart yönetmenlerin coşku dolu portrelerini, belgeseli kendi avangart tarzıyla birleştirerek filme aldığı yapımlar, “Marie’nin Düşler Ülkesi” adlı seçkide ise yönetmenin birçok formatı ve sinemasal anlatıyı bir araya getirdiği çalışmaları Fransız Kültür Merkezi’nde gösterilecek.

Kuir Diziler

Son yıllarda LGBTİ karakterlerin ve hikâyelerinin özgürce ifade edilmeye başlandığı platformların başında gelen internet dizileri bu yıl KuirFest’in radarına girdi. “Kuir Diziler” bölümü kapsamında çeşitli yaşlardan lezbiyen, biseksüel, heteroseksüel altı arkadaşın hayatına odaklanan Kadın/Kadına (Féminin/Féminin, 2014) ve uzun yıllar görmediği erkek kardeşini bulmak üzere yola çıkan Bruno’nun kendini keşfetme hikâyesini anlatan ve geçtiğimiz yılın en çok ilgili çeken LGBTİ dizilerinden olan Yuva (The Nest, 2016) izlenebilir. Kadın/Kadına, Feminist Mekân’da gerçekleşecek özel bir gösterimle kadın izleyicileriyle buluşacak.

Glitch Film Festivali Seçkisi: Belleğin Azmi

KuirFest, dünya sinemasından seçkileri ve çeşitli festivallerden programcıları ağırlamaya devam ediyor. Glasgow merkezli Glitch Kuir Film Festivali’nin 6. Pembe Hayat KuirFest için hazırladığı ‘Belleğin Azmi’ seçkisi, ırkçılık ve cinsiyetçilikle mücadeleyi masaya yatırıyor.

arşiv-i lubun

Festival bu yılki programının tümünde arşiv, bellek ve tarih yazımı konularına özel bir ilgi gösteriyor. Bu çerçevede ayrıca bir seçki de hazırlandı. 8 mm ev filmlerinden, tanıdık olduğumuz film sahnelerine sesini ekleyip kendi tarihlerinin peşine düşenlere ve farklı türden arşiv materyalini kolajlayıp yepyeni bir anlatı oluşturan, arşivin kendisini lubunyalaştıran farklı filmlere yer veren arşiv-i lubun seçkisi hatırla(t)ma ve unut(tur)ma politikalarına da lubunca bir yanıt arıyor.

Pembe Hayat KuirFest’in 26-28 Ocak’taki İstanbul macerasında bizimle olmak için programımıza göz atın!

Ayrıntılı bilgi ve festival programı için:
www.pembehayatkuirfest.org

1930’ların interseks ve maskülen kadınları: Marianne Breslauer’in mükemmel Queer fotoğrafları

0

Marianne Breslauer fotoğrafçılığıyla, samimiyetiyle ve konusuyla son derece vurucu davranarak şık, güzel ve toplumsal cinsiyet normlarını bükebilen çeşitliliğe sahip, interseks asaletini en iyi şekilde konumlandırmış kadınları gün yüzüne çıkarıyor. Berlin’de, bir bohem olarak doğan Breslauer, bir süreliğine Paris’te Man Ray (ABD’li bir fotoğraf sanatçısı) üzerine çalıştı ve böylelikle Almanya’daki evine dönmeden önce birtakım ticari başarılar kazandı. Breslauer, Queer bir ortam içinde Yahudi bir artist olarak çalışırken, nihayet İsviçre’ye kaçtı, fotoğrafçılıktan erken emekli oldu ve bir adamla evlenip galerici olarak hayatına devam etti.

Annemarie Schwarzenbach

Breslauer tarafından fotoğraflanan birçok güzel yüz arasında çok yakın arkadaşı olan İsviçreli yazar, gazeteci ve fotoğrafçı Annemarie Schwarzenbach da vardı. Annemarie Breslauer’e göre o, “ne kadın ne erkek, ama bir melek, baş melekti”. Çapkın ve isyankâr bir kişiliğe sahip olan Schwarzenbach, Nazi sempatizanlarından oluşan varlıklı ailesine, anti-faşist yayınlara bağış yaparak karşı koydu. Daha sonra Büyük Bunalım’ın zirvesinde olan Amerikan sendikalarını destekledi. Üstelik Hindistan ve Türkiye’yi boydan boya otostopla gezerek yaşadığı maceralardan, lezbiyen ilişkilerden bahsetmeye bile gerek yok. Hayatı bağımlılıklarla mücadeleyle ve intihar girişimleriyle geçen Schwarzenbach, 34 yaşında bisikletten düşerek hayatını kaybetti. Ardında 170 makale ve 50 adet foto-raporlaması dahil birçok çalışma bıraktı.

Marianne Breslauer
Marianne Breslauer
Marianne Breslauer
Marianne Breslauer
Marianne Breslauer
Marianne Breslauer
Marianne Breslauer
Marianne Breslauer
Marianne Breslauer
Marianne Breslauer
Marianne Breslauer
Marianne Breslauer

Kaynak: dangerousminds

Ya çöp sandıklarınız aslında akşam yemeğinizse?

“Dünya, herkesi doyuracak kadar kaynağa sahiptir. Ama herkesin açgözlülüğünü doyuracak kadarına değil.”
Gandhi

Yemek yemek, sizin için bir ihtiyaç mı yoksa her şeyin ötesinde bir keyif mi? Peki kaçınız dolapta sizi bekleyen yiyeceklerinizi herhangi bir sebepten dolayı çöp kutusuna yolluyorsunuz? Ya da keyifli saatlerinize eşlik eden restoranlar, kalan yiyecekleri günün sonunda ne yapıyor hiç merak ettiniz mi? Ne yazık ki israf düşünülenin aksine yalnızca elektrik ve sudan ibaret değildir.

Alternatif beslenme şekilleri

Birçok yiyecek, bir gün sonrasına saklanıp satışa sunulamıyor ve dolayısıyla çoğu zaman çöp konteynerlarıyla buluşuyor. Food for all ve Too Good to Go tam bu noktada ilgimizi çekiyor. Ne yazık ki Türkiye’de kullanımı olmayan bu iki uygulama sayesinde hem müşteriler ve restoranlar zarar etmiyor hem de yenebilir durumdaki leziz yiyecekler çöpe atılmıyor.

Uygulamaların asıl amacı, gıda israfının önüne geçmek. Her yıl dünyada, yaklaşık 1,3 milyon ton yiyecek çöpe atılıyor. Bu, üretilen yiyeceklerin yaklaşık üçte birine eşit. Elbette üretilen yiyecekler dünyada eşit dağılmadığı gibi açlık da eşit dağılmıyor. Örneğin, Amerika’da tonlarca yiyecek çöpe giderken Afrika’da her gün açlıktan bir sürü insan hayatını kaybediyor ya da kaybetmek üzere… Beslenme alışkanlıklarımız, endüstriyel üretimin hizmetindeyken “Food for all” ve “Too Good to Go” belki de bize hiçbir zaman alternatif olarak düşünmediğimiz bir şeyi sunuyor; artıklarla beslen!

Hemen yüzünüz ekşimesin, kimse sizden başkasının tabağını sıyırmanızı beklemiyor. Sistem çok basit işliyor; önce size yakın olan, istediğiniz lokasyonda bir restoran seçiyorsunuz. Restoran kapanmadan önce size haber veriyor ve sizin için özel olarak hazırlanmış yemeğinizi gidip yarı fiyatına belki de daha azına alıyorsunuz. Olay başkasının artığını yemek değil servis edilmeye hazır olan ancak satılamamış yiyecekleri israf olmaktan kurtarmak. Siz daha az para harcarken işletme de satamadığı yiyeceklerden zarar etmemiş oluyor. Tabi en önemlisi bir saat önce müşterisini bekleyen yemekler, bir saat sonra gecenin karanlığında çöpe atılmıyor.

İlerleyen yıllarda tüm dünyaya yayılmayı hedefleyen bu iki uygulama, şu an yalnızca Amerika ve İngiltere’de hizmet veriyor. Food for all, Cambridge’te 30’a yakın restoranı kapsarken Boston ve New York’a doğru yayılıyor. Danimarka’da kurulan Too Good To Go, şu an için yalnızca İngiltere’de yiyecekleri kurtarıyor.

En temel ihtiyaçlarımızdan olan besinimizi,paramızı ve dünyamızı korumak istiyoruz. Bu uygulamalar sayesinde 3 ayda yaklaşık 100.000 öğün çöpe gitmekten kurtulup midelere gitmenin yolunu buluyor. İstatistiklere göre sanayileşmiş ülkelerde yaşayan tüketiciler, Sahraaltı Afrika‘nın net besin üretimini (222-230 milyon) tek başlarına israf edip bir şekilde çöpe atıyorlar. Yalnızca endüstriyel olarak üretilen kırmızı etin karbon salınımı bile inanılmaz ölçülerde…

Adaletsiz gıda dağılımı

Dünyada yeteri kadar, hatta haddinden fazla yiyecek üretimi var. Açlığın sebebi, yetersiz üretim değil adaletsiz kaynak dağılımı, hatalı tarım politikaları. Beslenme alışkanlıklarımızı değiştirmek, karbon ayak izimizi azaltırken dünyayı daha yaşanılabilir kılacak. Nereden başlasam demeyin; kendi mutfağınızdan, kendi alışkanlıklarınızdan başlayın. Bazen en küçük adımlar, en hızlı değişimleri getirir.

(Fotoğraf: GBP)

Düşünün. Akıllıca alışveriş edin. Aldığınız yiyeceklerin ne zaman tüketileceğini, ne kadar dayanabileceklerini düşünün. Öğünlerinizi planlayın ve alışveriş listesi kullanın. İsraf ettiğiniz gıdaların farkında olun.

Gözünüz bir türlü doymak bilmiyor mu? Karnınız daha az porsiyonlarla doyabilir, gözünüz de öyle. Tabağınızda yemek bırakmayın.

Tasarruf edin. Yiyeceğinizden ve paranızdan tasarruf edin. Çevreyi korumaya yardımcı olun. Gıda bankalarına bağışta bulunun, bilinçli tüketici olun.

Kaynak: The Plaid Zebra, Digital-development-debates, Yeni Asya