Ana Sayfa Blog Sayfa 362

Yılbaşında alışveriş çılgınlığı yerine sosyal sorumluluk projelerine destek verebilirsiniz

Bir yılı daha geride bırakmamıza sayılı günler kaldı. Birçok özel günde olduğu gibi yılbaşılarında da kapitalizmin bir parçası haline geliyoruz. Yılbaşı bir yandan yeni bir yılı, yeni ümitleri, yeni başlangıçları ifade ediyor; ama bir yandan da birçok özel günde olduğu gibi kapitalizmin aşıladığı tüketim kültürünün bir parçası haline getiriyor bizi.

Gelin bu yılbaşı sevdiklerimizi mutlu etmek için pahalı hediyelere yönelmek yerine, sivil toplum kuruluşlarına el verelim. Hızlı tüketim kültürünün bize dayattığı alternatif hediyeler arasında sıkışıp kalmak yerine sivil toplum kuruluşlarının yılbaşına özel tasarladığı hediyeler, sertifikalar sayesinde sevdiklerimize çok daha anlamlı hediyeler verebiliriz. Böylece sevdiklerimizi mutlu ederken hem topluma hem de çevremize katkı sağlayabilir ve toplumsal farkındalık ile beraber bir farklılık da yaratabiliriz. Amacı bu şekilde olan kuruluşlardan bazıları ise şunlar:

Türkiye Erozyonla Mücadele Ağaçlandırma ve Doğal Varlıkları Koruma Vakfı (TEMA) ile istediğiniz kişi adına fidanlar dikiliyor:

TEMA Vakfı’na fidan bağışı yaparak tüm ülke sathında yürüttükleri ağaçlandırma çalışmalarına katkıda bulunabilirsiniz. Böylece orman varlığımızın genişletilerek erozyon ile mücadelede etkili olunmasına ve karbon tutumunun artırılmasına fayda sağlayabilirsiniz. Bağışladığınız fidanı isterseniz bir başkasının adına dikerek yeni yıl dileklerinin yer aldığı bir sertifika ile hediye olarak gönderebiliyorsunuz. 1 Fidan Bağış Bedeli 10 TL.

İletişim için: 0212 291 90 90

Çevre ve Kültür Değerlerini Koruma Vakfı (ÇEKÜL) beş yeni yıl seti sunuyor:

ÇEKÜL Vakfı, yılbaşı için 20 TL ile 85 TL arasında değişen beş yeni yıl seti sunuyor. Aynı zamanda, bir kişinin bir yılda tükettiği kadar doğal kaynağı temsil eden “herkese 7 ağaç” projesi ile Manisa İli, Selendi bölgesindeki 7 Ağaç Ormanlarına sevdikleriniz adına 7 ve katları adetlerde fidan bağışı yapabilirsiniz. Adına bağış yaptığınız kişiye ÇEKÜL tarafından hazırlanan, özel kartlar gönderilmektedir. 7 Ağaç bağış bedeli 75 TL’dir.

İletişim için: 0212 249 64 64 – 0212 251 54 44

Dünya Doğayı Koruma Vakfı (WWF) ile evlat edinebilirsiniz:

Nesil tükenme tehlikesi altında olan bir hayvanı sevdikleriniz için evlat edinerek o türü korumak için yürüttükleri çalışmaların bir parçası olabilirsiniz. Saz kedisi, yunus, deniz kaplumbağası, orfoz, panda, kutup ayısı, kaplan, turna, orangutan hayvan türlerinden herhangi birini seçtiğinizde seçilen hayvanın bakımına destek olmuş oluyorsunuz. 20 TL ile 85 TL arasında değişen bağış tipine göre de WWF sizin adınıza hediye sahibi için yeni yıla özel sertifika hazırlıyor veya sertifikayla birlikte evlat edinilen hayvanın peluş oyuncağını da hediye ediyor.

İletişim için: 0212 528 20 30

Darüşşafaka Cemiyeti’nden yılbaşına özel tasarımlar

“Eğitimde fırsat eşitliği” misyonuyla varlığını sürdüren Darüşşafaka Cemiyeti‘nin yılbaşına özel tasarladığı masa takvimi, bardak altlığı, Yeni Yıl tebrik sertifikası ve defterden oluşan alternatif ürünlerinden satın alarak Darüşşafaka Cemiyetin’in, çocuklarımıza uluslararası standartlarda eğitim fırsatı sunmalarına katkıda bulunabilirsiniz. Ürün fiyatları 30 TL ile 50 TL arasında değişiyor.

İletişim için: 0212 939 28 00 – 0850 222 18 63

Tüvana Okuma İstekli Özel Eğitim Vakfı (TOÇEV) ile çocuklarımızın eğitimine katkıda bulunun

“Okumak Her Çocuğun Hakkıdır” ilkesiyle çalışmalarını sürdüren TOÇEV’in, bağış sertifikası, kupa, bardak altlığı ve takvim gibi fiyatları 6 TL ile 100 TL arasında değişen birbirinden güzel yılbaşı alternatifleri ile sevdiklerinize hediyeler alabilirsiniz. Böylece hem sevdiklerinize anlamlı bir hediye verebilir hem de okumak isteyen ancak ailesinin maddi yetersizliği nedeniyle okuyamayan ya da çalışmak zorunda kalan çocuklarımızın eğitimine katkıda bulunabilirsiniz.

İletişim için: 0212 282 89 16

Türk Eğitim Vakfı (TEV) ile bir öğrencinin daha geleceğe umutla bakmasını sağlayın

Başarılı ancak maddi imkânları kısıtlı gençlere eğitim desteği veren Türk Eğitim Vakfı, yeni yılda gençlerin eğitimine destek olmak isteyenler için yılbaşı kartları tasarladı. Sevdiklerine TEV’in birbirinden özel hazırladığı kartlardan göndermek isteyenler kendi belirledikleri bir miktar ile bağışta bulunarak öğrencilerimizin geleceğe daha umutlu bakmasına katkı sağlayabilirsiniz.

İletişim için: 0212 318 68 00

Anne Çocuk Eğitim Vakfı (AÇEV) ile sevdiklerinizi mutlu ederken eğitime destek olun

Her çocuğu erken yaşlardan başlayarak potansiyelinin en üst seviyesine erişmesi için eğitim yoluyla desteklemeyi hedefleyen AÇEV’in nostaljik oyunlar, cep defterleri, masa takvimi veya isme özel düzenledikleri yılbaşı tebrik kartlarından satın alarak sevdiklerinizi hem mutlu edebilir hem de eğitime destek olabilirsiniz. Yılbaşına özel olarak tasarlanan bu alternatif hediye seçenekleri ise 10 TL-20 TL gibi uygun fiyatlar ile satışa sunuluyor.

İletişim için: 0212 213 42 20 – 0213 46 39

Başlık görselindeki karikatürler: Angel Boligan

Bauhaus hayvanları düşünerek havai fişek satışlarını yasakladı

1

Özel günlerde, konserlerde ve eğlencelerde neredeyse vazgeçilmez bir hale gelen havai fişeklerin aslında zararlı olduğu bilinen bir gerçek. Havai fişek içindeki kimyasal maddeler yalnızca havaya zarar vermiyor, kuşların ölümüne, el yanmalarına ve işitme kayıplarına da neden olabiliyor. Ancak havai fişeklerin, çoğumuzun bilmediği bir yönü daha var:

Havai fişekler köpeklerin psikolojisini bozuyor!

Tüm bu zararlarına rağmen eğlencelerde kullanılan havai fişekler, Bauhaus tarafından yasaklandı; temel sebebi ise havai fişeklerin köpeklerin psikolojisini bozması. İsveç’in en büyük hayvansever organizasyonlarından biri olan Swedish Kennel Club’ın sözcüsü Hans Rosenberg, özellikle yeni yıl zamanlarında havai fişekler nedeniyle pek çok köpeğin psikolojisinin bozulduğunu ifade etti.

Yalnızca Noel ve yılbaşı arasında havai fişeklerden milyon dolarlık kâr sağlayan Bauhaus bu sene hayvanların ve insanların sağlığı için havai fişek satışlarını yasakladı. Bauhaus Pazarlama Sorumlusu Johan Saxne, İsveç Gazetesi Expressen’e bu kararı daha önce almış olmayı çok istediklerini belirtti.

Kaynak: Newsner

Efsaneleri bir bir kaybettiğimiz 2016’dan iz bırakacak 20 albüm

1

2016 yılı müzik dünyası için kayıplar yılı oldu. Leonard Cohen, Prince, George Michael, David Bowie’in de aralarında olduğu müzik efsanelerinin hayata göz yumduğu bu çok talihsiz senede, hip-hop ve soul başta olmak üzere her müzik akımından üst düzeyde, kaliteli ve yenilikçi albümler de çıktı. İşte bu albümlerden 20 tanesi ve bu albümlerden birer şarkı.

Haydi 2016, aramızdan bir müzisyeni daha almadan bit artık.

David Bowie – Blackstar

Bu yıl iki büyük ismin veda yılları da oldu ve bu albümlerinde bu dünyadan göçlerini adeta haber verdiler şarkıların dizelerinde. İlki Bowie idi.

Leonard Cohen – You Want it Darker

Büyük usta Cohen de “Leaving the Table” diyerek tüm hayranlarına ve dünyaya veda etti.

Nick Cave and the Bad Seeds – Skeleton Tree

Geçen yıl içinde oğlunu kaybeden Nick Cave, yılın en belki de en hüzünlü en keder verici albümünü yaptı.

Michael Kiwanuka – Love&Hate

Epik ve derinlikli bir soul albümüyle yılın en büyük müzikal haz anlarından bazılarını sundu.

M.I.A – AIM

Mathangi Maya Arulpragasam veya bilinen adıyla M.I.A.; funk’tan hip hop’a, teknodan indie’ye, her türden ilham alan kendine özel tarzını, yine siyasi ve muhalif sözlerle birleştirdi.

Blossoms – Blossoms

Blossoms; pop rock nasıl naif, süssüz, basit ama çok kaliteli  ve derinlikli bir biçimde yapılır, dinleyeni sıkmaz, bunu albümlerinde gösterdi.

Alicia Keys – Here

Önce makyajsız olma hareketi “No Make Up” ile gündeme geldi, sonra da çizgisini koruduğu albümü ile. Yıl, Keys’in de yılıydı.

Emeli Sande – Long Live the Angels

Bu yıl soul,rap ve hip-hop dünyasından çok kaliteli albümlerin çıktığı bir yıl olarak hatırlanacak. Emeli Sande, bu isimlerin başında geliyordu.

Regina Spektor – Remember Us to Life

Kate Bush, Tori Amos, Fiona Apple. Bu inanılmaz kadınların devamı Regina Spektor ile geliyor.

The Radio Dept – Running Out Of Love

Yılın en heyecan verici yeni albümlerinden, sound’larından. Sağlam bir politik duruş ve.

A Tribe Called Quest – We Got it From Here

Hip hop ve raf efsaneleri için bu yıl dönüş yılıydı. Son derece iyi bir albümle hem de. “Black Lives Matter” diyip siyah Amerika’nın isyanını haykırarak.

Kings Of Leon – Walls

Kings Of Leon, bu albümüyle de yerini sağlamlaştırdı, onlar artık rock sahnesinin en büyüklerinden.

Richard Ashcroft – These People

Verve’i özleyenler var elbet ama solistleri Ashcroft, solo albümleriyle bu özlemi kesinlikle derinleştirmiyor. Yılın belki de hakettiği ilgiyi az gören albümlerden.

Jack Savoretti – Sleep No More

Hak ettiği ilgiden daha azını gören diğer bir isim. Bu yakışıklı, kendi gibi yakışıklı albümler çıkarıyor.

Angel Olsen – My Woman

Bu sene çok güçlü kadınlardan çok güçlü albümler çıktı. Biri de Olsen’dendi.

Jake Bugg – On My One

Genç Bob Dylan deniyor ona. Bunu ne kadar hak ediyor tartışılır ama ikinci albümü de yine kalburüstüydü.

Radiohead  – A Moon Shaped Pool

Yıllardır merakla beklenen albüme sonunda bu yıl kavuştuk, beklediğimize değdi. Bir de Türkiye’de konserlerini dünya gözüyle görsek.

Warpaint – Heads Up

Los Angeles’li 4 genç kadın; Emily, Stella, Jenny ve Theresa’dan yine cayır cayır bir indie rock albümü.

Last Shadows Puppets – Everything You’ve Come To Expect

Yılın önümüzdeki yıllarda da klasikleşecek, hep dinlenecek ve hatırlanacak rock ve indie albümlerinden biri.

Anohni – Hopelessness

Eski adıyla Anthony, yeni adıyla Anohni. Eşsiz ses tonu, nev-i şahsına münhasır müziğiyle yılın en iyilerindendi.

Bu albümler de müzik dünyasında yıl boyunca gündemi belirleyen standart ve standart üstü diğer albümler oldu. Dinlemediyseniz, bir şans verin mutlaka verin:

  • Beyonce – Lemonade
  • Frank Ocean – Blonde
  • Kanye West – Life of Pablo
  • Metallica – Hardwired to Self Destruct
  • Wild Beasts – Boy King
  • Norah Jones – Day Breaks
  • Green Day – Revolution Radio
  • Common – Black America Again
  • Childish Gambino – Awaken My Love
  • Solange – A Seat at the Table

Yoga ve meditasyon mekânlarının tasarımı için temel mimari ögeleri

On yıllardır doğuya özgü birtakım uygulamalar ve teknikler batı dünyasında da oldukça yaygınlaşmış durumda. Bu uygulamalar, mimarlar için işlevsel, çevresel ve estetik açıdan üzerine kafa yoracakları enteresan arayışları da beraberinde getirmiştir.

Bu disiplinler, insanların fiziksel, psikolojik ve ruhsal ihtiyaçlarını karşılamayı araştırmasıyla tamamen insanlığa odaklanmıştır. Bu yüzdendir ki, bu ihtiyaçların mimarlar tarafından mekânsal olarak nasıl karşılandığını analiz etmek önemli. Bu mekânlarda yapılacak mimari uygulamalar; derin düşünme, içsel gözlem ve iyileşmeyi sağlayan alanlar yaratır. Dolayısıyla, yapılan bu uygulamalar konut, eğitim kurumları, hastaneler ve hatta ofisler gibi ilgili başka alanlara da uygulanabilmektedir.

Mekânlar

Her bir yoga pratiğinin kendine özgü gereksinimleri olmasına karşın birçoğu geniş, sade mekânlarda yapılır ve bu ana mekanı destekleyen birtakım yardımcı mekânlar bulunur. 

Ana Oda

Bu oda insanların pratik yapmak için toplandığı yapının merkezi mekânıdır ve genelde özgür planlı, esnek ve farklı kullanımlar için uyarlanabilir. Odanın ölçülerini saptamak için, açıldığında yaklaşık 1.70 x 60 santimetre olan standart bir yoga matının ölçülerini kullanabiliriz. Egzersiz sırasında kişilerin hareket özgürlüğünü sağlaması için de matlar arasında en az 50 cm bırakılması önerilir.

Bu odalardan bazılarında eğitmenin veya seans rehberinin yer aldığı küçük platformlar veya yükseltilmiş alanlar mevcuttur. Bununla birlikte mekâna, insanların eşyalarını bırakabileceği (su şişesi, havlu, battaniye, terlik vb.) raflar veya yatay düzlemler olması, mekânın iyi düşünülmüş olduğunun göstergesidir. Genellikle odanın bir veya daha fazla duvarında ayna bulunur, ancak iç tasarımda kullanılan bu ayrıntı, ihtiyaçlara ve müşterinin zevkine bağlı olarak değişebilir.

Banyolar / Soyunma Odaları

Her merkezin kendine ait bir soyunma odası olmayabilir ancak eğer yeterli alan ve olanak varsa eklenmesi iyi olur. Eğer eklenecekse, çift işlevli kullanıma olanak sağlayarak banyoların kullanım alanı arttırılabilir. Yani, bir çok projede olduğu gibi lavabo; içinde kilitli dolaplar, raflar ve oturakları olan mini bir soyunma odasına koyularak, tuvalet alanından ayrılabilir. Böylelikle mekânlar, aynı anda birden fazla kişinin kullanımına açılmış olur.

Tuvalet alanı ise erişilebilirlik açısından ana mekâna yakın konumlandırılmalıdır.

Sirkülasyon alanları

Bu tip projelerde sirkülasyon alanları oldukça önem kazanmaktadır. Çünkü koridor, geçit görevi görmesinin yanında depolama alanları barındırabilir, dinlenme-bekleme alanlarına dönüşebilir ve hatta resepsiyon bile burada yer alabilir. Bazı durumlarda ise duvarlara gömme raflar konularak bu alandan daha fazla fayda sağlanabilir.

Diğer unsurlar

İsteğe göre, bina birden fazla sınıf içerebilir. Hatta buna masaj odaları, jakuzi, sauna ve yüzme havuzu dahi eklenebilir. Mekânların yüksekliği müşteri ve mimarın seçimine kalmıştır ancak genellikle ana oda en yüksek tavanlı olacak şekilde tasarlanmalıdır.

Çevresel şartlar

Akustik

Bu tip mekânların tamamen sessiz olması gerektiği gibi bir inanış olsa da esasında yoga gibi disiplinlerin amacı, çevreden gelen seslere rağmen devam edebilmektir. Hatta öyle ki, doğanın sesleri farkındalığın artmasına yardımcı olduğu için bu gibi disiplinlerin dış mekânlarda yapılması önerilir. Eğer kapalı iç mekânlarda yapılacaksa, kuşların gelebileceği, içinde su barındıran veya rüzgârın estiği, dışarıya açılan iç bahçe veya avlular tasarlanarak bu seslerin (hatta kokuların bile) içeriye çekilmesi sağlanmalıdır.

Tabii eğer tamamen sessiz kalmayı gerektiren bir disiplinden bahsediyorsak, ses yalıtımı sağlanmış bir tasarım gereklidir.

Havalandırma

Bu tarz disiplinlerde nefes kullanımı temel unsurlardan olduğu için haliyle havalandırma da önem kazanıyor. Seans sırasında veya mekân kullanılmadığı zamanlarda içeride yeterli miktarda yenilenebilen oksijen olduğundan emin olunmalıdır. Bu yüzden çapraz havalandırma sağlanmalıdır. Bunun için hakim rüzgar yönünün olduğu cephede bir açıklık oluşturulup karşı cephesine de tercihen daha büyük ikinci bir açıklık oluşturulmalıdır.

Aydınlatma

Işık, mekânı karakterize etmeye yardımcı olur ve mekâna yapılan uygulamayı yönlendirir. Birçok yoga uygulamasında güneşle doğrudan temas gereklidir. Bu yüzden her zaman ilk tercihimiz doğal ışıktır. Ayrıca ışık yoğunluğunu ayarlayabilmek için farklı sistemlerin birleştirilmesi de gerekebilir. Örneğin, mekânın gerektiğinde tamamen karartılabilmesi sağlanabilmelidir.

Bu makalede gösterilen birçok projede, mekânlardaki parlamanın önüne geçebilmek için ışık doğrudan insanların üzerine gelmemektedir. Bunun yerine tepe açıklıkları, zemine yakın pencereler, ışık miktarını kırıcı perdeler ve mekânı çevreleyen aydınlık avlular tasarlanmıştır. Eğer yoga pratiği akşam yapılacaksa, yapay aydınlatma seçimi sıcak ve ayarlanabilir olmalıdır.

Estetik ve materyaller

Mekân estetiği tamamen müşterinin tercihine kalmış bir şeydir, ancak dikkat dağıtıcı unsurlar ve abartılı süslemelerden kaçınılmalıdır. Genellikle sıcak materyaller ve yumuşak renkler kullanılması önerilir. Hatta doğrudan beyaz dahi kullanılabilir. Amaç, katılımcıların belirli ölçüde bir iç konsantrasyona ulaşmasıdır. Yoga, devamlı yerle temas gerektiren bir pratik olduğundan, zemin için genellikle ahşap veya sıcak dokulu materyaller seçilir.

Yönlendirme ve geometri

Birçok geleneksel prensip bir takım yönlendirme ve düzenlemelerin mekânda yapılan egzersizin verimini arttıracağı görüşündedir. Bu nedenle bazı projeler mekânsal ve geometrik olarak bu geleneksel prensipleri temel alır.

Örneğin, bazı ana yönleri ele alalım: Mesela Doğu (Dünya’nın hareketine eşlik eden birtakım enerjilerin dolaştığı) veya manyetik kuzey gibi. (Kuzey’in yakınlarında dünyamızın manyetik alanını bulmaya yardımcı olan) Bunun gibi diğer çalışmalar da tasarımlarını kutsal geometrilere dayandırmıştır. Hatta proje alanındaki iyi huylu enerjileri bulmak için maden arama çalışmaları bile yapmışlardır.

Bu tip organik referanslar bizi daha net tasarımlara götürür.

Kaynak: Arch Daily

Cosmic Wings: Sapına kadar rock

1

Cosmis Wings, 70’li yıllardan başlayıp 80’lere kadar uzanan sound’uyla “Sapına kadar Rock” diyor.

Türkiye’de özellikle 2000’lerin ortasından sonra yaygınlaşıp zamanla olgunlaşan “alternatif rock”, kendine çokça dinleyici bulmuştu. Daha çok kentli orta sınıfta ve üniversite öğrencileri arasında bir kitleye hitap eden bir tarz olarak kendi açtığı kulvarda sağlam adımlarla yürümeye devam etti. Bu dönemi izleyen yıllarda “alternatifin alternatifi” diye adlandırabileceğimiz, daha çok deneysel sularda gezinen isimler sahneleri paylaşmaya başladı. Fakat bu “tarlaya ekilen her fidan” aynı meyveyi vermeye başladı.

Standart Brit ve Indie melodilerinin, kalabalık içindeki yalnızlıklar, inci tanesi kadar hassas kalpler ve ucundan azıcık muhalefetle el ele tutuşması, kılavuzu drum’n bass olmasına rağmen “kulağa hoş gelen her şeyi” dinleyen kitle üzerindeki etkisini kaybetmedi. Buna bir de benim “müzikal imaj” olarak adlandırdığım görsel materyallerin de (bir örnek giyinmiş, kravatlı ve fötr şapkalı grup üyeleri vb.) eklenmesiyle, bu tarz, “alan razı, veren razı” şiarıyla yoluna devam etti. Heyecan ise hep aynı çizgide kaldı. Türkiye’de rock’ın “baba”larını meclis dışında tutarak yazıya devam edersek ortalığın silkinmesini sağlayacak bir ses duyamadık. Ta ki taze çıkan Cosmic Wings’in Tantana Records’tan çıkan grupla aynı adı taşıyan albümü dinleyene kadar…

Tarkan Mertoğlu, Lale Kardeş, Baki Turanlı ve Barış Çelenk’ten oluşan Cosmic Wings’i nokta atışıyla cayır cayır heavy rock olarak tanımlayabiliriz. Grubun gazı bol sound’unun Lale Kardeş’in türün çıktığı dönemdekinden farksız vokaliyle dansı “Hey, hadi gidip biraz rock yapalım,” cümlesini grubun sloganı haline getiriyor. Cosmis Wings’in bir diğer özelliği de her yeni çıkan grubun diline pelesenk olmuş, “Yüzümüz batıda ama köklerimizi bu toprakların müziğinden alıyoruz” tufasına düşmemesi. Bunu zaten – kayırmak gibi olmasın – Duman ve Pentagram gibi “baba”lar ziyadesiyle yapıyor. Amerika’yı tekrar keşfe çıkmaya gerek yok.

Tüm şarkıların kendine ait olduğu albümde Cosmis Wings, 70’lerin ortalarından 80’lere uzanan müzikal bir çizgide ilerliyor. Ama bunu yaparken kesinlikle kopya çekmiyorlar. Köklerine sadık kalıp üzerine günümüz sound’undan bir şeyler eklemek gibi bir dertleri de yok. Kısaca; “Gidip, Rock yapmaya devam edin arkadaşlar,” deyip yazıyı sonlandıralım.

Kişisel not: Gruba, spor salonunda ağırlık artırmama sebep oldukları için de ayrıca teşekkürlerimi sunarım.

Savaşsız toplum, sağlıklı toplum: Hâlâ sağlıklı mıyız?

1
Dünya Sağlık Örgütü der ki; sağlık, salt bedensel ve ruhsal iyilik hali olmayıp aynı zamanda sosyal iyilik halidir.

Yaşamınız boyunca hiç hekim ve hastane yüzü görmemeniz sağlıklı olduğunuz anlamına gelmiyor. Eğer yaşadığınız coğrafyada her gün bir patlama korkusu ile evinizden çıkıyorsanız hatta ülkemizde şu son dönemlerde moda olan sokağa çıkma yasakları ile birlikte evinizden dışarı adım dahi atamıyorsanız, attığınız vakitte asker, polis kurşunu ile ölüyor veyahut terörizme kurban gidiyorsanız üzülerek söyleyeceğim ki siz sağlıklı değilsiniz.

Çocuklarınız vatan savunması adı altında askere bir seferberlikle çağırılıyor. Ölümünün üzerinden şehitlik naraları atılıyor ve savaş her geçen gün yoksul halkın çocukları ile körükleniyorsa savaşın olduğu bir coğrafyada hiçbir sağlık pratiği anlamlı olmayacaktır. Çünkü sizler yaşayabilirseniz sağlıklı kalabilirsiniz. Mevcut durumda yaşamanın yüzdelik dilimi katledilmekten çok daha düşük.

Sağlıksızlık ve katledilme hali yalnızca savaşla sınırlı değil. Günler birbirini kovaladıkça erkek bir yönetim tarzı olan devlette erk zehrini halkın büyük bir kısmına yayarak tecavüzzihniyetli erkek kitlesini besliyor hatta yasaları ile onlara yaşam damarı katıyor. Bu da ülkemizde ki birçok kadının hem erkek şiddetine maruz kalmasını bedenin erkek tarafından gasp edilmesi ile kadının yaşamı elinden alınıyor. Erkekleşen mekanizma yalnızca kadının değil LGBT bireylerin de yaşamlarını katlediyor. Katliamın örgüsünün bir kar topu misali gün geçtikçe büyüdüğü de aşikardır.

Bundan tam 5 yıl evvel Roboskî’de yoksul halk ve çocuklar bu ülkenin uçaklarınca bombalanıp yok edildiğinde hâlâ sağlıklı mıydınız?

Barış mitingleri, duraklar, meydanlar bombalanır; okullar, sağlık ocakları karakola dönüştürülürken kim, hangimiz sağlıklı olduğumuzu söyleyebiliriz? Yaşadığım ilde binlerce yüzü kapalı ellerinde kocaman silahlarla gezen, sert, her an ateş edecekmiş gibi duran polisler, askerler, bombalı araçlar kol gezerken ne sosyal halimiz ne de sağlığımız iyi olabilir.

Kafalarına göre çıkan KHK’larla işsiz kalan çocuklarınızın öğretmenleri, sağlığınızı emanet ettiğiniz hekimleriniz, akademisyenler ve birçok kamu emekçisi bir gecede işlerinden oluyor ve yaşam döngüsü tepe taklak edilip, seçmiş olduğunuz vekiller ve yerel yöneticiler tutuklanıyorsa sizi ve seçimlerinizi hiçe sayan bir ülkede hâlâ sağlıktan bahsetmek biraz zor değil mi?

Bir gecede binlerce ordu ve emniyet mensubunun terörist bölücü olduğu ilahi bir güçle öğrenilip tutuklandığı bu ülkede güvende miydiniz, güvende misiniz, güvende kalacak mısınız? Binlerce hakim ve savcının gözaltı ve tutukluluk günlerinde dün, bugün ve yarın adına bu ülke sizin için adil miydi, adil mi, adil olacak mı?

Tek tipleşen doğaya ve insanın tüm özgürlük alanına korkusuzca savaş açan bu güç ile sağlıklı olmayı geçiyorum. Kötü haldeki ruhsal ve fiziksel sağlığımızı da stabil tutmamız oldukça güç. Özgür bireyi yaratarak sağlıklı bir birey ve topluma kavuşmamızın vazgeçilmezidir. Bu da ancak barış ile mümkün kılınabilecek bir hamledir.

Koruyucu hekimliğin de birincil yaklaşımı savaşsız toplum sağlıklı toplum yaklaşımıdır.
Yaşayabildiğimiz, barışçıl ve sağlıklı günlere…

Yaşamlar bitmeden, umutlar tükenmeden; LGBTİ+leri anlamak

1

Dört yanımız kan gölü iken, her gün sokakta yürümeyi, endişeye mahal temel eylem olarak konumlandırmışken, “Ne gereği var şimdi?” türünden bir başlık değil mi? Gereği var efendim; hem de çok gereği var… Pek sevimli romantize tavırları bir kenara bırakacak olursak; LGBTİ+ insanları anlayabilmek veyahut klişelerimizin en dobra ifadesi “empati” yoksunluğumuzdandır halet-i ruhiyemiz… Bu nedenle, LGBTİ+ meselesini sürekli olarak; “dur hele önce bir devrim olsun”  edası ile kenara bırakmadık mı?

Kargaşası bitmeyen bir ülkede, önce onu halledip sonra bunu hallederek görmezden gelinen bu insanlar neler yaşadı ve yaşıyor? Arada bir (ne yazık ki) üçüncü sayfa haberlerinde yer alan trans cinayetleri, intiharlar, şiddet ve tehditler son mu buluyor zannediyorsunuz? Kimilerinin pek sevimli bulduğu geyler, kimilerinin ne kadar da komik gördüğü translar, ne yazık ki o kadar da pembe bir hayat yaşamıyor, yaşatılmıyorlar ve tam da bu yüzden her şeyi bir kenara bırakıp tam olarak meselenin özünü keşif vaktidir. Yani empati, ötekini anlama, acıya hemhal olma, zulme direnme vaktidir. Bu nedenle bir kaç ufak soru ile samimiyetinize sığınmak istiyorum. Çünkü… Çünkü ölüyoruz! Ses olun ses!

Neden ulu orta el ele tutuşma telaşındayız?

Neden “uygun” bir ortam bulduğumuzda sevdiğimizin elini tutup dudağından bir buse almak için yanıp tutuşuyoruz?

Neden en femineninden giyinip sokaklarda arz-ı endam ediyoruz?

Neden abartıyoruz?

Neden biz tüm bunların derdindeyiz; ahlak, toplumsal cinsiyet, abartma kültürü gibi en temel ve çok değerli tartışmaları bir yana bırakarak… Çünkü sizler, orta okulda yanımıza gelip “kanka” olarak gördüğünüz bize hoşlandığınız kızı anlatırken biz, sizden hoşlandığımız için lanetlediğimizi düşünmekle meşguldük.

Sizler, ilk öpücüğünüzü yaşadığınız okul sıralarında püru pak, delikanlı, güzel, normal ergenler iken bizler; top, ibne, yuvarlak, erkek Fatma’lar olarak ilk öpüşmenin heyecanını hiçbir zaman yaşayamadık. Sizler ilk defa elele tutuşarak sinemalara giderken bizler, ondan da mahrum kaldık. Sizler, ilk cinsel deneyiminizi gururla anlatırken bizler; ya sakalımızdan memnun değildik ya da memelerimizden utanıyorduk! Sizler aşk acısı anlatırken bizlere, hiç ulaşamamanın en derin anlamını bizler biliyorduk. Sizler, gelinlik hayalleri kurarken, çeyizler hazırlayıp kariyer planlarken bizler; iş dahi bulamıyor gecenin birinde peşkeş çekiliyorduk. Sizler, çocuk sahibi olurken bizler, yaşlandığımızda yanımızda olacak sevdiğimizle el ele tutuştuğumuz için sokakta dayak yiyor, binalarda tecavüze uğruyor, iş yerlerinde tehdit ediliyor ve ailelerimiz tarafından intihar etmeye zorlanıyorduk…

Bundandır; kendimizi bulduğumuzda en kırmızısından rujumuzu sürüp en sevdiğimizle ulu orta öpüşmelerimiz, en kaçabildiğimizde çılgınlar gibi dans etmelerimiz, tuvalete girip ağlamalarımız ve tekrar dansa dönmelerimiz… Dönmelerimiz… Bundandır dönmelerimiz işte. Hayatı hep kaçıran bizler, yakaladığımızda kursağımızda kalmasın diye işte… Anlayın be… Anlayın artık!

Yaşamlar bitmeden, umutlar tükenmeden; LGBTİ+leri anlamak
İllüstrasyon: Seçil Gölcük

Küçücük bir not bırakıyorum buraya sizin için, bizim için…

Ajite edilmiş haller değil; ne yazık ki son 3 ayda yaşanan gerçek olaylardan alıntılardır bunlar… Evet, bunları yaşıyoruz! Bilin istiyorum! Ülke kan gölüyken, bizim yüreğimizde geleceğe dair hiçbir umut yokken ve eğer sizler, o güzel geleceği kurabilirseniz bizlere de yer açın hayallerinizde istiyorum. Gey bir erkek sizin için oyuncak ayı misalı “Ne de tatlı” olmasın, maskulen bir kadın “saçma”, trans bir erkek ya da kadın çekinilesi, feminen bir sakallı alakasız olmasın istiyorum.

Çünkü ailemizin bizi öldürmek istemesi kadar gerçeğiz.

Saygılar efendim. En kokulu öpücükler hepimizin olsun.

Eril siyasete meydan okuyan bir kadın: Benazir Butto

1
“2007’de beni Pakistan’da bekleyen belirsiz bir geleceğe dönmeye hazırlanıyorum. Sadece kendim ve memleketim için değil bütün dünya için söz konusu olan tehlikeleri çok iyi biliyorum. Tutuklanabileceğimi düşünüyorum. Ülkeme indiğimde hava alanının pistinde beni vurabileceklerini biliyorum. Her şeyin ötesinde Elkaide beni kaç defa öldürmeye kalktı. Bu kez, öylesine nefret ettikleri demokratik seçimler için mücadele etmek üzere sürgünden döndüğümde neden gene buna kalkışmasınlar. Fakat yapmak zorunda olduğum şeyleri yapacağım ve Pakistan halkına, demokrasiye duydukları hasreti paylaşmak için yanlarında olma konusunda verdiğim sözü yerine getirmek için ülkeme dönmeye kararlıyım. Pakistan’ın bütün çocukları için bu riski göze alıyorum.”


Çağlar boyu değişmeyen, değişmesine izin verilmeyen bir şey varsa o da kadına dayatılandır. Nitekim ataerki, kadını baskılamakla kalmadı, bu baskının bir parçası olarak onu, tarihten, edebiyattan, siyasetten ve dahi hayatın her alanından dışlamaya, silmeye çalıştı. Kadınlar ise bu eril tahakküme inat mücadele etti, yok sayıldıkları her alanda var olduklarını gösterdiler.

Siyasetin hâlâ devam eden erilliğini aşma mücadelesi tarih boyunca verildi. Günümüzde de devam eden bu mücadelede pek çok kadın, eski zamanın kaydının tutulduğu sayfalara adını yazdırdı. Kadınların tarihi dillendirilmek istenmese de sayısız kadın, mücadeleye ışık olmak için orada duruyor.

Tarihe adını yazdıran kadınlardan biri olan Benazir, 1953 yılında Karaçi’de doğdu. Başarılı bir eğitim hayatı oldu. Eski Pakistan Başbakanı ve ülkenin eski devlet başkanı olan babası Zülfikar Ali Butto’nun, tutuklanıp idam edilmesinden sonra ev hapsinde kaldı. 1984 yılında yurt dışına çıkmasına izin verilmesiyle siyasete atılmış oldu. Büyük Britanya’da babasının partisine liderlik yapmaya başladı.

19 Kasım 1988 tarihindeki seçimleri -ki bu uzun süreden beri yapılan ilk serbest seçimdir- kazanan Butto, müslüman ülkelerinin ilk kadın başbakanı oldu. Başbakan olarak göreve başlamasıyla birlikte hakkında yolsuzluk suçlamaları yapıldı. Bu yoğun suçlamalar, Nezihe Muhiddin’e yapılan gibi “kadının siyasetten uzaklaşması” için miydi? Bunu, sadece eril tarihin belgelerinden öğrenebildiğimiz için açıklamak zor fakat yolsuzluk suçlamaları ile hükûmet, yeniden seçim yapılması gerekçesi ile devrildi. Daha sonraki seçimde bir kez daha seçilen Butto, yine aynı suçlamalara maruz kaldı. Hük3umet üç yıl sonra devrildi, Butto ve eşi ile ilgili suçlamaların gerçekliği ise kanıtlanmadı.

1999’da siyasi değişim ve askeri darbe ile yönetimin farklılaşması üzerine ülkeyi terk etmek zorunda kaldı. Kendine sürgün yeri olarak Dubai’yi seçmişti. Butto, 2007’de tekrar başbakan olma ihtimalinin doğması üzerine Pakistan’a dönme kararı aldı. Kararı ile birlikte ölüm tehditleri almaya başladı. Seçim çalışmaları için Pakistan’a dönmeyi düşünen Butto’ya El Kaide, saldırı tehditleri savurdu. Buna rağmen ülkesine dönen Benazir, sevgi gösterilerinin yanı sıra ölümle de karşılaştı. 27 Aralık 2007’de seçim mitingi esnasında bombalı bir suikasta uğrayarak öldürüldü.

Hastaneye kaldırılsa da kurtarılamayan Benazir’in ölümü, dönemin ulusal ve uluslararası basınında geniş yer buldu. Defalarca aldığı ölüm tehdidine aldırmayan Butto, siyasette var olma mücadelesinden hiçbir zaman vazgeçmedi. O sömürünün olmadığı bir toplum istiyordu ve halkına demokrasiyi armağan edeceği günlerin özlemini taşıyordu.

Kaynak: Time 

70’ten fazla ülkeden 3 bin fotoğrafçının katıldığı 11. CGAP fotoğraf yarışması sonuçlandı

1

Yıl sonu yaklaştıkça fotoğrafçılık alanında çeşitli hareketlenmeler yaşanıyor. Yılın en güzel fotoğraflar seçkileri dört bir yanda dolaşıyorlar. Bunların en ilgi çekici olanlarından bir tanesi, hiç kuşkusuz National Geographic dergisinin seçkisi. Bunun dışında birçok kurum ve organizasyonun da seçkileri var. İşte bu yazının konusu da bu kuruluşlar arasında yer almakta olan CGAP tarafından düzenlenen fotoğraf yarışması.

Belki de aranızda bilenler vardır; ama yine de tekrardan hatırlatmakta fayda var: CGAP nedir? CGAP (Consultative Group to Assist Poor), Yoksullara Yardım için Danışma Grubu‘nun kısaltmasıdır. 1995 yılında Dünya Bankası’nın çatısı altında kurulmuş olan ve şu anda 34 lider organizasyonla işbirliği yürüten bir küresel ortaklık, bir düşünce kuruluşu; başka bir adıyla think tank‘dir. Kendi deyimleriyle amaçları, yoksullara finansal erişim sağlamak; yani onların da bankacılık sisteminde yer almasına önayak olmak. Dünya Bankası CGAP ile, yoksullar dâhil tüm dünyayı içine alan bir finansal ağ kurmaya çalışıyor gibi görünüyor.

CGAP, 11 yıldır fotoğraf yarışmaları düzenliyor. Bu yıl düzenlenen yarışmanın dört ana teması mevcut:

1) Mobil para ve dijital finans sisteminde yenilikler
2) Kadınların ekonomik açıdan güçlenmesi
3) Değişime ayak uydurma
4) Küçük işletmeler

Bu yılki yarışmaya yetmişten fazla ülkeden 3 bin fotoğrafçı katılmış. Bu fotoğrafçıların arasında profesyonellerin yanısıra amatörler de mevcut. Kurum olarak destekleyin veya desteklemeyin; olaya fotoğrafçılık boyutundan bakınca ödül alan eserlerin gerçekten işinin ehli bir jüri tarafından seçildiği belli oluyor. Jüri üyeleri arasında National Geographic’in  kıdemli fotoğrafçısı Nicole Cappole, The Atlantic dergisinin görsel alan editörü Emily Epstein, Washington’da yayımlanan Newseum un Fotoğraf ve Görsel Kaynaklar yönetmeni William Indira Babic bulunuyor.

Büyük ödülün kazananı: Zan Yar Lin / Myanmar – “Yardım elini uzat”

Asıl mesleği denizcilik olan ve fotoğraf çekmeyi kendi kendine öğrenen amatör fotoğrafçı Zay Yar Lin’e ait olan bu fotoğraf, Myanmar‘ın çömlekleriyle ünlü Twante kasabasında çekilmiş. Twante kasabası sakinleri, eski dönemlerden beri çömlekçilikle geçinirlermiş. Çömlekçilik, günümüzde bile kasabanın en önemli geçim kaynaklarından bir tanesi. Burada üretilen çömleklere ülke genelinden yoğun talep var. Ancak kasabalı gençler daha farklı işler bulmak adına civardaki kasabalardan biri olan Yangon’a gidiyorlar. Fotoğrafta, kızıyla beraber çömlek yapan bir baba görülmekte. Bu aile, ayda 600-700 dolar kazanabilmek için çok sıkı çalışıyor. Kazandıkları paranın yarısını hanedeki yaşlı insanların geçimi için, onlara yolluyorlar.

Batı Bengal‘ın Cooch Behar bölgesi. Fotoğraftaki kadın Amina Bibi (42), Batı Bengal’de iki oğluyla beraber yaşıyor. Kocası, Hindistan’ın başka bir bölgesinde halıcılıkla uğraşarak geçimlerini sağlıyor. Amina, kocası uzakta olduğu için her şeyi tek başına yapmak zorunda. Muson mevsimi gelip her yeri sel götürdüğünde, evdeki eşyaları oğullarıyla beraber güvenli bir alana taşıyorlar.

Fotoğraf, muson yağmurlarının sellere yol açtığı muson mevsiminde çekilmiş. Bu fotoğrafla ikincilik ödülünü kazanan fotoğrafçı Sujan Sarkar, fotoğraf çekmeyi hobi olarak seçmiş bir öğretmen. CGAP Fotoğraf Yarışması’nı sosyal meselelerle ilgili olduğu için ilginç bulduğunu söylüyor. Fotoğrafla ilgili duygularını ise şöyle ifade ediyor: ”Fotoğrafı çekip işimi bitirdikten sonra kendimi çok rahatsız hissettim. Fotoğrafı çekmiştim; fakat onlara maddi veya manevi hiç bir  yardımda bulunamamıştım.”

Üçüncülük ödülü: Pyae Phyo Thet Paing / Myanmar- “Çiftçinin ailesi”

Myanmar’ın en sıcak bölgesi. Bu bölgede yaşayan çoğu insan tarımcılıkla geçiniyor. Hem ekip biçiyor; hem de satış yapıyorlar.Fotoğraftaki baba, ailesine nasıl çiftçilik yapıldığını öğretmek için onları fasulye tarlasına götürüyor. Fotoğrafçı fotoğrafı bir köprünün üzerinden çekmiş.

İçerik ödülü/ Mobil para ve dijital finansta yenilikler: Eakarın Ekartchariyawong / Tayland- “Hindistan cevizi tarlası” 

Fotoğraftaki adam müşterilerinden Hindistan cevizi siparişi alıyor. Dünyanın bazı coğrafi bölgelerinde, çatısı olan betondan yapılmış fiziki bir çatı kurmak mümkün değil.Bu insanların bankacılık gibi finansal alanlara erişim sağlaması için şehir merkezlerine gitmeleri gerekiyor ki bu da saatlerce belki günlerce yol tepmesi anlamına geliyor. CGAP,ulaşımı zor bölgelere mobil para ve dijital finansla ulaşılması fikrini teşvik ediyor.

İçerik ödülü/ Kadınların ekonomik olarak güçlenmesi: M D Zakuril / Bangladeş- “Suyun üstünde yüzen yaşam”

Fotoğraftaki kadının kocası çalışamıyor. Kadın, ağaçlardan guava meyvelerini toplayıp ailesini geçindirmek için onları satmaya uğraşıyor. Meyveleri önce yerel marketteki bir toptancıya satacak; sonrasındaysa meyveler, ülke geneline dağıtılacaklar. Kadının ekonomiye katkısı bu şekilde.

İçerik ödülü/ Küçük işletmeler: Agung Lawerissa Setiawann / Endonezya: “Dekoratif amaçlı şemsiye üreticisi”

Endonezya Java’nın merkezinde yer alan Klaten‘ de bir dekoratif şemsiye üreticisi. Fotoğrafçı Mazed, küçük işletmelerin büyümek adına sermayeye ihtiyaç duyduklarını söylüyor.

İçerik ödülü/ Değişime ayak uydurma: Faisal Azim / Bangladeş: “Hayaller engel tanımaz”

Bu fotoğraf, Bangladeş Chittagong’da çekilmiş. Jashim, sol elini bir trafik kazasında kaybetmiş olan çekçek sürücüsü. Asla dilencilik yapmak istememiş; aynı zamanda engelin kendisine engel olmasını da reddediyor. Her ne kadar zor olsa da, gün boyunca çekçek sürerek geçimini sağlıyor. Evde onu bekleyen bir karısı ve ikisi kız, biri erkek olmak üzere üç çocuğu var. Her gün çocuklarını çek çekle okula götürüyor. Çocuklarının eğitimlerini tamamlayacakları ve iyi birer meslek sahibi olacakları günü düşlüyor.

Yarışmanın kazananları bu kadarla da sınırlı değil. Ödül kazanan diğer fotoğraflara bakmak buraya bakabilirsiniz. 

Başlık görseli: Tatiana Sharapova

Nefes alış-veriş ritmi, hafızayı ve korkuları etkiliyor

1

Sonuçları Journal of Neuroscience dergisinde yayımlanan çalışmada, Northwestern Üniversitesi’nden bilim insanları ilk kez, nefes alış-veriş ritminin, insan beyninde duygusal değerlendirme ve hafızayı güçlendiren elektriksel aktivite oluşturduğunu keşfettiler.

Davranışlar üzerindeki bu etkiler, nefesinizi burundan ya da ağızdan alıp vermenize bağlı olarak değişiklik gösteriyor. 

Çalışmada, kişiler, korkmuş bir yüzle eğer nefes alma anında karşılaşmışsalar, bu yüzü nefes verme anına kıyasla daha hızlı tanımlayabiliyorlardı.

Northwestern Üniversitesi Feinberg Tıp Fakültesi Nöroloji Anabilim Dalı öğretim görevlisi Christina Zelano, “Bu çalışmada elde edilen en önemli bulgulardan biri, nefes alma sırasında, amigdala ve hipokampusta, nefes vermeye göre daha belirgin bir beyin aktivitesi gerçekleşmesidir. Nefes aldığınızda, limbik sistemin tamamında, koku korteksi, amigdala ve hipokampusta nöronların canlandığını keşfettik.” şeklinde konuştu.

Ameliyattan bir hafta önce, krizlerinin nedenini belirlemek için 7 epilepsi hastasının beynine elektrotlar yerleştirildi. Kaydedilen elektriksel sinyaller, beyin aktivitesinin soluk alma sırasında dalgalanmalar gösterdiğini ortaya koydu. Söz konusu aktivasyonlar, beynin duygular, hafıza ve koku merkezlerinde meydana geldi. Bu bulgu, araştırmacıları, söz konusu beyin bölgeleriyle ilişkili, özellikle korku işleme ve hafıza, bilişsel fonksiyonlarının da nefes alma ritminden etkilenip etkilenmediği sorusunu sormaya yönlendirdi.

Amigdala, duygusal işleme merkezidir. Özellikle de korku ile ilişkili duygularda… Dolayısıyla bilim insanları, yaklaşık 60 kişiden, nefes ritmlerini kaydederken laboratuvar ortamında duygusal ifadeler konusunda hızlı kararlar vermelerini istediler. Katılımcılara, korku ya da şaşkınlık ifadesi gösteren yüz fotoğrafları gösterilerek, gösterilen yüz fotoğraflarında mümkün olan en kısa sürede hangi duygusal ifadenin bulunduğunu belirlemeleri istendi.

Nefes alma sırasında kişiler, korkulu yüz ifadelerini, nefes verdikleri ana göre çok daha hızlı tanımladılar. Çalışmaya katılan kişiler, ağızlarıyla nefes alırken aynı görevi yerine getirdiğinde bu etkilerde ciddi oranda azalma görüldü. Dolayısıyla, bu etkinin yalnızca burundan soluk alma ile ilişkili olduğu anlaşıldı.

Hafıza işlevini hipokampusa bağlı değerlendirmeye yönelik diğer bir deneyde ise, katılımcılara bilgisayar ekranından bazı nesnelerin resimleri gösterildi ve onları hatırlamaları söylendi. Araştırmacılar, görüntülerin nefes alma sırasında gösterilmesi durumunda daha iyi hatırlandığı bulgusuna ulaştılar.

Bulgular, hızlı nefes almanın, tehlikeli bir durum içerisindeki insan için bir avantaj olabileceğini ortaya koyuyor.

Zelano, “Eğer panik halindeyseniz solunum ritminiz daha hızlı olur.” dedi. “Dolayısıyla, sakin halinize kıyasla panik halinizde nefes almak için daha fazla süre geçirirsiniz. Böylece, hızlı nefes almayla vücudunuzun korkuya verdiği iç tepki, beyin fonksiyonlarınızda olumlu bir etkiye neden olur ve çevredeki tehlikeli uyarana karşı daha hızlı tepkiler oluşturmanızı sağlar.”

Araştırmanın bir diğer amacı, meditasyonun temel mekanizmaları veya odaklanılmış solunum üzerinde durmaktadır. Zelano, “Nefes aldığınızda, bir anlamda limbik ağı boyunca beyin salınımlarını, solunum ritminizle senkronize ediyorsunuz” dedi.

Bu çalışma, Ulusal Sağırlık ve Ulusal Sağlık Enstitüleri İletişim Bozuklukları Enstitüsü’nün R00DC012803, R21DC012014 ve R01DC013243 hibeleriyle desteklendi.

Kaynak: Northwestern