Ana Sayfa Blog Sayfa 365

Türkiye’nin yaşadığı çalkantılı döneme dair bir roman: Cemaatçinin Ölümü

1

“Böyle bir ortamda aşk romanı yazmak zor”

“Cemaatçinin Ölümü“, Cumhurbaşkanı başdanışmanın şüpheli ölümünü anlatırken arka planda Türkiye’nin yaşadığı çalkantılı gündemi mercek altına alıyor.

Gazeteci – yazar Barış Soydan’ın Labirent Yayınları’ndan çıkan ikinci kitabı Cemaatçinin Ölümü okurla buluştu. Yandaş medyada uzun yıllar geçirdikten sonra işten atılan Ufuk Lodos’un Cumhurbaşkanıyla ilgili bir kitap yazması için gelen teklifi kabul etmesiyle başlayan macera, Cumhurbaşkanı Başdanışmanı Mehmet Gündüz’ün bir trafik kazasında şüpheli bir biçimde ölümünün ardından devletin günümüzdeki karanlık ilişkiler yumağının da kazayla beraber ortaya saçılmasını anlatıyor.

Kitap yazar tarafından her ne kadar “hayal ürünü” olarak nitelendirilse de ülke gündemini az çok takip eden bir kişi için hayli tanıdık olaylar ve karakterleri içinde barındırıyor. Cemaatçinin Ölümü’nü yazarı Barış Soydan’la konuştuk.

Cemaatçinin Ölümü nasıl ortaya çıktı? Nasıl bir hazırlık sürecinden geçti?

Politik macera romanlarını severim. Frederick Forsyth’in Çakal’ını da, Kemal Tahir’in Kurt Kanunu’nu da. Cemaatçinin Ölümü fikri, onlardan bana geçmiş olmalı… Romanın yazımı iki yıl sürdü. 15 Temmuz darbe girişimi gerçekleştiğinde ana iskeleti aslında çoktan bitmişti.

Kitabın girişinde “olaylar ve yaşananlar hayal ürünüdür” açıklaması yer alsa da gündemi az çok takip eden biri, kitabın siyasi yönünün daha ağır bastığını düşünebilir. Kitabın siyası kısmının asıl olay örgüsünün önüne geçmesinden çekindiniz mi?

Evet, böyle bir risk, politik romanlar için her zaman var. Politik romanlara uzaktan bakınca, zaman olarak uzaktan bakmayı kastediyorum, siyasi konjonktürün önemini yitirdiğini, geriye edebiyatın kaldığını görürüz. Mesela Türkçeye yeni çevrilen ve 1960’larda Meksika’da tezgahlanmak istenen bir darbeyi anlatan Moğol Komplosu’nu, Latin Amerika’nın büyük altüst oluşlar yaşadığı dönemden çok sonra, ancak bu yıl okuyabildik. O nedenle, en azından kendi adıma, romanı okurken politik yönünden çok macera yönüne odaklandım. Oysa Latin Amerika’da her sabah bir darbenin gerçekleştiği 1960’lı yıllarda okumuş olsaydık muhtemelen belgesel tadı alacaktık.

Ahmet Ümit’in kitabınızın kahramanı Ufuk Lodos ile ilgili, “Ufuk Lodos, gerçek olmasını istediğimiz kadar sıradışı bir karakter,” saptaması var. Okur, Ufuk Lodos’un neden gerçek olmasını isteyebilir?

Ufuk Lodos, burnunun dikine giden, yanlışlarıyla, günahlarıyla hesaplaşmaktan kaçınmayan bir karakter. Ancak kitaplarda olur, derler ya, biraz öyle…

Kitap “Her roman bir otobiyografidir” sözünü ne derecede doğruluyor?

Cemaatçinin Ölümü bir kurgu ama elbette benim yaşadıklarımdan, dünyaya baktığım yerden, pencereden fazlasıyla esinlendi elbette…

Bir gazeteci olarak özellikle Türkiye gibi saniyede gündemi değişen bir ortamda “politik polisiye” yazmak daha kolay diye düşünüyorum. Buna katılır mısınız?

Haklısınız, Türkiye’de politik malzeme çok. Kemal Tahir, Kurt Kanunu’nu yazarken de böyleydi, bugün de öyle. Birkaç yılda bir büyük altüst oluşların yaşandığı bir ülkede insan politik bir roman yazmak için dayanılmaz bir dürtü duyuyor. Kafanızın üzerinde uçakların uçtuğu, şehir meydanlarında çatışmaların yaşandığı günlerde aşk romanı yazmak güç.

“Politik polisiye” ya da “politik roman” Türkiye’de genellikle darbe dönemleriyle, 90’larda yaşanan faili meçhul cinayetlerle karşımıza çıktı. Ancak Cemaatçinin Ölümü biraz “sakat” bir zamanlamayla “hassas” bir konuyu masaya yatırıyor. Tereddütleriniz oldu mu yazarken?

Romanın sonunda Hegel’in ünlü bir sözü birkaç kez geçiyor: “Minervanın baykuşu kanatlarını ancak gün batarken açar”, der Alman filozof. Bu cümleyle kastı, yaşanılanların yaşanırken yazılamayacağı, bugünü anlamak için yaşananların üzerinden en azından bir günün (günü, burada mecazi olarak kullanıyorum elbette) geçmesi gerektiğidir. Hegel bunu felsefe ve tarih için söyler ama roman için de bu sözde bir haklılık payı vardır. Fakat diğer taraftan yazar çağının tanığıdır da; kanatlarını açmak için akşamı beklerse uçamayabilir. Zor bir ikilem…

Kitap medyayla da sağlam bir hesaplaşmaya giriyor. Bu konuda ne düşünüyorsunuz?

Ufuk Lodos’un gerçek olmasını isteyeceğimiz kadar sıradışı bir karakter olmasının sebebi, biraz da bu. Pek çoğumuzun, ben dahil, olamadığı kadar cesur bir karakter o.

Halk meydanlarının şiddet dolu tarihi

0

Kendisinden önce de halka açık meydanlar olmuş olsa bile, Antik Yunanlılar agoralarıyla ve şehrin kalbindeki merkezi toplanma alanlarıyla bu tür şehir alanlarını yalnızca ünlü değil aynı zamanda çekici kılmıştır. O zamandan bu yana, yalnızca Batı dünyasında değil, dünyanın dört bir yanında bu konuda agoranın bir parçası bulunmaktadır.

Ticaretle uğraşanların, filozofların, şairlerin ve politikacıların omuzlarını ovuşturduğu bu yerde, halk da şikâyetini dile getirmek için boy gösterdiğinde zaman zaman rejimin güçleriyle karşılaşmış hatta bu güçler tarafından katledilmiştir. Öyleyse, agora başlı başına özel ve oldukça keyifli bir yerken, bizlere “halka açık yer korkusu” anlamına gelen agoraphobia kelimesini vermesi de sürpriz olmamalıdır.

Yüzyıllardır, hatta günümüzde bile halka açık alanlar eylemlerin, şiddetin hatta devrimin alanı olmuştur. Halka açık alanların yoklamasını yaptığımızda önümüze uzun bir liste çıkıyor; Tahrir, Taksim, Tiananmen, Trafalgar… Ki bu, yalnızca T harfi için geçerli.

Place de la Concorde, ismine rağmen 1968 yılındaki Paris Öğrenci Ayaklanması sırasında barışçıl hariç her sıfatı alabilecek bir yerdi. St. Petersburg’daki Saray Meydanı sonsuza dek, Lenin ve Bolşevikleri iktidara getiren Ekim Devrimiyle anılacaktı. Rusya’daki Kızıl Meydan ise günümüzde Lenin’in mezarı, Sovyet gösterileri ve Rusya’nın askeri donanımıyla ilişkilendirdiğimiz bir alan oldu. Havana’da bulunan Plaza de la Revolucion’da ise Fidel Castro, ABD destekli diktatör Fulgencio Batista’yı deviren devrim sonrasında milyonlarca kalabalığa seslendi.

Petersburg

Yakın zamanlarda yoğunlaşan halk meydanlarındaki şiddet, İstanbul, Kahire, Trablus ve Kiev’den ekranlarımıza yansıdı, Pekin ve Pyongyang’taki askeri-politik gücün geçitleri evlerimize taşındı. Yaşayan hafızamızda, İngiltere tarihindeki en şiddetli protestoların bazıları, 1990 yılında, Margaret Thatcher’in muhafazakar hükûmetinin sunduğu “kelle vergisi” önerisi üzerine gerçekleşti. Bir şehir her ne kadar politik açıdan olgunlaşmış, sosyal açıdan kapsamlı görünse de halk meydanları her zaman risk altındadır.

Tiananmen Meydanı’nın yuttuğu insanlardan sadece biri: Tank Man

Dünya üzerindeki bir diğer önemli meydan olan Tiananmen Meydanı ise, 1989 yılında demokrasi yanlısı hareketin iktidara karşı ayaklanmasına ev sahipliği yapan bir yerdir. Paris Öğrenci Ayaklanması’nda olduğu gibi, aydınların, öğrencilerin ve işçilerin birleştiği bu ayaklanmada asker ve polisin ateş açması sonucu binlerce kişi ölmüş yedi binden fazla kişi ise yaralanmıştır. O olaydan en akılda kalan kare, belki de elindeki torbayla tankların önünde duran beyaz tişörtlü adamdır. Bugün kendisinden “Tank Man” diye bahsedilen adamın kim olduğunu ya da akıbetini kimse bilmiyor. Tiananmen Meydanı’nın yuttuğu insanlardan sadece biri.

Halk meydanları yalnızca toplanma alanı değil, aynı zamanda kentsel emniyet valfidir. İnsanların kutlamaya, gevşemeye, günlük yaşamın kesinliklerine ara vermeye geldikleri yerdir de; dinlendirici, bahçe tarzındaki meydanlarıyla Londra, görkemli sütunlu Barok Piazzaları ile Torino ve Campi ile Venedik gibi.

Özellikle son yıllarda büyük şehirler tarihi meydanlara sadece yatırım yapmakla kalmıyor, ayrıca bu tarz meydanları deyim yerindeyse modaya uygun hale getiriyor; Birleşik Devletler’deki Pittsburgh Meydanı ve Campus Martius yeniden canlanmaya başlayan yerlerden bazıları. Meydanların bu denli popüler olmasının en önemli ve belirgin nedeni, insanlara bir araya gelecek yer fırsatı veriyor olması.

Tarih boyunca, kibir sahibi iktidarların halk meydanlarını silahlı güçlerin eline bıraktığı, bu meydanlardaki günlük yaşamı askeri ve siyasi hayatla değiştirme girişiminde bulunmuş olmaları kaçınılmaz bir gerçek. Ancak şehirler her ne kadar ve her nasıl gelişirse gelişsin, şehrin kalbi olmaya devam edecek halk meydanlarının gittikçe daha da önem kazanacağı da bir diğer yadsınamaz gerçek.

*Bu yazının orijinal hali BBC’de yayınlanmış olup Gaia Dergi için düzenlenmiştir.

90’ların okul servisi rüya gibi bir eve dönüştü: “Big Blue”

Kaliforniya’da yaşayan Patrick Schmidt hayatında radikal bir değişiklik yapmayı kafaya koyduğu anda 1990 yıllarından kalma bir okul servisi satın aldı ve onu yeni, taşınabilir bir eve dönüştürmeye karar verdi. Skoliolove lakaplı Schmidt, bu yıl Mart ayında 4 bin 500 dolara bu okul servisini satın aldı. Sonraki 3 ayını, bu otobüsü, “tekerleklerin üzerindeki hayallerinin evi”ne dönüştürmeye harcadı. Ve babası, ona yardım etmek için yanı başındaydı.

Daha önceden bir kilise tarafından kullanılan “Big Blue” ismini otobüsüne verdi ve onu Kaliforniya’dan ailesinin yanına, Vegas’a götürdü.

Bu baba ve oğul, Home Depot ve Amazon siteleri başta olmak üzere, birçok yerden kaynak temin ederek, tüm işleri kendileri yaptılar.


Otobüsün, konforlu bir eve dönüşümü, yaklaşık 9 bin dolara mâl oldu. Patrick’in esas amacı, bu karavanla Amerika’yı başından sonuna kadar gezmekti ve amacına ulaştı da. Otobüsün dönüşümü nihayet Ağustos’da tamamlandığında, Schmidt ve arkadaşı “Big Blue”, Amerika karayolları üzerinde bulunan 30 eyalette, çoktan yaklaşık 16,000 km yapmışlardı. Seyahatinin ilk durağı Vegas, ikinci durağı Kaliforniya ve üçüncü durağı Seatle’dı. Bir süre Batı Sahili’nde gezdi, ardından Forth Collins’e, Colorado’ya oradan da Buffalo/New York’a geçti.

Patrick verdiği röportajda, “Bu süreçte yiyebileceğimiz yemeğe, içebileceğimiz bir şeye ya da ihtiyacımız olan herhangi bir şeye sahip olduğumuzdan emin olmak için annem hep yanımızdaydı. Ailemi çok seviyorum.” diye belirtti.

Schmidt, kendi internet sitesine, “Gezip görmem gereken 50 eyaletin sonuncusu Rhode Island’dı ve bunu orada kutladım. Son birkaç yıldır 50 eyaletini gezip görmek benim için çok büyük bir rüyaydı. Fakat sonunda başardım! Bu rüyayı gerçekleştirdikten sonra sırada Arkansas vardı. Arkansas’a gittim ve şuan Ocala/Florida’da ağaçlarla çevrili bir yolun kenarında tekerlekli evimde yaşıyorum.” diye yazmış.


Bu taşınabilir ev; tamamen güneş enerjisi, dönüştürücüler, enversörler ve bataryalar ile çalışıyor. Schmidt’in anlattığına göre, şuanda daha sağlıklı ve sorumluluk sahibi bir yaşam tarzı var.

“Çok daha az et ürünleri tükettim. Market alışverişlerinde verilen plastik poşetleri kullanmayı bıraktım. Yerleşik düzenli evimdeyken tükettiğim miktardan daha az su ve elektrik kullandım. Karavanımda televizyonum yok, doğayı izlemeyi tercih ettim. Karavanımda pişirdiğim sağlıklı yemekleri yedim. Çamaşırlarımın çoğunu kendim yıkadım. Daha çok müzik dinledim ve hayatımda daha önce hiç yazmadığım kadar yazı yazdım. Santa Barbara tepelerindeki şarap tadımlarına katıldım, Rocky Dağları’na tırmandım, Boston’da arkadaşlarımla bir araya geldim, ev yapımı leziz pizza yedim ve yerli bira içtim, Niagara Şelalesi’nde en yakın arkadaşımla birlikteyken Tom Petty’e rastladık.

İşte bu benim yaşamak istediğim hayat tarzı. Karavanımda yaşamak ve başımın çaresine bakmak istiyorum. Bu seyahatim bitti, şimdi tekerlekleri dönmeden evimde yaşayacağım. Siz de kutu gibi küçük bir alanda yaşarken toplumda nasıl çalışacağınızı ve nasıl para kazanacağınızı düşünün.” diyerek internet sitesindeki yazısını sonlandırıyor Schmidt. 

Kabul edelim hepimiz bulutların üstünde yaşayan Schmidt’i biraz kıskandık. Skooliolove’a şapkalarımızı çıkartıp tebriklerimizi sunalım. Umarız ki o ve arkadaşı “Big Blue” daha heyecanlı yolculuklar ve egzotik maceralar yaşarlar. Biz de kafamızı bu yazıdan kaldırıp kutu gibi küçük bir alanda yaşarken toplumda nasıl çalışıp nasıl para kazanacağımızı düşünelim. Umarız bir gün biz de, popüler kültürün bileklerimize bağladığı zincirleri kırabiliriz…

Kaynak: thevintagenews

Uskumruköy’de ormanda yaşayan köpeklerin barınakları yakıldı!

Patilibahçe, ormana atılan kimsesiz canları yaşatmaya çalışan bir grup gönüllüden oluşuyor. Patilibahçe gönüllüleri, orada hem bu canların besleme ve bakımlarını yapıyor hem de yuvalanmalarını sağlıyorlar. Uskumruköy’de birçoğu hasta olan 100’e yakın can için ellerinden geleni yapıyorlar.

En son soğuktan korunabilmeleri için kendi imkânları ile ormana barınak inşa etmişlerdi. Bunun üzerine, köpekleri burada istemeyen bir grup tarafından birçok tehdit almışlar. Aylardır süren tehditlerin ardından, önceki gün Bahçeköy Orman Müdürlüğü’nün barınak için tahsis ettiği alan ateşe verildi ve barınakların tamamı yıkıldı. Korkudan kaçan canların bazıları yaralı olarak ormana kaçmış.


Yangının ardından alana gelen gönüllüler şunları söyledi: 

“Bu ilk değil. Daha önce de iki kez barınaktaki köpek barakaları kırıldı, ortalık tarumar edildi. Köpekleri burada istemeyen bir grup var. Bize ‘Köpekleri götürmezseniz zehirleriz, burayı yakarız, yıkarız’ demişlerdi.” Hayvanseverler, korkudan kaçan köpekleri etrafta ararken yerlerde av tüfeği saçmalarını buldular.

Daha önce köpekleri istemeyen kişilerle uzlaşmak için köy kahvehanesine Jandarma Komutanı ve belediyenin veteriner işleri müdürü ile gittiklerini ifade eden hayvanseverlerden Osman Sarar, benzer bir olayın tekrarlanmaması için uzlaşmak istediklerini söyledi: “Emeklerimiz ziyan oldu. Şimdi bu köpekler nereye gidecek? Bu dondurucu soğukta, karda kışta sığınacak hiçbir yerleri kalmadı. Belki de yaralı şekilde etrafta telef olup gidecekler. Çoğu sakattı zaten…Vatandaşı rahatsız eden köpek varsa belediyenin barınağına götürebileceğimizi söylemiştik fakat bu olayla karşılaştık. Ayrıca, Bahçeköy Orman Müdürlüğü hayvanların kışı geçirebilmesi adına bize bu alanı geçici olarak tahsis etti. Bu alan kimsenin mülkiyetinde de değil.” 

Patilibahçe gönüllüleri, durumu savcılığa şikâyet ettiklerini belirtti.

Orada yaşayan hayvanların yuvalarını dağıtmanın, mahallenizdeki komşularınızın evlerini başlarına yıkmaktan farkı yok. Her canlının yaşam hakkı vardır, kimsenin buna son vermeye ve yaşamlarını zehir etmeye hakkı yoktur.

Patilibahçedeki dostlarımıza sizler de mama yardımıyla destek olabilirsiniz.

Kaynak: patiliyo, haberturk

Çiçekten çok başka şeyleri anımsatan 20 ilginç bitki

1

Parlak renkleri ve ilginç şekilleri olan güzelim çiçeklerin amacı tozlaştırıcıları kendilerine çekmek ve böylece  çoğalarak, devamlılıklarını sağlamaktır. Yani tozlaştırıcı böcekleri, kuşları falan bilemiyoruz ama bizim epey bir dikkatimizi çekmeyi başardılar.

Maymun yüzlü orkide (Dracula Simia)

Bu orkidenin 5 farklı çeşidi var üstelik…

Şehvetli Dudaklar (Caladenia melanema)

Balerin Orkide (Caladenia melanema)

Semazen Orkide

Halay başını tutan çıplak adamlar

Darth Vader (Aristolochia Salvadorensis)

Kuru kafa çiçeği (Antirrhinum)

Aslanağzı bitkisinin kurumuş hali…

Resmen barış güvercini (Habenaria Radiata)

Öldürmeseler bari…

Uçan ördek (Caleana Major)

İşini seven garson (Calceolaria Uniflora)

Kumru (Peristeria Elata)

Papağan (Impatiens Psittacina)

Gülen yaban arısı (Ophrys bomybliflora)

Kundaklanmış bebekler (Anguloa Uniflora)

Kaynak: xoticplants

Zeynep Bakşi Karatağ ilk konserini bu akşam Kadıköy’de veriyor: “Mozaik”

Zeynep Bakşi Karatağ, Mayıs 2016’da Kalan Müzik’ten çıkardığı ve kısa zamanda büyük beğeni toplayan “Mozaik” albümünün ilk konserini, bu akşam (21 Aralık 2016) Kadıköy’de veriyor.

Kadıköy Halk Eğitim Merkezi’nde, saat 20.30’da başlayacak konserin konuk sanatçıları da Ahmet Aslan ve Kemal Dinç.

Konser biletleri, Biletix‘ten temin edilebilecek.

Albüm önsözünden:

MOZAİK HER DAİM UMUTTUR

“Bir varmış bir yokmuş. Evvel zaman içinde, kalbur saman içinde yüreğiyle beraber incelikler içerisinde şarkılar söyleyen bir şarkıcı var imiş. Bu şarkıcı geçip gittiği uzun yolların yalnızlıklarında, soluklanıp nefes aldığı geniş avluların ferahlığında, gördüğü, sevdiği eşsiz insanların gözlerinde çok güzel hikayeler biriktirmiş. Bu hikayeler her bir anında en kötü zamanların, hep umudun ezgisi olmuş. ‘Mozaik’ mutsuz zamanların umudu olmasıyla başlamış.

‘Aynı Yolcuyuz Yoldaşık/ Sen Yolcusun Ben Bac mıyım’ derken Aşık Veysel’in yolundan ‘İçimdeki sonsuz duygular/ Su kesilmiş yüzümde ellerimde/ Vay benim ıssızlığım’ derken Fikret Kızılok’un gönlünden, ‘Gel susalım beraberce/ Böyleymiş kara yazımız’ derken de Sabahattin Ali’nin kederinden geçiyor Zeynep Bakşi Karatağ. ‘Mozaik’ şairin sesi, şiirin sözü olmuş.
‘İpek mendil değilsen/ koynumda gezdireyim’ diyen Anadolu türküleri, onun dilinde hüzünken, Murat Karatağ’ın sazında heyecan oluveriyor. ‘Mozaik’ dingin bir nehrin çağlayana dönüşmesi olmuş.

Serüveni devam ediyor Karatağ’ın. Hem özlemle seslenişini , hem de duymadığımız o sesinin Sabahattin Ali’nin, kendi sesiyle duyuruyor. Sokağın ortasında kalmış bir çocuk gibi, çöpe bırakılmış bir çiçek gibi düşüyor boynumuz: “Sesini duyamadığım/ ‘benimsin’ diyemediğim/ başını göğsüme koyamadığım/ başını eğemediğim/ öpmeye kıyamadığım.” ‘Mozaik’ talihken azme; ‘keşke’lerden ‘ha gayret az kaldı’lara dönüşmüş.

Zeynep Bakşi Karatağ müziğinin köklerini Anadolu’da atıp İstanbul’da temellendirip Avrupa’da filizlendiren bir müzisyen. Bundandır müzik anlayışını Batı’ya çevirmişken, besinlendiği kökleri yine türküleri. ‘Mozaik’in sözü Pir Sultan Abdal’dan, Karacaoğlan’dan geçerken, sazı klavye, elektro gitar olmuş. ‘Mozaik’ her parçanın bir bütünüyken felsefesi sevgiymiş: ‘kimi cennet ister, kimi cehennem/ cennetten beri de yolda neler var!’

İnsan düşünen değil özleyen bir varlıktır. Aşık Veysel ile, Sabahattin Ali ile Mozaik, hep bir özlem, hep bir sıla: ‘ben senden ayrıldığım gün/ güldüm ağlayı ağlayı.’

Mozaik, hikayeleri anlatan bir aziz, bir bilge ağırlığındadır. Üç kız ve bir ana, hasta eşi ve babayı evde bırakarak yaylaya giderler ve döndüklerinde ise ölüsüyle karşılaşırlar. ‘Mozaik’ hep bir geride bırakış: ‘Güzeller ağlarlar/ Gözlerini süzerler/ Gülmezler ağlarlar’

Mozaik, serüveninde renktir. Üflemelilerdir, funk’tır. Biraz drum, biraz ise aykırıdır. Mozaik en çok ise şu sözlerdir: ‘Sen bir avuç darı olsan/ Yere saçılmaya gelsen/ Ben bir güzel keklik olsam/ Bir bir toplasam ne dersin?’

Zeynep Bakşi Karatağ, bir süredir sosyal mecralarda ses verdiği türkü ve şiirlerle dikkatleri üzerine toplamış bir müzisyen. Murat Karatağ’ın tüm düzenlemelerini yaptığı, Kemal Dinç’in bağlama, kopuz ve vokali ile, Ahmet Aslan’ın vokaliyle destek sunduğu ‘Mozaik’ albümü ise dinleyicisiyle buluşuyor. Ayrıca albüme birçok Alman müzisyen de katkı sunuyor.

Mozaik, biraz pop, biraz türkü, biraz soul, biraz funk, biraz rock, biraz retro, biraz da klasik. Ama en çok da Aşık Veysel’den, Sabahattin Ali’den şiir. Mozaik bir doğu-batı sentezinden ziyade bir füzyon. Mecz olanın anlatımı. Albümde Fikret Kızılok’tan Aşık Veysel’e ve birçok Anadolu türküsünün yeniden yorumunu dinliyoruz. Bunu Murat ve Zeynep Bakşi Karatağ müthiş bir incelikle yapıyor. Zira söylenmiş eserleri tekrar düzenlemek, tekrar söylemek, müzisyenler için; alışılmış sesleri, bilindik ezgileri bambaşka bir şekilde duymak dinleyeci için zordur. Zeynep Bakşi Karatağ ise bunu en güzel haliyle yapıyor. Ruhu olan şarkılara, şiirlere bir ibrikten akan incecik bir su gibi kendi soluğunu, kendi sesini katıyor. ‘Yeniden düzenleme işte böyle olur!’ dedirtiyor dinleyene.

‘Mozaik’ her daim umuttur! Zeynep Bakşi Karatağ, bizi umudun yolunda bekliyor.” 

https://gaiadergi.com/gozlerinizi-kapatin-kendinizi-albumun-akisina-birakin/

Kaynak: Kültür Servisi

Mars’ta bor mineralinin izleri tespit edildi!

1

Amerikan Uzay Ajansının (NASA) Curiosity keşif aracı Mars yüzeyinde bor minerali izleri tespit etti.

Mars yüzeyinde bor ilk kez tanımlandı ve eski çağlarda uzun süreli yaşanabilir yeraltı suları potansiyeli belirlendi.

Keşif aracının, halen araştırma yürüttüğü Gale Krateri‘ndeki Sharp Dağı yakınlarında kalsiyum sülfat damarları içinde tespit ettiği bor mineralinin, gezegenin geçmişinde uzun süreli yaşamsal yeraltı suyu varlığının kanıtı olabileceği belirtildi.

NASA’nın Los Alamos Ulusal Laboratuvarı, Amerikan Jeofizik Cemiyetinin San Francisco’da düzenlenen yıllık toplantısında yaptığı bilgilendirmede, suda yüksek çözünürlüğe sahip olan bor mineralinin izlerine genelde buharlaşmış su kaynaklarının yoğun olduğu yerlerde rastlandığını, dolayısıyla Kızıl Gezegen’de bor bulunmasının da geçmişte yaşamsal su kaynaklarının mevcudiyetinin işareti olabileceği ifade edildi.

Laboratuvarın kaydettiği gibi bor, Curiosity’nin lazer çekim Chemistry and Camera (Chemcam) aleti ile tanımlandı ve Los Angeles’ta, Fransız uzay ajansı CNES ile birlikte geliştirildi. Los Alamos’un ChemCam gibi keşfedici araçlarla ilgili çalışması, Laboratuvarın ulusal savunma için 500’den fazla uzay aracı oluşturma ve kullanma tecrübesinden kaynaklanıyor.

Los Alamos Ulusal Laboratuvarından araştırmacı Patrick Gasda, “Eğer kalsiyum sülfat mineral damarları içinde bulduğumuz bor Dünya’dakine benzer özellikteyse, o zaman Curioisty’nin bulgularına dayanarak Mars’ın yer altı sularının 0 ila 60 derece arası sıcaklığa ve alkali bakımından nötr özelliğe sahip olduğu sonucuna varabiliriz” dedi.

Gale gölünün bir kısmının kurutulması ulaşılamayan üst katmanda bor içeren bir tortu ile sonuçlanıyor olabilir. Bu katmandan gelen bazı maddeler daha sonra yer altı suyuyla kayalardaki kırıklara taşınmış olabilir. Veya belki de kil içeren yataklardaki ve yeraltı sularındaki kimyadaki değişiklikler, borların nasıl toplandığını ve yerel çökeltiler içerisinde bırakıldığını etkiliyordu.

Gezici yokuş yukarı ilerledikçe, kompozisyonlar daha fazla kil ve bora yöneliyordu. Bu ve diğer değişiklikler bize çökellerin başlangıçta çöktüğü koşulları ve birikmiş katmanlar boyunca yeraltı sularının daha sonra nasıl değişip taşınacağı hakkında bilgi verebilir.

Daha sonra Mars’ta görülen yeraltı suları ve kimyasalları eski katmanlı kaya çatlaklarını dolduran mineral damarlarda etkilerini en açık şekilde bıraktı. Fakat damarlar çevreleyen kaya matrisinin bileşimini de etkiledi ve akışkan kaya tarafından etkileniyordu.

Mars’ta hayatın şimdiye kadar varlığı halen bilinmiyor. Bunun için güçlü bir delil bulunamadı. Curiosity 2012 yılında Mars’ın Gale Kraterinde indiğinde, misyonun asıl amacı alanın mikroplar için uygun bir ortam sunduğunun belirlenmesiydi.

Grotzinger, “Minerallerdeki ve elementlerdeki değişimler dinamik bir sistemi gösteriyor. Yüzey suyunun yanı sıra yeraltı sularıyla da etkileşime giriyorlar. Su, killerin kimyasını etkiler, ancak suyun bileşimi de değişmekte. Su ile uzun, etkileşimli bir geçmişi gösteren kimyasal karmaşıklığı görüyoruz. Kimya ne kadar karmaşıksa, yaşanabilirlik o kadar iyidir. Bor ve kil elementlerin ve elektronların hareketliliğinin altını çiziyor ve bu hayat için iyi” dedi.

Los Alamos laboratuvarı, yer altı sularının sıcaklık, pH faktörü ve çözünmüş mineral içeriğinin onu yaşanabilir hale getirebileceğini de belirtti.

Araştırmacılar Gale Krateri’nin Mars’ın ıslak olduğu bir zamanda oluştuğunu ve daha sonra kraterin içinde bir göl oluştuğunu söylüyor. Bir süre sonra bu göl ortadan kayboldu ve kraterin kendisi sedimanlar tarafından gömüldü.

Borun bu noktada neden tespit edildiğine gelince

Gale Gölünün bir kısmının kurumasının, henüz ulaşılamayan, üstü örtülü bir tabakada bor içeren bir tortu ile sonuçlanması olabilir. Laboratuvar raporları, killi yatakların ve yeraltı suyunun kimyasındaki değişiklikler, borun nasıl toplandığı ve yerel çökeltilerin buna neden olabileceğini söylüyor.

Öyle bile olsa, böyle eski bir tortul havza gerçek bir kimyasal reaktör olacak.

NASA’nın Curiosity gezici bilim ekibinden elde edilen bu bulgu ve diğerleri Amerikan Jeofizik Birliği Konferansı’nın San Francisco’da düzenleyeceği bir basın konferansında tartışılacak.

Kaynak: Forbes, Lanl

Duygusal şiddet gördüğünüzün işareti olabilecek 20 davranış

1

Kadın, erkek, evli, bekar… Çoğunluğumuzun başından sancılı birer ilişki geçmiştir! Duygusal şiddet ilişkide bir tarafın diğer tarafa uyguladığı küçümseme, küçük düşürme, tehdit etme, zorlama, korkularını ya da zaaflarını kullanma, suçlu hissettirme ve manipüle etme gibi kontrolü altına alma durumu olarak tanımlanıyor.

Duygusal şiddet dışarıdan görünen yaralara sebep olmuyor belki ama iç dünyamızda iyileşmesi zor yaralar bırakabiliyor.

Bu tarz ilişkiler yaşayan insanlar çoğunlukla fiziksel olarak zarar görmedikleri için şiddet gördüklerinin ya farkında olmuyorlar ya da bunu kabul etmiyorlar! Oysaki duygusal şiddet kişilerde ruh sağlığına zarar vermekte, depresyona, güven eksikliğine ve insanların kendilerini sevmemeye başlamalarına sebep olmaktadır.

Duygusal şiddet gören kişi çoğunlukla kendisini suçladığı için iyileşme süreci de uzun olabiliyor. İyileşme süreci için atılması gereken ilk adım bu ilişkinin farkına varmak ve bir an önce uzaklaşmak.

İşte duygusal şiddet gördüğünüzün 20 işareti:

  1. Partneriniz sürekli sizi diğer insanların (aileniz, arkadaşlarınız hatta hiç tanımadığınız insanlar dahi olabilir) yanında utandırır.
  2. Yaptığınız her şeyi eleştirir ve sizi hiçbir şeyi doğru yapamayacağınıza inandırmaya çalışır!
  3. Size ya da sizin üzerinizden kırıcı, hoş olmayan şakalar yapar. Eğer ciddiye alırsanız fazla alıngan olmakla ya da şakadan anlamamakla suçlanırsınız.
  4. Yaptığınız her hareketi ve söylediğiniz her sözü kontrol altında tutmaya çalışır.
  5. Yardımcı olmak yerine sürekli size yaptığınız hataları ve kusurlarınızı hatırlatır.
  6. Duygularınızı önemsemez, aşırı duygusal olduğunuzu ya da yanlış düşündüğünüzü savunur.
  7. Bazen O’nunla yalnız kalmaktan rahatsızlık duyarsınız.
  8. Size sevgi göstermez, yaptığınız herhangi bir şeyi cezalandırmak için sevgisiz ve ilgisiz davranıp ders vermeye çalışır.
  9. Hayallerinizi ve hedeflerinizi küçümser, aptalca ve anlamsız olduklarını savunur.
  10. Başkalarının bilmesini istemeyeceğinizi bildiği halde sırlarınızı ve kendinize saklamak istediğiniz özel anlarınızı diğer insanlarla paylaşır.
  11. Çoğu konuda yetersiz olduğunuzu ve sizin için en iyi olanı kendisinin bildiğine inanır.
  12. Kendi problemleri ve mutsuzluğu için sizi suçlar.
  13. Yapılan hatalara gülmeyi bilmez, kendi yaptığı bir hataya başkası gülerse aşırı derecede sinirlenir.
  14. Tek başınıza bir yere gittiğiniz için ya da arkadaşlarınızla ve ailenizle vakit geçirmek istediğiniz için kendinizi suçlu hissetmenizi sağlar.
  15. Israrla her zaman kendisinin haklı olduğunu savunur çünkü siz hep haksızsınızdır.
  16. Sizi O‘nun için yeterli olmadığınıza inandırmaya çalışır. Her zaman sizden daha iyisini bulabileceğini dile getirir ve ilişkiniz için şükretmeniz gerektiğini savunur.
  17. Yeri geldiğinde tehdit eder fakat bunun adına “tavsiyede bulunmak” der.
  18. Parasal durumunuzu kontrol altında tutmaya çalışır. Neye ne kadar para harcadığınızı, aldığınız şeye ihtiyacınız olup olmadığını sorgular.
  19. Telefonla, mesajla nerde, ne yapıyor olduğunuzu sorar hatta kendi gözleri ile görmek için haber vermeden gelir.
  20. Yanlış anlamalara sebep olur ve sonrasında sizi aşkınızı ispat etmeye zorlar.

Kaynak: David Wolfe

Tuğçe Şenoğul ve “Onun Karanlık Huyları”

Yıllar önce Müzeyyen Senar’ın televizyon röportajında; “Yeni seslerden hiçbirini sevmiyorum, dinlemiyorum da. Şarkıları da, sesleri de hoşuma gitmiyor” dediğini hiç unutamıyorum. Bu söz bir hayat mottosu gibi kulağıma ve benliğime öylesine yapışmıştı ki; ne zaman yeni bir ses duysak, yeni bir şarkı patlasa hemen bunu düşünüyor ve “acaba gerçekten güzel şarkı mı? Sanat değeri Müzeyyen Senar’ın dediği üzere var mıdır yok mudur?” şeklinde düşüncelere dalıyordum. Bu söz ve düşünceler üzerine başarılı olabilen kişiler son senelerde maalesef iki elin parmağını geçememiştir. Çok sevdiğim bir tiyatrocu büyüğümün “Yaşayan birkaç güzel kadın kaldı aynı zamanda sesi de güzel olan” dediği sözü doğrular nitelikte olmasına karşın 2016 sonlarına doğru Tuğçe Şenoğul’un söz ve müziğinin kendisine ait olduğu “Onun Karanlık Huyları” ile hayatımıza girmesiyle birlikte, Müzeyyen Senar’ın yerinde rahat uyuduğunu düşünüyorum.

Albüm yolunda olan Tuğçe Şenoğul’un “yaşayan birkaç güzel kadın” olarak görülen değerli sesler arasında da şimdiden yer aldığını gönül rahatlığı ile söyleyebiliriz. Tuğçe ile yaptığımız samimi sohbeti Gaia okurlarına sunmaktan dolayı mutluluk duyarız:

Merhaba Sevgili Tuğçe. Kahinar ve Seni Görmem İmkansız ile tanıdık seni. O günlere baktığında şu anda kendini nerede görüyorsun?

Düşününce her şey olması gerektiği gibi ilerlemiş. Bu süreçte hayatımda ciddi değişimler oldu diyebilirim. Sanırım en önemlisi; müziği, şarkılarımı söylemeyi düşünerek geçirdiğim bir hayat istediğimden emin olmam ve hayatın kısalığına ikna olmamdı. Büyüdüm bir tarafımla da.

Uzun zamandır çokça güzel projelerde ve sahnelerde yer aldın. Unutamadığın ve seni bugün bulunduğun yere sürükleyen etkenlerden birini bizimle paylaşabilir misin?

Çocukluğumdan bu yana sanki bir sürü an, hummalı bir çalışmayla bugünü hazırladı, hazırlıyor. Birini ayıramam sanırım. Hepsi yan yana gelip beni ikna ettiler. Sayısız an ve bilgi bir araya gelip, hayatınızın resmini tamamlıyor. Bir zaman sonra nerede ve nasıl mutlu olduğunuzu daha iyi anlıyorsunuz.

Çokça büyük isimlerle güzel işler yaptınız. Mesela Mehmet Güreli ve Gaye Su Akyol ile düzenlediğiniz “Kimse Bilmez” performansı hâlâ kulaklarda. The Guardian Music Alliance Pact’in Kasım ayı için sunduğu şarkınız “Tarçın Gezegeni” seçilmişti. Yerel medyanın ilgisi eksik kaldığını düşünüyorum, daha doğrusu seni henüz anlamadığını, katılıyor musun?

Evimizde keyif için yaptıklarımızı, sahneye taşıdığımız bir dünyaydı SGİ. Çok güzel zamanlar geçirdik ve büyük bir sevgiyle karşılandık. İlgi meselesini fazla ciddiye almak iyi değil diye düşünüyorum. Ne fazlasını, ne de azını. Sevenler, sevmeyenler olacak ve bir şeyler hep fazla veya eksik gelecek. Yaptığınız işe odaklanmak daha iyi.

Seni Görmem İmkansız’da Gaye Su Akyol ile söylediğiniz şarkılar sonrası çok büyük bir patlama bekliyordum açıkçası fakat bahsettiğim üzere naçizane fikrim, sizi anlamadıklarını düşünüyordum. Bunun üzerine sizi tiyatro ile bağdaşlaştırdım. Nasıl ki tiyatronun seyircileri gayet değerli ve belirlidir, herkesten tiyatroyu anlamasını ve sevmesini bekleyemezsin; işte sizin müziğiniz için de sevenler ve dinleyenler için aynısını düşünüyorum. Senin düşüncelerin nelerdir?

Hayatta bunun olmadığı bir yer bilmiyorum. Herkesin sevdiği bir şey yapmayı beklemek gerçekçi gelmiyor. Ne hissettiğimizi anlamaya çalışarak üretirsek, o histe ortaklık bulan yanımızda olur. Yine de anlamak ve sevmek çabayla gelişiyor. Bunun için fazla üşengeç olduğumuzu da düşünüyorum. Daha çok çalışmalıyız.

Müzik dışında fotoğraf ile yaşadığını ve aşk izinde ilerlediğini söylemiştin seneler önce. Aşktan bahsedelim; tanımı izahı mümkün müdür sence? Tuğçe Şenoğul için aşk nedir?

İzahı mümkün mü bilmiyorum. Yaşadığım hayatta ve yaptığım işlerde bu sorunun cevabını bulmayı deniyorum. Karşı koyamadığım şekilde içine düştüğüm ya da çekildiğim bir güzellik var. Onu takip ediyorum. Aşk izinde yürümek derken bahsettiğim bu.

Şiirlerinden bahsetmek istiyorum. Beni sesin kadar etkileyen onlarca güzel şiirin var, eminim henüz bizlere sunmadıkların da… Şiir sana neler hissettiriyor?

Şiir kelimelerin rüyası gibi. Özgürce var olabildikleri, sonunu hayal edemediğiniz, fantastik, bazen fazla gerçek bir dünya. Şiir yazabilmek için kelimeleri sarhoş edebilecek kadar iyi tanımak lazım. Ben daha o yolun başındayım diye düşünüyorum.

Söz ve müziğinin sana ait olduğu “Onun Karanlık Huyları” ile artık daha çok hayatımızdasın. İleriye dönük projeler, albüm çalışması var mıdır acaba bahsedebilir misin?

2017’de kendi adımla ilk albümümü paylaşmayı umuyorum. “Onun Karanlık Huyları” bizim için sakince attığımız bir adım. Albüm yolunda ilerlerken bir şarkı bırakalım istedik. Çok güzel yorumlar alıyorum ve çok heyecanlıyım. Şimdi sırada diğer şarkılarım var bekleyen. Yapmayı istediğim çok şey var. Gerçekleşmesi için çalışıyoruz. Albüme kadar bir iki sürprizimiz daha olabilir.

Göründüğü kadar masum olmayan, sizi öldürebilecek 10 bitki

Dünya, cennetten çıkmış gibi görünen mükemmel ağaçlarla çevrili ve her bir köşede, dokunup koklayabileceğiniz güzel çiçekler var. Üzgünüz ama kötü bir haberimiz var, bu bitkilerin hepsi göründükleri kadar masum değil.

Bu durum, oldukça etkili zehirler içeren yeni bitkiler keşfedildiği zaman dikkat çekti. Bu katil bitkiler, neredeyse daha önce görülmemiş seviyede bir ölümcüllüğe sahipler.  Artık sizi öldürebilecek olan şey sadece, meyvelerin tadına bakmak ya da çiçek yaprakları toplamak değil.

Sadece bu zehirli bitkilere yaklaşmak bile ölüme sebep olabiliyor. Bu dehşet verici açıklamalarla birlikte, size asla yapmayacağınız şeyleri yaptırabilen olağandışı nerotoksik (sinirler üzerinde zehir etkisi yapan) etkilere sahip bir bitki olan Dev Tavşancılotu’nun potansiyel görüş değiştirme özelliğini ve İncil’de geçen kanla dolu su efsanelerinin sebebini de ele alacağız. Aşağıdaki listede, tehlikesiz gibi görünen, kumsalların ve yaprakların arasında bekleyen tehlikeli bitkiler ve özellikleri yer alıyor.

10. Skunk Cabbage

Skunk Cabbage, Aurum Familyası’na  ait  Kuzey Amerika’da yetişen büyük ve kötü kokan hoyrat bir bitkidir. Yaprakların arasından çıkan büyük altın rengi ve morumsu çiçekler fark edilene kadar, kendiliğinden bataklıkta yetişen bu bitkinin kokusu, kokarca ile sıklıkla karıştırılıyordu.

Bitkiyi gördüğünüzde onu, oraya uzaylıların bırakıp gittiğini düşünebilirsiniz. Skunk Cabbage’ın belirli miktarda tüketiminin insanlara iyi geldiği, Kızıldereliler tarafından keşfedilmiş olsa da, bitkinin yanlış bölümlerinin fazla tüketimi sonucu, aşırı kalsiyum oksalat zehrinin sebep olduğu ölümlerin yaşanabileceği de bilinmelidir. Kalsiyum oksalat, teni yakan ve organ sistemlerini bozabilen, son derece aşındırıcı bir toksindir. Bahçe işleri kitabını yanlış anlayıp Skunk Cabbage’dan çiçeklik yapmayı deneyen biri, boğazının ve ağzının kötü bir şekilde yanmasıyla birlikte saatlerce süren şiddetli bir rahatsızlıkla ve iki günlük zor yutkunmayla karşı karşıya kaldı.

9. Düğün Çiçeği (Buttercup)

Düğün Çiçeği, bu listedeki en masum görünüşlü bitki olmasıyla birlikte, neredeyse her zaman karşımıza çıkabilecek ve ekstra ölümcül özelliklere sahip olan bahçe bitkileri arasındadır. Genellikle az drenajlı çimenlik alanlarda yetişir ve çoğunlukla çocuklar tarafından bulunur.

Bitki tene değdiği zaman, tende küçük kırmızı bir nokta oluşmaktadır. Çünkü parlak sarı çiçekler, küçük isiliklere sebep olan toksinler yayarlar. Bu bitki, ağır gastrointestinal (sindirim sistemi ile ilgili) toksisite üreterek, onu tüketen kemirgen hayvanları zehirleyebilir. İnsanlar tarafından tüketilmesi ise, organ ve sinir sistemi zehirlenmesine sebep olarak sancılı bir ölüme yol açabilir. Açıkça görülüyor ki bu bitkinin güzelliği dokunmak için değil, izlemek için.

8. Dev Tavşancılotu (Giant Hogweed)

Dev Tavşancılotu, gerçekten de korkulacak bir bitkidir. Pek çok bitki, tüketildiği zaman zehirli özellikler gösterirken, bu bitki, sadece küçük bir fiziksel temasta dahi, insanlara çok ciddi zararlar veriyor. Aynı zamanda, bol miktarda bitki özü emisyonuna ve fotosensitif (ışığa karşı duyarlı) özelliklere sahiptir.

Bu bitki özü anında güneş ışığına tepki verir ve deri ile yumuşak dokuyu kabartarak kangrene ve birkaç yıl sürecek mor görünümlü lezyonların oluşuma sebep olan kimyasal bir tepkime başlatır. Hatta  küçücük bir bitki özünün gözle temasının bile körlüğe neden olma olasılığı vardır. Dev Tavşancılotları, yaklaşık 2,5 metre uzunluğa kadar büyüyebilirler. Öte yandan, domuzlar bu bitkilere karşı dayanıklıdırlar. Henüz, domuzlar üzerinde herhangi bir zararlı etkileri gözlenmemiştir.

7. Ölüm Camas’I (Death Camas)

Kuzeybatı Amerika’nın Oak Bölgesinin ormanlık alanlarında bulunan ve Camas bitkisi olarak adlandırılan yenilebilir çiçek soğanları, rengarek çiçekleriyle etrafı kaplar. İlk halklar,  çayırları yakarak ekip biçmişler ve bu gibi çeşitli bitkiler yetiştirmişlerdir. Ancak bu bitkiye akraba türler, yenilebilir camaslarla karıştırılabilir.

Toxicoscordion venenosum (Ölüm Caması)’un, var olan en zehirli bitki olduğu oldukça aşikardır. Ölüm Camas’ı, yenilebilir camaslardan yumuşak renk tonuyla ayırt edilir. Eğer birisi Camas ile etkileşime girerse, bu bir ölüm kalım meselesi haline gelir. Bu bitkiden küçücük bir miktar tüketmek bile, kanda meydana gelen bozulma ve organ yetmezliği nedeniyle ani ölüme sebep olur.

6. Melek Trompet (Melek Borusu / Brugmansia)

Dikkat çekici Melek Trompet çiçeği, Güney Amerika’ daki ormanlara özgü bir bitkidir. Bu bitki hiyosiyamin, atropin ve hipnotik özelliklere sahip, skopolamin diye adlandırılan üçlü etkiye sahip çok güçlü bir zehir yayar. Melek Trompet, insanlar ona dokunmadığı sürece ölümcül değildir ve bu yönüyle de bu listede yer alan diğer bitkilerden ayrılır. Bu bitkiden skopolamini ayrıştırıp kurbanları üzerinde kullanan ve onları tam anlamıyla birer zombiye çeviren “Colombian Devil’s Breath” isimli bir suç çetesinden ismini alan bir belgesel çekilmiştir ve Melek Trompet hakkında, bu belgeselde bilgi verilmiştir.

Bu hipnotik bitkinin etkisi altında olan kurbanlar yaptıkları hareketlerin farkında değildir, ama yine de tamamen uyanıktırlar. Belgeselde, yüzüne skopolamin tozu üflenip bütün evi hırsızlar tarafından boşaltılan bir adamın başından geçenlerle birlikte skopolamin ataklarıyla ilgili birkaç korku hikâyesine de yer veriliyor. Ayrıca gönüllü deneklerin psikotik bilinçleri tamamen etkilenmiştir.

5. Himalaya Böğürtleni

Himalaya Böğürtleni, hiç bulaşmak istemeyeceğiniz bir bitkidir. Bu bitki keskin dikenleriyle 40 dekametrekarelik bir alanı kaplar. Bildiğimiz böğürtlenlerin aksine, Himalaya Böğütleni’nin dikenleri 5 cm’ye kadar ulaşabilir. Bu böğürtlen türüyle karşılaşmanız bile acil servise gitmenizi gerektirebilir.

Masum görünümlü bu keskin bitki, ciddi boyutta göz hasarlarına, kan kaybına ve arter ile damarlarda bozulmaya sebep olabilir. Doğa yürüyüşçüleri, tehlikeli dikenlerle kaplı vadiye düştükleri zaman pek çok talihsiz olay meydana gelmiştir. Dikenli çalılar birbirine sıkıca bağlıdır, bu yüzden eğer bunlar parçalanır ya da kesilirse geriye doğru savrulup bir gürz gibi hareket edebilir ve gözlere zarar verebilir.

4. Gympie-Gympie (İntihar Bitkisi)

Avustralya’ya özgü bir bitki olan Gympie-Gympie ağacı dünyanın en tehlikeli ağacıdır ve bütün yakıcı ağaçlar arasında, en acı verici olanıdır. Gympie-Gympie’nin ıstırap yüklü ağrısı, yakıcı asitle kaplı olmasından kaynaklanır. Bu bitki, zehrinden etkilenen kişileri intihara sürükler. Örneğin, bir adam ormandayken bu ağacın yaprağını yanlışlıkla tuvalet kağıdı olarak kullandıktan sonra kendini vurmuş. Bu korkutucu bitki, insanlarda tespit edilen en etkili zehirlerden birini içerir ve bir araştırmacı zehir kalıntılarının 20 yıla kadar etkili olabileceğini ortaya çıkardı.

Bu durum, zehirli dikenlerin içinde kalan toksinlerden kaynaklanabilir.  Bu bitki o kadar tehlikelidir ki Avustralya ormanlarında çalışan en iyi işçiler bile potansiyel olarak tehlikeli alanlarda özel kıyafetler giyerler.

3. Yeni Zelanda Isırganı (New Zealand Tree Nettle)

Yeni Zelanda Isırganı, yanlışlıkla üstüne basılması halinde bile bir insanı öldürebilecek dünya üzerindeki iki bitkiden biridir. Bu devasa bitki,  yakıcı ısırganların en zehirli türüdür. 4,5 metreye kadar uzayabilir. Bu gelişkin cüppeli bitki, en küçük temas halinde bile tahriş edici nörotoksinler yayıp ölümcül olabilen, büyük dikenlerle çevrilidir.

Ölümden kaçınmak için, yürüyüş yaparken dikkatli olmak çok önemlidir. Bu durumla ilgili kayıtlara geçmiş birçok olay mevcuttur. Örneğin, sinir sistemini etkileyen bu korkunç iğnelere dokunduğu için, içerdiği zehirden dolayı ölen insanlar var. Eğer ölüm hemen gerçekleşmezse, içerdiği polinevropati zamanla sinir sistemini çökertebilir.

2. Spurge Laurel

Küçük, parlak yapraklarıyla dekoratif bahçelerde ve kamuya açık alanlarda sık sık kullanılan gösterişsiz bir bitkidir. Spurge Laurel, defne bitkisi ile  çok yakından akrabadır. Ancak bu defne ağacı, bitkiler alemindeki en kötü ölümlerden birine neden olur. Çok etkili biyositlere sahip olan bu bitkiyle temas edildiğinde, temas edilen bölgelerde tahrişlere neden olur ve bu tahrişler büyük yaralara dönüşebilir. 

Meyvelerinden birkaç tanesini yemek bile saatler içinde büyük çapta bir iç kanamaya ve organların fonksiyonlarının bozulmasına neden olur. Çok ilginçtir ki, bazı kabileler Spurge Laurel’i ileri derecede hasta olanlar için son çare ilacı olarak kullanmışlardır. Fakat, uygulanan tedavi, hastalıktan çok daha kötü sonuçlar doğurabilir. Issız alanlarda yaşayan yeşil ispinoz ise (Bir kuş türüdür. Diğer adı floryadır.), hiçbir zarar görmeden bu bitkinin meyvelerini sindirebilir.

1. Red Tide Algae (Kızıl gel-git algi)

Dünyadaki sahil şeridini altüst eden Kızıl gel-git, korkunç bir olaydır. Mevsim geçişleri sırasında, sıcaklığın da değişimi ile birlikte Algera Pelagius olarak bilinen binlerce küçük  deniz yosununun üremesi sonucu su, küf rengi bir hal alır. Algler, kabuklu deniz hayvanları tarafından hızlıca yüzeyde toplanır. Bunların, oldukça büyük nerotoksik etkileri vardır. Çok tehlikeli olan bu alg artışı ikincil organları hızlıca felç edebilir, daha da kötüsü algin bulaşmış olduğu kabuklu hayvanlara teması sonucunda, solunum yollarını uyuşturabilir.

Kızıl gel-git İncil’de geçen vebaya da gönderme yapıyor. Söylentilere göre; kanın etrafında dönen sular, Batı Kanada’ya giden Kaptan George Vancouver’ın mürattebatından birinin ölümüne sebep olduğu için büyük bir üne sahip oldu. Eyaletler “felç yapan kabuklu deniz ürünleri zehirlemesi” sonucunda, temizlenmesi için kapatıldı. Çünkü bütün kumsallar zehirli alglere maruz kalan, ölmüş ördek ve deniz kuşlarıyla kaplıydı. Belki de Kızıl gel-git bu gizemli hayvan ölümlerinin sebebini bizlere açıklayabilir.

Kaynak: Outdoor Revival