Ana Sayfa Blog Sayfa 353

İspanya’da Gaudi’nin ellerinden çıkmış bir kent: La Rambla Barselona

Barselona seyahat notlarımdan sizin için derlediklerim: Görmeden gelmeyin ve yapmadan dönmeyin listelerim…

Klasik İspanya turunun son ayağında beni en çok heyecanlandıran kentlerden biri olan Barselona’ya yolculuk ediyoruz. Barselona, Madrid’e yaklaşık 6 saat uzaklıkta. Zaragoza üzeri gidildiğinden oraya da uğramamazlık etmedik. 6 saat sonrasında vardığımız Barselona’ya temmuz ayının en sıcak ve nemli dönemi hakimdi. Eylül ve temmuz tarihlerinde tatil planlarınızı yapabilirsiniz.

Direkt uçuş ile İstanbul üzerinden 2 saatte Barselona’ya varabilirsiniz. Şehir merkezine yaklaşık 12 km mesafededir.

Akdeniz’in en önemli ticaret ve liman kenti olan Barselona, İspanya’nın ikinci büyük kenti konumunda. Kendilerini Katalan olarak tanımlıyorlar ve Katalanca konuşuyorlar. Bir nevi özerk bir topluluk…

Şehrin mimari yapıları, Art Nouveau akımının öncüsü Gaudi’nin ellerinden çıkmış. Modern mimari ve Hippodamos planı birleşince Barselona gerçekten buram buram tarih kokuyor.

Barselona, MÖ 3. yüzyılda Fenike Kolonisi tarafından kurulmuştur. En eski yerleşimi, Monte Taber tepesidir. Kent Romalılar tarafından fethedilmiştir. Daha sonra ise Emevi himayesine girerek Aragon Krallığı hâkimiyetinde, liman ticaretinde aktif rol oynamıştır. 1800’lerde Napolyon’un egemenliğindeki kent, endüstriyel anlamda ivme kazanmış. İspanya iç savaşı ile şehir tahribata uğramış ve tekrardan kendini toparlayarak 1978’de çıkan yasa ile Katalonya Özerk Bölge’nin başkenti olmuştur.

Her anlamda gelişmiş bir kent. Özellikle ulaşım ağı ve kent planı oldukça düzenli… Şehri keşfetmek için metro güzel bir seçenek. Otel seçiminizi La Rambla’ya yakın bir yerde yapabilirsiniz.

Barselona sadece bir futbol kültürü değil, Gaudi’nin eserlerinden, dans ve müziklerinden, Akdeniz mutfağından, 1992 yaz olimpiyatlarından ve Kristof Kolomb’un parmağından ötesi…
Mutlaka Sitges’i de gezi programınıza eklemelisiniz.

Görmeden gelmeyin listesi

Montjuic Tepesi: Barselona’yı en iyi izleme noktası sanırım burası. Çok büyük alana yayılı tepe; kale, botanik park, opera binası, olimpik stadyum, tiyatro binası, müze gibi birçok yapıdan oluşuyor. 18. yüzyılda tamamlanmış Montjuic Kalesi’ni ziyaret etmek ücretsiz. Tepeye çıkmanın en sevimli yolu teleferik. Magic Fountain Show, müzik, ışık ve suyun gösterisini sergiliyor.

Montjuic

La Sagrada Familia: Bir türlü bitirilemeyen kilise, kuşkusuz Barselona’nın ikonlaşmış öğelerinden biri. Gaudi’nin muhteşem dehası ile 1882 yılında temeli atılan kilise, halkın bağışları ile ayakta tutuluyor. Çok şükür ki Gaudi ölmeden önce kulelerinden birinin bitişini görebilmiştir. Gaudi’nin klasikleşmiş doğa temasını, kolonlarını ağaç gövdesi şeklinde tasarladığı bu kilisede de görebiliyoruz. Kilisenin 2026 yılında biteceği söyleniyor. Umarım bitmez… Mor hat ile Sagrada Familia durağında inerek kiliseye ulaşım sağlayabilirsiniz.

Bitmeyen kilise- La Sagrada Familia

Giriş ücreti: 15 Euro (Eğer rehber eşliğinde kuleye de çıkmak isterseniz 29 Euro)

Casa Mila: Bir başka muhteşem Gaudi eserini görmek için Sagrada Familia’dan yaklaşık 1,5 km yürüyoruz. Deniz dalgasını andıran ve doğal taşlar ile inşa edilen yapı, eleştirel olarak “Taş Ocağı” adını almıştır. 1912 yılında tamamlanmış olup Unesco Miras listesinde yer almaktadır.

Casa Mila

Giriş Ücreti: 20 Euro

Yemek molası için Casa Mila’nın hemen ilerisinde Artespanol’da, İspanya’nın milli yemeği olan paellayı tadabilirsiniz.

Picasso Müzesi: La Rambla caddesine 900 metre mesafede bulunan müze, 1963 yılında açılmış olup Picasso’nun en nadide eserlerini barındırmaktadır. 4000’den fazla eser, duvarları süslemektedir.

Giriş ücreti: 11 Euro (Sadece koleksiyonlar bölümü)

La Rambla : Barselona’nın kalbi. Sokak sanatçıları, alışveriş, yemek, hareketli yaşam ve dahası… Katalunya Meydanından başlayıp Kolomb’un heykeline kadar devam eden 2.5 km uzunluğunda, İstiklal Caddesi havasında, sevimli ve cıvıl cıvıl yaşam alanı… aman buralarda cüzdanınıza dikkat edin!

La Rambla

La Bouqeria: Renkli mi renkli açık pazar, La Rambla üzerinde yer alıyor. Zaten kalabalığı gördüğünüzde doğru yerde olduğunuzun farkına varacaksınız. Meyveler, sebzeler ve 2-3 Euro karşılığında taze sıkılmış meyve suları ile mutlaka görmeniz gereken bir market.

La Bouqeria

Kristof Kolomb Heykeli: La Rambla’dan denize doğru sırtınızı verdiğinizde 60 metre uzunluğunda parmağını Akdeniz’e yönlendirmiş Kristof Kolomb heykelini bulacaksınız. Şehrin simgesi haline gelmiş bronz heykeli görmeden gelmeyin.

Park Güell: La Rambla’dan 6 km uzaklıkta yer alan park, Güell ailesinin talebi ile Gaudi’ye yaptırılmıştır. 1922 yılından bu yana kullanılan ve 1984 yılında UNESCO Miras Listesi’ne giren Park Güell’de; Ejderha merdivenler, botanik parklar, mozaik heykeller, kıvrımlı patikalar, şehri ayağınızın altına alabileceğiniz balkon ve kubbeli yapıları bulabileceksiniz. Benburaya çok zaman ayırmak yerine tren ile Sitges’e geçmeyi tercih ettim.

Giriş Ücreti: 7 Euro

Port Vell: Yeşil hat ile Drassanes durağında indiğinizde liman bölgesine ulaşabilirsiniz ya da Kristof Kolomb heykeline vardığınızda liman karşınıza çıkacaktır. Eski liman olarak adlandırılan marina bölgesinde MareMagnum adlı alışveriş merkezi, akvaryum, Katalunya Tarih Müzesi ve inci gibi sıralanmış yelkenliler yer alıyor. Liman boyunca yürüyebilirsiniz.
Marina’da birçok restoran mevcut. Biz deniz ürünleri için Maritim Restoran’ı tercih ettik.

Flamenko Gecesi: Barselona’ya gelmişken flamenko gecelerine katılmadan olmaz. Madrid’e göre rakam biraz daha yüksek geldi bana nedense. Önerilen en iyi mekan
Tablao De Carmen, Montjuic tepesinde yer alan ve 1988 yılından bu yana hizmet veren bir yer… Geniş, ferah ve balkonlu bir alanda gösteri sunuyor.

1 adet içecek + Tapas + Show = 30 Euro

Los Tarantos: Plaza meydanında yer alıyor. Sadece gösteri ücreti 15 Euro. Gösteri yaklaşık 35 dakika sürmektedir.

Camp Nou: Barcelona FC’nin stadına otelimiz yakındı. 3-4 dakika yürüyerek görkemli stada ulaşabildik. 1957 yılında açılmış, yıldız futbolculara ev sahipliği yapmış stad turumuza 23 Euro ödeyerek başlıyoruz. Mutlaka internetten alın biletinizi yoksa stadyum gişesinde uzun süre beklemek zorunda kalacaksınız. Futbola merakı olan olmayan herkesin görmesi gerektiğine inanıyorum.

Giriş ücreti: 23 Euro

Sitges: Barselona’nın 35 km ilerisinde küçük bir tatil kasabası. Şimdiden söyleyeyim homofobik biri iseniz buraya uğramayın. Çünkü burası LGBT bireylerin küçük vatanı. Özgürlüğün, hoşgörünün baskın geldiği denizi, cafeleri, sokakları ile bence görülmesi gereken bir kasaba. Özellikle karnavala denk gelirseniz şahane bir gün sizi bekler. Denizi gerçekten muhteşem. Denizden çıkıp İspanyol müzikleri ile içkinizi yudumlamak ve günü batırmak, Sitges’de yapılacak en güzel şey. Buraya tren ile 45 dk yolculuk yaparak ulaşabilirsiniz.

Sitges

Gidiş-Dönüş bilet ücreti: 10 Euro.

Yapmadan dönmeyin listesi

  • Milli içkileri olan sangriayı tadın.
  • Yöresel lezzetlerden paellayı yiyin.
  • Marina’da yürüyüşe çıkın, iskelede oturun.
  • Mutlaka Sitges’i ve Andorra’yı görün.
  • Flamenco gecesine katılın.
  • Kokulu yelpazelerinden satın alın.
Sangria

6. Pembe Hayat KuirFest’te bugün: 28 Ocak

Pembe Hayat KuirFest, 12-19 Ocak tarihleri arasında gerçekleştirdiği Ankara yolculuğunun ardından İstanbul macerasının da sonuna geldi. Festival altıncı yılında da, dünyanın dört bir yanından kurmaca filmler, belgeseller, sinema tarihinden kült yapımlar ve konuk programcılarla hazırladığı seçkileriyle hem kuir direnişin geçmişine göz attı, hem de takipçileriyle birlikte mücadelenin bugününe ve geleceğine dair cümleler kurdu.

KuirFest, İstanbul’daki son gününü Jonas Poher Rasmussen’in DokFilm, Hot Docs ve Queer Lisboa gibi festivallerde gösterilen, Selânik Belgesel Film Festivali’nde FIPRESCI ödülüne ve Oslo/Fusion Film Festivali’nde Belgesel Jüri Ödülü’ne lâyık görülen belgeseli Ne Yaptı? (What He Did, 2015) ile açıyor. ‘Kuir Belgeseller’in en çok ilgi gören filmlerinden Ne Yaptı?, ünlü bir yazar olan 13 yıllık hayat arkadaşını bir kıskançlık krizi sırasında öldüren ve cezasını tamamladığı akıl hastanesinden 7 yıl sonra çıktığında kendini yalnızlığa mahkûm eden Jens Michael Shau’nun hikâyesini anlatıyor. Ne Yaptı? Ankara’daki gösterimlerde en çok ilgi gören filmlerden biri oldu.

Bugün ‘Kuir Belgeseller’ bölümünden alan Delikanlının Hası (Real Boy, 2016) da bugün İstanbullu KuirFest izleyicisiyle bir araya gelecek. Cinsiyet geçiş sürecindeki Bennett Wallace’ın, hem endişeli annesiyle ilişkisinde hem de kendi sesini bulmaya çalıştığı müzik hayatında bir çıkış ararken idolü olan Joe Stevens’la bir araya gelmesini konu ediniyor. Kimlik ve geçiş temalarını merkezine Delikanlının Hası, anne-evlat ilişkisi etrafında örülen güçlü bir trans dayanışması hikâyesi.

‘Gökkuşağının Altında’ bölümünün demir leblebisi, 66. Berlin Film Festivali’nden Teddy Ödülü’yle dönen Asla Yalnız Olmayacaksın (Nunca vas a estar solo, 2016) bugün Pera Müzesi’nde gösterilecek. Álex Anwandter’in 2012’de Şili’de işlenen bir homofobik nefret cinayetinden etkilenerek çektiği film, ergen yaştaki eşcinsel oğlu saldırıya uğrayan Juan’ın mücadelesini anlatıyor. Asla Yalnız Olmayacaksın, insanları yalnızlaştıran ve cezasızlıkla sırtı sıvazlanan faillerin hedefi haline getiren bir toplumsal düzen içinde mücadelenin ancak bir arada durarak sürdürülebileceğinin güçlü bir ifadesi.

KuirFest kapanışını Cheryl Dunye imzalı Karpuz Kadın (Watermelon Woman, 1996) ile yapıyor. Festivalin geçen yıl Tom Kalin imzalı Swoon (1992) ile mercek altına aldığı Yeni Kuir Sinema’nın önemli örneklerinden biri olan film, bugün ‘qÜLT’ bölümünde yenilenmiş kopyasıyla gösterilecek. Film, bir video dükkânında çalışan, genç siyah lezbiyen bir kadın olan Cheryl’in; 1930’larda siyah kadınlarla özdeşleştirilmiş hizmetçi karakterleri oynamasıyla bilinen bir kadın oyuncu hakkında film yapmaya çabalamasını anlatıyor. Siyah kadınların tarihini ve hikâyelerini görünür kılması bakımından öncü olan film, siyah lezbiyen bir kadın tarafından çekilen ilk film olarak da sinema tarihinde özel bir yere sahip. Arşiv ve bellek arasındaki oyunbaz ve çelişkili ilişkiyi gözler önüne seren Karpuz Kadın, 1996 yılında Berlin Film Festivali’nde Teddy Ödülü’nün sahibi olmuştu.

Bugün ayrıca, ünlü Fransız yönetmen ve küratör Marie Losier’nin filmlerinden oluşan bir seçki saat 16.45’te Fransız Kültür Merkezi’nde gösterilecek. Losier’nin video ve film çalışmalarından oluşan ‘Marie’nin Düşler Ülkesi’ adlı seçkide yönetmenin birçok formatı ve sinemasal anlatıyı bir araya getirdiği çalışmaları yer alıyor. Henüz Losier ile tanışmayanlar için, hayallerin sınırlarını esnettiği yaramaz, mizahi ve havai işlerinden oluşan bu seçki iyi bir fırsat gibi görünüyor. ‘Marie’nin Düşler Ülkesi’ seçkisini izlemek isteyen festival takipçilerinin gösterim öncesinde Fransız Kültür Merkezi’nin internet sitesindeki formu doldurarak kayıt yaptırmaları gerekmektedir.

Pera Müzesi

13.30 Ne Yaptı?
15.30 Asla Yalnız Olmayacaksın
17.30 Delikanlının Hası
19.00 KAPANIŞ FİLMİ: Karpuz Kadın

Fransız Kültür Merkezi

16.45 Marie’nin Düşler Ülkesi

Ayrıntılı bilgi ve festival programı için:
www.pembehayatkuirfest.org

“Bu Yaşta Hala Saklanarak İçiyorum”

0

​Fransa’da yaşayan Cezayirli ​yazar ve oyuncu Rayhana’nın kaleme aldığı “Bu Yaşta Hala Saklanarak Sigara İçiyorum” ikincikat’ta tiyatroseverlerle buluşuyor.

Cezayir asıllı yazar ve oyuncu Rayhana tarafından kaleme alınan “Bu Yaşta Hala Saklanarak Sigara İçiyorum”, Versus Tiyatro tarafından Kayhan Berkin’in yönetmenliğinde ikincikat’ta sahneleniyor.

“Bu Yaşta Hala Saklanarak Sigara İçiyorum”, tarih boyunca temizlenme, dinlenme, eğlence ve hatta cinsel fantezilerle bağdaştırılan “hamam”ı mekân alan bir oyun. “Hamam”, Rayhana’nın kaleminde farklı sosyal sınıflardan gelmiş ve bir şekilde erkek şiddetiyle tanışmış dokuz kadının erkeklerden uzak bir yerde din, siyaset, aşk ve aile hakkında sohbet ettiği ve yer yer çatıştığı bir aleme dönüşüyor.

​​​​”Bu yaşta hala saklanarak sigara içiyorum” ne zaman oynanacak?

​21 Şubat v​e 28 Şubat 2017, 20:30

Künye

Yazan: Rayhana
Çeviren: Olcay Poyraz
Yöneten: Kayhan Berkin
Yapımcı: Mustafa Kalkan
Oyuncular: Ayşegül​ ​Yalçıner, Arin Sibel Arslan, Çiğdem Aksüt, Ebru Helvacıoğlu, Leman Aydın, Merve Kayalp, Özlem Durmaz, Sennur Nogaylar, Sonya Dicle Akbaş, Muhammed Ali Dönmez, Sinan Taştan, Burak Çiçek
Dekor: Gökhan Kodalak
Afiş: Taylan Ünal
Reji Asistanı: Cansu Sıtacı
Dekor Realizator: Zeki İlyas Kızılışık
Işık Tasarım: Önder Ay
Işık Uygulama: Gülce Doğan
Kostüm Tasarım: Aylin Atçı

​​​"Bu yaşta hala saklanarak sigara içiyorum" ikincikat'ta

Neden yürüdüm?: Kadınlar Yürüyüşü’ne katılanlar sebeplerini paylaşıyor

Hepimizin yürüyüşü, konuşması, dinlemesi bile farklı olsa da bir araya gelmek, birlikte yürümek için sebebimiz çok. 21 Ocak’ta gerçekleşen Kadınlar Yürüyüşü bunu bütün dünyaya gösterdi. Yürüyüşün adı ve sebebi kadınlardan yola çıksa da bu birliktelikte cinsiyetten, yaştan, ırktan, inançtan, coğrafyadan bağımsız; kadın, erkek, anne, baba, genç, yaşlı herkes yaşam hakları için bir aradaydı.

Washington’daki Kadınlar Yürüyüşü, düzinelerce farklı eyaleti temsil eden koordinatörün bir araya gelerek organizasyonunu üstlendiği toplumsal bir hareket.

Birliktelik içinde planlı, kapsayıcı, tek seferden öte bir başlangıcı sembolize ederek sadece başkana değil tüm seviyelerdeki kamu çalışanlarına seslenen bir hareket.

Kadınlar Yürüyüşü’nün tüm dünyada takip edilmesi ve desteklenmesinin en önemli sebeplerinden biri, yeni ABD Başkanı Donald Trump’ın başkanlığı devralması sırasında gerçekleşmesi gibi görünse de asıl başarıyı getiren, en geniş çerçevede, günün ihtiyaçlarının düşünülerek hazırlanmış olması. Organizatörlerin milyonlarca insanı sadece bir duyuru etrafında tek tek bir araya getirmekten öte geçip lojistikten yasal haklara kadar hazırlıkları ve bilgilendirmeleri yapmalarıyla, ve katılımcıların da tüm organizasyonu desteklemesiyle birlikteliğin sağlandığı bu hareket yüzlerce farklı sesle yaplan hareketten daha güçlü.

İşin diğer güzel tarafı ise bu yürüyüş 21 Ocak’ta bitmedi. Devam eden aktiviteler ve çağrılar organizasyonun web sitesinden duyuruluyor.

Dünyanın dört bir yanından milyonlarca kişinin bu yürüyüşe katılmasının ve destek vermesinin hepimizi ilgilendiren onlarca sebebi var.

Neden yürüdüm?: Kadınlar Yürüyüşü’ne katılanlar sebeplerini paylaşıyorTwitter’da #WhyIMarch heşteği ile hem Washington’daki yüz binlerce kişi, hem de dünyadan onlara destek verenler neden Kadınlar Yürüyüşü’ne katıldıklarını paylaştılar. Bazıları kendisi, bazısı yanındaki, bazısı ailesinin herhangi bir ferdi için, özünde ise herkes için oradaydı.

Neden Kadınlar Yürüyüşü’ndeyim?

“Çünkü, eşitlik herkesi kapsar.”

 “Yaşayabilir miyim?”

“Önce, Müslümanlar için geldiler ve biz dedik ki; Bu sefer değil..”

“Tecavüzden kurtuldum ama elimde kalan sadece bu berbat başkan!”

“Üniversitem tecavüzcüleri nasıl koruyor, bana sorun”

 “Çünkü benim doğmamış kızım, her zaman bir sesi olacağını bilmeli”

 “Çünkü göçmenler buradalar ve bu ülkeyi harika yapanlar onlar”

“Çünkü bizim kız çocuklarımız bedenlerinin kendileri ait olduğunu bilecekler. Çünkü erkek çocuklarımız güçlerini nezaketle taşıyacaklar. Ve böylece neden yürüdüğüme dair bütün etiketlerden arınacaklar.”

“Hiç okula gidemeyen çok sevgili büyük annemin hatırasıyla yürüdüm”

“Herkese saygı duy”

“Gencim, kadınım, ben hayatım”

“Kadınlara baskının yeri ancak müzelerdir”

“Dünyayı şekillendirmek üzere miras bırakacağımız gelecek nesilleri cesaretlendirmek daha erken başlayamaz”

Peki bundan sonra ne olacak?

“Barışı sevenler, en az savaşı sevenler kadar verimli bir şekilde organize olmayı öğrenmeliler.”

Kadınlar Yürüyüşü katılımcı ve destekçileri, sadece yerinde oturup başkalarının bir şey yapmalarını beklemek yerine aktif olarak kendi hayatlarını ilgilendiren konularda söz hakkı almak konusunda hem fikir. Bu bazıları için sanatı ile, bazıları sağlık çalışanı ve bilim insanı olarak işlerini daha iyi yapıp, daha geniş kitlelere seslerini duyurarak, bazıları yazının gücüne inanarak, öğretmenler, gelceği yapacak öğrencilerine başkalarını düşünmenin önemini vurgulamaya devam ederek ve bazıları da çevresindekilerle bir araya gelerek aktif bir şekilde seslerini çıkarmaya devam edecekler. Yani en önemlisi ve özetle, iletişim kurarak, aktif katılım sağlayarak daha iyi bir dünya için yürümeye devam edecekler.

Kaynak: Washington Post, Womens March, Forbes, My Modern Met

Sakat cinselliği var mıdır?

Sana, “kadın var mıdır” diyorum? Sen bana, sakat kadının cinselliği mümkün müdür?
Kadın yüzyıllardır süregelen faşist algıların kurbanıdır. Dolayısıyla kadının cinselliği, hem bu eril zihniyetlerin hormonal esiri hem de cinselliği üzerinden tüm aşağılık ünvanların sahibi rolleri biçilmiştir.

Dünya sistemi varlığını bizim yokluğumuzda gerçekleştirir. Varoluşumuzu baskılar, farkındalığımızı ortadan kaldırır. Bu durumun en fazla gerçekleşme olanlarından biri cinselliktir. Cinsellik, kişinin kendini bulma sürecinde, özgürleşme algısını geliştiren, ona bir benlik kazandıran, onu kişi yapan bir olasılığa dayanır. Cinselliğin ortadan kaldırılması, dışarının tahakkümüne açılması, müdahale ortamında eritilmesi kişiyi yoksunlaştırır, varlığına yabancılaştırır.

İşte egemenler bunu çok iyi bildiklerinden önce cinselliğe savaş açmaktadırlar. Kişinin kendini keşfetmesine, cinselliğiyle buluşmasına engel olurlar.

Bu tahakküm önce ebeveynlerle başlayan bir süreç olup okul, fabrika ve her alanda kendini dayatır. İnsan cinselliğiyle buluştuğunda, kendini de kazanmaya başlamaktadır. Tek tip, tekdüze bir cinsellik dayatması, kurumsal bir cinsellik algısı, normalleştirici bir cinsellik anlayışı kişiyi bu nedenle esir alacaktır.

Toplum, kişinin daha ilk yaşam sürecinde bedeniyle temasını, kendisiyle karşılaşmasını önlemek adına ayıp ve günah kategorilerini bireye işler. Bu işleme çabaları kişiyi kendinden utanmaya, cinsellikten korkmaya, varlığından ve arzudan kaçmaya yönlendirir. Bu egemen tek tip cinsellik, kişiye kendisine dair bir nefreti öğretir. Ayıp ve günah kavramları ile bu nefret sürekli büyümektedir. Kendi bedeninden utanıp korkan insan, başka bedenlere karşıda duyarsız ve silik hale gelecektir.

Yokmuş gibi davranılan bu cinselliğin, erkek egemenliğinin kurucu iktidar yapılarında da farklı bir stratejisi vardır.

Fotoğraf kaynağı

Kadın cinselliğinin erkelerden farklı bir yapısı olduğu ve bu yüzden erkekler kadar zorlayıcı koşullarda karşılaşmadıkları iddiasıdır. Bu açıdan erkekler hata yaparlarsa, bu gemlenemez tabiatları yüzündendir. Fıtratlarına böyle yazılmıştır ya! Oysa kadınların öyle bir sorunları yoktur.

Onlar cinselliği düşünemezler. He kuzum biz dünya ötesi bir kozmolojik evrenden geldik zaten.

Kadınların bastırılmış cinsel istekleri daha fazladır. Erkekler dışa vurmakta kadınlardan daha rahattır.

Kadının ilişki sırasında daha fazla ve daha fazla uyarıldığı göz önünde bulundurulursa burada şaşılacak bir durum da yoktur. Bu erkek için olumlu bir durumken isteği fazla olan kadın veya sevgili görünce direkt, orospu etiketi vurduğunuz için kadınlar bunu bastırmak zorunda kalmaktadır.

Kadınlar tabiatı gereği ilişki sırasında doğru şartlar ve doğru ellerle tabii daha fazla uyarılır. Bu fiziksel bir durumdur. Daha fazla tahrik ve uyarılma noktası vardır. Klitoris, göğüs ucu, boyun kısmı gibi bölgeler uyarıcı noktalarıdır.

Sakat kadınlarda cinsel hayat hep yok sayılmış bir o kadar da merak uyandırmıştır. Kol ve bacaklarını hareket ettiremeyen bir kadın nasıl olur da sevişebilir. Orgazm oluyor mu? zevk veriyor mu? Çocuğu olur mu? gibi düşüncelerin hedefi haline gelmiştir.

Örneğin, engelli bir kadın tacize uğramaz düşüncesi. Bize empoze edilene göre, cinsel açıdan çekici değilsiniz cinsel tacize de uğramazsınız değil mi? Ama bilmiyorlar ki, sakat kadınlar taciz ve tecavüze daha fazla maruz kalmaktadır.

Bu tacizlerin, medikal ya da rehabilitasyon merkezleri çalışanları tarafından uygulanan psikolojik tacizden tutun fiziksel tacize kadar geniş bir yelpazesi vardır. Sakat olmak demek farklı olmak demek değildir. Sakat kadınların da çok renkli ve oldukça aktif cinsel hayatları vardır. Her türün çiftleşme biçimi vardır. Dişi peygamber böceklerinin çiftleştikten sonra erkeği yediğini biliyor muydunuz?

Öncelikle bedenini, hazlarını, arzunun kaynaklarını, fantastik ve düşsel oluşun önemini algılamak şart. Kişiler çocuklaştırılırken, benliklerinden ve bedenlerinden uzak kılınırken oluşlarında baltalanma dönemleri bütün bir yaşama hâkim olur. Cinsellik bir üreme faaliyetinin gerekçesi haline gelir.

Yalnızca birebir cinsellik tarzı emrederek, bedenlerimizin belirli bölgeleri cinsel kabul edilir. Bedenlerimizin bütünlüğüne, bedenin arzu mikrolarına yasaklar konur. Sakatlar sevişemezler düşüncesi de bunlardan biridir.

Cinselliği baskılanmış, hisleri baltalanmış silik ve duyarsız kişinin yerini, her alan da özgüvenli, benliğinin farkında, iktidara boyun eğmeyen kişiler olacaktır. Yani alışkanlıkların, normların dışında, ötekilerle aramızdaki duvarların yıkıldığı, olduğumuz gibi olmaya başladığımız cinsellik, pratikleri önemlidir. Aslında her şeyde cinsellik vardır. Her şey bir tür cinselliğe gönderme yapar.

Sözler, izler, gizler, yüzler ve her şey.

Önemli olan bastırılmış ve donuklaşmamış bir alemde, bu cinsel fantastik durumların olguların farkına varabilmektir.

Bizi arzularımızdan, hislerimizden koparıp kepaze bir konuma sürükleyen topluma, ideoloji ve dinlere karşı koyabilmekte kudretinin kendimizde olduğunun önemini kavramaktır.

Vajinal orgazm ya da klitoral orgazm yoktur. Orgazm bir tanedir. Fizyolojik bir tepkiler bütünü olmasına rağmen tetikleyicisi vajinadır ya da klitoris değil, Kadının yaşadığı cinsel deneyimi zihinde tasarlama biçimidir.

Sevdiği, sevildiğini bildiği bir partnerle, cinsel tutumlarına ve zihinsel şemalarına uygun koşullarda gireceği bir cinsel ilişkide orgazma ulaşması ihtimali çok yüksektir.

Kadın orgazmı, tetikleyicileri itibariyle fizyolojik olmaktan çok bilişsel bir yaşantıdır.

Yani buna göre coşkunun bal köpüğü, sakallarıyla sarf ettiği, “oynaşma yavrum, birazdan sen de zevk almaya başlayacaksın” lafı tamamen yanlıştır ve palavradır.

Başlık görseli

Google sesli arama özelliği söylediğiniz her şeyi kaydediyor

Sadece konuşmak bile kayıt işlemini aktif etmeye yeterli – neyse ki bunları duyabilmek ve silebilmek için kolay bir yol var.

Google sesli arama özelliği ile söylediğiniz her şeyi ve telefonunuzun etrafında gerçekleştirdiğiniz konuşmaları kayıt altına alıyor olabilir.

Google bu zamana kadar yıllardır konuştuğunuz, söylediğiniz her şeyin kaydına sahip olabilir ve siz bunları şu anda dinleyebilirsiniz.

Şirket usulca ürünlerinin etrafındaki insanların konuşmalarının çoğunu kaydediyor.

Bu özellik insanlara internette kendi sesleriyle aramaya imkân veriyor ve bu kayıtları muhtemelen insanlara gösterilen sonuçların yanı sıra bir de kendi dil tanıma araçlarının gelişimi için depoluyorlar.

Fakat toplanılan bütün bilgilerin dinlenebilmesi ve silinebilmesinin kolay bir yolu var. Bu, Google’ın size sahip olduğu bilgileri bir araya getiren özel bir sayfası aracılığıyla yapılıyor.

Bu Google geçmiş sayfasına ve kayıtların uzun listesine bakılarak bulundu. Şirketin internet üzerinde ses sayfası ve aktiviteler için internette olduğunuz bütün zaman boyunca size kayıtlarınızı göstereceği özel bir sayfası var.

Bu yeni portal Haziran 2015’te öne çıkarıldı ve son 1 senedir aktif durumda – yani söylediğiniz birçok şeyin gizli kaldığını düşünmüş olabilirsiniz.

Kayıtlar bir günlük gibi çalışabilir, sizin ve telefonunuzun çeşitli yerlerdeki ve durumlardaki halinizi hatırlatabilir. Ama aynı zamanda sizin hakkınızda toplanan bilgilerin ve bu bilgilerin ne kadar özel olduğunun da hatırlatıcısı niteliğinde.

“OK Google” özelliği

Eğer bir Android telefonunuz varsa sadece “OK. Google” diyerek daha fazlasını görebilirsiniz. Fakat aynı zamanda Google kullanarak girdiğiniz her türlü cihazlar orada kayıtlı olabilir.

O sayfa üzerinde, kayıtlarınızı dinleyebilirsiniz. Sesin nasıl kaydedildiğine dair bilgiler görebilirsiniz. Mesela sesin, Google uygulaması üzerinden mi yoksa başka bir uygulama üzerinden mi kayıt edildiği buradan anlaşılabilir. Bununla beraber eğer Google başarılı bir şekilde metin haline çevirebilirse söylenen her şeyin transkripsiyon (deşifre) halini bulabilirsiniz.

Ama belki de sayfayı ziyaret etmenin en yararlı sebebi her şeyi oradan silebilecek olmanız. Belirli kayıtları seçerek veya hepsini tek bir tuşla rahatlıkla silebilirsiniz.

Belirli dosyaları silmek için, soldaki kutucukları işaretleyip sayfanın üst kısmına giderek “sil” butonuna tıklayabilirsiniz. Her şeyden kurtulmak içinse “Daha fazlası” butonuna tıklayarak, “Silme seçenekleri” kısmından “Gelişmiş” butonuna tıklayabilirsiniz.

Google kayıtlarını engellemenin en basit yolu sanal asistanı kapatmak ve sesli arama özelliğini kullanmamak. Ama bu çözüm bugün kullanılan asıl veri ve gizlilik sorununu ortaya çıkarıyor, bu şekilde çözümlemek Android telefona sahip olmanın ya da Google aramasının en faydalı özelliklerinden birini yabana atıyor.

Kaynak: Independent

Bir ilham kaynağı: Candy Darling

Candy, Forest Hill’de Manhattan Jockey Klubü’nde muhasebecilik yapan aşırı alkolikliği ile tanınan Teresa Phelan tarafından dünyaya getirildi. Candy’nin doğum yılı tartışmalıdır. Andy Warhol’un eski ortağı Bob Colacello’ya göre, Darling 1946’da doğdu; buna karşılık, oda arkadaşı Jeremiah Newton’a göre 24 Kasım 1944’de dünyaya gelmiştir.

Ebeveynleri boşandıktan sonra annesi ile birlikte taşındıkları Massapequa Park, Long Island’da küçük bir bungalov evde büyüdü. Annesinin ilk evliliğinden olan üvey kardeşi Warren Law, Candy küçükken orduya katılarak evi terk etti. Warren sonradan Candy ile olan bağlantısını reddetmiştir.

Candy Darling ve Andy Warhol

Candy çocukluğunun çoğunu, televizyonda eski Hollywood filmlerini izleyerek geçirdi; bu filmden Joan Bennett ve Kim Novak gibi en sevdiği aktrisleri taklit etmeyi öğrendi. 1961’de Long Island’daki Baldwin’deki DeVern Kozmetoloji Okulu’nda bir kursa başladı. Bu yıllarda onun bir çocuk ayakkabı mağazasındaki bir satıcı ile ilişki içerisinde olduğu söylentileri yayıldı. Aynı dönemde, Candy’nin Hayloft adı verilen bir gay barda sık sık görüldüğü ve kız gibi giyindiği söylentileri de hızla yayılıyor, annesi de bütün bu dedikodulara karşı çıkıyordu. O zamanlar Jimmy ismiyle anılan Candy, kadın giysileri giydiği gerçeğini, bu söylentiler ona yöneltildiği bir sırada; bulunduğu odadan çıkıp, kadınsı kıyafetler içinde tekrar ortaya çıkarak itiraf etti. Annesi daha sonra “Ben o zaman Jimmy’yi durduramayacağımı biliyordum, Candy çok güzel ve yetenekliydi” dedi.

Candy, geceleri sık sık taksiye biner (geceleri kadın kıyafetleri içerisinde sokakta yürürse komşularının onu görebileceği tehlikesiyle yürümeyi tercih etmezdi) ve Long İsland tren istasyonundan Manhattan’a giderdi. Sık sık Long Island’ın genç yıldızı Joey Heatherton’un karşısında oturuyordu. Oraya geldiğinde Massapequa Park’taki 79 First caddesindeki Cape Cod tarzı evden, kendisinin “köy evi” olarak bahseder, Bleecker Caddesi’ndeki Seymour Levy’nin çevresinden insanlarla tanışır ve Greenwich Village’da takılırdı. 1966 yazında Jeremiah Newton ile tanıştı. Newton, Queens, Flushing’deki evinden Village’e ilk kez geliyordu. İkisi, 1974’e, Darling’in ölüm zamanına kadar Manhattan’da ve Brooklyn’de oda arkadaşı olacak, birlikte yaşayacaklardı.

İlk varsayılan “drag” ismi Hope Slattery idi. Bob Colacello’ya göre Darling, Manhattan’da eşcinsel barlara gitmeye ve hormon enjeksiyonu için Beşinci Caddede bir doktora ziyarete başladığı 1963/1964 yıllarında bu ismi bir süre kullandı. Jackie Curtis, Darling’in ismini, Caffe Cino’nun arkasındaki bir apartmanda onu eğitmesi için birkaç ay birlikte yaşadığı Hope Stansbury adında tanınmış bir Off-Off-Broadway oyuncusundan seçtiğini belirtti. Holly Woodlawn, Darling’in isminin Hope Dahl’dan Candy Dahl’a ve daha sonra Candy Cane’e evrimleştiğini hatırlıyor. Jeremiah Newton, Candy’nin şekerlemeye sevgisinden dolayı onun bu adını kabul ettiğine inanıyordu. Woodlawn ise otobiyografisinde Darling isminin, Darling’in bir arkadaşının onu sevecen bir şekilde “sevgilim” olarak çağırdığından ve bu yüzden “Darling“in ona yapışıp kaldığından bahsediyor.

Candy, Andy Warhol ile ilk önce 1967’de Fred Hughes’un Andy’yi yapmış olduğu deri pantolonları almaya götürdüğü Greenwich Village’deki Leather Man’de tanıştı. Sonrasında Candy, yazdığı ve yönettiği Glamour, Glory ve Gold adlı oyuna Andy’yi davet eden Jackie Curtis’le birlikte Waverly Place’deki Bastiano’nun Kiler Stüdyosu’nda idi. Oyun sonrasında, Andy, Sheridan Meydanı’ndaki Club Salvation’a gitti. Candy ve Jackie içeri girdiler ve masasına katıldılar. O sırada Brian Jones, Keith Richards ve Mick Jagger onunla konuşuyorlardı.

Warhol, Darling’i 1968 yapımı filmi Flesh’de Jackie Curtis ve Joe Dallesandro ile birlikte komik bir sahnede canlandırdı. Warhol, Candy’nin kadın kılığında kanepede Jackie ile oturup eski film dergisini yüksek sesle okurken go-go danscısı Geri’nin, Joe’ya sakso çektiği bu kısa sahnede Candy’nin çok büyük bir yer kapladığını düşünür. Flesh’den sonra 1971 yapımı Women in Revolt’da Curtis ile birlikte ana rolü paylaştı. Candy’nin sahnelerinin çoğu kostüm mücevhercisi Kenny Jay Lane’in yüzen Murray Hill konağında çekildi. Jackie Curtis, Paul Morrissey yerine Warhol’un sahnelerinde kamerayı çalıştırması konusunda ısrar etmişti. Andy kişisel olarak kapatıp açmaya zorladı. Andy’nin en azından sahnelerin bazılarını filme aldığı son Andy Warhol filmiydi.

Sessiz Gece, Kanlı Gece gibi bağımsız filmlerde yer aldı. Ayrıca Klute’da Jane Fonda, Lady Liberty ve Sophia Loren’le birlikte yer aldı. 1971’de yönetmen Werner Shroeter – Maria Malibran’ın Ölümü ve gösterime giremeyen başka bir film yapmak için Viyana’ya gitti.

1969-1973 döneminde Andy Worhol’un oyun evi olarak anılan Kansas City’deki Max’s in müdavimi olan çoğu insan, kendi sanatsal üretimlerini Factory çevresinde icra ediyor ve Andy Warhol ile de yakın bir iletişim içinde bulunuyorlardı. Robert Mapplethorpe’un “Andy Warhol gibi olma” takıntısından söz eden Patti Smith, o dönemde sevgilisi Robert’ın Max’s’e gidiş nedeninin Andy Warhol’a ve her zaman aynı insanlarla birlikte oturduğu masasında bir sandalyeye ulaşabilme savaşından söz ediyor. Candy’nin de içinde bulunduğu bu ortam ondan çok fazla şey öğreniyor ve onun cesur duruşu, kendine özgü karakteri, ve transseksüel oluşunu sonuna kadar yaşamakta hiçbir çekincesinin olmayışı; “büyük memeler”, “güzel bacaklar” imgeleriyle objeleştirilen kadınların ve hızlı arabaların malzeme edildiği rock şarkıları ile ilgilenmeyen, kendi özgün ve protest duruşunu şarkılarına yansıtan bu ortama büyük bir ilham kaynağı oluyordu.

Candy Darling, Rolling Stones’un 1967 yılında çıkardığı “Their Satanic Majesties Request” isimli albümde Citadel isimli parçada da rol almıştır. Bilhassa sosyal normlardan kaçıp kendileri gibi karakterleri şarkılarında işlemeyi seven Lou Reed’in söz yazarlığına harika bir malzeme olmuş, ona “Candy Says” adlı şarkısını yazdırmıştır, ayrıca meşhur “Walk On The Wild Side” şarkısında da ondan bahseder. Velvet Underground’ın travesti hikâyeleri o zamanlar Ziggy Stardust ismiyle “biseksüel bir Marslı” karakterine bürünüp sahnelere çıkan David Bowie gibi isimlere de ışık tutuyor ve ana akım erkeksi rock’ı tehtid ediyor, ikinci dünya savaşı sonrası ortamı yumuşatma amacıyla ortaya çıkan beyaz pop’un dayattığı katı kurallardan ise tamamen ayrılıyordu.

Velvet Underground’un 1969 tarihli üçüncü albümünde yer alan Candy Says‘in sözlerine baktığımızda, Lou Reed’in hırçın ve her şeyi olduğu gibi anlatan üslubunu açık bir şekilde görebiliriz;

“Candy diyor ki, vücudumdan nefret ediyorum, Ve dünyadaki bütün o zorunluluklardan Candy diyor ki, gerçekten bilmek istiyorum, Diğerlerinin bu kadar farklı ne konuştuğunu

Mavi kuşların omzumun üzerinden uçmasını izleyeceğim Onların yanımdan geçmelerini izleyeceğim Belki yaşlandığımda Sence ne görürdüm, Eğer kendimden uzaklaşsam?

Candy diyor ki, sessiz yerlerden nefret ediyorum O küçücük tadın ne olduğunu düşündüren şeyden Candy diyor ki, büyük kararlardan nefret ederim Aklımdaki sonsuz revizyonları düşündüren şeyler

Mavi kuşların omzumun üzerinden uçmasını izleyeceğim Onların yanımdan geçmelerini izleyeceğim Belki yaşlandığımda Sence ne görürdüm, Eğer kendimden uzaklaşsam?”

“Candy Darling Ölüm Döşeğinde” Peter Hujar Arşivi’nden.

Ölüm döşeğinde Candy Darling

21 Mart 1974’de 29 yaşında Candy Darling lösemiden öldü. Ölüm döşeğindeyken Peter Hujar onun fotoğrafını çekti, “Candy Darling on her Deathbed” adlı bu fotoğraf Antony and the Johnsons’ın I Am a Bird Now isimli albümünde kapak fotoğrafı olarak kullanıldı.

Ölmeden önce aşağıdaki notları arkadaşlarına bıraktı:

“İlgili makama

Bunu okuduğunda, gitmiş olacağım. Maalesef ölümümden önce yaşam için bir arzum kalmadı. Tüm arkadaşlarımla ve yükselişteki kariyerimle bile, bu gerçek dışı varlığa devam etmek için çok boş hissettim. Her şeyden çok sıkıldım. Ölmekten sıkıldığımı da söyleyebilirsiniz belki. Gülünç gelebilir ama doğrudur. Kendi cenaze düzenlemelerimi bir konuk listesiyle yaptım ve bunun için para ödendi.

Jackie Curtis’e elveda demek istiyorum, bence muhteşemsin. Holly, Sam Green, gerçek bir dost ve soylu bir kişi, Ron Link seni asla unutmayacağım, Andy Warhol ne diyebilirim ki, Paul Morrissey, Lennie seni sevdiğimi biliyorsun, Andy seni de, Jeremiah yanlış anlama ama sadece ne kadar orospu olduğumu hatırla, Geraldine sanırım bunun geldiğini gördün. Richard Turley & Richard Golub bir yıldız olduğumu biliyorum, ama istemediğime karar verdim. Manuel, şimdi daha iyiyim. Terry seni seviyorum. Susan özür dilerim, dayanamayacağımı bildiğini biliyordum. Keşke hepimizle tekrar tanışabilseydim.

Şimdilik hoşçakalın, Sonsuz sevgiler.

Candy Darling”

Kaynak: Beautiful Darling- Otobiyografi, Risale-i Punl- 6:45 yayınları, Andy’s star

Bir de siz otizmin rengârenk penceresinden bakın: Ben farklıyım, farkındayım…

Ben farklıyım, farkındayım…

Ben otizm dedikleri farklılığın pençesinde, insanların merakları arasında ve sanki bir yaratıkmışım gibi bakılan gözlerin önünde yaşayan bir insanım. Evet her şeyden öte ben insanım. Herkes insan sıfatını haketmese de ben insanım.

Arkadaşım (otizm) beni insanlardan hep soyutladı. Birisi çıkıp “Delisin sen!” de dedi bana. Belki de birisi değil birkaç kişi. Hatta ve hatta bayağı kişi bana deli demiştir. Ben sadece hayata farklı bir pencereden bakıyorum. Belki de ben normal bir insanım siz delisiniz. Bunları düşünmedim değil. Hem bunca uğraş ve çaba dünyaya kendini bu kadar kaptırma delilik değil de nedir ki?

Otizm beni seviyor ben de onu. Güzel bir arkadaşlığımız var. Belki benim arkadaşım olmadı ondan başka, belki anneler çocuklarını sürekli benden uzak tuttu ama onlar benden kaçtıkça ben de onlara çiçek attım. Çiçek dedim evet, güzeldir çiçekler. Bazı insanlardan daha değerlilerdir. Ben otizmli bir insanım. Ben insanım. Ben deli değilim. Ben sadece insanlığa renk katan bir farklılığım.

Ben özelim, özel muamele görür özel eğitim alırım. Ben hayata tutunmuş renklerden biriyim. Ben bir bireyim, doğuştan farklılığımla dünyaya gelmiş bir bireyim. Bazen hareketlerim korkutur sizleri, biraz agresif olurum. Özür dilerim size zarar vermek değil niyetim emin olun, biraz da beni anlayın ben bir tutam farklıyım. Birimizin eksikliği diğerinin fazlalığı olabilir, bu da hayatın güzel yanlarıdır. Beni aranıza katın istiyorum, oyununuza benimle alay ederek dahil etmeyin beni. Ben de sizler gibi insanım. Bazen bir yere vurabilirim, kırabilirim. Bunlardan lütfen rahatsız olmayın bu da benim kendime özgü davranışlarım. Beni aranıza alın, tebessümlerimin sebebi olun, çiçek koklayıp top oynayalım.

Ben dünyanın farklı yönlerini görebilirim. Bazen bir kıyafeti günlerce giyebilirim, belki bir yere dalıp orada saatlerce kalabilirim. Beni anlayın lütfen, ben insanım, biraz farklı bir insan.

Hislerim çok kuvvetlidir mesela. İnsanların duygularını kolayca çözebilirim, bu da benim yeteneğim. Dünya benim gözümden farklı görünüyor, dünya buradan daha bir güzel görünüyor sanki.

Ben deli değil insanım, farklılıklar arasına katılmış bir renkten ibaretim. Benim bir pencerem var; önünde çiçek olan bir pencere. Oradan izliyorum dünyayı. Sonra penceremi kapatıyorlar, buğulu camın ardından çocukları izliyorum top oynuyorlar, beni aralarına almıyorlar. Ben o buğulu camdan seyre dalıyorum hayatı, böyle bile güzel çiçekler. Önemli olan bakmak değildir, güzel bakmaktır öyle değil mi? Ben güzel bakıyorum sizlere. Sonra çiçeğe dalıyorum biraz, oynayamadığım ve yaşayamadığım çocukluğumu oraya saklıyorum. Orada seyre dalıyorum, top oynayıp ip atlıyorum.

Otizm bir hastalık değil farklılıktır, otizm ana renklerden birisidir. O olmazsa diğer renkler de ortaya çıkmaz. Yeri çok önemlidir. Onların güzel görmeleri pencerelerinden değil, güzel bakmalarındandır. Lütfen onları aramıza alıp farklılıklarını hissettirmeyelim. Onlar bizim güzel, birçok insandan saf ve daha temiz oyun arkadaşlarımızdır.

Aydınlanma Çağı’nın radikal kadını: Mary Wollstonecraft

18. yüzyıl, yani Aydınlanma Çağı’nın radikal feminist yazar ve düşünürü Mary Wollstonecraft, 1759 Londra’sında dünyaya geldi ve çağının kadını gibi erkek egemen dayatmalarla karşı karşıyaydı.

Mary’nin babası oldukça kötü bir örnekti, annesine karşı kötü davranışları zaman zaman onu annesinin odasının kapısında nöbet tutmaya bile zorlamıştı. Zaten zekiliği sayesinde resmi bir eğitim almadan kendi çabaları ile eğitimini ilerletmiş ve kadınlık, evlilik gibi kavramları sorgulamaya başlamıştı bile.

Kendi yaşamını kazanmak için 19 yaşında evden ayrıldı ve mürebbiyelik yaptı. Bu sayede kız çocuklarının eğitimi hakkında bilgiler ediniyor, kendini geliştiriyordu ama bu mesleği kendine çok da uygun bulmuyordu. Bu süreçte ailevi zorluklar yine yakasını bırakmamıştı, bu sefer de kız kardeşi Eliza’nın kötü giden evliliğini bırakmasında bir rol oynayarak birçok eleştiriye maruz kaldı. Bunun için ise “Biliyorum, ben bir kadının eşini terk etmesinde çirkin bir şekilde sebep oldum” diyor. Ama aslında kadınların fakirlik içinde ölmemek adına eşlerinden ayrılamadığı bir dönemde, o tabii ki hâlâ kadınların rasyonellik çerçevesinde eğitim görmesi ve meslek sahibi olması gerektiğini düşünüyordu. Bu düşünceleri 1787 yılında yayınlayacağı Thoughts on the Education of Daughters’da görülecekti.

1784’de Eliza ve arkadaşı Fanny ile bir okul kurdular fakat Fanny’nin giderek kötüleşen sağlığı onlara bir engeldi ve okulu istedikleri gibi devam ettiremediler. Fanny’nin ölümünden sonra 1786’da Mary: A fiction isimli ilk romanını yazdı ve 1788’de yayınlandı. Bu romanında evliliği ataerkil bir kurum olarak görerek eleştiriyor ve romanın kahramanını sevgisiz bir evlilik içinde yaşamak zorunda kaldığını, sevgi ve şefkat ihtiyacını romantik bir arkadaşlık ihtiyacında olduğunu anlatıyordu, belki de burada Fanny ile kendini anlatıyordu. Bundan sonra mürebbiye olarak gittiği İrlanda’da 1788 yılında basılacak olan ilk çocuk kitabı Original Stories From Real Life’ı yazdı ve çocuklara hayatın masal masaldan ibaret olmadığını anlattı.

John Opie’nin Mary Wollstonecraft portresi

Hayatı eğitimle ilgilenerek geçtiğinden ve bu depresif döneminde mutsuzluğunun aslında ne ailesinden ne de Tanrı’dan geldiğini, yalnızca imtiyazlı ve eğitimli erkeklerin, kadınların eğitimini ve özyönetimini reddettiğinden kaynaklandığını fark etti. Zamanla kendi gücünün farkına varan Mary, evlenmemiş olmasından kaynaklı sosyal damgadan mutsuz olmasına rağmen evli ve düşünemeyen kadınlardan kendini üstün görmeye başladı.

1787’de Londra’ya giderek Joseph Johnson’ın Analytical Review dergisinde çalışmaya başladı ve burada sanatçıların bulunduğu toplantılara katılarak daha sonradan evleneceği anarşist felsefeci ve yazar William Godwin ile tanıştı. 1790 yılında Edmund Burke’ün nostaljik ve tutucu bir tavırla Fransız İhtilali’nin değiştirilmemesi gereken cinsel iş bölümünü yok saydığını iddia etmesi ve açıkça yermesine karşın A Vindication of the Rights of Men’i yazdı ancak bu dönemdeki başarısı Henry Fuseli’yle olan yasak aşkı nedeniyle gölgeleniyordu.

1792’de Olympe Kadın ve Yurttaş Hakları Bildirisi’ni yazarken, Mary de cinsiyetler arası eşitliği savunduğu en ünlü eseri (A Vindication of the Rights of Women) Kadın Haklarının Gerekçelendirilmesi’ni yazdı ve Olympe gibi o da Fransiz Devrimi’nin yalnızca erkeklere eşitlik ve demokrasi getirdiğini savundu. Bu dönemde temel olarak Olympe kadınların siyasal rolleri ve Mary ise kadınların sosyal varoluşu üzerine çalışmalarıyla dikkat çekiyordu, ona göre bu durum erkeklerin insanlığın tek gerçek temsilcisi, kadınların ise rasyonelliğin tam tersi olarak görülmelerinden kaynaklanıyordu.

Kadın Haklarının Gerekçelendirilmesi’nde Mary, kadınların inanılmaz şekilde bastırılmasını, sadece görünüşlerine dikkat eden bireyler olarak yetiştirilmelerini eleştiriyor ve erkeklerin kadınlara yönelik “sığ” ya da “aptal” gibi görüşler bildirdikleri halde bunun asıl sebeplerinin onlar olduğunu söylüyordu. Haklıydı da.

Feminizmin annesi!

Hatta öyle ki, dönemin düşünürlerinden Jean-Jacque Roussoe’nun görüşlerine karşı oldukça açık şekilde eleştirel bir tavır takınmıştı bu eserinde Mary. Roussoe, kadınların erkeklere göre duygusal olduğunu ve aynı şekilde eğitilemeyeceklerini bu yüzden de “domestik” olmaları gerektiğini düşünüyordu. Açıkça kadınlar yalnızca erkek cinselliği için bir arzu objesi idiler, özellikle yüksek öğrenim almaları imkânsızdı. Ama Mary bunun kendisi için geçerli olmadığını dönemin kadınlarından beklenmeyecek bir radikallikte gösterdi.

Fransız Devrimi’ni daha yakından takip etmek için gittiği Paris’te yalnızca Jakoben siyaseti ile değil aynı zamanda kendi cinselliğiyle de tanıştı. Burada Amerikalı tüccar Gilbert Imley ile yaşadığı tutkulu birliktelikten adını Fanny koyduğu bir kız çocuğu dünyaya getirmişti ama ardından Imley İskandinavya’ya kaçtı ve Mary bu acı karşısında iki kez intihara meyletti.

Zor zamanlarının ardından Londra’ya dönüşüyle birlikte Godwin’le yeniden görüşmeye başlayan Mary, Joseph Johson’la çalışmaya da devam etmişti. Godwin, 1796’da yayınladığı Letters Written during a Short Residence in Sweden, Denmark and Norway adlı kitabını okumuş ve “eğer bir adamı yazarına âşık etmek üzere yazılmış bir kitap varsa, o kitap bu olmalı” demiştir. Bu aşkın sonucunda hamileliğini gizleyerek evlendiği Godwin’den hepimizin bildiği Frankenstein kitabının yazarı olacak kızı Mary Shelley doğdu. Ancak kızını sadece 10 gün sevebildikten sonra Mary Wollstonecraft, “kadınların doğum yüzünden ölmeyecekleri bir dünya olacak, biliyorum” diyerek gözlerini kapamış ve hayatıyla “Feminizmin Annesi” lakabını hak etmiştir.

Mary Wollstonecraft
Mary Wollstınecraft
1759-1797
Yazar, öğretmen ve kadın hakları savunucusu

Kaynak: Feminist Atölye

Ahmet Hamdi Tanpınar arşivi erişime açıldı

İstanbul Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü birçok değerli koleksiyonun yanı sıra 1974’ten beridir Ahmet Hamdi Tanpınar’ın kişisel koleksiyonuna da ev sahipliği yapmaktaydı. 74 senesinde Enstitüye bağışlanan bu kıymetli koleksiyon 2016 sonbaharında dijitalleştirilerek araştırmacıların hizmetine açıldı.

Enstitü müdürü Prof. D.r Fikret Turan’ın onayı ile başlanılan online arşiv projesi Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi, Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü ile Marmara Üniversitesi Bilgi ve Belge Yönetimi Bölümünün ortak çabası ile hayata geçirilmiştir. Çalışma ekibinde Prof. Dr. Handan İnci (Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi, Türk Dili ve Edebiyatı), Prof. Dr. Tûba Karatepe (Marmara Üniversitesi, Bilgi ve Belge Yönetimi), Arş. Gör. Zeynep Zengin (Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi, Türk Dili ve Edebiyatı ), Arş. Gör. Varol Saydam (Marmara Üniversitesi, Bilgi ve Belge Yönetimi), Neşe Pelin Kaya (Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi, Türk Dili ve Edebiyatı, YL), Yakup Selçuk Yıldırım (Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi, Bilgisayar Ortamında Sanat ve Tasarım, YL), Serhan Uran (İstanbul Üniversitesi, Bilgi ve Belge Yönetimi) yer almışlardır. Hem edebiyatçıların hem de arşiv uzmanlarının yer aldığı dijitalleştirme çalışmalarında Banu İşlet Suat’ın Mektubu isimli çalışmadaki roman notlarını çevirmiştir.

Çok yönlü bir koleksiyonu bizlere sunan arşivde mektuplar, karalamalar, fotoğraflar, tefrikalar, şiirler, makaleler, çeviriler ve benzeri birçok farklı türde eser yer almaktadır. Birçoğu ilk defa kullanıcıyla buluşacak olan notlar, müsveddeler, kitap taslakları arasında Yahya Kemal kitabı çalışması, Aydaki Kadın ile ilgili kısımlar, Mösye Teste çevirileri, Mahkeme hikayesi bulunmaktadır. Saatleri Ayarlama Enstitüsü tefrikası üzerinde Ahmet Hamdi Tanpınar’ın notları ile verilmektedir.

Dijitalleştirme çalışmaları ve güncellemeleri süren sitede farklı kaynaklara da yer verilmiştir. İlişkiler şeması kısmında Mahur Beste, Sahnenin Dışındakiler ve Huzur romanlarında yer alan kişilerin ilişki şeması verilmektedir. Şairin biyografisinin yanı sıra Ahmet Hamdi Tanpınar bibliyografyası da danışma kaynağı olarak sitedeki yerini almıştır. Müzikler menüsünde Tanpınar’ın dinlediği 39 adet şarkının bir listesi yer almaktadır. Klasik müzik ağırlıklı listede Dede Efendi, Hacı Arif Bey gibi ustalar da yer almaktadır.

Ahmet Hamdi Tanpınar arşivi http://www.tanpinarmerkezi.com/ adresinde hizmet vermektedir. Tarihin tozlu sayfalarında bir edebiyatçının çalışma odasına buyurmaz mısınız?